మహాభారతం · అధ్యాయం 6.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.67.1
वासुदेवो महद्भूतं सर्वलोकेषु कथ्यते ।
तस्यागमं प्रतिष्ठां च ज्ञातुमिच्छे पितामह ॥ ६.६७.१ ॥
వాసుదేవుడు అన్ని లోకాలలో ఒక మహా తత్త్వంగా చెప్పబడతాడు. ఆయన ఆగమనాన్ని, ఆధారాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను, పితామహా.
6.67.2
वासुदेवो महद्भूतं सर्वदैवतदैवतम् ।
न परं पुण्डरीकाक्षाद्दृश्यते भरतर्षभ ॥ ६.६७.२ ॥
వాసుదేవుడు మహా తత్త్వం, సర్వదేవతలకు దేవుడు. భరతశ్రేష్ఠా, పుండరీకాక్షుని కంటే ఉన్నతమైనవాడు ఎవడూ కనబడడు.
6.67.3
श्रुतं मे तात रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च।
असितो देवलश्चापि वालखिल्यास्तपोधनाः ॥ ६.६७.३ ॥
ప్రియుడా, జమదగ్ని కుమారుడు రాముడు, దేవర్షి నారదుడు, కృష్ణ ద్వైపాయనుడు, అసితుడు, దేవలుడు, తపోధనులైన వాలఖిల్యులు చెప్పినది నేను విన్నాను.
6.67.4
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयत्यद्भुतं महत् ।
सर्वभूतादिभूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.४ ॥
మార్కండేయుడు గోవిందుని గురించి ఒక గొప్ప అద్భుతమైన విషయం చెబుతున్నాడు: సర్వభూతాలకు ఆది భూతమైన ఆత్మ, మహాత్ముడు, పురుషోత్తముడు.
6.67.5
आपो वायुश्च तेजश्च त्रयमेतदकल्पयत् ।
स सृष्ट्वा पृथिवीं देवीं सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ६.६७.५ ॥
నీరు, గాలి, అగ్ని — ఈ మూడింటిని ఆయన కల్పించాడు. దేవి భూమిని సృష్టించి, సర్వలోకేశ్వరుడైన ప్రభువు (వాటిని ఏర్పరిచాడు).
6.67.6
अप्सु वै शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ।
सर्वदेवमयो देवः शयानः शयने सुखम् ॥ ६.६७.६ ॥
మహాత్ముడైన పురుషోత్తముడు నీటిలోనే తనకు శయ్యను చేసుకున్నాడు. సర్వదేవమయుడైన దేవుడు శయ్యపై సుఖంగా శయనించాడు.
6.67.7
मुखतः सोऽग्निमसृजत्प्राणाद्वायुमथापि च ।
सरस्वतीं च वेदांश्च मनसः ससृजेऽच्युत ॥ ६.६७.७ ॥
ఆయన ముఖం నుండి అగ్నిని సృష్టించాడు, ప్రాణం నుండి వాయువును, తరువాత సరస్వతిని మరియు వేదాలను కూడా; ఓ అచ్యుతా, మనస్సు నుండి ఆయన వాటిని సృష్టించాడు.
6.67.8
एषक लोकान्ससर्जादौ देवांश्च ऋषिभिः सह ।
अमृतं चैव मृत्युं च प्रजानां प्रभवाप्ययौ ॥ ६.६७.८ ॥
ఆయన ఆదిలో లోకాలను సృష్టించాడు, ఋషులతో కలిసి దేవతలను కూడా; అమృతాన్ని, మృత్యువును కూడా, ప్రాణులకు పుట్టుకను మరియు లయాన్ని కూడా.
6.67.9
एष धर्मश्च धर्मज्ञो वरदः सर्वकामदः ।
एष कर्ता च कार्यं च आदेरादिः स्वयं प्रभुः ॥ ६.६७.९ ॥
ఆయనే ధర్మం, ధర్మజ్ఞుడు, వరాలు ఇచ్చేవాడు, సర్వకామాలు తీర్చేవాడు; ఆయనే కర్త మరియు కార్యం, ఆదికి ఆది, స్వయంగా ప్రభువు.
6.67.10
भूतं भव्यं भविष्यच्च पूर्वमेतदकल्पयत् ।
उभे सन्ध्ये दिवः खं च नियमांश्च जनार्दनः ॥ ६.६७.१० ॥
భూతం, భవ్యం, భవిష్యత్తు — వీటిని ఆయన మొదట్లోనే నిర్ణయించాడు; రెండు సంధ్యలు, స్వర్గం, ఆకాశం, నియమాలు కూడా, ఓ జనార్దనా.
6.67.11
ऋषींश्चैव हि गोविन्दस्तपश्चैवाभ्यकल्पयत् ।
स्रष्टारं जगतश्चापि महात्मा प्रभुरव्ययः ॥ ६.६७.११ ॥
గోవిందుడు ఋషులను, తపస్సును కూడా నిర్ణయించాడు; జగత్తును సృష్టించువానిని కూడా, ఆ మహాత్ముడు, అవ్యయుడైన ప్రభువు.
6.67.12
अग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमकल्पयत् ।
शेषं चाकल्पयद्देवमनन्तमिति तं विदुः ॥ ६.६७.१२ ॥
సర్వభూతాలకు అగ్రజుడైన సంకర్షణుడిని ఆయన నిర్ణయించాడు; శేషుడనే దేవుడిని కూడా నిర్ణయించాడు, ఆయనను అనంతుడని ప్రజలు తెలుసుకున్నారు.
6.67.13
यो धारयति भूतानि धरां चेमां सपर्वताम् ।
ध्यानयोगेन विप्राश्च तं विदन्ति महौजसम्।
कर्णस्रोतोभवं चापि मधुं नाम महासुरम् ॥ ६.६७.१३ ॥
ఈ పర్వతాలతో కూడిన భూమిని, సమస్త ప్రాణులను ధరించేవాడు; ధ్యానయోగంతో బ్రాహ్మణులు ఆ మహౌజస్వి(ని) తెలుసుకుంటారు. చెవి రంధ్రం నుండి పుట్టిన మధు అనే మహాసురుణ్ణి కూడా.
6.67.14
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धइं समास्थितम् ।
हरन्तं ब्रह्मणो वेदाञ्जघान ब्रह्मणः पिता।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वन्महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ ६.६७.१४ ॥
ఆ ఉగ్రుడు, ఉగ్రకర్ముడు, ఉగ్రబుద్ధితో ఉన్నవాడు—బ్రహ్మ వేదాలను అపహరిస్తుండగా—బ్రహ్మకు తండ్రి అయినవాడు అతన్ని సంహరించాడు. బ్రహ్మను గౌరవిస్తూ మహాత్ముడైన పురుషోత్తముడు (ఇది చేశాడు).
6.67.15
तस्य तात वधादेव देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषयश्च जनार्दनम् ॥ ६.६७.१५ ॥
ఓ తాత! అతన్ని సంహరించిన కారణంగానే దేవతలు, దానవులు, మానవులు ఆయనను 'మధుసూదనుడు' అంటారు; ఋషులు ఆయనను 'జనార్దనుడు' అని కూడా పిలుస్తారు.
6.67.16
वराहं नारसिंहं च त्रिविक्रममिति प्रभुम् ।
एष धाता विधाता च सर्वेषां प्रामिनां हरिः ॥ ६.६७.१६ ॥
వరాహుడు, నరసింహుడు, త్రివిక్రముడు—ఇలా ఆ ప్రభువు (పిలవబడతాడు). ఈ హరియే సర్వ ప్రాణులకు ధాత మరియు విధాత.
6.67.17
परं हि पुण्डरीकाक्षान्न भूतं न भविष्यति ।
मुखतः सोसृजद्विप्रान्बाहुभ्यां क्षत्रियांस्तथा ॥ ६.६७.१७ ॥
పుండరీకాక్షుని కంటే శ్రేష్ఠుడు గతంలో ఎవ్వడూ లేడు, భవిష్యత్తులోనూ ఉండడు. ఆయన ముఖం నుండి బ్రాహ్మణులను, బాహువుల నుండి క్షత్రియులను అలాగే సృష్టించాడు.
6.67.18
वैश्यांश्चाप्यूरुतो राजञ्शूद्रान्पद्भ्यां तथैवच ।
तपसा नियतं देवं निधानं सर्वदेहिनाम् ॥ ६.६७.१८ ॥
ఓ రాజా! తొడల నుండి వైశ్యులను, పాదాల నుండి శూద్రులను కూడా అలాగే సృష్టించాడు. తపస్సుతో నిరంతరం ఆరాధించబడే ఆ దేవుడు సర్వదేహధారుల నిధానం.
6.67.19
ब्रह्मभूतममावास्यां पौर्णमास्यां तथैव च ।
योगभूतं परिचरन्केशवं महदाप्नुयात् ॥ ६.६७.१९ ॥
అమావాస్యనాడు, పౌర్ణమినాడు కూడా బ్రహ్మభూతుడై, యోగసిద్ధితో కేశవుని సేవించేవాడు గొప్ప ఫలాన్ని పొందుతాడు.
6.67.20
केशवः परमं तेजः सर्वलोकपितामहः ।
एवमार्हुर्हृषीकेशं मुनयो वै नराधिप ॥ ६.६७.२० ॥
కేశవుడు పరమ తేజస్సు, సర్వలోకాలకు పితామహుడు. ఓ నరాధిపా, మునులు ఈ విధంగానే హృషీకేశుని కీర్తించారు.
6.67.21
एवमेनं विजानीहि आचार्यं पितरं गुरुम् ।
कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिताः ॥ ६.६७.२१ ॥
ఇతడిని ఆచార్యునిగా, తండ్రిగా, గురువుగా ఇలా తెలుసుకో. కృష్ణుడు ఎవరిపై ప్రసన్నుడవుతాడో, అతడు అక్షయ లోకాలను జయిస్తాడు.
6.67.22
यश्चैवैनं भयस्थाने केशवं शरणं व्रजेत् ।
सदा नरः पठंश्चेदं स्वस्तिमान्स सुखी भवेत् ॥ ६.६७.२२ ॥
భయం కలిగిన చోట ఈ విధంగా కేశవుని శరణు పొందినవాడు, ఇది సదా పఠించేవాడు, శుభవంతుడై సుఖంగా ఉంటాడు.
6.67.23
ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुह्यन्ति मानवाः ।
भये महति मग्नांश्च पाति नित्यं जनार्दनःक ॥ ६.६७.२३ ॥
కృష్ణుని శరణు పొందిన మానవులు మోహంలో పడరు. మహా భయంలో మునిగినవారిని కూడా జనార్దనుడు సదా రక్షిస్తాడు.
6.67.24
स तं युधिष्ठिरो ज्ञात्वा याथातथ्येन भारत ।
सर्वात्मना महात्मानं केशवं जगदीश्वरम्।
प्रपन्नः शरणं राजन्योगानां प्रभुमीश्वरम् ॥ ६.६७.२४ ॥
భారతా, యుధిష్ఠిరుడు ఆయనను యథార్థంగా తెలుసుకుని, సర్వాత్మతో మహాత్ముడైన, జగదీశ్వరుడైన కేశవుని శరణు పొందాడు. రాజా, ఆయన యోగాలకు ప్రభువు, ఈశ్వరుడు.