ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.67.1
वासुदेवो महद्भूतं सर्वलोकेषु कथ्यते ।
तस्यागमं प्रतिष्ठां च ज्ञातुमिच्छे पितामह ॥ ६.६७.१ ॥
ବାସୁଦେବ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମହାନ ସତ୍ତା ବୋଲି କଥିତ। ହେ ପିତାମହ, ତାଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ଆଧାର ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.67.2
वासुदेवो महद्भूतं सर्वदैवतदैवतम् ।
न परं पुण्डरीकाक्षाद्दृश्यते भरतर्षभ ॥ ६.६७.२ ॥
ବାସୁଦେବ ମହାନ ସତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପଦ୍ମନୟନଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଆଉ କେହି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
6.67.3
श्रुतं मे तात रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च।
असितो देवलश्चापि वालखिल्यास्तपोधनाः ॥ ६.६७.३ ॥
ହେ ତାତ, ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମ, ଦେବର୍ଷି ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ, ଅସିତ, ଦେବଳ ଓ ତପୋଧନ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କର କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
6.67.4
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयत्यद्भुतं महत् ।
सर्वभूतादिभूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.४ ॥
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମଧ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ମହତ୍ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହନ୍ତି: ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆଦିଭୂତ, ଆତ୍ମା, ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
6.67.5
आपो वायुश्च तेजश्च त्रयमेतदकल्पयत् ।
स सृष्ट्वा पृथिवीं देवीं सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ६.६७.५ ॥
ଜଳ, ବାୟୁ ଓ ତେଜ — ଏହି ତିନିକୁ ସେ ରଚନା କଲେ। ଦେବୀ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ (ସେମାନଙ୍କୁ ସଜାଇଲେ)।
6.67.6
अप्सु वै शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ।
सर्वदेवमयो देवः शयानः शयने सुखम् ॥ ६.६७.६ ॥
ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜଳରେ ହିଁ ନିଜ ଶଯ୍ୟା ରଚିଲେ। ସର୍ବଦେବମୟ ଦେବ ଶଯ୍ୟାରେ ସୁଖରେ ଶୟନ କଲେ।
6.67.7
मुखतः सोऽग्निमसृजत्प्राणाद्वायुमथापि च ।
सरस्वतीं च वेदांश्च मनसः ससृजेऽच्युत ॥ ६.६७.७ ॥
ସେ ମୁଖରୁ ଅଗ୍ନି ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ପ୍ରାଣରୁ ବାୟୁ, ଏବଂ ତା'ପରେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ବେଦମାନେ; ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମନରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
6.67.8
एषक लोकान्ससर्जादौ देवांश्च ऋषिभिः सह ।
अमृतं चैव मृत्युं च प्रजानां प्रभवाप्ययौ ॥ ६.६७.८ ॥
ସେ ଆଦିରେ ଲୋକସମୂହ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ; ଅମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ଏବଂ ପ୍ରଜାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ମଧ୍ୟ।
6.67.9
एष धर्मश्च धर्मज्ञो वरदः सर्वकामदः ।
एष कर्ता च कार्यं च आदेरादिः स्वयं प्रभुः ॥ ६.६७.९ ॥
ସେ ହିଁ ଧର୍ମ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବର ଦେଉଥିବା, ସର୍ବକାମନା ପୂରଣକାରୀ; ସେ ହିଁ କର୍ତ୍ତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ, ଆଦିର ଆଦି, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ।
6.67.10
भूतं भव्यं भविष्यच्च पूर्वमेतदकल्पयत् ।
उभे सन्ध्ये दिवः खं च नियमांश्च जनार्दनः ॥ ६.६७.१० ॥
ଭୂତ, ଭବ୍ୟ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ — ଏସବୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଆକାଶ, ଏବଂ ନିୟମସବୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
6.67.11
ऋषींश्चैव हि गोविन्दस्तपश्चैवाभ्यकल्पयत् ।
स्रष्टारं जगतश्चापि महात्मा प्रभुरव्ययः ॥ ६.६७.११ ॥
ଗୋବିନ୍ଦ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଓ ତପସ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ସେହି ମହାତ୍ମା ଅବ୍ୟୟ ପ୍ରଭୁ।
6.67.12
अग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमकल्पयत् ।
शेषं चाकल्पयद्देवमनन्तमिति तं विदुः ॥ ६.६७.१२ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଅଗ୍ରଜ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କୁ ସେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଶେଷ ନାମକ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଲୋକେ ଅନନ୍ତ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
6.67.13
यो धारयति भूतानि धरां चेमां सपर्वताम् ।
ध्यानयोगेन विप्राश्च तं विदन्ति महौजसम्।
कर्णस्रोतोभवं चापि मधुं नाम महासुरम् ॥ ६.६७.१३ ॥
ପର୍ବତ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂତକୁ ଯିଏ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଧ୍ୟାନଯୋଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେହି ମହୌଜସଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି। କର୍ଣଛିଦ୍ରରୁ ଜାତ ମଧୁ ନାମକ ମହାସୁରକୁ ମଧ୍ୟ।
6.67.14
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धइं समास्थितम् ।
हरन्तं ब्रह्मणो वेदाञ्जघान ब्रह्मणः पिता।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वन्महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.१४ ॥
ସେହି ଉଗ୍ର, ଉଗ୍ରକର୍ମା ଓ ଉଗ୍ରବୁଦ୍ଧିବିଶିଷ୍ଟ ଅସୁରକୁ—ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବେଦ ହରଣ କରୁଥିଲା—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପିତା ବଧ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସେହି ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଏହା କରିଥିଲେ।
6.67.15
तस्य तात वधादेव देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषयश्च जनार्दनम् ॥ ६.६७.१५ ॥
ହେ ତାତ! ତାହାର ବଧ ହେତୁ ହିଁ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ 'ମଧୁସୂଦନ' କହନ୍ତି; ଋଷିମାନେ ତାହାଙ୍କୁ 'ଜନାର୍ଦନ' ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି।
6.67.16
वराहं नारसिंहं च त्रिविक्रममिति प्रभुम् ।
एष धाता विधाता च सर्वेषां प्रामिनां हरिः ॥ ६.६७.१६ ॥
ବରାହ, ନୃସିଂହ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମ—ଏହିପରି ସେହି ପ୍ରଭୁ (ଜଣାଯାନ୍ତି)। ଏହି ହରି ହିଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଧାତା ଓ ବିଧାତା।
6.67.17
परं हि पुण्डरीकाक्षान्न भूतं न भविष्यति ।
मुखतः सोसृजद्विप्रान्बाहुभ्यां क्षत्रियांस्तथा ॥ ६.६७.१७ ॥
ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେହି ଅତୀତରେ ହୋଇନାହାଁନ୍ତି ଓ ଭବିଷ୍ୟତରେ ହେବେ ନାହିଁ। ସେ ମୁଖରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବାହୁରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
6.67.18
वैश्यांश्चाप्यूरुतो राजञ्शूद्रान्पद्भ्यां तथैवच ।
तपसा नियतं देवं निधानं सर्वदेहिनाम् ॥ ६.६७.१८ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଊରୁରୁ ବୈଶ୍ୟ ଓ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ସେହିପରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତପସ୍ୟାରେ ସର୍ବଦା ଆରାଧିତ ସେହି ଦେବ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ନିଧି।
6.67.19
ब्रह्मभूतममावास्यां पौर्णमास्यां तथैव च ।
योगभूतं परिचरन्केशवं महदाप्नुयात् ॥ ६.६७.१९ ॥
ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ବ୍ରହ୍ମଭୂତ ଓ ଯୋଗନିଷ୍ଠ ହୋଇ ଯିଏ କେଶବଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେ ମହାନ ଫଳ ପାଏ।
6.67.20
केशवः परमं तेजः सर्वलोकपितामहः ।
एवमार्हुर्हृषीकेशं मुनयो वै नराधिप ॥ ६.६७.२० ॥
କେଶବ ପରମ ତେଜ, ସର୍ବଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ। ହେ ନରାଧିପ, ମୁନିମାନେ ଏହିପରି ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି।
6.67.21
एवमेनं विजानीहि आचार्यं पितरं गुरुम् ।
कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिताः ॥ ६.६७.२१ ॥
ଏହିପରି ଏହାଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ପିତା ଓ ଗୁରୁ ବୋଲି ଜାଣ। କୃଷ୍ଣ ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷୟ ଲୋକ ଜିତାଯାଏ।
6.67.22
यश्चैवैनं भयस्थाने केशवं शरणं व्रजेत् ।
सदा नरः पठंश्चेदं स्वस्तिमान्स सुखी भवेत् ॥ ६.६७.२२ ॥
ଭୟ ସ୍ଥାନରେ ଏହିପରି କେଶବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଥିବା ଏବଂ ସଦା ଏହାକୁ ପାଠ କରୁଥିବା ମଣିଷ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ସୁଖୀ ହୁଏ।
6.67.23
ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुह्यन्ति मानवाः ।
भये महति मग्नांश्च पाति नित्यं जनार्दनःक ॥ ६.६७.२३ ॥
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ମହାଭୟରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
6.67.24
स तं युधिष्ठिरो ज्ञात्वा याथातथ्येन भारत ।
सर्वात्मना महात्मानं केशवं जगदीश्वरम्।
प्रपन्नः शरणं राजन्योगानां प्रभुमीश्वरम् ॥ ६.६७.२४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥରେ ଜାଣି, ସର୍ବାତ୍ମାରେ ମହାତ୍ମା ଜଗଦୀଶ୍ୱର କେଶବଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଯୋଗମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଈଶ୍ୱର।