மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.69.1
व्युषितायां तु शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे ।
उभे सेने महाराज युद्धायैव समीयतुः ॥ ६.६९.१ ॥
மன்னனே, இரவு கழிந்து சூரியன் உதித்ததும் இரு படைகளும் போருக்காக ஒன்றாகக் கூடின.
6.69.2
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः परस्परजिगीषवः ।
ते सर्वे सहिता युद्धे समालोक्य परस्परम् ॥ ६.६९.२ ॥
சினம் கொண்டு ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பிய அவர்கள் அனைவரும், போரில் ஒருவரை ஒருவர் கண்டு ஒன்றாகப் பாய்ந்தனர்.
6.69.3
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च राजन्दर्मन्त्रिते तव ।
व्यूहौ च व्यूह्य संरब्धाः संप्रहृष्टाः प्रहारिणः ॥ ६.६९.३ ॥
அரசே, உம் ஆலோசனையின்படி பாண்டவர்களும் தார்தராஷ்டிரர்களும் தங்கள் வியூகங்களை அமைத்தனர்; சினமும் பெருமகிழ்ச்சியும் கொண்டு அவர்கள் தாக்கத் தயாராக இருந்தனர்.
6.69.4
अरक्षन्मकरव्यूहं भीष्मो राजन्समन्ततः ।
तथैव पाण्डवा राजन्नरक्षन्व्यूहमात्मनः ॥ ६.६९.४ ॥
அரசே, பீஷ்மர் மகர வியூகத்தை எல்லாப் பக்கங்களிலும் காத்தார்; அதேபோல் அரசே, பாண்டவர்களும் தங்கள் வியூகத்தைக் காத்தனர்.
6.69.5
अजातशत्रुः शत्रूणां मनांसि समकम्पयत् ।
श्येनवद्व्यूह्य तं व्यूहं धौम्यस्य वचनात्स्वयम् ॥ ६.६९.५ ॥
பகைவரே இல்லாத யுதிஷ்டிரன் பகைவர்களின் மனங்களை நடுங்கச் செய்தான்; தௌம்யரின் சொல்படி அவனே அந்த வியூகத்தை பருந்தைப் போல் அமைத்தான்.
6.69.6
स हि तस्य सुविज्ञात अग्निचित्येषु भारत ।
मकरस्तु महाव्यूहस्तव पुत्रस्य धीमतः ॥ ६.६९.६ ॥
பரதனே, அது அக்னிசயனச் சடங்குகளில் நன்கு அறியப்பட்டது; ஆனால் உன் அறிவுள்ள மகனின் வியூகம் மகரம் என்ற பெரிய வியூகம்.
6.69.7
स्वयं सर्वेण सैन्येन द्रोणेनानुमतस्तदा ।
यथाव्यूहं शान्तनवः सोऽन्ववर्तत तत्पुनः ॥ ६.६९.७ ॥
அப்போது துரோணரின் அனுமதியுடன், முழு படையுடனும் தானே சாந்தனுவின் மகன் மீண்டும் அணிவகுப்புக்கு ஏற்ப முன்னேறினார்.
6.69.8
स निर्ययौ महाराज पिता देवव्रतस्तव ।
महता रथवंशेन संवृतो रथिनां वरः ॥ ६.६९.८ ॥
மஹாராஜனே, உம் தந்தை தேவவ்ரதர் (பீஷ்மர்) வெளியேறினார்; ரதவீரர்களில் சிறந்தவர், ஒரு பெரிய ரதப்படைத் தொகுதியால் சூழப்பட்டவர்.
6.69.9
इतरेतरमन्वीयुर्यथाभागमवस्थिताः ।
रथिनः पत्तयश्चैव दन्तिनः सादिनस्तथा ॥ ६.६९.९ ॥
ஒருவரையொருவர் பின்தொடர்ந்து, அவரவர் இடத்திற்கேற்ப நின்ற ரதவீரர்களும் காலாட்படையினரும், யானைவீரர்களும் குதிரைவீரர்களும் அவ்வாறே.
6.69.10
तान्दृष्ट्वाऽभ्युद्यतान्सङ्ख्ये पाण्डवा हि यशस्विनः ।
श्येनव्यूहेन संव्यूह्य समनह्यन्त संयुगे ॥ ६.६९.१० ॥
போரில் அவர்கள் முன்னேறி வருவதைக் கண்டு, புகழ்மிக்க பாண்டவர்கள் சியேன வியூகத்தில் அணிவகுத்து போருக்காக கவசம் பூண்டனர்.
6.69.11
अशोभत मुखे तस्य भीमसेनो महाबलः ।
नेत्रे शिखण्डी दुर्धर्षो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.६९.११ ॥
அதன் முகத்தில் மஹாபலனான பீமசேனன் விளங்கினார்; இரு கண்களில் வெல்லமுடியாத சிகண்டியும், பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் விளங்கினர்.
6.69.12
शीर्षे तस्याभवद्वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
विधुन्वन्गाण्डिवं पार्थो ग्रीवायामभवत्तदा ॥ ६.६९.१२ ॥
அதன் தலையில் உண்மையான வீரமுடைய வீரன் சாத்யகி இருந்தார்; கழுத்தில் காண்டீவத்தை அசைத்தபடி பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) அப்போது விளங்கினார்.
6.69.13
अक्षौहिण्या समं तत्र वामपक्षोऽभवत्तदा ।
महात्मा द्रुपदः श्रीमान्सह पुत्रेण संयुगे ॥ ६.६९.१३ ॥
அப்போது அங்கே ஓர் அக்ஷௌஹிணி படையுடன் இடது அணி அமைந்தது. மகாத்மாவும் புகழ்மிக்கவருமான துருபதன் தன் மகனுடன் போரில் இருந்தான்.
6.69.14
दक्षिणश्चाभवत्पक्षः कैकेयोऽक्षौहिणीपतिः ।
पृष्ठतो द्रौपदेयाश्च सौभद्रश्चापि वीर्यवान् ॥ ६.६९.१४ ॥
வலது அணி ஓர் அக்ஷௌஹிணிக்குத் தலைவனான கைகேயனாக இருந்தது. பின்புறத்தில் திரௌபதியின் மகன்களும் வீரியமிக்க சௌபத்ரனும் இருந்தனர்.
6.69.15
पृष्ठे समभवच्छ्रीमान्स्वयं राजा युधिष्ठिरःक ।
भ्रातृभ्यां सहितो वीरो यमाभ्यां चारुविक्रमः ॥ ६.६९.१५ ॥
பின்புறத்தில் புகழ்மிக்க அரசன் யுதிஷ்டிரன் தானே இருந்தான். இரு சகோதரர்களுடனும், யமனின் இரு மகன்களுடனும் இணைந்த, அழகிய வீரத்துடைய வீரனாக அவன் இருந்தான்.
6.69.16
प्रविश्य तु रणे भीमो मकरं मुखतस्तदा ।
भीष्ममासाद्य संग्रामे च्छादयामास सायकैः ॥ ६.६९.१६ ॥
அப்போது போரில் முன்புறமாக மகர வியூகத்தில் நுழைந்த பீமன், போர்க்களத்தில் பீஷ்மனை அணுகி அம்புகளால் அவனை மறைத்தான்.
6.69.17
ततो भीष्मो महास्राणि पातयामास भारत ।
मोहयन्पाण्डुपुत्राणां व्यूढं सैन्यं महाहवे ॥ ६.६९.१७ ॥
அப்போது, பாரதா, பீஷ்மன் மகா அஸ்திரங்களை வீழ்த்தினான். பெரும் போரில் அணிவகுத்த பாண்டவர்களின் படையை மயக்கினான்.
6.69.18
संमुह्यति तदा सैन्ये त्वरमाणो धनंजयः ।
भीष्मं शरसहस्रेण विव्याध रणमूर्धनि ॥ ६.६९.१८ ॥
அப்போது படை மயங்கியபோது, விரைந்த தனஞ்சயன் போர்முனையில் பீஷ்மனை ஆயிரம் அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.69.19
प्रतिसंवार्य चास्राणि भीष्ममुक्तानि संयुगे ।
स्वेनानीकेन हृष्टेन युद्धाय समुपस्थितः ॥ ६.६९.१९ ॥
போரில் பீஷ்மர் ஏவிய அம்புகளைத் தடுத்து, மகிழ்ச்சியான தன் படையுடன் அவன் போருக்குத் தயாராக நின்றான்.
6.69.20
ततो दुर्योधनो राजा भारज्वाजमभाषत ।
पूर्वं दृष्ट्वा वधं घोरं बलस्य बलिनां वरः ॥ ६.६९.२० ॥
பின்னர் வலிமையாளர்களில் சிறந்த அரசன் துரியோதனன் பாரத்வாஜரிடம் பேசினான்; முன்பு படையின் கொடிய அழிவை அவன் கண்டிருந்தான்.
6.69.21
भ्रातॄणां च वधं युद्धे स्मरमाणो महारथः ।
आचार्यः सततं हि त्वं हितकामो ममानघ ॥ ६.६९.२१ ॥
பாவமற்றவரே! போரில் சகோதரர்களின் அழிவை நினைவுகூர்ந்து, என் மகாரதரே, நீர் எப்போதும் எனக்கு நன்மை விரும்பும் ஆசிரியர்.
6.69.22
वयं हि त्वां समाश्रित्य भीष्मं चैव पितामहम् ।
देवानपि रणे जेतुं प्रार्थयामो न संशयः ॥ ६.६९.२२ ॥
உம்மையும் பிதாமகர் பீஷ்மரையும் சார்ந்து, போரில் தேவர்களையும் வெல்ல நாங்கள் விரும்புகிறோம்; இதில் ஐயமில்லை.
6.69.23
किमु पाण्डुसुताकन्युद्धे हीनवीर्यपराक्रमान् ।
स तथा कुरु भद्रं ते यथा वध्यन्ति पाण्डवाः ॥ ६.६९.२३ ॥
போரில் பாண்டுவின் மக்கள் வீரியமும் பராக்கிரமமும் குன்றியவர்களே; ஆகவே உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும், பாண்டவர்கள் வீழும்படி அவ்வாறே செய்யுங்கள்.
6.69.24
एवमुक्तस्ततो द्रोणस्तव पुत्रेण मारिष ।
तत्र संप्रेक्ष्य राजनं संक्रुद्ध इव निश्चसन् ॥ ६.६९.२४ ॥
ஐயா! உம் மகன் இவ்வாறு சொல்லவே, துரோணர் அரசனை நோக்கி, கோபமுற்றவர் போல் பெருமூச்செறிந்தார்.
6.69.25
बालिशस्त्वं न जानीषे पाण्डवानां पराक्रमम् ।
न शक्या हि यथा जेतुं पाण्डवा हि महाबलाः ॥ ६.६९.२५ ॥
நீ அறிவற்றவன், பாண்டவர்களின் வீரத்தை அறியவில்லை. பாண்டவர்கள் மகாபலசாலிகள்; அவர்களை வெல்வது எளிதல்ல.
6.69.26
यथाबलं यथावीर्यं कर्म कुर्यामहं हि ते ।
इत्युक्तवा ते सुतं राजन्नभ्यपद्यत वाहिनीम् ।
अभिनत्पाण्डवानीकं प्रेक्षमाणस्य सात्यकेः ॥ ६.६९.२६ ॥
'என் வலிமைக்கும் வீரியத்திற்கும் ஏற்ப உனக்காக நான் செயல் புரிவேன்' என்று சொல்லி, அரசே, அவன் உன் மகனின் படையை நோக்கிச் சென்றான்; சாத்யகி பார்த்துக்கொண்டிருக்க பாண்டவர் படையை பிளந்தான்.
6.69.27
सात्यकिस्तु ततो द्रौणं वारयामात भारत ।
तयोः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ॥ ६.६९.२७ ॥
பின்னர் சாத்யகி துரோணரின் மகனைத் தடுத்தான், பாரதா. அவர்கள் இருவருக்கும் கொடிய, அச்சமூட்டும் போர் தொடங்கியது.
6.69.28
शैनेयं तु रणे क्रुद्धो भारद्वाजः प्रतापावान् ।
अविध्यन्निशितैर्बाणैर्जत्रुदेशे हसन्निव ॥ ६.६९.२८ ॥
ஆனால் போர்க்களத்தில் கோபமடைந்த, வீரம் மிக்க பாரத்வாஜன் (துரோணன்) சைனேயனை (சாத்யகியை) கூர்மையான அம்புகளால் தோள்எலும்பு பகுதியில் துளைத்தான், சிரிப்பவன் போல.
6.69.29
भीमसेनस्ततः क्रुद्धो भारद्वाजमविध्यत ।
संरक्षन्सात्यकिं राजन्द्रोणाच्छस्त्रभृतां वरात् ॥ ६.६९.२९ ॥
அப்போது கோபமடைந்த பீமசேனன் பாரத்வாஜனை துளைத்தான், அரசே; சாத்யகியை காக்கும் பொருட்டு, படைக்கலம் ஏந்துவோரில் சிறந்த துரோணரிடமிருந்து.
6.69.30
ततो द्रोणश्च भीष्मश्च तथा शल्यश्च मारिष ।
भीमसेनं रणे क्रुद्धाश्छादयांचक्रिरे शरैः ॥ ६.६९.३० ॥
பின்னர் துரோணரும் பீஷ்மரும், அதுபோல் சல்யனும், ஐயா, போர்க்களத்தில் கோபமடைந்து பீமசேனனை அம்புகளால் மூடினர்.
6.69.31
तत्राभिमन्युः संक्रुद्धो द्रौपदेयाश्च मारिष ।
विव्यधुर्निशितैर्बैणैः सर्वांस्तानुद्यतायुधान् ॥ ६.६९.३१ ॥
அங்கு கோபமடைந்த அபிமன்யுவும் திரௌபதியின் புதல்வர்களும், ஓ மாரிஷ, ஆயுதங்களை ஓங்கியிருந்த அவர்கள் அனைவரையும் கூரிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
6.69.32
द्रोणभीष्मौ तु संक्रुद्धावापतन्तौ महाबलौ ।
प्रत्युद्ययौ शिखण्डी तु महेष्वासो महाहवे ॥ ६.६९.३२ ॥
ஆனால் கோபமடைந்து பாய்ந்து வந்த மகாபலசாலிகள் துரோணரும் பீஷ்மரும்; அப்போது மகா வில்லாளி சிகண்டி பெரும் போரில் அவர்களை எதிர்கொண்டான்.
6.69.33
प्रगृह्य बलवद्वीरो धनुर्जलदनिःश्वनम् ।
अभ्यवर्षच्छरैस्तूर्णं छादयानो दिवाकरम् ॥ ६.६९.३३ ॥
வீரனான அவன் மேகம் போல் முழங்கும் வில்லை வலிமையுடன் ஏந்தி, விரைவாக அம்புமழை பொழிந்து சூரியனை மறைத்தான்.
6.69.34
शिखण्डिनं समासाद्य भरतानां पितामहः ।
अवर्जयत संग्रामं स्त्रीत्वं तस्यानुसंस्मरन् ॥ ६.६९.३४ ॥
சிகண்டியை எதிர்கொண்ட பாரதர்களின் பிதாமகர், அவனுடைய பெண்ணுருவை நினைவுகூர்ந்து, அவனுடன் போரிடுவதைத் தவிர்த்தார்.
6.69.35
ततो द्रोणो महाराज अभ्यद्रवत तं रणे ।
रक्षमाणस्तदा भीष्मं तव पुत्रेण चोदितः ॥ ६.६९.३५ ॥
அப்போது, ஓ மகாராஜா, பீஷ்மரைக் காத்தவாறு உங்கள் மகனால் தூண்டப்பட்ட துரோணர் போரில் அவனை நோக்கி விரைந்தார்.
6.69.36
शिखण्डी तु समासाद्य द्रोणं शस्त्रभृतां वरम् ।
अवर्जयत संत्रस्तो युगान्ताग्निमिवोल्बणम् ॥ ६.६९.३६ ॥
ஆனால் சிகண்டி ஆயுதபாணிகளில் சிறந்த துரோணரை எதிர்கொண்டு, யுகமுடிவின் கொடிய நெருப்பைப் போல அவரைக் கண்டு அஞ்சி விலகினான்.
6.69.37
ततो बलेन महता पुत्रस्तव विशांपते ।
जुगोप भीष्ममासाद्य प्रार्थयानो महद्यशः ॥ ६.६९.३७ ॥
அப்போது, மக்களின் தலைவரே, உங்கள் மகன் பெரும் படையுடன் பீஷ்மரை அணுகி அவரைக் காத்தான்; பெரும் புகழை விரும்பியவனாக.
6.69.38
तथैव पाण्डवा राजन्पुरुस्कृत्य धनञ्जयम् ।
भीष्ममेवाभ्यवर्तन्त जये कृत्वा दृढां मतिम् ॥ ६.६९.३८ ॥
அதுபோலவே, அரசே, பாண்டவர்கள் தனஞ்சயனை முன்னிறுத்தி, வெற்றிக்கு உறுதியான எண்ணம் கொண்டு பீஷ்மரை நோக்கியே முன்னேறினர்.
6.69.39
तद्युद्धमभवद्धोरं देवानां दानवैरिव ।
जयमाकाङ्क्षतां सङ्क्ष्ये यशश्च सुमहाद्भुतम् ॥ ६.६९.३९ ॥
அந்தப் போர் தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் நடந்த போரைப் போல கொடியதாயிற்று; போரில் வெற்றியையும் மிகவும் அற்புதமான புகழையும் இருதரப்பும் விரும்பின.