Mahābhārata · Adhyāya 6.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.66.1
ततः स भगवान्देवो लोकानामीश्वरेश्वरः ।
ब्रह्माणं प्रत्युवाचेदं स्रिग्धगम्भीरया गिरा ॥ ६.६६.१ ॥
Da sprach jener gesegnete Gott, der Herr der Herren der Welten, mit sanfter und tiefer Stimme zu Brahmā diese Worte.
6.66.2
विदितं तात योगान्मे सर्वमेतत्तवेप्सितम् ।
तथा तद्भवितेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ६.६६.२ ॥
»Lieber, durch die Kraft des Yoga kenne ich all dies, deinen Wunsch. So soll es sein«, und nachdem er dies gesagt hatte, verschwand er auf der Stelle.
6.66.3
ततो देवर्षिगन्धर्वा विस्मयं परमं गताः ।
कौतूहलपराः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ ६.६६.३ ॥
Da gerieten die göttlichen Seher und Gandharvas in großes Staunen, und voll Wißbegier sprachen sie alle zum Großvater.
6.66.4
कोन्वयं यो भगवता प्रणम्य विनयाद्विभो ।
वाग्भिः स्तुतो वरिष्ठाभिः श्रोतुमिच्छाम तं वयम् ॥ ६.६६.४ ॥
O Mächtiger, wer ist dieser, dem der Gesegnete demütig gehuldigt und mit den erhabensten Worten gepriesen hat? Wir möchten von ihm hören.
6.66.5
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाच पितामहः ।
देवब्रह्मर्षिगन्धर्वान्सर्वान्मधुरया गिरा ॥ ६.६६.५ ॥
So angesprochen, antwortete der gesegnete Großvater allen — Göttern, Brahmarṣis und Gandharvas — mit süßer Stimme.
6.66.6
यत्तत्परं भविष्यं च भवितव्यं च यत्परम् ।
भूतात्मा च प्रभुश्चैव ब्रह्म यच्च परं पदम् ॥ ६.६६.६ ॥
Was das Höchste ist, die Zukunft und was höchstwahrscheinlich sein wird, die Seele der Wesen und der Herr, und Brahman, der höchste Zustand.
6.66.7
तेनास्मि कृतसंवादः प्रसन्नेन सुरर्षभाः ।
जगतोऽनुग्रहार्थाय याचितो मे जगत्पतिः । ॥ ६.६६.७ ॥
Mit ihm, dem Erfreuten, führte ich ein Gespräch, o Stiere unter den Göttern; um der Welt Gnade zu erweisen, bat ich den Herrn der Welt.
6.66.8
मानुषं लोकमातिष्ठ वासुदेव इति श्रुतः ।
अस्रुराणां वधार्थाय संभवस्व महीतले ॥ ६.६६.८ ॥
Als Vāsudeva bekannt, tritt in die Menschenwelt ein; werde auf der Erde geboren zur Vernichtung der Asuras.
6.66.9
संग्रामे निहता ये ते दैत्यदानवराक्षसाः ।
त इमे नृषु संभूता घोररूपा महाबलाः ॥ ६.६६.९ ॥
Jene Daityas, Dānavas und Rākṣasas, die im Kampf erschlagen wurden — diese, von schrecklicher Gestalt und großer Macht, sind unter den Menschen geboren.
6.66.10
तेषां वधार्थं भगवान्नरेण सहितो वशी ।
मानुषीं योनिमास्थाय चरिष्यति महीतले ॥ ६.६६.१० ॥
Zu ihrer Vernichtung wird der erhabene Herr, zusammen mit Nara, selbstbeherrscht, eine menschliche Geburt annehmend, auf der Erde wandeln.
6.66.11
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
सहितो मानुषे लोके संभूतावमितद्युती ॥ ६.६६.११ ॥
Nara und Nārāyaṇa — jene beiden uralten, besten der Weisen — gemeinsam in der Menschenwelt geboren, werden sie in grenzenlosem Glanz leuchten.
6.66.12
अजेयौ समरे यत्तौ सहितैरमरैरपि ।
मूढास्त्वेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ॥ ६.६६.१२ ॥
Unbesiegbar im Kampf, auch wenn die Unsterblichen sich vereinen — jene beiden Weisen Nara und Nārāyaṇa — die Verblendeten erkennen sie nicht.
6.66.13
तस्याहमग्रजः पुत्रः सर्वस्य जगतः प्रभुः ।
वासुदेवोऽर्चनीयो वः सर्वलोकमहेश्वरः ॥ ६.६६.१३ ॥
Ich bin sein ältester Sohn, Herr der ganzen Welt. Vāsudeva, der von euch zu verehren ist, ist der große Herr aller Welten.
6.66.14
तथा मनुष्योऽयमिति कदाचित्सुरसत्तमाः ।
नावज्ञेयो महावीर्यः शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.६६.१४ ॥
Ihr Besten der Götter, verachtet diesen Mächtigen, der Muschel, Diskus und Keule trägt, niemals in dem Gedanken, er sei nur ein Mensch.
6.66.15
एतत्परमकं गुह्यमेतत्परमकं पदम् ।
एतत्परमकं ब्रह्म एतत्परमकं यशः ॥ ६.६६.१५ ॥
Dies ist das höchste Geheimnis, dies ist der höchste Zustand. Dies ist das höchste Brahman, dies ist der höchste Ruhm.
6.66.16
एतदक्षरमव्यक्तमेतद्वै शाश्वतं महः ।
यत्तत्पुरुषसंज्ञं वै गीयते ज्ञायते न च ॥ ६.६६.१६ ॥
Dies ist das Unvergängliche, das Unmanifestierte; dies ist wahrlich das ewige Licht. Das, was als Puruṣa besungen wird, wird nicht erkannt.
6.66.17
एतत्परमकं तेज एतत्परमकं सुखम् ।
एतत्परमकं सत्यं कीर्तितं विश्वकर्मणा ॥ ६.६६.१७ ॥
Dies ist der höchste Glanz, dies ist die höchste Seligkeit. Dies ist die höchste Wahrheit, wie von Viśvakarman verkündet.
6.66.18
तस्मात्सेन्द्रैः सुरैः सर्वैर्लोकैश्चामितविक्रमःक ।
नावज्ञेयो वासुदेवो मानुषोऽयमिति प्रभुः ॥ ६.६६.१८ ॥
Daher sollen weder Indra mit allen Göttern noch alle Welten Vāsudeva, den an Tapferkeit Unermesslichen, verachten und ihn für einen bloßen Menschen halten, denn er ist der Herr.
6.66.19
यश्च मानुषमात्रोऽयमिति ब्रूयात्स मन्दधीः ।
हृषीकेशमवज्ञानात्तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.६६.१९ ॥
Wer sagt: »Dieser ist nur ein Mensch«, ist dumpfen Sinnes; wer Hṛṣīkeśa verachtet, den nennt man den niedrigsten der Menschen.
6.66.20
योगिनं तं महात्मानं प्रविष्टं मानुषीं तनुम् ।
अवमन्येद्वासुदेवं तमाहुस्तमसं जनाः ॥ ६.६६.२० ॥
Wer Vāsudeva verachtet, den großen Yogin, der in einen menschlichen Leib eingegangen ist, den nennen die Leute einen Menschen der Finsternis.
6.66.21
देवं चराचरात्मानं श्रीवत्साङ्कं सुवर्चसम् ।
पद्मनाभं न जानाति तमाहुस्तामसं बुधाः ॥ ६.६६.२१ ॥
Wer den Gott nicht erkennt, die Seele des Beweglichen und Unbeweglichen, mit dem Śrīvatsa gezeichnet, strahlend, Padmanābha, den nennen die Weisen einen Menschen der Finsternis.
6.66.22
किरीटकौस्तुभधरं मित्राणामभयंकरम् ।
अवजानन्महात्मानं घोरे तमसि मञ्जति ॥ ६.६६.२२ ॥
Wer den großen Geist verachtet, der Diadem und das Kaustubha-Juwel trägt und seinen Freunden Furchtlosigkeit schenkt, versinkt in schrecklicher Finsternis.
6.66.23
एवं विदित्वा तत्त्वार्थं लोकानामीश्वरेश्वरः ।
वासुदेवो नमस्कार्यः सर्वलोकैः सुरोत्तमाः ।
तस्यामहात्माजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पतिः ॥ ६.६६.२३ ॥
Diese Wahrheit erkennend, muss Vāsudeva, der Herr der Herren der Welten, von allen Welten verehrt werden, o Beste der Götter. Sein großmütiger, ungeborener Sohn ist Brahmā, der Herr des ganzen Weltalls.
6.66.24
एवमुक्त्वा स भगवान्देवान्सर्षिगकणान्पुरा ।
विसृज्य सर्वभूतानि जगाम भवनं स्वकम् ॥ ६.६६.२४ ॥
So gesprochen, entließ der gesegnete Herr einst die Götter samt den Scharen der Seher, verließ alle Wesen und ging zu seiner eigenen Wohnstatt.
6.66.25
ततो देवाः सगन्धर्वा मुनयोऽप्सरसोऽपि च ।
कथां तां ब्रह्मणा गीतां श्रुत्वा प्रीता दिवं ययुः ॥ ६.६६.२५ ॥
Dann kehrten die Götter, zusammen mit den Gandharvas, Weisen und Apsarasen, erfreut über die von Brahmā gesungene Erzählung, in den Himmel zurück.
6.66.26
एतच्छ्रुतं मया तात ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
वासुदेवं कथयतां समवाये पुरातनम् ॥ ६.६६.२६ ॥
Lieber, dies habe ich von Weisen mit gereinigtem Geist gehört, die einst in einer Versammlung von Vāsudeva sprachen.
6.66.27
रामस्य जामदग्न्यस्य मार्कण्डेयस्य धीमतः ।
व्यासनारदयोश्चापि सकाशाद्भरतर्षभ ॥ ६.६६.२७ ॥
Von Rāma, dem Sohn des Jamadagni, vom weisen Mārkaṇḍeya, auch von Vyāsa und Nārada, Stier der Bharatas.
6.66.28
एतमर्थं च विज्ञाय श्रुत्वा च प्रभुमव्ययम् ।
वासुदेवं महात्मानं लोकानामीश्वरेश्वरम् ॥ ६.६६.२८ ॥
Nachdem ich diese Angelegenheit verstanden und vom unvergänglichen Herrn gehört habe, dem großherzigen Vāsudeva, dem Herrn der Herren der Welten.
6.66.29
यस्य चैवात्मजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पिता ।
कथं न वासुदेवोऽयमर्च्यश्चेज्यश्च मानवैः ॥ ६.६६.२९ ॥
Warum sollte dieser Vāsudeva, dessen Sohn Brahmā ist, der Vater der ganzen Welt, nicht von den Menschen verehrt und mit Opfern geehrt werden?
6.66.30
वारितोऽसि मया तात मुनिर्भिर्वेदपारगैः ।
मा गच्छ संयुगं तेन वासुदेवेन धन्विना ॥ ६.६६.३० ॥
Lieber, ich und die Weisen, die die Veden durchdrungen haben, haben dich gewarnt: Geh nicht in den Kampf mit jenem Bogenschützen Vāsudeva.
6.66.31
मा पाण्डवैः सार्धमिति तत्त्वं मोहान्न बुध्यसे ।
मन्ये त्वां राक्षसं क्रूरं तथा चासि तमोवृतः ॥ ६.६६.३१ ॥
Du erkennst diese Wahrheit nicht, dass du nicht mit den Pāṇḍavas gehen sollst; aus Verblendung begreifst du sie nicht. Ich halte dich für einen grausamen Rākṣasa, und du bist von Finsternis umhüllt.
6.66.32
यस्माद्द्विषसि गोविन्दं पाण्डवं तं धनञ्जयम् ।
नरनारायणौ देवी कोऽन्यो द्विष्याद्धि मानवः ॥ ६.६६.३२ ॥
Weil du Govinda und jenen Pāṇḍava Dhanañjaya hasst, die beiden Götter Nara und Nārāyaṇa — welcher andere Mensch würde sie hassen?
6.66.33
तस्माद्ब्रवीमि ते राजन्नेष वै शाश्वतोऽव्ययः ।
सर्कवलोकमयो नित्यः शास्ता धाता धरो ध्रुवः ॥ ६.६६.३३ ॥
Darum, o König, sage ich dir: Er ist ewig und unvergänglich, aus allen Welten bestehend, beständig, der Herrscher, der Erhalter, der Träger, der Unerschütterliche.
6.66.34
यो धारयति लोकांस्त्रींश्चराचरगुरुः प्रभुः ।
योद्धा जयश्च जेता च सर्वप्रकृतिरीश्वरः ॥ ६.६६.३४ ॥
Er, der die drei Welten trägt, der Lehrer und Herr des Beweglichen und Unbeweglichen, ist der Krieger, der Sieg, der Sieger und der Herr der Natur aller Dinge.
6.66.35
राजन्सर्वमयो ह्येष तमोरागविवर्जितः ।
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.६६.३५ ॥
O König, er ist alles und frei von Finsternis und Leidenschaft. Wo Kṛṣṇa ist, da ist Dharma; wo Dharma ist, da ist der Sieg.
6.66.36
तस्य माहात्म्ययोगेन योगेनात्ममयेन च ।
धृताः पाण्डुसुता राजञ्जयश्चैषां भविष्यति ॥ ६.६६.३६ ॥
Durch die Kraft seiner Größe und das Yoga seines eigenen Selbst werden die Söhne Pāṇḍus getragen; o König, der Sieg wird ihr sein.
6.66.37
श्रेयोयुक्तां सदा बुद्धिं पाण्डवानां दधाति यः ।
बलं चैव रणे नित्यं भयेभ्यश्चैव रक्षति ॥ ६.६६.३७ ॥
Der, der den Verstand der Pāṇḍavas stets dem Guten zugewandt hält, der ihnen im Kampf beständig Kraft verleiht und sie vor Furcht beschützt.
6.66.38
स एष शाश्वतो देवाः सर्वगुह्यमयः शिवः ।
वासुदेव इति ज्ञेयो यन्मां पृच्छसि भारत ॥ ६.६६.३८ ॥
Er ist jener ewige Gott, aus allen Geheimnissen gebildet, der Gütige; er soll als Vāsudeva erkannt werden, da du, Nachkomme des Bharata, mich danach fragst.
6.66.39
ब्राह्मणैः क्षत्रिकयैर्वैश्यैः शूद्रैश्च कृतलक्षणैः ।
सेव्यतेऽभ्यर्च्यते चैव नित्ययुक्तैः स्वकर्मभिःक ॥ ६.६६.३९ ॥
Er wird von Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, die den Kennzeichen ihrer Pflicht folgen, stets ergeben durch ihre eigenen Werke verehrt und bedient.
6.66.40
द्वापरस्य युगस्यान्ते आदौ कलियुगस्य च ।
सात्वतं विधिमास्थाय गीतः संकर्षणेन वै ॥ ६.६६.४० ॥
Am Ende des Dvāpara-Zeitalters und am Anfang des Kali-Zeitalters wurde es von Saṅkarṣaṇa gesungen, indem er den Sātvata-Ritus annahm.
6.66.41
स एष सर्वं सुरमर्त्यलोकं ।
समुद्रकक्ष्यान्तरितां पुरीं च।
युगेयुगे मानुषं चैव वासं ।
पुनःपुनः सृजते वासुदेवाःक ॥ ६.६६.४१ ॥
Er ist es, der immer wieder die ganze Welt der Götter und Sterblichen erschafft, die vom Ozean umgürtete Stadt und in jedem Zeitalter die Wohnstatt der Menschen — Vāsudeva.