Mahābhārata · Adhyāya 6.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.68.1
स्तवं वै ब्रह्मसंयुक्तं शृणु कृष्णस्य भारत ।
ब्रह्मर्षिभिश्च देवैश्च यः पुरा कथितो भुवि ॥ ६.६८.१ ॥
O Bhārata, höre den Lobgesang auf Kṛṣṇa, verbunden mit dem Heiligen, der einst auf Erden von den Brahmarṣis und den Göttern vorgetragen wurde.
6.68.2
साध्यानामपि देवानां देवदेवेश्वरः प्रभुः ।
लोकभावनभावज्ञ इति त्वां नारदोऽब्रवीत् ॥ ६.६८.२ ॥
Auch der Sādhyas und der Götter Gott der Götter, Herr und Gebieter, Kenner des Wesens, das die Welten erhält – so sprach Nārada von dir.
6.68.3
भूतं भव्यं भविष्यच्च मार्कण्डेयोऽभ्युवाच ह ।
यज्ञं त्वां चैव यज्ञानां तपश्च तपसामपि ॥ ६.६८.३ ॥
Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft – Mārkaṇḍeya erklärte fürwahr: Du bist das Opfer, und unter den Opfern; du bist die Askese, und unter den Askesen.
6.68.4
देवानामपि देवं च त्वामाह भगवान्भृगुः ।
पुराणां चैव परमं विष्णो रूपं तवेति च ॥ ६.६८.४ ॥
Der ehrwürdige Bhṛgu nannte dich Gott selbst der Götter; und die höchste Gestalt der Alten ist die deine – o Viṣṇu, das ist deine Gestalt.
6.68.5
वासुदेवो वसूनां त्वं शक्रं स्थापयिता तथा ।
देवदेवोऽसि देवानामिति द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ ६.६८.५ ॥
Unter den Vasus bist du Vāsudeva, und du bist es, der Indra einsetzt; du bist Gott der Götter – so sprach Dvaipāyana (Vyāsa).
6.68.6
पूर्वे प्रजानिसर्गे च दक्षमाहुः प्रजापतिम् ।
स्रष्टारं सर्वभूतानामङ्गिरास्त्वां तथाऽब्रवीत् ॥ ६.६८.६ ॥
Am Anfang, bei der Erschaffung der Wesen, nannte man Dakṣa den Herrn der Geschöpfe; und Aṅgiras sprach so von dir als dem Schöpfer aller Wesen.
6.68.7
अव्यक्तं ते शरीरोत्थं व्यक्तं ते मनसि स्थितम् ।
देवास्त्वत्संभवाश्चैव देवलस्त्वसितोऽब्रवीत् ॥ ६.६८.७ ॥
Dein Leib ist aus dem Unoffenbaren hervorgegangen, und deine offenbare Gestalt weilt im Geist. Die Götter sind aus dir entstanden, sagten Devala und Asita.
6.68.8
शिरसा ते दिव्यं व्याप्तं बाहुभ्यां पृथिवी तथा ।
जठरं ते त्रयो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः ॥ ६.६८.८ ॥
Die himmlische Sphäre wird von deinem Haupt durchdrungen, die Erde von deinen Armen, und die drei Welten liegen in deinem Leib. Du bist der ewige Purusha.
6.68.9
एवं त्वामभिजानन्ति तपसा भाविता नराः ।
आत्मदर्शनतृप्तानामृषीणां चासि सत्तमः ॥ ६.६८.९ ॥
So erkennen dich die durch Askese geläuterten Menschen, und unter den Weisen, die im Schauen des Selbst gesättigt sind, bist du der Beste.
6.68.10
राजर्षीणामुदाराणामाहवेष्वनिवर्तिनाम् ।
सर्वधर्मप्रधानानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ६.६८.१० ॥
Für die edlen königlichen Weisen, die im Kampf nie weichen und in allem Dharma die Ersten sind, bist du das Ziel, o Madhusūdana.
6.68.11
इति नित्यं योगविर्द्भिर्भगवान्पुरुषोत्तमः ।
सनत्कुमारप्रमुखैः स्तूयतेऽभ्यर्च्यते हरिः ॥ ६.६८.११ ॥
So wird der Erhabene, der höchste Purusha Hari, unablässig von den Yogakundigen, an ihrer Spitze Sanatkumāra, gepriesen und verehrt.
6.68.12
एष ते विस्तरस्तात संक्षेपश्च प्रकीर्तितः ।
केशवस्य यथा तत्त्वं सुप्रीतो भज केशवम् ॥ ६.६८.१२ ॥
Lieber Sohn, dies wurde dir in Ausführlichkeit und Kürze dargelegt: das wahre Wesen Keśavas. Erkenne ihn, wie er wirklich ist, sei von Herzen zufrieden und verehre Keśava.
6.68.13
पुण्यं श्रुत्वैतदाख्यानं महाराज सुतस्तव ।
केशवं बहुमेने स पाण्डवांश्च महारथान् ॥ ६.६८.१३ ॥
O großer König, nachdem er diese heilige Erzählung gehört hatte, achtete dein Sohn Keśava und die großen Wagenkämpfer, die Pāṇḍavas, sehr.
6.68.14
तमब्रवीन्महाराज भीष्मः शान्तनवः पुनः ।
माहात्म्यं ते श्रुतं राजन्केशवस्य महात्कमनः ॥ ६.६८.१४ ॥
Da sprach Bhīṣma, der Sohn Śantanus, wieder zu ihm: O König, du hast von der Größe des hochherzigen Keśava gehört.
6.68.15
नरस्य च यथातत्त्वं यन्मां त्वं पृच्छसे नृप ।
यदर्थं नृषु संभूतौ नरानारायणावृषी ॥ ६.६८.१५ ॥
O König, höre das wahre Wesen Naras, nach dem du mich fragst, und zu welchem Zweck die beiden Seher Nara und Nārāyaṇa unter den Menschen geboren wurden.
6.68.16
अवध्यौ च यथा वीरौ संयुगेष्वपराजितौ ।
यथा च पाण्डवा राजन्नवध्या युधि कस्यचित् ॥ ६.६८.१६ ॥
So wie diese beiden Helden in Schlachten unbesiegbar und unbezwingbar sind, so, o König, können auch die Pāṇḍavas im Kampf von niemandem erschlagen werden.
6.68.17
प्रीतिमान्हि दृढं कृष्णः पाण्डवेषु यशस्विषु ।
तस्माद्ब्रवीमि राजेन्द्र शमो भवतु पाण्डवैः ॥ ६.६८.१७ ॥
Kṛṣṇa hegt tiefe Zuneigung zu den glorreichen Pāṇḍavas; darum sage ich, o Herr der Könige, es möge Frieden mit den Pāṇḍavas herrschen.
6.68.18
पृथिवीं भुङ्क्ष्व सहितो भ्रातृभिर्बलिभिर्वशी ।
नरानारायणौ देवाववज्ञाय नशिष्यसि ॥ ६.६८.१८ ॥
Genieße die Erde zusammen mit deinen mächtigen Brüdern, selbstbeherrscht; wenn du die Götter Nara und Nārāyaṇa verachtest, wirst du zugrunde gehen.
6.68.19
एवमुक्त्वा तव पिता तूष्णीमासीद्विशांपते ।
व्यसर्जयच्च राजानं शयनं च विवेश ह ॥ ६.६८.१९ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, schwieg Euer Vater, o Herr der Völker. Den König entlassend, betrat er sein Lager.
6.68.20
राजा च शिबिरं प्रायात्प्रणिपत्य महात्मने ।
शिश्ये च शयने शुभ्रे रात्रिं तां भरतर्षभ ॥ ६.६८.२० ॥
Der König verneigte sich vor dem Großseeligen und ging zu seinem Lager; und in jener Nacht, o Stier der Bharatas, legte er sich auf das helle Lager.