ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
आत्मदोषात्त्वया राजन्प्राप्तं व्यसनमीदृशम् ।
न हि दुर्योधनस्तानि पश्यते भरतर्षभ ॥ ६.७७.१ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೋಷದಿಂದಲೇ ನೀನು ಇಂತಹ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
6.77.2
यानि त्वं पश्यसे राजन्धर्मसंकरकारणात् ।
तव दोषात्पुरा वृत्तं द्यूतमेतद्विशांपते ॥ ६.७७.२ ॥
ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಧರ್ಮದ ಕಲಕುವಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾದದ್ದು. ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ದೋಷದಿಂದಲೇ ಈ ಜೂಜು ನಡೆಯಿತು.
6.77.3
तव दोषेण युद्दं च प्रवृत्तं सह पाण्डवैः ।
त्वमेवाद्य फलं भुङ्क्ष्व कृत्वा किल्बिषमात्मना ॥ ६.७७.३ ॥
ನಿನ್ನ ದೋಷದಿಂದಲೇ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಈಗ ನೀನೇ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು, ಪಾಪವನ್ನು ನೀನೇ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ.
6.77.4
आत्मना हि कृतं कर्म आत्मनैवोपभुज्यते ।
इह वा प्रेत्य वा राजंस्त्वया प्राप्तं यथातथम् ॥ ६.७७.४ ॥
ತನ್ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಪಡೆದದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.
6.77.5
तस्माद्राजन्स्थिरो भूत्वा प्राप्येदं व्यसनं महत् ।
शृणु युद्धं यथा वृत्तं शंसतो मे नराधिप ॥ ६.७७.५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ಈ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದರೂ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು. ನರಾಧಿಪನೇ, ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
6.77.6
भीमसेनः सुनिशितैर्बाणैर्भित्त्वा महाचमूम् ।
आससाद ततो वीरः सर्वान्दुर्योधनानुजान् ॥ ६.७७.६ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ನಂತರ ಆ ವೀರನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಎಲ್ಲಾ ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
6.77.7
दुःशासनं दुर्विषहं दुःसहं दुर्मदं जयम् ।
जयत्सेनं विकर्णं च चित्रसेनं सुदर्शनम् ॥ ६.७७.७ ॥
ಅವನು ದುಃಶಾಸನನನ್ನು, ದುರ್ವಿಷಹನನ್ನು, ದುಃಸಹನನ್ನು, ದುರ್ಮದನನ್ನು, ಜಯನನ್ನು, ಜಯತ್ಸೇನನನ್ನು, ವಿಕರ್ಣನನ್ನು, ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನನನ್ನು (ಕಂಡನು).
6.77.8
चारुचित्रं सुवर्माणं दुष्कर्णं कर्णमेव च ।
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्समीपस्थान्महारथान् ॥ ६.७७.८ ॥
ಚಾರುಚಿತ್ರ, ಸುವರ್ಮ, ದುಷ್ಕರ್ಣ, ಕರ್ಣ, ಇವರನ್ನು, ಇತರರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಹಳ ಮಹಾರಥರನ್ನು (ಕಂಡನು).
6.77.9
धार्तराष्ट्रान्सुसंक्रुद्धान्दृष्ट्वा भीमो महारथः ।
भीष्मेण समरे गुप्तां प्रविवेश महाचमूम् ॥ ६.७७.९ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾರಥ ಭೀಮನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
6.77.10
अथालोक्य प्रविष्टं तमूचुस्ते सर्व एव तु ।
जीवग्राहं निगृह्णीमो वयमेनं नराधिपाः ॥ ६.७७.१० ॥
ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ನರಾಧಿಪರೇ, ನಾವು ಇವನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿಯೋಣ."
6.77.11
स तैः परिवृतः पार्थो भ्रातृभिः कृतनिश्चयैः ।
प्रजासंहरणे सूर्यः क्रूरैरिव महाग्रहैः ॥ ६.७७.११ ॥
ದೃಢನಿಶ್ಚಯರಾದ ಸೋದರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಾರ್ಥ (ಭೀಮ), ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಂಹಾರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರ ಮಹಾಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನಂತಿದ್ದನು.
6.77.12
संप्राप्य मध्यं सैन्यस्य न भीः पाण्डवमाविशत् ।
यथा देवासुरे युद्धे महेन्द्रं प्राप्य दानवान् । ॥ ६.७७.१२ ॥
ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ ಪಾಂಡವನಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ; ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ.
6.77.13
ततः शतसहस्राणि रथिनां सर्वशः प्रभो ।
उद्यतानि शरैस्तीव्रैस्तमेकं परिवव्रिरे ॥ ६.७७.१३ ॥
ಆಗ, ಪ್ರಭುವೇ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ರಥಿಕರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನೊಬ್ಬನನ್ನೇ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
6.77.14
स तेषां प्रवरान्योधान्हस्त्यश्वरथसादिनः ।
जघान समरे शूरो धार्तराष्ट्रानचिन्तयन् ॥ ६.७७.१४ ॥
ಆ ಶೂರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
6.77.15
तेषां व्यवसितं ज्ञात्वा भीमसेनो जिघृक्षताम् ।
समस्तानां वधे राजन्मतिं चक्रे महामनाः ॥ ६.७७.१५ ॥
ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
6.77.16
ततो रथं समुत्सृज्य गदामादाय पाण्डवः ।
उवाच सारथिं भीमं स्थीयतामिति भारत ॥ ६.७७.१६ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನು ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಓ ಭಾರತ, "ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸು" ಎಂದು ಸಾರಥಿ ಭೀಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.77.17
यावदेतान्हनिष्यामि धार्तराष्ट्रान्सहानुगान् ।
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु प्रविश्य महतीं चमूम् ।
जघान धार्तराष्ट्राणां तद्बलौघमहार्णवम् ॥ ६.७७.१७ ॥
"ಈ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವರ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸುವವರೆಗೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭೀಮಸೇನನು ಆ ಮಹಾಸೈನ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರ ಆ ಸೇನಾಪ್ರವಾಹ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
6.77.18
गदया भिमसेनेन ताडिता वारणोत्तमाः ।
भिन्नकुम्भा महाकाया भिन्नपृष्ठास्तथैवच ॥ ६.७७.१८ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳು, ಕುಂಭಸ್ಥಳ ಒಡೆದು, ಮಹಾಕಾಯದವು, ಬೆನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು.
6.77.19
भिन्नगात्राः सहारोहैः शेरते पर्वता इव ।
रथाश्च भग्नास्तिलशः सयोधाः शतशो रणे ॥ ६.७७.१९ ॥
ದೇಹ ಮುರಿದ ಆನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸವಾರರೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದಿವೆ; ರಥಗಳು ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ಪುಡಿಯಾಗಿ, ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ರಣದಲ್ಲಿ ನೂರಾರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿವೆ.
6.77.20
अश्वाश्च सादिनश्चैव पादातैः सह भारत ।
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ॥ ६.७७.२० ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳು, ಕುದುರೆ ಸವಾರರು ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಾವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡೆವು.
6.77.21
यदेकः समरे राजन्बहुभिः समयोधयत् ।
अन्तकाले प्रजाः सर्वा दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.७७.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಂಡಪಾಣಿಯಾದ ಯಮನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವಂತೆ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
6.77.22
भीमसेने प्रविष्टे तु धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ।
द्रोणमुत्सृज्य तरसा ययौ यत्र वृकोदरः ॥ ६.७७.२२ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಪೃಷತನ ಮಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೂ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ವೃಕೋದರನಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
6.77.23
विदार्य महतीं सेनां तावकानां नरर्षभः ।
आससाद रथं शून्यं भीमसेनस्य संयुगे ॥ ६.७७.२३ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಶೂನ್ಯ ರಥವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
6.77.24
दृष्ट्वा विशोकं समरे भीमसेनस्य सारथिम् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज दुर्मना गतचेतनः ॥ ६.७७.२४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ದುಃಖವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಕಂಡು, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದಂತಾದನು.
6.77.25
अपृच्छद्बाष्पसंरुद्धो निःश्वसन्वाचमीरयन् ।
मम प्राणैः प्रियतमः क्व भीम इति दुःखितः ॥ ६.७७.२५ ॥
ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದವನಾಗಿ, ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೇಳಿದನು — "ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭೀಮ ಎಲ್ಲಿ?"
6.77.26
विशोकस्तमुवाचेदं धृष्टद्युम्नं कृताञ्जलिः ।
संस्थाप्य मामिह बली पाण्डवेयः पराक्रमी ॥ ६.७७.२६ ॥
ಕೈಮುಗಿದ ವಿಶೋಕನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾಂಡವ (ಭೀಮ)।
6.77.27
प्रविष्टो धार्तराष्ट्राणामेतद्बलमहार्णवम् ।
मामुक्त्वा पुरुषव्याघ्रः प्रीतियुक्तमिदं वचः ॥ ६.७७.२७ ॥
"ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರ ಈ ಸೇನೆಯೆಂಬ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ." ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು।
6.77.28
प्रतिपालय मां सूत नियम्याश्वान्मुहूर्तकम् ।
यावदेवान्निहन्म्यद्य य इमे मद्वधोद्यताः ।
अभ्यधावद्गदापाणिस्तद्बलं स महाबलः ॥ ६.७७.२८ ॥
"ಸಾರಥಿಯೇ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯು; ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧರಾದ ಇವರನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವವರೆಗೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಆ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು।
6.77.29
ततो दृष्ट्वा प्रधावन्तं गदाहस्तं महाबलम् ।
सर्वेषामेव सैन्यानां संहर्षः समजायत ॥ ६.७७.२९ ॥
ಆಗ ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ಉಕ್ಕಿತು.
6.77.30
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयानके ।
भित्त्वा राजन्महाव्यूहं प्रविवेश सखा तव ॥ ६.७७.३० ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ಭಯಂಕರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಲಾಹಲದ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು (ಭೀಮ) ಮಹಾವ್ಯೂಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
6.77.31
विशोकस्य वचः श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽथ पार्षतः ।
प्रत्युवाच ततः सूतं रणमध्ये महाबलः ॥ ६.७७.३१ ॥
ವಿಶೋಕನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾರ್ಷತ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲನಾದ ಸಾರಥಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
6.77.32
न हि मे जीवितेनापि विद्यतेऽद्य प्रयोजनम् ।
भीमसेनं रणे हित्वा स्नेहमुत्सृज्य पाण्डवैः ॥ ६.७७.३२ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಂಡವರ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಇಂದು ನನಗೆ ಜೀವದಿಂದಲೂ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ.
6.77.33
यदि यामि विना भीमं किं मां क्षत्रं वदिष्यति ।
एकायनगते भीमे मयि चावस्थिते युधि ॥ ६.७७.३३ ॥
ಭೀಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೋದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸಮಾಜ ನನ್ನನ್ನು ಏನೆನ್ನುವುದು? ಭೀಮ ಒಂದೇ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
6.77.34
तस्य न स्वस्ति कुर्वन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः ।
यः सहायान्परित्यज्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहम् ॥ ६.७७.३४ ॥
ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವವನಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ಶುಭವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
6.77.35
रौरवे नरके मञ्जेदप्लवे दुस्तरे नृभिः ।
मम भीमः सखा चैव संबन्धी च महाबलः ।
भक्तोऽस्मान्भक्तिमांश्चाहं तमप्यरिनिषूदनम् ॥ ६.७७.३५ ॥
ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರು ದೋಣಿಯಿಲ್ಲದೆ ದಾಟಲಾರದ ಆ ನರಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಳುಗಲಿ. ಭೀಮ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಂಬಂಧಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಭಕ್ತ, ನಾನೂ ಆ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಿಗೆ ಭಕ್ತನು.
6.77.36
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र यातो वृकोदरः ।
निघ्नन्तं मां रिपून्पश्य दानवानिव वासवम् ॥ ६.७७.३६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ವೃಕೋದರ ಹೋದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗುವೆನು. ದಾನವರನ್ನು ವಾಸವನು ಸಂಹರಿಸುವಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.
6.77.37
एवमुक्त्वा ततो वीरो ययौ मध्येन वाहिनीम् ।
भीमसेनस्य मार्गेषु गदाप्रमथितैर्गजैः ॥ ६.७७.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ವೀರನು ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೋದನು; ಭೀಮಸೇನನ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಗದೆಯಿಂದ ಜಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳಿದ್ದವು.
6.77.38
स ददर्श तदा भीमं दहन्तं रिपुवाहिनीम् ।
वातो वृक्षानिव बलात्प्रभञ्जन्तं रणे रिपून् ॥ ६.७७.३८ ॥
ಆಗ ಅವನು ಭೀಮನು ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಗಾಳಿ ಮರಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಮುರಿವಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದನು.
6.77.39
ते वध्यमानाः समरे रथिनः सादिनस्तथा ।
पादाता दन्तिनश्चैव चक्रुरात्स्वरं महत् ॥ ६.७७.३९ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಥಿಕರು, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು, ಕಾಲಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆ ಸವಾರರು ಮಹಾ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿದರು.
6.77.40
हाहाकारश्च संजज्ञे तव सैन्यस्य मारिष ।
वध्यतो भीमसेनेन कृतिना चित्रयोधिना ॥ ६.७७.४० ॥
ಮಾನ್ಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕೌಶಲ್ಯವುಳ್ಳ ಅದ್ಭುತ ಯೋಧ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ.
6.77.41
ततः कृतास्त्रास्ते सर्वे परिवार्य वृकोदरम् ।
अभीताः समवर्तन्त शस्त्रवृष्ट्या परंतप ॥ ६.७७.४१ ॥
ಆಗ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವೃಕೋದರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷ ಸುರಿಸಿದರು, ಓ ಪರಂತಪ.
6.77.42
अभिद्रुतं शस्त्रभृतां वरिष्ठं ।
समन्ततः पाण्डवं लोकवीरः।
सैन्येन घोरेण सुसंहितेन ।
दृष्ट्वा बली पार्षतो भीमसेनम् ॥ ६.७७.४२ ॥
ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನನು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರ, ಸುಸಂಘಟಿತ ಸೇನೆಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಲೋಕವೀರನಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾರ್ಷತನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
6.77.43
अथोपगच्छच्छरविक्षताङ्गं ।
पदातिनं क्रोधविषं वमन्तम्।
आश्वासयन्पार्षतो भीमसेनं ।
गदाहस्तं कालमिवान्तकाले ॥ ६.७७.४३ ॥
ಆಗ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಕ್ರೋಧವಿಷವನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮಸೇನನ ಬಳಿ ಪಾರ್ಷತನು ಬಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು; ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಯಮನಂತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದು.
6.77.44
विशल्यमेनं च चकार तूर्ण-
मारोपयच्चात्मरथे महात्मा।
भृशं परिष्वज्य च भीमसेन-
माश्वासयामास स शत्रुमध्ये ॥ ६.७७.४४ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತಕ್ಷಣ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿದನು; ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
6.77.45
तथा तस्मिन्वर्तमानेऽतिवेगं ।
भ्रातॄनथोपेत्य तवापि पुत्रः ।
तस्मिन्विमर्दे तव संप्रवृत्ते ।
दृष्ट्वा रणे वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७७.४५ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಯುದ್ಧವು ಅತಿವೇಗದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನೂ ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಬಳಿ ಬಂದು, ಆ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.77.46
अयं दुरात्मा द्रुपदस्य पुत्रः ।
समागतो भीमसेनेन सार्धम् ॥ ६.७७.४६ ॥
ಈ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು, ದ್ರುಪದನ ಪುತ್ರನು, ಭೀಮಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದಾನೆ.
6.77.47
तं याम सर्वे महता बलेन ।
मा वो रिपुः प्रार्थयतामनीकम्।
श्रुत्वा तु वाक्यं तममृष्यमाणा ।
ज्येष्ठज्ञया नोदिता धार्तराष्ट्राः ॥ ६.७७.४७ ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗೋಣ; ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಶತ್ರು ಬಯಸದಿರಲಿ. ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಸಹಿಸದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರು, ಜ್ಯೇಷ್ಠನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದರು.
6.77.48
वधाय निष्पेतुरुदायुधास्ते ।
युगक्षये केतवो यद्वदुग्राः।
प्रगृह्य चास्त्राणि धनूंषि वीरा ।
ज्यां नेमिघोषैः प्रविकम्पयन्तः ॥ ६.७७.४८ ॥
ಅವರು ವಧೆಗಾಗಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು; ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಧೂಮಕೇತುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ. ವೀರರು ಅಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರವನ್ನು ಎಳೆದು, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದರು.
6.77.49
शरैरवर्षन्द्रुपदस्य पुत्रं ।
यथाम्बुदा भूधरं वारिजालैः ।
निहत्य तांश्चापि शरैः सुतीक्ष्णै-
र्न विव्यथे समरे चित्रयोधी ॥ ६.७७.४९ ॥
ಅವರು ದ್ರುಪದನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು, ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಧಾರೆ ಸುರಿಸಿದಂತೆ. ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿಯೂ, ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಅದ್ಭುತ ಯೋಧ ರಣದಲ್ಲಿ ಕಂಗೆಡಲಿಲ್ಲ.
6.77.50
न्दैत्येषु यद्वत्समरे महेन्द्रः ॥ ६.७७.५० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರ ನಡುವೆ ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಕಂಗೆಡದಂತೆ.
6.77.51
स वै ततोऽस्त्रं सुमहाप्रभावं ।
प्रमोहनं द्रोणदत्तं महात्मा।
प्रयोजयामास उदारकर्मा ।
तस्मिन्रणे तव सैन्यस्य राजन् ॥ ६.७७.५१ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಉದಾರಕರ್ಮಿ, ದ್ರೋಣನು ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ, ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ.
6.77.52
न्मोहोपेतांस्तव पुत्रान्निशम्य ॥ ६.७७.५२ ॥
…ನ್ಮೋಹೋಪೇತಾಂಸ್ತವ ಪುತ್ರಾನ್ನಿಶಮ್ಯ — ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡು.
6.77.53
एतस्मिन्नेव काले तु भीमः प्रहरतां वरः ।
विश्रम्य च तदा राजन्पीत्वाऽमृतरसं जलम् ॥ ६.७७.५३ ॥
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಹೋರಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಮನು ವಿಶ್ರಮಿಸಿ, ಅಮೃತರಸದಂತಹ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು.
6.77.54
पुनः सन्नह्य संक्रुद्धो योधयामास संयुगे ।
धृष्टद्यम्नेन सहितः कालयामास भारत ॥ ६.७७.५४ ॥
ಮತ್ತೆ ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಓ ಭಾರತ, ಅವನು (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು) ದಣಿಸಿದನು.
6.77.55
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
द्रुपदं त्रिभिरासाद्य शरैर्विव्याध दारुणैः ॥ ६.७७.५५ ॥
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು ದ್ರುಪದನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮೂರು ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
6.77.56
सोऽतिविद्धस्ततो राजन्रणे द्रोणेन पार्थिवः ।
अपायाद्द्रुपदो राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन् । ॥ ६.७७.५६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಹಿಂದಿನ ವೈರವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.
6.77.57
जित्वा तु द्रुपदं द्रोणः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ।
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा वित्रेसुः सर्वसोमकाः ॥ ६.७७.५७ ॥
ದ್ರುಪದನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಪ್ರತಾಪಿಯಾದ ದ್ರೋಣನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು. ಆ ಶಂಖನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಕಲ ಸೋಮಕರು ನಡುಗಿದರು.
6.77.58
अथ शुश्राव तेजस्वी द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
प्रमोहनास्त्रेण रणे मोहितानात्मजांस्तव ॥ ६.७७.५८ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದ್ರೋಣನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮೋಹನಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಮೋಹಿತರಾದರೆಂದು ಕೇಳಿದನು.
6.77.59
ततो द्रोणो महाराज त्वरितोऽभ्याययौ रणात् ।
तत्रापश्यन्महेष्वासो भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.७७.५९ ॥
ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದ್ರೋಣನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಣದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೂ ಭರದ್ವಾಜನ ಪುತ್ರನೂ ಪ್ರತಾಪಿಯೂ ಆದ (ದ್ರೋಣನನ್ನು) ಕಂಡನು.
6.77.60
धृष्टद्युम्नं च भीमं च विचरन्तौ महारणे ।
मोहाविष्टांश्च ते पुत्रानपश्यत्स महारथः ॥ ६.७७.६० ॥
ಮಹಾ ರಣದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಭೀಮರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾರಥನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಂಡನು.
6.77.61
ततः प्रज्ञांस्त्रमदाय मोहनास्त्रं व्यनाशयत् ।
ततः प्रत्यागतप्राणास्तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७७.६१ ॥
ಆಗ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಆಗ ನಿನ್ನ ಮಹಾರಥ ಪುತ್ರರ ಪ್ರಾಣಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದವು.
6.77.62
पुनर्युद्धाय समरे प्रत्युद्याता जिगीषवः ।
ततो युधिष्ठिरः प्राह समाहूय स्वसैनिकान् ॥ ६.७७.६२ ॥
ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಜಯಾಭಿಲಾಷಿಗಳಾಗಿ ಅವರು ಎದುರಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದನು.
6.77.63
गच्छन्तु पदवीं शक्त्या भीमपार्षतयोर्युधि ।
सौभद्रप्रमुखा वीरा रथा द्वादश दंशिताः ॥ ६.७७.६३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗಲಿ. ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಮುಖ್ಯನಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕವಚಧಾರಿ ಹನ್ನೆರಡು ವೀರ ರಥಿಕರು.
6.77.64
प्रवृत्तिमधिगच्छन्तु न हि शुद्ध्यति मे मनः ।
प्रवृत्तिर्भिमसेनस्य पार्षतस्य च संयुगे ॥ ६.७७.६४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತರ ಸ್ಥಿತಿ (ತಿಳಿಯಲಿ).
6.77.65
विज्ञेया समरे शीघ्रं प्रविशध्वं रथार्णवम् ।
गच्छन्तु परया शक्त्या भवन्त इति मे मतिः ॥ ६.७७.६५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ (ಅವರ ಸ್ಥಿತಿ) ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನೀವು ರಥಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ. ನೀವು ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗಿರಿ — ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
6.77.66
त एवं समनुज्ञाताः शूरा विक्रान्तयोधिनः ।
बाढमित्येवमुक्त्वा तु सर्वे पुरुषमानिनः ।
मध्यंदिनगते सूर्ये प्रययुः सर्व एव हि ॥ ६.७७.६६ ॥
ಹೀಗೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಆ ಶೂರ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಯೋಧರು, 'ಬಾಢಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತಮ್ಮ ಪೌರುಷದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯ ಮೇಲೇರಿದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟರು.
6.77.67
केकया द्रौपदेयाश्च धृष्टकेतुश्च वीर्यवान् ।
अभिमन्युं पुरस्कृत्य महत्या सेनया वृताः ॥ ६.७७.६७ ॥
ಕೇಕಯರು, ದ್ರೌಪದಿಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು).
6.77.68
ते कृत्वा समरे व्यूहं सूचीमुखमरिन्दमम् ।
बिभिदुर्धार्तराष्ट्राणां तद्रथानीकमाहवे ॥ ६.७७.६८ ॥
ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಣಿಸುವ ಸೂಚೀಮುಖ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರ ಆ ರಥಸಮೂಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದರು.
6.77.69
तान्प्रयातान्महेष्वासानभिमन्युपुरोगमान् ।
भीमसेनभयाविष्टा धृष्टद्युम्नविमोहिता ॥ ६.७७.६९ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಮಸೇನನ ಭಯದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ (ನಿನ್ನ ಸೇನೆ).
6.77.70
न संवारयितुं शक्ता तव सेना जनाधिप ।
मदमूर्च्छन्वितात्मा वै प्रमदेवाध्वनि स्थिता ॥ ६.७७.७० ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಮದದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮತ್ತಿನ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಅದು ನಿಂತಿತು.
6.77.71
तेऽभिजाता महेष्वासाः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
परीप्सन्तोऽभ्यधावन्त धृष्टद्युम्रवृकोदरौ ॥ ६.७७.७१ ॥
ಆ ಉತ್ತಮ ಕುಲದ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರು, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜಗಳುಳ್ಳವರು, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
6.77.72
तौ च दृष्ट्वा महेष्वासावभिमन्युपुरोगमान् ।
बभूवतुर्मुदायुक्तौ निघ्नन्तौ तव वाहिनीम् ॥ ६.७७.७२ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
6.77.73
द्रोणमिष्वस्त्रकुशलं सर्वविद्यासु पारगम् ।
दृष्ट्वा तु सहसायान्तं पाञ्चाल्यो गुरुमात्मनः ।
नाशंसत वधं वीरः पुत्राणां तव पार्षतः ॥ ६.७७.७३ ॥
ಬಾಣ-ಅಸ್ತ್ರ ಕುಶಲನಾದ, ಸಕಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ದ್ರೋಣನು ಹಠಾತ್ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪಾಂಚಾಲ ವೀರ ಪಾರ್ಷತನು ತನ್ನ ಗುರುವಾದರೂ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ.
6.77.74
ततो रथं समारोप्य कैकेयस्य वृकोदरम् ।
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धो द्रोणमिष्वस्त्रपारगम् ॥ ६.७७.७४ ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೈಕೇಯನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ, ವೃಕೋದರನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ದ್ರೋಣನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.77.75
तस्याभिपततस्तूर्णं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
क्रुद्धश्चिच्छेद बाणेन धनुः शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.७७.७५ ॥
ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜ ದ್ರೋಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು; ಅವನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.
6.77.76
अन्यांश्च शतशो बाणान्प्रेषयामास पार्षते ।
दुर्योधनहितार्थाय भर्तृपिण्डमनुस्मरन् ॥ ६.७७.७६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಧಣಿ ನೀಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೆನೆದು, ಪಾರ್ಷತನತ್ತ ನೂರಾರು ಇತರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
6.77.77
अथान्यद्धनुरादाय पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ६.७७.७७ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪಾರ್ಷತನು ಇನ್ನೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
6.77.78
तस्य द्रोणः पुनश्चापं चिच्छेदामित्रकर्शनःक ।
हयांश्च चतुरस्तूर्णं चतुर्भिः सायकोत्तमैः ॥ ६.७७.७८ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ದ್ರೋಣನು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ.
6.77.79
वैवस्वतक्षयं घोरं प्रेषयामास भारत ।
सारथिं चास्य भल्लेन प्रेषयामास भारत । ॥ ६.७७.७९ ॥
ಓ ಭಾರತ! ಅವನನ್ನು ಭಯಂಕರ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಓ ಭಾರತ! ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
6.77.80
हताश्वात्स रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
आरुरोह महाबाहुरभिमन्योर्महारथम् ॥ ६.७७.८० ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾದ ರಥದಿಂದ ಆ ಮಹಾರಥಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಾರಿ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಹಾರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
6.77.81
ततः सरथनागाश्वा समकम्पत वाहिनी ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ६.७७.८१ ॥
ಆಗ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಸೇನೆ ನಡುಗಿತು; ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ.
6.77.82
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा द्रोणेनामिततेजसा ।
नाशक्रुवन्वारयितुं समस्तास्ते महारथाः ॥ ६.७७.८२ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಆ ಸೇನೆ ಚದುರಿಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾರಥರೂ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು.
6.77.83
वध्यमानं तु तत्सैन्यं द्रोणेन निशितैः शरैः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव क्षोभ्यमाण इवार्णवः ॥ ६.७७.८३ ॥
ದ್ರೋಣನ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆ, ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದಾಡಿತು.
6.77.84
तथा दृष्ट्वा च तत्सैन्यं जहृषे तावकं बलम् ।
दृष्ट्वाचार्यं सुसंक्रुद्धं तपन्तं रिपुवाहिनीम् ।
तुष्टुवुः सर्वतो योधाः साधुसाध्विति भारत ॥ ६.७७.८४ ॥
ಆ ಸೇನೆಯು ಹತವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿತು. ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು, ಯೋಧರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹೊಗಳಿದರು, ಓ ಭಾರತ.