Mahābhārata · Adhyāya 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
आत्मदोषात्त्वया राजन्प्राप्तं व्यसनमीदृशम् ।
न हि दुर्योधनस्तानि पश्यते भरतर्षभ ॥ ६.७७.१ ॥
O König, durch deine eigene Schuld hast du ein solches Unheil auf dich geladen. O Stier der Bharatas, Duryodhana sieht jene Dinge nicht.
6.77.2
यानि त्वं पश्यसे राजन्धर्मसंकरकारणात् ।
तव दोषात्पुरा वृत्तं द्यूतमेतद्विशांपते ॥ ६.७७.२ ॥
O König, was du siehst, entspringt der Verwirrung des Dharma. O Herr der Völker, einst geschah dieses Würfelspiel durch deine Schuld.
6.77.3
तव दोषेण युद्दं च प्रवृत्तं सह पाण्डवैः ।
त्वमेवाद्य फलं भुङ्क्ष्व कृत्वा किल्बिषमात्मना ॥ ६.७७.३ ॥
Durch deine Schuld hat der Kampf mit den Pāṇḍava begonnen. Nun genieße du selbst die Frucht, denn du selbst hast das Unrecht begangen.
6.77.4
आत्मना हि कृतं कर्म आत्मनैवोपभुज्यते ।
इह वा प्रेत्य वा राजंस्त्वया प्राप्तं यथातथम् ॥ ६.७७.४ ॥
Taten, die man selbst vollbracht hat, genießt man selbst allein, hier oder im Jenseits. O König, was du erlangt hast, ist genau so, wie es ist.
6.77.5
तस्माद्राजन्स्थिरो भूत्वा प्राप्येदं व्यसनं महत् ।
शृणु युद्धं यथा वृत्तं शंसतो मे नराधिप ॥ ६.७७.५ ॥
Darum, o König, bleibe standhaft, auch wenn du dieses große Unheil erlangt hast. O Herr der Menschen, höre, wie ich erzähle, wie die Schlacht sich ereignete.
6.77.6
भीमसेनः सुनिशितैर्बाणैर्भित्त्वा महाचमूम् ।
आससाद ततो वीरः सर्वान्दुर्योधनानुजान् ॥ ६.७७.६ ॥
Bhīmasena durchbohrte das große Heer mit sehr scharfen Pfeilen, dann erreichte der Held alle jüngeren Brüder Duryodhanas.
6.77.7
दुःशासनं दुर्विषहं दुःसहं दुर्मदं जयम् ।
जयत्सेनं विकर्णं च चित्रसेनं सुदर्शनम् ॥ ६.७७.७ ॥
Er sah Duḥśāsana, schwer zu bezwingen, schwer zu ertragen, übermütig, und Jaya, Jayatsena, Vikarṇa, Citrasena und Sudarśana.
6.77.8
चारुचित्रं सुवर्माणं दुष्कर्णं कर्णमेव च ।
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्समीपस्थान्महारथान् ॥ ६.७७.८ ॥
Cārucitra, Suvarman, Duṣkarṇa und Karṇa, diese und viele andere große Wagenkämpfer, die in der Nähe standen.
6.77.9
धार्तराष्ट्रान्सुसंक्रुद्धान्दृष्ट्वा भीमो महारथः ।
भीष्मेण समरे गुप्तां प्रविवेश महाचमूम् ॥ ६.७७.९ ॥
Als Bhīma, der große Wagenkämpfer, die Söhne Dhṛtarāṣṭras tief erzürnt sah, drang er in jenes große Heer ein, das im Kampf von Bhīṣma geschützt wurde.
6.77.10
अथालोक्य प्रविष्टं तमूचुस्ते सर्व एव तु ।
जीवग्राहं निगृह्णीमो वयमेनं नराधिपाः ॥ ६.७७.१० ॥
Als sie ihn eintreten sahen, sagten alle: "O Herren der Menschen, wir werden ihn lebend ergreifen!"
6.77.11
स तैः परिवृतः पार्थो भ्रातृभिः कृतनिश्चयैः ।
प्रजासंहरणे सूर्यः क्रूरैरिव महाग्रहैः ॥ ६.७७.११ ॥
Von seinen entschlossenen Brüdern umgeben, war jener Sohn der Pṛthā wie die Sonne zur Zeit der Vernichtung der Geschöpfe, umringt von grausamen großen Planeten.
6.77.12
संप्राप्य मध्यं सैन्यस्य न भीः पाण्डवमाविशत् ।
यथा देवासुरे युद्धे महेन्द्रं प्राप्य दानवान् । ॥ ६.७७.१२ ॥
Als er die Mitte des Heeres erreichte, befiel den Pāṇḍava keine Furcht, so wie Mahendra keine Furcht empfindet, wenn er im Kampf der Götter und Asuras die Dānavas erreicht.
6.77.13
ततः शतसहस्राणि रथिनां सर्वशः प्रभो ।
उद्यतानि शरैस्तीव्रैस्तमेकं परिवव्रिरे ॥ ६.७७.१३ ॥
Dann, o Herr, umringten ihn von allen Seiten Hunderttausende von Wagenkämpfern, die scharfe Pfeile erhoben, ihn allein.
6.77.14
स तेषां प्रवरान्योधान्हस्त्यश्वरथसादिनः ।
जघान समरे शूरो धार्तराष्ट्रानचिन्तयन् ॥ ६.७७.१४ ॥
Dieser Held schlug im Kampf ihre besten Krieger nieder, die auf Elefanten, Pferden und Wagen ritten, ohne sich um die Söhne Dhṛtarāṣṭras zu kümmern.
6.77.15
तेषां व्यवसितं ज्ञात्वा भीमसेनो जिघृक्षताम् ।
समस्तानां वधे राजन्मतिं चक्रे महामनाः ॥ ६.७७.१५ ॥
Als er ihren Plan erkannte, Bhīmasena zu ergreifen, o König, beschloss der großmütige Held, sie alle zu erschlagen.
6.77.16
ततो रथं समुत्सृज्य गदामादाय पाण्डवः ।
उवाच सारथिं भीमं स्थीयतामिति भारत ॥ ६.७७.१६ ॥
Da verließ der Pāṇḍava seinen Wagen, ergriff seine Keule und sprach zu seinem Wagenlenker Bhīma: »Halte hier, o Bhārata.«
6.77.17
यावदेतान्हनिष्यामि धार्तराष्ट्रान्सहानुगान् ।
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु प्रविश्य महतीं चमूम् ।
जघान धार्तराष्ट्राणां तद्बलौघमहार्णवम् ॥ ६.७७.१७ ॥
»Solange ich diese Söhne Dhṛtarāṣṭras nicht samt ihrem Gefolge erschlagen habe«, so sprach er, und Bhīmasena drang in das große Heer ein und schlug jenes gewaltige Meer, die Flut der Truppen der Söhne Dhṛtarāṣṭras.
6.77.18
गदया भिमसेनेन ताडिता वारणोत्तमाः ।
भिन्नकुम्भा महाकाया भिन्नपृष्ठास्तथैवच ॥ ६.७७.१८ ॥
Die edlen Elefanten, von Bhīmasenas Keule getroffen, mit gespaltenen Stirnen, riesengroß, mit gebrochenen Rücken, stürzten ebenso nieder.
6.77.19
भिन्नगात्राः सहारोहैः शेरते पर्वता इव ।
रथाश्च भग्नास्तिलशः सयोधाः शतशो रणे ॥ ६.७७.१९ ॥
Elefanten mit zerschmetterten Gliedern liegen wie Berge da, mit ihren Reitern; Streitwagen, zu Stücken wie Sesamkörner zerschlagen, liegen hundertweise im Kampf, mit ihren Kriegern.
6.77.20
अश्वाश्च सादिनश्चैव पादातैः सह भारत ।
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ॥ ६.७७.२० ॥
Pferde und Reiter, zusammen mit dem Fußvolk, o Bhārata, lagen dort; dort sahen wir die wundersame Tapferkeit Bhīmasenas.
6.77.21
यदेकः समरे राजन्बहुभिः समयोधयत् ।
अन्तकाले प्रजाः सर्वा दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.७७.२१ ॥
O König, wie der Tod mit dem Stab in der Hand im Augenblick des Endes gegen alle Geschöpfe kämpft, so kämpfte er allein im Kampf gegen viele.
6.77.22
भीमसेने प्रविष्टे तु धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ।
द्रोणमुत्सृज्य तरसा ययौ यत्र वृकोदरः ॥ ६.७७.२२ ॥
Als Bhīmasena eingedrungen war, verließ auch Dhṛṣṭadyumna, der Sohn Pṛṣatas, Droṇa und eilte schnell dorthin, wo Vṛkodara war.
6.77.23
विदार्य महतीं सेनां तावकानां नरर्षभः ।
आससाद रथं शून्यं भीमसेनस्य संयुगे ॥ ६.७७.२३ ॥
Nachdem er euer großes Heer durchbrochen hatte, erreichte dieser Stier unter den Menschen im Kampf den leeren Streitwagen Bhīmasenas.
6.77.24
दृष्ट्वा विशोकं समरे भीमसेनस्य सारथिम् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज दुर्मना गतचेतनः ॥ ६.७७.२४ ॥
Als Dhṛṣṭadyumna in der Schlacht Bhīmasenas Wagenlenker unversehrt sah, wurde er, o großer König, niedergeschlagen und verwirrt.
6.77.25
अपृच्छद्बाष्पसंरुद्धो निःश्वसन्वाचमीरयन् ।
मम प्राणैः प्रियतमः क्व भीम इति दुःखितः ॥ ६.७७.२५ ॥
Von Tränen erstickt, seufzend und in Not sprechend, fragte er: "Wo ist Bhīma, mir teurer als mein eigenes Leben?"
6.77.26
विशोकस्तमुवाचेदं धृष्टद्युम्नं कृताञ्जलिः ।
संस्थाप्य मामिह बली पाण्डवेयः पराक्रमी ॥ ६.७७.२६ ॥
Mit gefalteten Händen sprach Viśoka dies zu Dhṛṣṭadyumna: "Nachdem er mich hier aufgestellt hat, der mächtige und tapfere Sohn Pāṇḍus (Bhīma)...
6.77.27
प्रविष्टो धार्तराष्ट्राणामेतद्बलमहार्णवम् ।
मामुक्त्वा पुरुषव्याघ्रः प्रीतियुक्तमिदं वचः ॥ ६.७७.२७ ॥
"Er ist in dieses große Meer des Heeres der Söhne Dhṛtarāṣṭras eingedrungen." Nachdem er mir dies gesagt hatte, sprach der Tiger unter den Männern diese liebevollen Worte...
6.77.28
प्रतिपालय मां सूत नियम्याश्वान्मुहूर्तकम् ।
यावदेवान्निहन्म्यद्य य इमे मद्वधोद्यताः ।
अभ्यधावद्गदापाणिस्तद्बलं स महाबलः ॥ ६.७७.२८ ॥
"Wagenlenker, halte die Pferde an und warte einen Augenblick auf mich, bis ich heute diese getötet habe, die meinen Tod wollen." Nachdem er dies gesagt hatte, stürzte sich der gewaltige Held mit der Keule in der Hand auf jenes Heer.
6.77.29
ततो दृष्ट्वा प्रधावन्तं गदाहस्तं महाबलम् ।
सर्वेषामेव सैन्यानां संहर्षः समजायत ॥ ६.७७.२९ ॥
Als sie jenen gewaltigen Helden mit der Keule in der Hand heranstürmen sahen, erhob sich unter allen Truppen ein Schauer der Erregung.
6.77.30
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयानके ।
भित्त्वा राजन्महाव्यूहं प्रविवेश सखा तव ॥ ६.७७.३० ॥
O König, während jene überaus schreckliche und tosende Schlacht tobte, durchbrach dein Freund (Bhīma) die große Schlachtordnung und drang ein.
6.77.31
विशोकस्य वचः श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽथ पार्षतः ।
प्रत्युवाच ततः सूतं रणमध्ये महाबलः ॥ ६.७७.३१ ॥
Nachdem Dhṛṣṭadyumna, Sohn des Pṛṣata, die Worte Viśokas gehört hatte, antwortete er dem Wagenlenker mitten im Kampf, der Mächtige.
6.77.32
न हि मे जीवितेनापि विद्यतेऽद्य प्रयोजनम् ।
भीमसेनं रणे हित्वा स्नेहमुत्सृज्य पाण्डवैः ॥ ६.७७.३२ ॥
Wahrlich, selbst mein Leben hat heute keinen Zweck mehr, wenn ich Bhīmasena im Kampf verlasse und meine Zuneigung zu den Pāṇḍavas aufgebe.
6.77.33
यदि यामि विना भीमं किं मां क्षत्रं वदिष्यति ।
एकायनगते भीमे मयि चावस्थिते युधि ॥ ६.७७.३३ ॥
Wenn ich ohne Bhīma gehe, was wird die Kriegerkaste von mir sagen? Bhīma ist den einen Weg gegangen, und ich stehe noch im Kampf.
6.77.34
तस्य न स्वस्ति कुर्वन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः ।
यः सहायान्परित्यज्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहम् ॥ ६.७७.३४ ॥
Die Götter unter Führung Śakras bereiten keinem Heil, der seine Verbündeten verlässt und unversehrt nach Hause zurückkehrt.
6.77.35
रौरवे नरके मञ्जेदप्लवे दुस्तरे नृभिः ।
मम भीमः सखा चैव संबन्धी च महाबलः ।
भक्तोऽस्मान्भक्तिमांश्चाहं तमप्यरिनिषूदनम् ॥ ६.७७.३५ ॥
Mögte ich in die Rauraha-Hölle sinken, die Menschen ohne Floß nicht überqueren können, wenn Bhīma nicht mein Freund, Verwandter und der Mächtige ist; er ist uns ergeben, und ich bin jenem Feindesvernichter ergeben.
6.77.36
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र यातो वृकोदरः ।
निघ्नन्तं मां रिपून्पश्य दानवानिव वासवम् ॥ ६.७७.३६ ॥
So werde ich dorthin gehen, wohin Vṛkodara gegangen ist. Sieh, wie ich meine Feinde erschlage, wie Vāsava die Dānavas erschlägt.
6.77.37
एवमुक्त्वा ततो वीरो ययौ मध्येन वाहिनीम् ।
भीमसेनस्य मार्गेषु गदाप्रमथितैर्गजैः ॥ ६.७७.३७ ॥
So sprechend ging der Held durch die Mitte des Heeres, auf den Pfaden Bhīmasenas, wo von der Keule zermalmte Elefanten lagen.
6.77.38
स ददर्श तदा भीमं दहन्तं रिपुवाहिनीम् ।
वातो वृक्षानिव बलात्प्रभञ्जन्तं रणे रिपून् ॥ ६.७७.३८ ॥
Da sah er Bhīma das feindliche Heer verbrennen und die Gegner im Kampf zerschmettern, wie der Wind Bäume mit Gewalt bricht.
6.77.39
ते वध्यमानाः समरे रथिनः सादिनस्तथा ।
पादाता दन्तिनश्चैव चक्रुरात्स्वरं महत् ॥ ६.७७.३९ ॥
Jene Wagenkämpfer, Reiter, Fußsoldaten und Elefantenreiter, im Kampf erschlagen, stießen ein gewaltiges Geschrei aus.
6.77.40
हाहाकारश्च संजज्ञे तव सैन्यस्य मारिष ।
वध्यतो भीमसेनेन कृतिना चित्रयोधिना ॥ ६.७७.४० ॥
Ein Wehgeschrei erhob sich in deinem Heer, o Verehrter, als sie von Bhīmasena, dem geschickten und wunderbaren Krieger, erschlagen wurden.
6.77.41
ततः कृतास्त्रास्ते सर्वे परिवार्य वृकोदरम् ।
अभीताः समवर्तन्त शस्त्रवृष्ट्या परंतप ॥ ६.७७.४१ ॥
Da umringten ihn alle, geübt in den Waffen, Vṛkodara, und furchtlos hielten sie stand unter einem Hagel von Waffen, o Feindeverbrenner.
6.77.42
अभिद्रुतं शस्त्रभृतां वरिष्ठं ।
समन्ततः पाण्डवं लोकवीरः।
सैन्येन घोरेण सुसंहितेन ।
दृष्ट्वा बली पार्षतो भीमसेनम् ॥ ६.७७.४२ ॥
Als er sah, wie Bhīmasena, der beste der Waffenträger, der Pāṇḍava, von allen Seiten von einem furchtbaren, wohlgeordneten Heer angegriffen wurde, erblickte der mächtige Held der Welt, der Sohn des Pṛṣata, Bhīmasena.
6.77.43
अथोपगच्छच्छरविक्षताङ्गं ।
पदातिनं क्रोधविषं वमन्तम्।
आश्वासयन्पार्षतो भीमसेनं ।
गदाहस्तं कालमिवान्तकाले ॥ ६.७७.४३ ॥
Da trat Pārṣata zu Bhīmasena, dessen Körper von Pfeilen verwundet war, der zu Fuß stand und das Gift des Zorns ausspie, und tröstete ihn, wie der Tod mit der Keule in der Hand zur Zeit des Untergangs.
6.77.44
विशल्यमेनं च चकार तूर्ण-
मारोपयच्चात्मरथे महात्मा।
भृशं परिष्वज्य च भीमसेन-
माश्वासयामास स शत्रुमध्ये ॥ ६.७७.४४ ॥
Der Großherzige befreite ihn sogleich von den Pfeilen und setzte ihn auf seinen Wagen; und Bhīmasena fest umarmend, beruhigte er ihn inmitten der Feinde.
6.77.45
तथा तस्मिन्वर्तमानेऽतिवेगं ।
भ्रातॄनथोपेत्य तवापि पुत्रः ।
तस्मिन्विमर्दे तव संप्रवृत्ते ।
दृष्ट्वा रणे वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७७.४५ ॥
Während jener Kampf mit großer Heftigkeit tobte, kam auch dein Sohn zu seinen Brüdern und sprach, als er in jenem Getümmel das Schlachtfeld sah, diese Worte.
6.77.46
अयं दुरात्मा द्रुपदस्य पुत्रः ।
समागतो भीमसेनेन सार्धम् ॥ ६.७७.४६ ॥
Dieser böse Sohn Drupadas ist mit Bhīmasena zusammengetroffen.
6.77.47
तं याम सर्वे महता बलेन ।
मा वो रिपुः प्रार्थयतामनीकम्।
श्रुत्वा तु वाक्यं तममृष्यमाणा ।
ज्येष्ठज्ञया नोदिता धार्तराष्ट्राः ॥ ६.७७.४७ ॥
Lasst uns alle mit einem großen Heer gegen ihn ziehen; möge der Feind eure Schar nicht begehren. Als die Söhne Dhṛtarāṣṭras diese Worte hörten, konnten sie es nicht ertragen und wurden durch den Befehl des Ältesten angetrieben.
6.77.48
वधाय निष्पेतुरुदायुधास्ते ।
युगक्षये केतवो यद्वदुग्राः।
प्रगृह्य चास्त्राणि धनूंषि वीरा ।
ज्यां नेमिघोषैः प्रविकम्पयन्तः ॥ ६.७७.४८ ॥
Sie stürmten mit erhobenen Waffen zum Gemetzel, wie wilde Kometen am Ende eines Weltalters. Die Helden ergriffen Geschosse und Bögen, spannten die Sehnen und ließen die Erde erbeben vom Dröhnen der Wagenräder.
6.77.49
शरैरवर्षन्द्रुपदस्य पुत्रं ।
यथाम्बुदा भूधरं वारिजालैः ।
निहत्य तांश्चापि शरैः सुतीक्ष्णै-
र्न विव्यथे समरे चित्रयोधी ॥ ६.७७.४९ ॥
Sie ließen Pfeile auf Drupadas Sohn regnen, wie Wolken Wasserströme auf einen Berg gießen. Obwohl er sie niederstreckte, geriet der wundersame Krieger im Kampf mit seinen überaus scharfen Pfeilen nicht ins Wanken.
6.77.50
न्दैत्येषु यद्वत्समरे महेन्द्रः ॥ ६.७७.५० ॥
Wie Mahendra (Indra) im Kampf unerschütterlich unter den Daityas steht.
6.77.51
स वै ततोऽस्त्रं सुमहाप्रभावं ।
प्रमोहनं द्रोणदत्तं महात्मा।
प्रयोजयामास उदारकर्मा ।
तस्मिन्रणे तव सैन्यस्य राजन् ॥ ६.७७.५१ ॥
Da setzte jener großherzige Held von edlen Taten die überaus mächtige, verwirrende Waffe ein, die Droṇa ihm gegeben hatte. O König, in jener Schlacht, gegen dein Heer.
6.77.52
न्मोहोपेतांस्तव पुत्रान्निशम्य ॥ ६.७७.५२ ॥
…als er deine Söhne von Verwirrung ergriffen sah.
6.77.53
एतस्मिन्नेव काले तु भीमः प्रहरतां वरः ।
विश्रम्य च तदा राजन्पीत्वाऽमृतरसं जलम् ॥ ६.७७.५३ ॥
Zu eben dieser Zeit, o König, Bhīma, der Beste unter den Kämpfern, ruhte sich aus und trank Wasser wie Nektar,
6.77.54
पुनः सन्नह्य संक्रुद्धो योधयामास संयुगे ।
धृष्टद्यम्नेन सहितः कालयामास भारत ॥ ६.७७.५४ ॥
Erneut, gerüstet und voller Zorn, kämpfte er in der Schlacht. Zusammen mit Dhṛṣṭadyumna, o Nachkomme des Bharata, zermürbte er (die Feinde).
6.77.55
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
द्रुपदं त्रिभिरासाद्य शरैर्विव्याध दारुणैः ॥ ६.७७.५५ ॥
Inzwischen, o König, näherte sich Droṇa, der Beste unter den Waffenträgern, dem Drupada und durchbohrte ihn mit drei grimmigen Pfeilen.
6.77.56
सोऽतिविद्धस्ततो राजन्रणे द्रोणेन पार्थिवः ।
अपायाद्द्रुपदो राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन् । ॥ ६.७७.५६ ॥
Schwer verwundet von Droṇa im Kampf, zog sich jener König Drupada, o König, zurück, sich seiner alten Feindschaft erinnernd.
6.77.57
जित्वा तु द्रुपदं द्रोणः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ।
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा वित्रेसुः सर्वसोमकाः ॥ ६.७७.५७ ॥
Nachdem er Drupada besiegt hatte, blies der mächtige Droṇa sein Muschelhorn. Als alle Somakas den Klang dieses Muschelhorns hörten, zitterten sie.
6.77.58
अथ शुश्राव तेजस्वी द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
प्रमोहनास्त्रेण रणे मोहितानात्मजांस्तव ॥ ६.७७.५८ ॥
Da hörte der strahlende Droṇa, der Beste unter den Waffenträgern, dass deine Söhne im Kampf durch die Pramohana-Waffe betört worden waren.
6.77.59
ततो द्रोणो महाराज त्वरितोऽभ्याययौ रणात् ।
तत्रापश्यन्महेष्वासो भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.७७.५९ ॥
Da kehrte Droṇa, o großer König, eilig aus der Schlacht zurück, und dort sah er den großen Bogenschützen, den Sohn des Bharadvāja, den mächtigen.
6.77.60
धृष्टद्युम्नं च भीमं च विचरन्तौ महारणे ।
मोहाविष्टांश्च ते पुत्रानपश्यत्स महारथः ॥ ६.७७.६० ॥
Als er Dhṛṣṭadyumna und Bhīma in der großen Schlacht umherstreifen sah, erblickte der große Wagenkämpfer deine Söhne, von Verwirrung ergriffen.
6.77.61
ततः प्रज्ञांस्त्रमदाय मोहनास्त्रं व्यनाशयत् ।
ततः प्रत्यागतप्राणास्तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७७.६१ ॥
Dann nahm er die Waffe der Erkenntnis und vernichtete die Waffe der Verblendung. Danach kehrte der Lebensatem deiner großen Wagenkämpfer-Söhne zurück.
6.77.62
पुनर्युद्धाय समरे प्रत्युद्याता जिगीषवः ।
ततो युधिष्ठिरः प्राह समाहूय स्वसैनिकान् ॥ ६.७७.६२ ॥
Erneut stürzten sie sich, nach Sieg verlangend, in den Kampf. Dann rief Yudhiṣṭhira seine eigenen Krieger zusammen und sprach.
6.77.63
गच्छन्तु पदवीं शक्त्या भीमपार्षतयोर्युधि ।
सौभद्रप्रमुखा वीरा रथा द्वादश दंशिताः ॥ ६.७७.६३ ॥
Mögen sie mit ihrer Kraft den Weg Bhīmas und Pārṣatas im Kampf beschreiten: zwölf gerüstete Helden-Wagenkämpfer, angeführt von Saubhadra.
6.77.64
प्रवृत्तिमधिगच्छन्तु न हि शुद्ध्यति मे मनः ।
प्रवृत्तिर्भिमसेनस्य पार्षतस्य च संयुगे ॥ ६.७७.६४ ॥
Sie sollen erfahren, wie es Bhīmasena und Pārṣata im Kampf ergeht, denn mein Geist findet keine Ruhe. Der Verlauf für Bhīmasena und Pārṣata im Gefecht.
6.77.65
विज्ञेया समरे शीघ्रं प्रविशध्वं रथार्णवम् ।
गच्छन्तु परया शक्त्या भवन्त इति मे मतिः ॥ ६.७७.६५ ॥
Ihr Zustand muss im Kampf rasch erkundet werden. Tretet in den Wagenozean ein; zieht mit höchster Kraft los — so ist mein Entschluss.
6.77.66
त एवं समनुज्ञाताः शूरा विक्रान्तयोधिनः ।
बाढमित्येवमुक्त्वा तु सर्वे पुरुषमानिनः ।
मध्यंदिनगते सूर्ये प्रययुः सर्व एव हि ॥ ६.७७.६६ ॥
So ermächtigt, sprachen die tapferen, heldenhaften Krieger: »Gut so«, stolz auf ihre Mannhaftigkeit, und als die Sonne den Mittag erreicht hatte, brachen alle auf.
6.77.67
केकया द्रौपदेयाश्च धृष्टकेतुश्च वीर्यवान् ।
अभिमन्युं पुरस्कृत्य महत्या सेनया वृताः ॥ ६.७७.६७ ॥
Die Kekaya-Fürsten, die Söhne Draupadīs und der mächtige Dhṛṣṭaketu, stellten Abhimanyu an die Spitze und zogen, von einem großen Heer umgeben, vor.
6.77.68
ते कृत्वा समरे व्यूहं सूचीमुखमरिन्दमम् ।
बिभिदुर्धार्तराष्ट्राणां तद्रथानीकमाहवे ॥ ६.७७.६८ ॥
Nachdem sie im Kampf die nadelspitze Schlachtordnung gebildet hatten, die Feinde bezwingt, durchbrachen sie jene Wagenschar der Söhne Dhṛtarāṣṭras im Kampf.
6.77.69
तान्प्रयातान्महेष्वासानभिमन्युपुरोगमान् ।
भीमसेनभयाविष्टा धृष्टद्युम्नविमोहिता ॥ ६.७७.६९ ॥
Als sie jene großen Bogenschützen sahen, die unter Abhimanyu vorrückten, da war dein Heer von Furcht vor Bhīmasena ergriffen und von Dhṛṣṭadyumna verwirrt...
6.77.70
न संवारयितुं शक्ता तव सेना जनाधिप ।
मदमूर्च्छन्वितात्मा वै प्रमदेवाध्वनि स्थिता ॥ ६.७७.७० ॥
O Herr der Menschen, dein Heer vermochte sie nicht aufzuhalten; mit vom Rausch betäubtem Sinn stand es da wie eine vom Trunk verwirrte Frau auf dem Weg.
6.77.71
तेऽभिजाता महेष्वासाः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
परीप्सन्तोऽभ्यधावन्त धृष्टद्युम्रवृकोदरौ ॥ ६.७७.७१ ॥
Jene edlen großen Bogenschützen mit goldgearbeiteten Bannern stürzten, um Dhṛṣṭadyumna und Vṛkodara zu schützen, auf sie los.
6.77.72
तौ च दृष्ट्वा महेष्वासावभिमन्युपुरोगमान् ।
बभूवतुर्मुदायुक्तौ निघ्नन्तौ तव वाहिनीम् ॥ ६.७७.७२ ॥
Als sie die beiden großen Bogenschützen mit Abhimanyu an der Spitze sahen, wurden sie von Freude erfüllt und begannen, dein Heer niederzuschlagen.
6.77.73
द्रोणमिष्वस्त्रकुशलं सर्वविद्यासु पारगम् ।
दृष्ट्वा तु सहसायान्तं पाञ्चाल्यो गुरुमात्मनः ।
नाशंसत वधं वीरः पुत्राणां तव पार्षतः ॥ ६.७७.७३ ॥
Als er Droṇa, den Meister der Pfeile und Waffen und Kenner aller Wissenschaften, plötzlich herankommen sah, erwartete der Held Pārṣata, der Fürst der Pāñcāla, nicht den Tod deiner Söhne, obwohl Droṇa sein eigener Lehrer war.
6.77.74
ततो रथं समारोप्य कैकेयस्य वृकोदरम् ।
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धो द्रोणमिष्वस्त्रपारगम् ॥ ६.७७.७४ ॥
Dann, von großem Zorn erfüllt, stieg er mit dem Kaikeya-Fürsten und Vṛkodara auf seinen Wagen und stürmte auf Droṇa zu, den Meister der Pfeile und Waffen.
6.77.75
तस्याभिपततस्तूर्णं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
क्रुद्धश्चिच्छेद बाणेन धनुः शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.७७.७५ ॥
Als jener schnell heranstürmte, zerschnitt der mächtige Bhāradvāja Droṇa, zornig, mit einem einzigen Pfeil seinen Bogen; er, der Vernichter der Feinde.
6.77.76
अन्यांश्च शतशो बाणान्प्रेषयामास पार्षते ।
दुर्योधनहितार्थाय भर्तृपिण्डमनुस्मरन् ॥ ६.७७.७६ ॥
Und zum Wohl Duryodhanas, eingedenk der Speise seines Herrn, schickte er Hunderte anderer Pfeile gegen Pārṣata.
6.77.77
अथान्यद्धनुरादाय पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ६.७७.७७ ॥
Da nahm Pārṣata, der Erschlager feindlicher Helden, einen anderen Bogen und durchbohrte Droṇa mit zwanzig goldgefiederten, am Stein geschärften Pfeilen.
6.77.78
तस्य द्रोणः पुनश्चापं चिच्छेदामित्रकर्शनःक ।
हयांश्च चतुरस्तूर्णं चतुर्भिः सायकोत्तमैः ॥ ६.७७.७८ ॥
Droṇa, der Peiniger der Feinde, zerschnitt erneut seinen Bogen und streckte sogleich seine vier Pferde mit vier vorzüglichen Pfeilen nieder.
6.77.79
वैवस्वतक्षयं घोरं प्रेषयामास भारत ।
सारथिं चास्य भल्लेन प्रेषयामास भारत । ॥ ६.७७.७९ ॥
O Bhārata, er schickte ihn in die schreckliche Wohnstatt des Vaivasvata; und, o Bhārata, mit einem Bhalla-Pfeil schickte er auch seinen Wagenlenker dorthin.
6.77.80
हताश्वात्स रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
आरुरोह महाबाहुरभिमन्योर्महारथम् ॥ ६.७७.८० ॥
Da sprang der große Wagenkämpfer, dessen Pferde erschlagen waren, rasch von seinem Wagen herab und bestieg den großen Wagen des Abhimanyu, des Starkarmigen.
6.77.81
ततः सरथनागाश्वा समकम्पत वाहिनी ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ६.७७.८१ ॥
Da zitterte das Heer mit Wagen, Elefanten und Pferden, während Bhīmasena und Pārṣata zusahen.
6.77.82
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा द्रोणेनामिततेजसा ।
नाशक्रुवन्वारयितुं समस्तास्ते महारथाः ॥ ६.७७.८२ ॥
Als sie das Heer von Droṇa, dem Unermesslich-Strahlenden, zerschlagen sahen, vermochten alle diese großen Wagenkämpfer es nicht aufzuhalten.
6.77.83
वध्यमानं तु तत्सैन्यं द्रोणेन निशितैः शरैः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव क्षोभ्यमाण इवार्णवः ॥ ६.७७.८३ ॥
Das Heer, von Droṇas scharfen Pfeilen niedergeschlagen, irrte hin und her wie ein aufgewühlter Ozean.
6.77.84
तथा दृष्ट्वा च तत्सैन्यं जहृषे तावकं बलम् ।
दृष्ट्वाचार्यं सुसंक्रुद्धं तपन्तं रिपुवाहिनीम् ।
तुष्टुवुः सर्वतो योधाः साधुसाध्विति भारत ॥ ६.७७.८४ ॥
Als sie sahen, wie jenes Heer niedergemetzelt wurde, freute sich dein eigenes Heer. Als sie den Lehrer sahen, überaus zornig und das feindliche Heer versengend, lobten ihn die Krieger von allen Seiten mit den Worten »Gut so, gut so!«, o Bhārata.