มหาภารตะ · อัธยายะ 6.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.67.1
वासुदेवो महद्भूतं सर्वलोकेषु कथ्यते ।
तस्यागमं प्रतिष्ठां च ज्ञातुमिच्छे पितामह ॥ ६.६७.१ ॥
วาสุเทพถูกกล่าวถึงในทุกโลกว่าเป็นภูตอันยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าปรารถนาจะรู้ถึงการมาและรากฐานของพระองค์ ข้าแต่ปู่
6.67.2
वासुदेवो महद्भूतं सर्वदैवतदैवतम् ।
न परं पुण्डरीकाक्षाद्दृश्यते भरतर्षभ ॥ ६.६७.२ ॥
วาสุเทพเป็นภูตอันยิ่งใหญ่ เป็นเทพแห่งเทพทั้งปวง ข้าแต่วีรบุรุษผู้เป็นเลิศแห่งภรตะ ไม่มีผู้ใดสูงกว่าพระผู้มีดวงตาดุจดอกบัวที่ปรากฏ
6.67.3
श्रुतं मे तात रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च।
असितो देवलश्चापि वालखिल्यास्तपोधनाः ॥ ६.६७.३ ॥
ข้าแต่ลูกรัก ข้าได้ยินถ้อยคำของพระรามบุตรของชมทัคนีที่ตรัสอยู่ และของฤๅษีนารทผู้เป็นเทพฤๅษี และของกฤษณะไทรปายนะ และของอสิตะและเทวละ และของวาลขิลยะทั้งหลายผู้มีความร่ำรวยด้วยการบำเพ็ญตบะ
6.67.4
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयत्यद्भुतं महत् ।
सर्वभूतादिभूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.४ ॥
มารกัณเฑยะก็กล่าวถึงโควินทะด้วยเรื่องอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ว่า พระองค์คือต้นกำเนิดแรกของภูตทั้งปวง คืออาตมันของทุกสิ่ง คือบุรุษสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่
6.67.5
आपो वायुश्च तेजश्च त्रयमेतदकल्पयत् ।
स सृष्ट्वा पृथिवीं देवीं सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ६.६७.५ ॥
น้ำ ลม และไฟ พระองค์ทรงกำหนดสามสิ่งนี้ เมื่อทรงสร้างพระแม่ธรณี พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เป็นใหญ่เหนือโลกทั้งปวง ทรงจัดสิ่งเหล่านี้ไว้
6.67.6
अप्सु वै शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ।
सर्वदेवमयो देवः शयानः शयने सुखम् ॥ ६.६७.६ ॥
บุรุษสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่ทรงปูที่บรรทมในน้ำ เทพผู้เป็นทุกเทพ ทรรศนะบรรทมอยู่บนที่บรรทมด้วยความสุข
6.67.7
मुखतः सोऽग्निमसृजत्प्राणाद्वायुमथापि च ।
सरस्वतीं च वेदांश्च मनसः ससृजेऽच्युत ॥ ६.६७.७ ॥
จากพระโอษฐ์พระองค์ทรงสร้างไฟ จากพระปราณะทรงสร้างลม และทรงสร้างพระสรัสวดีและพระเวททั้งหลาย ข้าแต่พระอจยุต พระองค์ทรงสร้างสิ่งเหล่านี้จากพระมนัส
6.67.8
एषक लोकान्ससर्जादौ देवांश्च ऋषिभिः सह ।
अमृतं चैव मृत्युं च प्रजानां प्रभवाप्ययौ ॥ ६.६७.८ ॥
ในเบื้องต้น พระองค์ทรงสร้างโลกทั้งหลาย และเทพทั้งหลายพร้อมด้วยฤๅษี ทั้งความเป็นอมตะและความตาย และต้นกำเนิกกับการดับสลายของสรรพสัตว์
6.67.9
एष धर्मश्च धर्मज्ञो वरदः सर्वकामदः ।
एष कर्ता च कार्यं च आदेरादिः स्वयं प्रभुः ॥ ६.६७.९ ॥
พระองค์คือธรรม ผู้รู้ธรรม ผู้ประทานพร ผู้ให้สมประสงค์ทั้งปวง พระองค์ทรงเป็นทั้งผู้กระทำและสิ่งที่ถูกกระทำ เป็นจุดเริ่มต้นของจุดเริ่มต้น เป็นพระผู้เป็นเจ้าด้วยพระองค์เอง
6.67.10
भूतं भव्यं भविष्यच्च पूर्वमेतदकल्पयत् ।
उभे सन्ध्ये दिवः खं च नियमांश्च जनार्दनः ॥ ६.६७.१० ॥
อดีต ปัจจุบัน และอนาคต พระองค์ทรงกำหนดสิ่งเหล่านี้ไว้ก่อน ทั้งสองสนธยา สวรรค์และอากาศ และกฎเกณฑ์ด้วย ข้าแต่พระชนารทนะ
6.67.11
ऋषींश्चैव हि गोविन्दस्तपश्चैवाभ्यकल्पयत् ।
स्रष्टारं जगतश्चापि महात्मा प्रभुरव्ययः ॥ ६.६७.११ ॥
โควินทะทรงกำหนดฤๅษีและการบำเพ็ญตบะไว้ด้วย และผู้สร้างโลกด้วย พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ไม่รู้เสื่อมสลายนั้น
6.67.12
अग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमकल्पयत् ।
शेषं चाकल्पयद्देवमनन्तमिति तं विदुः ॥ ६.६७.१२ ॥
พระองค์ทรงกำหนดสังกรรษณะ บุตรหัวปีของสรรพสัตว์ และทรงกำหนดเทพนามว่าเศษะ ซึ่งผู้คนรู้จักในนามอนันตะ
6.67.13
यो धारयति भूतानि धरां चेमां सपर्वताम् ।
ध्यानयोगेन विप्राश्च तं विदन्ति महौजसम्।
कर्णस्रोतोभवं चापि मधुं नाम महासुरम् ॥ ६.६७.१३ ॥
พระองค์ผู้ทรงค้ำจุนสรรพสัตว์และแผ่นดินนี้พร้อมภูเขาทั้งหลาย พราหมณ์ทั้งหลายรู้จักพระผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่นั้นด้วยโยคะแห่งการเพ่ง และรู้จักอสูรผู้ยิ่งใหญ่นามว่ามธุที่เกิดจากช่องหู
6.67.14
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धइं समास्थितम् ।
हरन्तं ब्रह्मणो वेदाञ्जघान ब्रह्मणः पिता।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वन्महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.१४ ॥
อสูรผู้ดุร้าย ทำกรรมดุร้าย มีปัญญาดุร้ายนั้น ซึ่งกำลังลักพระเวทของพระพรหม บิดาของพระพรหมได้สังหารเสีย เพื่อถวายความเคารพแด่พระพรหม บุรุษสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่
6.67.15
तस्य तात वधादेव देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषयश्च जनार्दनम् ॥ ६.६७.१५ ॥
ข้าแต่ลูกรัก เพราะการสังหารนั้น เทพ อสูร และมนุษย์จึงเรียกพระองค์ว่ามธุสูทนะ และฤๅษีทั้งหลายเรียกว่าชนารทนะ
6.67.16
वराहं नारसिंहं च त्रिविक्रममिति प्रभुम् ।
एष धाता विधाता च सर्वेषां प्रामिनां हरिः ॥ ६.६७.१६ ॥
วราหะ นรสิงหะ และตริวิกรม ดังนี้พระผู้เป็นเจ้าจึงเป็นที่รู้จัก หริองค์นี้เป็นผู้ค้ำจุนและผู้กำหนดสรรพสัตว์ทั้งปวง
6.67.17
परं हि पुण्डरीकाक्षान्न भूतं न भविष्यति ।
मुखतः सोसृजद्विप्रान्बाहुभ्यां क्षत्रियांस्तथा ॥ ६.६७.१७ ॥
ยิ่งกว่าพระผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ไม่เคยมีและจะไม่มีอีก จากพระโอษฐ์ พระองค์ทรงสร้างพราหมณ์ และจากพระพาหาทรงสร้างกษัตริย์เช่นกัน
6.67.18
वैश्यांश्चाप्यूरुतो राजञ्शूद्रान्पद्भ्यां तथैवच ।
तपसा नियतं देवं निधानं सर्वदेहिनाम् ॥ ६.६७.१८ ॥
ข้าแต่พระราชา จากพระชงฆ์ทรงสร้างแพศย์ และจากพระบาทก็ทรงสร้างศูทรเช่นกัน เทพองค์นั้นผู้ได้รับการบูชาอย่างสม่ำเสมอด้วยการบำเพ็ญตบะ เป็นขุมทรัพย์ของสรรพชีวิตที่มีร่างกาย
6.67.19
ब्रह्मभूतममावास्यां पौर्णमास्यां तथैव च ।
योगभूतं परिचरन्केशवं महदाप्नुयात् ॥ ६.६७.१९ ॥
ผู้ที่ในวันอมาวสีและในวันปูรณมีเช่นกัน กลายเป็นหนึ่งเดียวกับพรหมัน ดื่มด่ำในโยคะ และรับใช้พระเกศวะ ย่อมได้ผลอันยิ่งใหญ่
6.67.20
केशवः परमं तेजः सर्वलोकपितामहः ।
एवमार्हुर्हृषीकेशं मुनयो वै नराधिप ॥ ६.६७.२० ॥
พระเกศวะคือรัศมีอันสูงสุด เป็นปู่ของโลกทั้งปวง ข้าแต่จอมนรชน ฤๅษีทั้งหลายจึงเรียกพระหฤษีเกศดังนี้
6.67.21
एवमेनं विजानीहि आचार्यं पितरं गुरुम् ।
कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिताः ॥ ६.६७.२१ ॥
จงรู้จักพระองค์เช่นนี้ว่าเป็นอาจารย์ บิดา และครู ผู้ที่พระกฤษณะพอพระทัย ย่อมได้ชนะโลกอันไม่เสื่อมสูญ
6.67.22
यश्चैवैनं भयस्थाने केशवं शरणं व्रजेत् ।
सदा नरः पठंश्चेदं स्वस्तिमान्स सुखी भवेत् ॥ ६.६७.२२ ॥
ผู้ใดในที่แห่งภัยพึงเข้าพึ่งพระเกศวะเช่นนี้ และพึงสวดบทนี้เป็นนิตย์ ผู้นั้นจะเป็นผู้มีความเจริญและมีความสุข
6.67.23
ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुह्यन्ति मानवाः ।
भये महति मग्नांश्च पाति नित्यं जनार्दनःक ॥ ६.६७.२३ ॥
มนุษย์ผู้เข้าพึ่งพระกฤษณะย่อมไม่หลงใหล พระชนารทนะทรงคุ้มครองผู้ที่จมอยู่ในภัยใหญ่เป็นนิตย์
6.67.24
स तं युधिष्ठिरो ज्ञात्वा याथातथ्येन भारत ।
सर्वात्मना महात्मानं केशवं जगदीश्वरम्।
प्रपन्नः शरणं राजन्योगानां प्रभुमीश्वरम् ॥ ६.६७.२४ ॥
ยุธิษฐิระทรงรู้จักพระองค์ตามความเป็นจริง ดูก่อนพระโอรสของภรต ทรงมอบพระองค์ทั้งหมดเข้าพึ่งพระเกศวะ ผู้เป็นมหาตมา เจ้าแห่งโลก ดูก่อนพระราชา พระองค์เป็นเจ้าแห่งโยคะ เป็นพระผู้เป็นเจ้าสูงสุด