மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.67.1
वासुदेवो महद्भूतं सर्वलोकेषु कथ्यते ।
तस्यागमं प्रतिष्ठां च ज्ञातुमिच्छे पितामह ॥ ६.६७.१ ॥
வாசுதேவர் எல்லா உலகங்களிலும் ஒரு பெரிய உயிராகச் சொல்லப்படுகிறார். அவருடைய வருகையையும் அடிப்படையையும் அறிய விரும்புகிறேன், பிதாமஹரே.
6.67.2
वासुदेवो महद्भूतं सर्वदैवतदैवतम् ।
न परं पुण्डरीकाक्षाद्दृश्यते भरतर्षभ ॥ ६.६७.२ ॥
வாசுதேவர் பெரிய உயிர், எல்லா தேவர்களுக்கும் தேவர். பரதர்களில் சிறந்தவனே, தாமரைக்கண்ணனைவிட உயர்ந்தவர் வேறு எவரும் காணப்படுவதில்லை.
6.67.3
श्रुतं मे तात रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च।
असितो देवलश्चापि वालखिल्यास्तपोधनाः ॥ ६.६७.३ ॥
அன்பனே, ஜமதக்னியின் மகன் ராமர் பேசியதையும், தேவரிஷி நாரதரும், கிருஷ்ண த்வைபாயனரும் சொன்னதையும், அசிதரும் தேவலரும், தவமே செல்வமான வாலகில்யர்களும் சொன்னதையும் நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
6.67.4
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयत्यद्भुतं महत् ।
सर्वभूतादिभूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.४ ॥
மார்க்கண்டேயரும் கோவிந்தனைப் பற்றி ஒரு பெரிய அற்புதமானதைச் சொல்கிறார்: எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதியான உயிர், அவற்றின் ஆன்மா, மகாத்மா, புருஷோத்தமன்.
6.67.5
आपो वायुश्च तेजश्च त्रयमेतदकल्पयत् ।
स सृष्ट्वा पृथिवीं देवीं सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ६.६७.५ ॥
நீர், காற்று, நெருப்பு ஆகிய இம்மூன்றையும் அவர் உருவாக்கினார். தேவியாகிய பூமியைப் படைத்த பின், எல்லா உலகங்களின் ஈசுவரனான பிரபு அவற்றை அமைத்தார்.
6.67.6
अप्सु वै शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ।
सर्वदेवमयो देवः शयानः शयने सुखम् ॥ ६.६७.६ ॥
மகாத்மாவான புருஷோத்தமன் நீரிலேயே தனக்குப் படுக்கையை அமைத்தார். எல்லா தேவர்களும் நிறைந்த தேவன் படுக்கையில் இன்பமாகக் கிடந்தார்.
6.67.7
मुखतः सोऽग्निमसृजत्प्राणाद्वायुमथापि च ।
सरस्वतीं च वेदांश्च मनसः ससृजेऽच्युत ॥ ६.६७.७ ॥
அவர் வாயிலிருந்து அக்னியைப் படைத்தார்; உயிர்மூச்சிலிருந்து வாயுவையும், பின்னர் சரஸ்வதியையும் வேதங்களையும் படைத்தார்; அச்யுதா, மனத்திலிருந்து அவர் அவற்றைப் படைத்தார்.
6.67.8
एषक लोकान्ससर्जादौ देवांश्च ऋषिभिः सह ।
अमृतं चैव मृत्युं च प्रजानां प्रभवाप्ययौ ॥ ६.६७.८ ॥
அவர் தொடக்கத்தில் உலகங்களைப் படைத்தார், முனிவர்களுடன் தேவர்களையும்; அமிர்தத்தையும் மரணத்தையும், உயிர்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆகியவற்றையும் படைத்தார்.
6.67.9
एष धर्मश्च धर्मज्ञो वरदः सर्वकामदः ।
एष कर्ता च कार्यं च आदेरादिः स्वयं प्रभुः ॥ ६.६७.९ ॥
அவரே தருமம், தருமத்தை அறிந்தவர், வரம் அளிப்பவர், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுபவர்; அவரே செய்பவரும் செயலும், தொடக்கத்தின் தொடக்கம், தானாகவே இறைவன்.
6.67.10
भूतं भव्यं भविष्यच्च पूर्वमेतदकल्पयत् ।
उभे सन्ध्ये दिवः खं च नियमांश्च जनार्दनः ॥ ६.६७.१० ॥
கடந்த காலம், வருவது, எதிர்காலம் ஆகியவற்றை முன்பே அவர் ஒழுங்குபடுத்தினார்; இரண்டு சந்தி வேளைகளையும், வானத்தையும் ஆகாயத்தையும், கட்டுப்பாடுகளையும், ஜனார்தனா.
6.67.11
ऋषींश्चैव हि गोविन्दस्तपश्चैवाभ्यकल्पयत् ।
स्रष्टारं जगतश्चापि महात्मा प्रभुरव्ययः ॥ ६.६७.११ ॥
கோவிந்தர் முனிவர்களையும் தவத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தினார்; உலகைப் படைப்பவரையும், மகாத்மாவும் அழியாத இறைவனுமான அவர்.
6.67.12
अग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमकल्पयत् ।
शेषं चाकल्पयद्देवमनन्तमिति तं विदुः ॥ ६.६७.१२ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் மூத்தவரான சங்கர்ஷணரை அவர் ஒழுங்குபடுத்தினார்; சேஷன் என்ற தேவரையும் ஒழுங்குபடுத்தினார், அவரை அனந்தன் என்று அறிவர்.
6.67.13
यो धारयति भूतानि धरां चेमां सपर्वताम् ।
ध्यानयोगेन विप्राश्च तं विदन्ति महौजसम्।
कर्णस्रोतोभवं चापि मधुं नाम महासुरम् ॥ ६.६७.१३ ॥
அனைத்து உயிர்களையும், மலைகளுடன் கூடிய இந்தப் பூமியையும் தாங்குபவர்; அந்த மஹௌஜஸ்ஸை அந்தணர்கள் தியானயோகத்தால் அறிகின்றனர். காதுத் துளையிலிருந்து தோன்றிய மது என்ற மஹாசுரனையும் (அவர்கள் அறிவர்).
6.67.14
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धइं समास्थितम् ।
हरन्तं ब्रह्मणो वेदाञ्जघान ब्रह्मणः पिता।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वन्महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.१४ ॥
அந்தக் கொடியவனும், கொடுஞ்செயல் புரிபவனும், கொடிய புத்தி கொண்டவனுமான அவனை—பிரம்மாவின் வேதங்களைக் கவர்ந்துகொண்டிருந்தவனை—பிரம்மாவின் தந்தை கொன்றார். பிரம்மாவுக்கு மரியாதை செய்தபடி அந்த மஹாத்மா புருஷோத்தமர் அவ்வாறு செய்தார்.
6.67.15
तस्य तात वधादेव देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषयश्च जनार्दनम् ॥ ६.६७.१५ ॥
அன்புள்ளவனே! அவனைக் கொன்ற காரணத்தால்தான் தேவர்களும் தானவர்களும் மனிதர்களும் அவரை 'மதுசூதனர்' என்கின்றனர்; ரிஷிகள் அவரை 'ஜனார்தனர்' என்றும் அழைக்கின்றனர்.
6.67.16
वराहं नारसिंहं च त्रिविक्रममिति प्रभुम् ।
एष धाता विधाता च सर्वेषां प्रामिनां हरिः ॥ ६.६७.१६ ॥
வராஹர், நரசிம்மர், த்ரிவிக்ரமர் என்று அந்த இறைவன் (அறியப்படுகிறார்). இந்த ஹரியே எல்லா உயிர்களுக்கும் தாதாவும் விதாதாவும் ஆவார்.
6.67.17
परं हि पुण्डरीकाक्षान्न भूतं न भविष्यति ।
मुखतः सोसृजद्विप्रान्बाहुभ्यां क्षत्रियांस्तथा ॥ ६.६७.१७ ॥
தாமரைக்கண்ணரைவிட உயர்ந்தவர் இதுவரை எவரும் இருந்ததில்லை, இனி இருக்கவும் மாட்டார். அவர் முகத்திலிருந்து அந்தணர்களையும், தோள்களிலிருந்து க்ஷத்திரியர்களையும் படைத்தார்.
6.67.18
वैश्यांश्चाप्यूरुतो राजञ्शूद्रान्पद्भ्यां तथैवच ।
तपसा नियतं देवं निधानं सर्वदेहिनाम् ॥ ६.६७.१८ ॥
அரசே! தொடைகளிலிருந்து வைசியர்களையும், கால்களிலிருந்து சூத்திரர்களையும் அவ்வாறே படைத்தார். தவத்தால் எப்போதும் வணங்கப்படும் அந்த தேவர் எல்லா உடல்தாரிகளுக்கும் களஞ்சியமானவர்.
6.67.19
ब्रह्मभूतममावास्यां पौर्णमास्यां तथैव च ।
योगभूतं परिचरन्केशवं महदाप्नुयात् ॥ ६.६७.१९ ॥
அமாவாசையிலும் பௌர்ணமியிலும் பிரம்மமயமாகவும் யோகத்தில் நிலைத்தவராகவும் இருந்து கேசவனை வழிபடுபவன் பெரும் பலனை அடைவான்.
6.67.20
केशवः परमं तेजः सर्वलोकपितामहः ।
एवमार्हुर्हृषीकेशं मुनयो वै नराधिप ॥ ६.६७.२० ॥
கேசவன் மிக உயர்ந்த ஒளி, எல்லா உலகங்களுக்கும் பிதாமகர். மன்னா, முனிவர்கள் இவ்வாறே ஹൃஷீகேசனை அழைத்தனர்.
6.67.21
एवमेनं विजानीहि आचार्यं पितरं गुरुम् ।
कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिताः ॥ ६.६७.२१ ॥
இவரை ஆசிரியராகவும் தந்தையாகவும் குருவாகவும் இவ்வாறு அறிவாயாக. கிருஷ்ணன் எவர் மீது மகிழ்கிறாரோ, அவரால் அழியாத உலகங்கள் வெல்லப்படுகின்றன.
6.67.22
यश्चैवैनं भयस्थाने केशवं शरणं व्रजेत् ।
सदा नरः पठंश्चेदं स्वस्तिमान्स सुखी भवेत् ॥ ६.६७.२२ ॥
அச்சம் நேரும் இடத்தில் இவ்வாறு கேசவனைச் சரணடைபவனும், இதை எப்போதும் ஓதுபவனுமான மனிதன் மங்கலமும் சுகமும் அடைவான்.
6.67.23
ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुह्यन्ति मानवाः ।
भये महति मग्नांश्च पाति नित्यं जनार्दनःक ॥ ६.६७.२३ ॥
கிருஷ்ணனைச் சரணடையும் மனிதர்கள் மயங்குவதில்லை. பெரும் அச்சத்தில் மூழ்கியவர்களையும் ஜனார்தனன் எப்போதும் காக்கிறார்.
6.67.24
स तं युधिष्ठिरो ज्ञात्वा याथातथ्येन भारत ।
सर्वात्मना महात्मानं केशवं जगदीश्वरम्।
प्रपन्नः शरणं राजन्योगानां प्रभुमीश्वरम् ॥ ६.६७.२४ ॥
பாரதா, யுதிஷ்டிரன் அவரை உள்ளபடி அறிந்து, முழு ஆத்மாவுடன், மகாத்மாவும் உலகீஸ்வரருமான கேசவனைச் சரணடைந்தான். மன்னா, அவர் யோகங்களின் பிரபு, ஈஸ்வரன்.