മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.66.1
ततः स भगवान्देवो लोकानामीश्वरेश्वरः ।
ब्रह्माणं प्रत्युवाचेदं स्रिग्धगम्भीरया गिरा ॥ ६.६६.१ ॥
അപ്പോൾ ആ ഭഗവാനായ ദേവൻ, ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്മാർക്കും ഈശ്വരനായവൻ, ബ്രഹ്മാവിനോട് മൃദുവും ഗംഭീരവുമായ സ്വരത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
6.66.2
विदितं तात योगान्मे सर्वमेतत्तवेप्सितम् ।
तथा तद्भवितेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ६.६६.२ ॥
"പ്രിയനേ, യോഗശക്തിയാൽ നിന്റെ ഈ ആഗ്രഹമെല്ലാം എനിക്കറിയാം. അത് അങ്ങനെതന്നെ ആകും" എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു.
6.66.3
ततो देवर्षिगन्धर्वा विस्मयं परमं गताः ।
कौतूहलपराः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ ६.६६.३ ॥
അപ്പോൾ ദേവർഷികളും ഗന്ധർവന്മാരും അതിവിസ്മയം പൂണ്ടു; കൗതുകത്തോടെ എല്ലാവരും പിതാമഹനോട് പറഞ്ഞു.
6.66.4
कोन्वयं यो भगवता प्रणम्य विनयाद्विभो ।
वाग्भिः स्तुतो वरिष्ठाभिः श्रोतुमिच्छाम तं वयम् ॥ ६.६६.४ ॥
ഓ വിഭോ, ഭഗവാൻ വിനയത്തോടെ വന്ദിച്ച്, ഉത്കൃഷ്ടമായ വാക്കുകളാൽ സ്തുതിച്ച ഇവൻ ആരാണ്? അവനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
6.66.5
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाच पितामहः ।
देवब्रह्मर्षिगन्धर्वान्सर्वान्मधुरया गिरा ॥ ६.६६.५ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭഗവാനായ പിതാമഹൻ ദേവന്മാർക്കും ബ്രഹ്മർഷിമാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കുമെല്ലാം മധുരമായ സ്വരത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
6.66.6
यत्तत्परं भविष्यं च भवितव्यं च यत्परम् ।
भूतात्मा च प्रभुश्चैव ब्रह्म यच्च परं पदम् ॥ ६.६६.६ ॥
എന്താണോ പരമം, ഭാവി, പരമമായി ഭവിക്കേണ്ടത്, ഭൂതാത്മാവും പ്രഭുവും, പരമപദമായ ബ്രഹ്മവും—.
6.66.7
तेनास्मि कृतसंवादः प्रसन्नेन सुरर्षभाः ।
जगतोऽनुग्रहार्थाय याचितो मे जगत्पतिः । ॥ ६.६६.७ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠരേ, പ്രസന്നനായ അദ്ദേഹവുമായി ഞാൻ സംഭാഷണം നടത്തി; ലോകാനുഗ്രഹത്തിനായി ഞാൻ ജഗത്പതിയോട് അപേക്ഷിച്ചു.
6.66.8
मानुषं लोकमातिष्ठ वासुदेव इति श्रुतः ।
अस्रुराणां वधार्थाय संभवस्व महीतले ॥ ६.६६.८ ॥
'വാസുദേവൻ' എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ നീ മനുഷ്യലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക; അസുരന്മാരുടെ വധത്തിനായി ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുക.
6.66.9
संग्रामे निहता ये ते दैत्यदानवराक्षसाः ।
त इमे नृषु संभूता घोररूपा महाबलाः ॥ ६.६६.९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ദൈത്യരും ദാനവരും രാക്ഷസരും — അവർതന്നെ ഘോരരൂപികളായി മഹാബലവാന്മാരായി ഇപ്പോൾ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.
6.66.10
तेषां वधार्थं भगवान्नरेण सहितो वशी ।
मानुषीं योनिमास्थाय चरिष्यति महीतले ॥ ६.६६.१० ॥
അവരുടെ വധത്തിനായി ഭഗവാൻ, നരനോടൊപ്പം, ജിതേന്ദ്രിയനായി, മാനുഷയോനി സ്വീകരിച്ച് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കും.
6.66.11
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
सहितो मानुषे लोके संभूतावमितद्युती ॥ ६.६६.११ ॥
നരനും നാരായണനും — ആ രണ്ടു പുരാതന മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ — മനുഷ്യലോകത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ജനിച്ച് അപരിമിതമായ തേജസ്സോടെ വിളങ്ങും.
6.66.12
अजेयौ समरे यत्तौ सहितैरमरैरपि ।
मूढास्त्वेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ॥ ६.६६.१२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അജയ്യരായ, ദേവന്മാരെല്ലാം ഒന്നിച്ചാലും തോൽപ്പിക്കാനാവാത്ത ആ നരനാരായണ മുനിമാരെ മൂഢന്മാർ അറിയുന്നില്ല.
6.66.13
तस्याहमग्रजः पुत्रः सर्वस्य जगतः प्रभुः ।
वासुदेवोऽर्चनीयो वः सर्वलोकमहेश्वरः ॥ ६.६६.१३ ॥
അവന്റെ മൂത്ത പുത്രനാണ് ഞാൻ, സകല ജഗത്തിന്റെയും പ്രഭു. വാസുദേവൻ, നിങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ, സർവലോക മഹേശ്വരൻ.
6.66.14
तथा मनुष्योऽयमिति कदाचित्सुरसत्तमाः ।
नावज्ञेयो महावीर्यः शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.६६.१४ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, 'ഇവൻ ഒരു മനുഷ്യനാണ്' എന്നു കരുതി ഒരിക്കലും ഈ മഹാവീര്യനെ, ശംഖ ചക്ര ഗദാധാരിയെ, അവഗണിക്കരുത്.
6.66.15
एतत्परमकं गुह्यमेतत्परमकं पदम् ।
एतत्परमकं ब्रह्म एतत्परमकं यशः ॥ ६.६६.१५ ॥
ഇതാണ് പരമമായ രഹസ്യം, ഇതാണ് പരമമായ പദം. ഇതാണ് പരബ്രഹ്മം, ഇതാണ് പരമമായ യശസ്സ്.
6.66.16
एतदक्षरमव्यक्तमेतद्वै शाश्वतं महः ।
यत्तत्पुरुषसंज्ञं वै गीयते ज्ञायते न च ॥ ६.६६.१६ ॥
ഇതാണ് അക്ഷരം, അവ്യക്തം; ഇതാണ് നിശ്ചയമായും ശാശ്വതമായ തേജസ്സ്. പുരുഷൻ എന്നു പാടപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ അറിയപ്പെടുന്നില്ല.
6.66.17
एतत्परमकं तेज एतत्परमकं सुखम् ।
एतत्परमकं सत्यं कीर्तितं विश्वकर्मणा ॥ ६.६६.१७ ॥
ഇതാണ് പരമമായ തേജസ്സ്, ഇതാണ് പരമമായ സുഖം. ഇതാണ് പരമമായ സത്യം, വിശ്വകർമ്മാവ് പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ.
6.66.18
तस्मात्सेन्द्रैः सुरैः सर्वैर्लोकैश्चामितविक्रमःक ।
नावज्ञेयो वासुदेवो मानुषोऽयमिति प्रभुः ॥ ६.६६.१८ ॥
അതിനാൽ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാരും സകല ലോകങ്ങളും, അമിതവിക്രമനായ വാസുദേവനെ, 'ഇവൻ ഒരു മനുഷ്യനാണ്' എന്നു കരുതി അവഗണിക്കരുത്; അവൻ പ്രഭുവാണ്.
6.66.19
यश्च मानुषमात्रोऽयमिति ब्रूयात्स मन्दधीः ।
हृषीकेशमवज्ञानात्तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.६६.१९ ॥
ഇവൻ വെറും മനുഷ്യനാണെന്ന് പറയുന്നവൻ മന്ദബുദ്ധിയാണ്. ഹൃഷീകേശനെ അവഹേളിക്കുന്ന അവനെ ജനങ്ങൾ അധമപുരുഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
6.66.20
योगिनं तं महात्मानं प्रविष्टं मानुषीं तनुम् ।
अवमन्येद्वासुदेवं तमाहुस्तमसं जनाः ॥ ६.६६.२० ॥
മനുഷ്യശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച യോഗിയും മഹാത്മാവുമായ വാസുദേവനെ അവഹേളിക്കുന്നവനെ ജനങ്ങൾ താമസൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
6.66.21
देवं चराचरात्मानं श्रीवत्साङ्कं सुवर्चसम् ।
पद्मनाभं न जानाति तमाहुस्तामसं बुधाः ॥ ६.६६.२१ ॥
ചരാചരങ്ങളുടെ ആത്മാവും ശ്രീവത്സചിഹ്നമുള്ളവനും തേജസ്വിയുമായ പത്മനാഭദേവനെ അറിയാത്തവനെ ജ്ഞാനികൾ താമസൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
6.66.22
किरीटकौस्तुभधरं मित्राणामभयंकरम् ।
अवजानन्महात्मानं घोरे तमसि मञ्जति ॥ ६.६६.२२ ॥
കിരീടവും കൗസ്തുഭവും ധരിച്ച, മിത്രങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്ന മഹാത്മാവിനെ അവജ്ഞിക്കുന്നവൻ ഘോരമായ ഇരുളിൽ മുങ്ങുന്നു.
6.66.23
एवं विदित्वा तत्त्वार्थं लोकानामीश्वरेश्वरः ।
वासुदेवो नमस्कार्यः सर्वलोकैः सुरोत्तमाः ।
तस्यामहात्माजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पतिः ॥ ६.६६.२३ ॥
ഈ തത്ത്വാർത്ഥം അറിഞ്ഞ്, ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്മാർക്കെല്ലാം ഈശ്വരനായ വാസുദേവനെ സർവലോകവും നമസ്കരിക്കണം, ദേവോത്തമരേ. ആ മഹാത്മാവിന്റെ ജന്മരഹിതനായ പുത്രൻ ബ്രഹ്മാവ്, സകല ജഗത്തിന്റെയും പതി.
6.66.24
एवमुक्त्वा स भगवान्देवान्सर्षिगकणान्पुरा ।
विसृज्य सर्वभूतानि जगाम भवनं स्वकम् ॥ ६.६६.२४ ॥
ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, ആ ഭഗവാൻ പണ്ട് ദേവന്മാരെയും ഋഷിഗണങ്ങളെയും യാത്രയാക്കി, സർവഭൂതങ്ങളെയും വിട്ട് തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
6.66.25
ततो देवाः सगन्धर्वा मुनयोऽप्सरसोऽपि च ।
कथां तां ब्रह्मणा गीतां श्रुत्वा प्रीता दिवं ययुः ॥ ६.६६.२५ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മുനിമാരും അപ്സരസ്സുകളും ബ്രഹ്മാവ് പാടിയ ആ കഥ കേട്ട് സന്തുഷ്ടരായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
6.66.26
एतच्छ्रुतं मया तात ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
वासुदेवं कथयतां समवाये पुरातनम् ॥ ६.६६.२६ ॥
മകനേ, പണ്ട് സഭയിൽ വാസുദേവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ശുദ്ധമനസ്കരായ ഋഷിമാരിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
6.66.27
रामस्य जामदग्न्यस्य मार्कण्डेयस्य धीमतः ।
व्यासनारदयोश्चापि सकाशाद्भरतर्षभ ॥ ६.६६.२७ ॥
ജമദഗ്നിപുത്രനായ രാമൻ, ബുദ്ധിമാനായ മാർക്കണ്ഡേയൻ, വ്യാസൻ, നാരദൻ എന്നിവരുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്ന്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
6.66.28
एतमर्थं च विज्ञाय श्रुत्वा च प्रभुमव्ययम् ।
वासुदेवं महात्मानं लोकानामीश्वरेश्वरम् ॥ ६.६६.२८ ॥
ഈ കാര്യം അറിഞ്ഞും, ലോകങ്ങളിലെ ഈശ്വരന്മാർക്കും ഈശ്വരനായ, നശിക്കാത്ത പ്രഭുവും മഹാത്മാവുമായ വാസുദേവനെക്കുറിച്ച് കേട്ടും.
6.66.29
यस्य चैवात्मजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पिता ।
कथं न वासुदेवोऽयमर्च्यश्चेज्यश्च मानवैः ॥ ६.६६.२९ ॥
ആരുടെ പുത്രനാണോ ബ്രഹ്മാവ്, സർവ്വജഗത്തിന്റെയും പിതാവാണോ, ആ വാസുദേവൻ മനുഷ്യരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുകയും യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും എന്തുകൊണ്ട് ചെയ്യരുത്?
6.66.30
वारितोऽसि मया तात मुनिर्भिर्वेदपारगैः ।
मा गच्छ संयुगं तेन वासुदेवेन धन्विना ॥ ६.६६.३० ॥
മകനേ, ഞാനും വേദപാരംഗതരായ മുനിമാരും നിന്നെ വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്. വില്ലാളിയായ വാസുദേവനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന് പോകരുത്.
6.66.31
मा पाण्डवैः सार्धमिति तत्त्वं मोहान्न बुध्यसे ।
मन्ये त्वां राक्षसं क्रूरं तथा चासि तमोवृतः ॥ ६.६६.३१ ॥
'പാണ്ഡവരോടൊപ്പം' എന്ന സത്യം മോഹം കൊണ്ട് നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. നിന്നെ ക്രൂരനായ രാക്ഷസനായി ഞാൻ കരുതുന്നു; നീ അന്ധകാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
6.66.32
यस्माद्द्विषसि गोविन्दं पाण्डवं तं धनञ्जयम् ।
नरनारायणौ देवी कोऽन्यो द्विष्याद्धि मानवः ॥ ६.६६.३२ ॥
നീ ഗോവിന്ദനെയും, ആ പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയനെയും വെറുക്കുന്നു; അവർ നര-നാരായണർ എന്ന രണ്ടു ദേവന്മാരാണ്. മറ്റേത് മനുഷ്യനാണ് അവരെ വെറുക്കുക?
6.66.33
तस्माद्ब्रवीमि ते राजन्नेष वै शाश्वतोऽव्ययः ।
सर्कवलोकमयो नित्यः शास्ता धाता धरो ध्रुवः ॥ ६.६६.३३ ॥
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു — ഇദ്ദേഹം ശാശ്വതനും അവ്യയനും സർവലോകമയനും നിത്യനും ശാസ്താവും ധാതാവും ധരനും ധ്രുവനും ആകുന്നു.
6.66.34
यो धारयति लोकांस्त्रींश्चराचरगुरुः प्रभुः ।
योद्धा जयश्च जेता च सर्वप्रकृतिरीश्वरः ॥ ६.६६.३४ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ധരിക്കുന്നവൻ, ചരാചരങ്ങളുടെ ഗുരുവും പ്രഭുവുമായവൻ; അവൻ യോദ്ധാവ്, വിജയം, ജേതാവ്, സർവപ്രകൃതിയുടെയും ഈശ്വരൻ.
6.66.35
राजन्सर्वमयो ह्येष तमोरागविवर्जितः ।
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.६६.३५ ॥
രാജാവേ, അവൻ സർവമയനും തമസ്സും രാഗവും ഇല്ലാത്തവനുമാണ്; കൃഷ്ണൻ എവിടെയോ അവിടെ ധർമം, ധർമം എവിടെയോ അവിടെ ജയം.
6.66.36
तस्य माहात्म्ययोगेन योगेनात्ममयेन च ।
धृताः पाण्डुसुता राजञ्जयश्चैषां भविष्यति ॥ ६.६६.३६ ॥
അവന്റെ മാഹാത്മ്യയോഗത്താലും ആത്മമയമായ യോഗത്താലും പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; രാജാവേ, അവർക്കുതന്നെ ജയം ഉണ്ടാകും.
6.66.37
श्रेयोयुक्तां सदा बुद्धिं पाण्डवानां दधाति यः ।
बलं चैव रणे नित्यं भयेभ्यश्चैव रक्षति ॥ ६.६६.३७ ॥
ആരാണോ പാണ്ഡവരുടെ ബുദ്ധിയെ എപ്പോഴും ശ്രേയസ്സോടുകൂടിയതാക്കി നിർത്തുന്നത്, യുദ്ധത്തിൽ അവർക്ക് എന്നും ബലം നൽകുന്നത്, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് അവരെ രക്ഷിക്കുന്നത്.
6.66.38
स एष शाश्वतो देवाः सर्वगुह्यमयः शिवः ।
वासुदेव इति ज्ञेयो यन्मां पृच्छसि भारत ॥ ६.६६.३८ ॥
അദ്ദേഹമാണ് ആ ശാശ്വതനായ ദേവൻ, സർവരഹസ്യമയനും ശിവനും. ഭാരതാ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തെ വാസുദേവൻ എന്ന് അറിയണം.
6.66.39
ब्राह्मणैः क्षत्रिकयैर्वैश्यैः शूद्रैश्च कृतलक्षणैः ।
सेव्यतेऽभ्यर्च्यते चैव नित्ययुक्तैः स्वकर्मभिःक ॥ ६.६६.३९ ॥
ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും, തങ്ങളുടെ ധർമലക്ഷണങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർ, നിത്യം ഭക്തിയോടെ സ്വകർമങ്ങളാൽ അദ്ദേഹത്തെ സേവിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
6.66.40
द्वापरस्य युगस्यान्ते आदौ कलियुगस्य च ।
सात्वतं विधिमास्थाय गीतः संकर्षणेन वै ॥ ६.६६.४० ॥
ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലും കലിയുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും സാത്വതവിധി സ്വീകരിച്ച് സങ്കർഷണൻ അത് ഗാനം ചെയ്തു.
6.66.41
स एष सर्वं सुरमर्त्यलोकं ।
समुद्रकक्ष्यान्तरितां पुरीं च।
युगेयुगे मानुषं चैव वासं ।
पुनःपुनः सृजते वासुदेवाःक ॥ ६.६६.४१ ॥
ദേവ-മർത്യ ലോകം മുഴുവനും, സമുദ്രമേഖലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നഗരവും, യുഗംതോറും മനുഷ്യവാസവും വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്ന വാസുദേവൻ അദ്ദേഹമാണ്.