மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
आत्मदोषात्त्वया राजन्प्राप्तं व्यसनमीदृशम् ।
न हि दुर्योधनस्तानि पश्यते भरतर्षभ ॥ ६.७७.१ ॥
அரசே, உம்முடைய சொந்தத் தவறால் இத்தகைய பேரிடரை நீர் அடைந்தீர். பரதர்களில் சிறந்தவனே, துரியோதனன் அவற்றைப் பார்ப்பதில்லை.
6.77.2
यानि त्वं पश्यसे राजन्धर्मसंकरकारणात् ।
तव दोषात्पुरा वृत्तं द्यूतमेतद्विशांपते ॥ ६.७७.२ ॥
அரசே, நீர் காணும் இவை அறத்தின் குழப்பத்தால் நேர்ந்தவை. மக்களின் தலைவனே, முன்பு உம்முடைய தவறால் இந்தச் சூதாட்டம் நிகழ்ந்தது.
6.77.3
तव दोषेण युद्दं च प्रवृत्तं सह पाण्डवैः ।
त्वमेवाद्य फलं भुङ्क्ष्व कृत्वा किल्बिषमात्मना ॥ ६.७७.३ ॥
உம்முடைய தவறால் பாண்டவர்களுடன் போர் தொடங்கியது. இப்போது நீரே அதன் பலனை அனுபவியும், ஏனெனில் பாவத்தை நீர் தானே செய்தீர்.
6.77.4
आत्मना हि कृतं कर्म आत्मनैवोपभुज्यते ।
इह वा प्रेत्य वा राजंस्त्वया प्राप्तं यथातथम् ॥ ६.७७.४ ॥
தன்னால் செய்யப்பட்ட செயலை தானே அனுபவிக்கிறான், இங்கேயோ மறுமையிலோ. அரசே, நீர் பெற்றது உண்மையாகவே அப்படித்தான்.
6.77.5
तस्माद्राजन्स्थिरो भूत्वा प्राप्येदं व्यसनं महत् ।
शृणु युद्धं यथा वृत्तं शंसतो मे नराधिप ॥ ६.७७.५ ॥
ஆகவே அரசே, இந்தப் பெரும் பேரிடரை அடைந்தும் உறுதியாக இருப்பீர். மனிதர்களின் தலைவனே, போர் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதை நான் சொல்லும்போது கேளும்.
6.77.6
भीमसेनः सुनिशितैर्बाणैर्भित्त्वा महाचमूम् ।
आससाद ततो वीरः सर्वान्दुर्योधनानुजान् ॥ ६.७७.६ ॥
பீமசேனன் கூரிய அம்புகளால் அந்தப் பெரும் படையைப் பிளந்து, பின்னர் அந்த வீரன் துரியோதனனின் இளைய சகோதரர்கள் அனைவரையும் அணுகினான்.
6.77.7
दुःशासनं दुर्विषहं दुःसहं दुर्मदं जयम् ।
जयत्सेनं विकर्णं च चित्रसेनं सुदर्शनम् ॥ ६.७७.७ ॥
அவன் துச்சாசனனையும், கடக்க முடியாதவனும், பொறுக்க முடியாதவனும், செருக்குடையவனுமான அவனையும், ஜயனையும், ஜயத்சேனனையும், விகர்ணனையும், சித்திரசேனனையும், சுதர்சனனையும் (கண்டான்).
6.77.8
चारुचित्रं सुवर्माणं दुष्कर्णं कर्णमेव च ।
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्समीपस्थान्महारथान् ॥ ६.७७.८ ॥
சாருசித்திரனையும், சுவர்மனையும், துஷ்கர்ணனையும், கர்ணனையும், இவர்களையும் மற்றும் அருகில் நின்ற பல மகாரதர்களையும் (கண்டான்).
6.77.9
धार्तराष्ट्रान्सुसंक्रुद्धान्दृष्ट्वा भीमो महारथः ।
भीष्मेण समरे गुप्तां प्रविवेश महाचमूम् ॥ ६.७७.९ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் மிகவும் கோபமடைந்திருப்பதைக் கண்ட மகாரதன் பீமன், போரில் பீஷ்மரால் காக்கப்பட்ட அந்தப் பெரும் படையில் நுழைந்தான்.
6.77.10
अथालोक्य प्रविष्टं तमूचुस्ते सर्व एव तु ।
जीवग्राहं निगृह्णीमो वयमेनं नराधिपाः ॥ ६.७७.१० ॥
அவன் நுழைந்ததைக் கண்டதும் அனைவரும் கூறினர்: "ஓ மன்னர்களே, நாம் இவனை உயிருடன் பிடிப்போம்."
6.77.11
स तैः परिवृतः पार्थो भ्रातृभिः कृतनिश्चयैः ।
प्रजासंहरणे सूर्यः क्रूरैरिव महाग्रहैः ॥ ६.७७.११ ॥
உறுதி கொண்ட சகோதரர்களால் சூழப்பட்ட அந்தப் பிருதையின் மகன் (பீமன்), உயிரினங்கள் அழியும் காலத்தில் கொடிய பெரும் கோள்களால் சூழப்பட்ட சூரியனைப் போல் இருந்தான்.
6.77.12
संप्राप्य मध्यं सैन्यस्य न भीः पाण्डवमाविशत् ।
यथा देवासुरे युद्धे महेन्द्रं प्राप्य दानवान् । ॥ ६.७७.१२ ॥
படையின் நடுவை அடைந்தும் பாண்டவனுக்கு அச்சம் வரவில்லை; தேவாசுரப் போரில் தானவர்களை அடைந்த மகேந்திரனுக்கு அச்சம் இல்லாதது போல்.
6.77.13
ततः शतसहस्राणि रथिनां सर्वशः प्रभो ।
उद्यतानि शरैस्तीव्रैस्तमेकं परिवव्रिरे ॥ ६.७७.१३ ॥
பின்னர், ஐயனே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் நூறாயிரக்கணக்கான தேர்வீரர்கள் கூரிய அம்புகளை ஏந்தி அந்த ஒருவனை வளைத்துக் கொண்டனர்.
6.77.14
स तेषां प्रवरान्योधान्हस्त्यश्वरथसादिनः ।
जघान समरे शूरो धार्तराष्ट्रानचिन्तयन् ॥ ६.७७.१४ ॥
அந்த வீரன் போரில் யானை, குதிரை, தேர்களில் ஏறியிருந்த அவர்களின் சிறந்த வீரர்களை, துரியோதனாதியரைப் பொருட்படுத்தாமல் கொன்றான்.
6.77.15
तेषां व्यवसितं ज्ञात्वा भीमसेनो जिघृक्षताम् ।
समस्तानां वधे राजन्मतिं चक्रे महामनाः ॥ ६.७७.१५ ॥
அவர்கள் பீமசேனனைப் பிடிக்க விரும்பும் நோக்கத்தை அறிந்து, ஓ அரசே, அந்த மகாமனம் கொண்டவன் அனைவரையும் கொல்ல முடிவு செய்தான்.
6.77.16
ततो रथं समुत्सृज्य गदामादाय पाण्डवः ।
उवाच सारथिं भीमं स्थीयतामिति भारत ॥ ६.७७.१६ ॥
பின்னர் பாண்டவன் தேரை விட்டிறங்கி கதையை எடுத்துக்கொண்டு, ஓ பாரதா, "இங்கேயே நிறுத்து" என்று சாரதியாகிய பீமனிடம் கூறினான்.
6.77.17
यावदेतान्हनिष्यामि धार्तराष्ट्रान्सहानुगान् ।
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु प्रविश्य महतीं चमूम् ।
जघान धार्तराष्ट्राणां तद्बलौघमहार्णवम् ॥ ६.७७.१७ ॥
"இந்தத் துரியோதனாதியரையும் அவர்களின் பின்தொடர்வோரையும் கொல்லும்வரை" என்று கூறி, பீமசேனன் அந்தப் பெரும் படைக்குள் நுழைந்து, துரியோதனாதியரின் படைவெள்ள மகாசமுத்திரத்தைத் தாக்கினான்.
6.77.18
गदया भिमसेनेन ताडिता वारणोत्तमाः ।
भिन्नकुम्भा महाकाया भिन्नपृष्ठास्तथैवच ॥ ६.७७.१८ ॥
பீமசேனனின் கதையால் தாக்கப்பட்ட உயர்ந்த யானைகள், நெற்றிக்குடம் பிளந்து, பெரிய உடல் கொண்டவை, முதுகு உடைந்தும் வீழ்ந்தன.
6.77.19
भिन्नगात्राः सहारोहैः शेरते पर्वता इव ।
रथाश्च भग्नास्तिलशः सयोधाः शतशो रणे ॥ ६.७७.१९ ॥
உடல் உடைந்த யானைகள் தங்கள் பாகர்களுடன் மலைகளைப் போலக் கிடக்கின்றன; தேர்கள் எள்ளளவாக நொறுங்கி, போர்வீரர்களுடன் போர்க்களத்தில் நூறாக வீழ்ந்து கிடக்கின்றன.
6.77.20
अश्वाश्च सादिनश्चैव पादातैः सह भारत ।
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ॥ ६.७७.२० ॥
பாரதனே, குதிரைகளும் குதிரைவீரர்களும் காலாட்படையுடன் சேர்ந்து அங்கே கிடக்கின்றனர்; அங்கு பீமசேனனின் வீரத்தின் அற்புதத்தை நாங்கள் கண்டோம்.
6.77.21
यदेकः समरे राजन्बहुभिः समयोधयत् ।
अन्तकाले प्रजाः सर्वा दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.७७.२१ ॥
அரசே, அந்தக காலத்தில் தண்டத்தை ஏந்திய யமன் எல்லா உயிர்களோடும் போரிடுவது போல, அவன் ஒருவனாக போரில் பலரோடு போரிட்டான்.
6.77.22
भीमसेने प्रविष्टे तु धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ।
द्रोणमुत्सृज्य तरसा ययौ यत्र वृकोदरः ॥ ६.७७.२२ ॥
பீமசேனன் நுழைந்தபோது, பிருஷதன் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் துரோணரை விட்டுவிட்டு விரைவாக வ்ருகோதரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
6.77.23
विदार्य महतीं सेनां तावकानां नरर्षभः ।
आससाद रथं शून्यं भीमसेनस्य संयुगे ॥ ६.७७.२३ ॥
உங்கள் பெரும் படையைப் பிளந்து, அந்த நரர்களில் சிறந்தவன் போரில் பீமசேனனின் வெற்றுத் தேரை அடைந்தான்.
6.77.24
दृष्ट्वा विशोकं समरे भीमसेनस्य सारथिम् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज दुर्मना गतचेतनः ॥ ६.७७.२४ ॥
மகாராஜனே, போரில் பீமசேனனின் சாரதியை அழிவின்றிக் கண்டு, திருஷ்டத்யும்னன் மனம் வருந்தி உணர்வற்றவனானான்.
6.77.25
अपृच्छद्बाष्पसंरुद्धो निःश्वसन्वाचमीरयन् ।
मम प्राणैः प्रियतमः क्व भीम इति दुःखितः ॥ ६.७७.२५ ॥
கண்ணீரால் தொண்டை அடைக்கப்பட்டவராய், பெருமூச்செறிந்து, துயருற்று வினவினார்: "என் உயிரினும் அன்பிற்குரிய பீமன் எங்கே?"
6.77.26
विशोकस्तमुवाचेदं धृष्टद्युम्नं कृताञ्जलिः ।
संस्थाप्य मामिह बली पाण्डवेयः पराक्रमी ॥ ६.७७.२६ ॥
கைகூப்பிய விசோகன் திருஷ்டத்யும்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "என்னை இங்கே நிறுத்திவிட்டு, வலிமையும் வீரமும் கொண்ட பாண்டவன் (பீமன்)।
6.77.27
प्रविष्टो धार्तराष्ट्राणामेतद्बलमहार्णवम् ।
मामुक्त्वा पुरुषव्याघ्रः प्रीतियुक्तमिदं वचः ॥ ६.७७.२७ ॥
"திருதராஷ்டிரன் மக்களின் இந்தப் படையாகிய பெரும் கடலுக்குள் புகுந்தவன்." என்னிடம் இதைக் கூறி, ஆடவர்களில் புலியான அவன் அன்பு நிறைந்த இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்।
6.77.28
प्रतिपालय मां सूत नियम्याश्वान्मुहूर्तकम् ।
यावदेवान्निहन्म्यद्य य इमे मद्वधोद्यताः ।
अभ्यधावद्गदापाणिस्तद्बलं स महाबलः ॥ ६.७७.२८ ॥
"சாரதியே, குதிரைகளை நிறுத்தி ஒரு கணம் என்னை எதிர்பார்த்திரு; என்னைக் கொல்ல முனைந்த இவர்களை இன்று கொல்லும் வரை." என்று கூறி கதையை ஏந்திய அந்த மஹாபலவான் அந்தப் படையின் மீது பாய்ந்தான்।
6.77.29
ततो दृष्ट्वा प्रधावन्तं गदाहस्तं महाबलम् ।
सर्वेषामेव सैन्यानां संहर्षः समजायत ॥ ६.७७.२९ ॥
அப்போது கதையை ஏந்திப் பாய்ந்து வரும் அந்த மஹாபலவானைக் கண்டு, எல்லாப் படையினரிடமும் உற்சாகம் பொங்கியது.
6.77.30
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयानके ।
भित्त्वा राजन्महाव्यूहं प्रविवेश सखा तव ॥ ६.७७.३० ॥
அரசே, அந்த அதிபயங்கரமான, பெருங்கூச்சல் நிறைந்த போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், உங்கள் நண்பன் (பீமன்) மாபெரும் வியூகத்தைப் பிளந்து உள்ளே நுழைந்தான்.
6.77.31
विशोकस्य वचः श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽथ पार्षतः ।
प्रत्युवाच ततः सूतं रणमध्ये महाबलः ॥ ६.७७.३१ ॥
விசோகனின் சொல்லைக் கேட்ட பிருஷதன் மகன் திருஷ்டத்யும்னன், போர்க்களத்தின் நடுவே வலிமைமிக்க சாரதியிடம் பதிலளித்தான்.
6.77.32
न हि मे जीवितेनापि विद्यतेऽद्य प्रयोजनम् ।
भीमसेनं रणे हित्वा स्नेहमुत्सृज्य पाण्डवैः ॥ ६.७७.३२ ॥
போர்க்களத்தில் பீமசேனனைக் கைவிட்டு, பாண்டவர்களின் மீதுள்ள அன்பைத் துறந்தால், இன்று எனக்கு உயிரினாலும் எந்தப் பயனும் இல்லை.
6.77.33
यदि यामि विना भीमं किं मां क्षत्रं वदिष्यति ।
एकायनगते भीमे मयि चावस्थिते युधि ॥ ६.७७.३३ ॥
பீமனை விட்டுவிட்டு நான் சென்றால், க்ஷத்திரிய சமூகம் என்னைப் பற்றி என்ன சொல்லும்? பீமன் ஒரே வழியில் சென்றுவிட்டான், நானும் போரில் நிற்கிறேன்.
6.77.34
तस्य न स्वस्ति कुर्वन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः ।
यः सहायान्परित्यज्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहम् ॥ ६.७७.३४ ॥
நண்பர்களைக் கைவிட்டு பாதுகாப்பாக வீட்டுக்குத் திரும்புபவனுக்கு, இந்திரனை முன்னிட்ட தேவர்கள் நலம் செய்வதில்லை.
6.77.35
रौरवे नरके मञ्जेदप्लवे दुस्तरे नृभिः ।
मम भीमः सखा चैव संबन्धी च महाबलः ।
भक्तोऽस्मान्भक्तिमांश्चाहं तमप्यरिनिषूदनम् ॥ ६.७७.३५ ॥
ராவரவ நரகத்தில் மூழ்கட்டும், மனிதர்களால் படகின்றி கடக்க முடியாத அந்த நரகத்தில். பீமன் எனக்கு நண்பனும், உறவினனும், மகாபலனும் ஆவான்; அவன் எங்கள் பக்தன், நானும் அந்த எதிரிகளை அழிப்பவனுக்கு பக்தன்.
6.77.36
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र यातो वृकोदरः ।
निघ्नन्तं मां रिपून्पश्य दानवानिव वासवम् ॥ ६.७७.३६ ॥
ஆகவே வ்ருகோதரன் சென்ற இடத்துக்கே நான் செல்வேன். தானவர்களை வாசவன் அழிப்பது போல் பகைவர்களை நான் அழிப்பதைப் பார்.
6.77.37
एवमुक्त्वा ततो वीरो ययौ मध्येन वाहिनीम् ।
भीमसेनस्य मार्गेषु गदाप्रमथितैर्गजैः ॥ ६.७७.३७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்த வீரன் படையின் நடுவே சென்றான்; பீமசேனனின் வழிகளில் கதையால் நசுக்கப்பட்ட யானைகள் கிடந்தன.
6.77.38
स ददर्श तदा भीमं दहन्तं रिपुवाहिनीम् ।
वातो वृक्षानिव बलात्प्रभञ्जन्तं रणे रिपून् ॥ ६.७७.३८ ॥
அப்போது அவன் பீமனைப் பகைப்படையை எரித்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டான்; காற்று மரங்களை வலுவாக முறிப்பது போல் போரில் எதிரிகளை நொறுக்கிக்கொண்டிருந்தான்.
6.77.39
ते वध्यमानाः समरे रथिनः सादिनस्तथा ।
पादाता दन्तिनश्चैव चक्रुरात्स्वरं महत् ॥ ६.७७.३९ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட அந்த தேர்வீரர்களும் குதிரைவீரர்களும் காலாட்படையினரும் யானைவீரர்களும் பெரும் கூச்சலிட்டனர்.
6.77.40
हाहाकारश्च संजज्ञे तव सैन्यस्य मारिष ।
वध्यतो भीमसेनेन कृतिना चित्रयोधिना ॥ ६.७७.४० ॥
ஐயா, உம் படையில் 'ஐயோ' என்ற அலறல் எழுந்தது; திறமையும் அற்புத வீரமும் கொண்ட பீமசேனனால் அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
6.77.41
ततः कृतास्त्रास्ते सर्वे परिवार्य वृकोदरम् ।
अभीताः समवर्तन्त शस्त्रवृष्ट्या परंतप ॥ ६.७७.४१ ॥
பின்னர் அஸ்திரங்களில் திறமையான அவர்கள் அனைவரும் வ்ருகோதரனை சூழ்ந்து, அஞ்சாமல் ஆயுத மழை பொழிந்தனர், பரந்தபனே.
6.77.42
अभिद्रुतं शस्त्रभृतां वरिष्ठं ।
समन्ततः पाण्डवं लोकवीरः।
सैन्येन घोरेण सुसंहितेन ।
दृष्ट्वा बली पार्षतो भीमसेनम् ॥ ६.७७.४२ ॥
ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த பாண்டவன் பீமசேனன் நாற்புறமும் பயங்கரமான, நன்கு அணிவகுத்த படையால் தாக்கப்படுவதைக் கண்டு, உலக வீரனான வலிமைமிக்க பிருஷதனின் மகன் பீமசேனனைப் பார்த்தான்.
6.77.43
अथोपगच्छच्छरविक्षताङ्गं ।
पदातिनं क्रोधविषं वमन्तम्।
आश्वासयन्पार्षतो भीमसेनं ।
गदाहस्तं कालमिवान्तकाले ॥ ६.७७.४३ ॥
பின்னர் அம்புகளால் உடல் காயமடைந்து, நடந்துவந்து, கோபமாகிய விஷத்தை உமிழ்ந்துகொண்டிருந்த பீமசேனனிடம் பார்ஷதன் சென்று அவருக்கு ஆறுதல் கூறினான்; கைகளில் கதையுடன் அந்தக் காலத்தில் உள்ள காலனைப் போல.
6.77.44
विशल्यमेनं च चकार तूर्ण-
मारोपयच्चात्मरथे महात्मा।
भृशं परिष्वज्य च भीमसेन-
माश्वासयामास स शत्रुमध्ये ॥ ६.७७.४४ ॥
அந்த மகாத்மா விரைவில் அவரை அம்புகளிலிருந்து விடுவித்து, தன் தேரில் ஏற்றினான்; எதிரிகளின் நடுவில் பீமசேனனை இறுக அணைத்து ஆறுதல் கூறினான்.
6.77.45
तथा तस्मिन्वर्तमानेऽतिवेगं ।
भ्रातॄनथोपेत्य तवापि पुत्रः ।
तस्मिन्विमर्दे तव संप्रवृत्ते ।
दृष्ट्वा रणे वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७७.४५ ॥
அப்படி அந்தப் போர் மிகுந்த வேகத்துடன் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, உங்கள் மகனும் தன் சகோதரர்களிடம் வந்து, அந்த மோதலில் போரில் கண்டு இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.77.46
अयं दुरात्मा द्रुपदस्य पुत्रः ।
समागतो भीमसेनेन सार्धम् ॥ ६.७७.४६ ॥
இந்தத் தீயவன், துருபதனின் மகன், பீமசேனனுடன் நேருக்கு நேர் மோதியிருக்கிறான்.
6.77.47
तं याम सर्वे महता बलेन ।
मा वो रिपुः प्रार्थयतामनीकम्।
श्रुत्वा तु वाक्यं तममृष्यमाणा ।
ज्येष्ठज्ञया नोदिता धार्तराष्ट्राः ॥ ६.७७.४७ ॥
நாம் அனைவரும் பெரும் படையுடன் அவனை நோக்கிச் செல்வோம்; உங்கள் படையை எதிரி விரும்பாமல் இருக்கட்டும். இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தார்தராஷ்டிரர்கள், பொறுக்கமுடியாமல், மூத்தவனின் கட்டளையால் தூண்டப்பட்டனர்.
6.77.48
वधाय निष्पेतुरुदायुधास्ते ।
युगक्षये केतवो यद्वदुग्राः।
प्रगृह्य चास्त्राणि धनूंषि वीरा ।
ज्यां नेमिघोषैः प्रविकम्पयन्तः ॥ ६.७७.४८ ॥
அவர்கள் அழிவுக்காக ஆயுதங்களை உயர்த்தி பாய்ந்தனர்; யுகமுடிவில் கொடிய வால்நட்சத்திரங்கள் எழுவது போல. வீரர்கள் அஸ்திரங்களையும் வில்லையும் ஏந்தி, நாண்களை இழுத்து, தேர்ச்சக்கரங்களின் முழக்கத்தால் பூமியை அதிரச் செய்தனர்.
6.77.49
शरैरवर्षन्द्रुपदस्य पुत्रं ।
यथाम्बुदा भूधरं वारिजालैः ।
निहत्य तांश्चापि शरैः सुतीक्ष्णै-
र्न विव्यथे समरे चित्रयोधी ॥ ६.७७.४९ ॥
அவர்கள் துருபதனின் மகன் மீது அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தனர், மேகங்கள் மலையின் மீது நீர்த்தாரைகளைச் சொரிவது போல். அவர்களை வீழ்த்தியும், மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் போரில் அந்த அற்புத வீரன் கலங்கவில்லை.
6.77.50
न्दैत्येषु यद्वत्समरे महेन्द्रः ॥ ६.७७.५० ॥
போரில் தைத்தியர்களுக்கு நடுவே மகேந்திரன் (இந்திரன்) கலங்காமல் நிற்பது போல.
6.77.51
स वै ततोऽस्त्रं सुमहाप्रभावं ।
प्रमोहनं द्रोणदत्तं महात्मा।
प्रयोजयामास उदारकर्मा ।
तस्मिन्रणे तव सैन्यस्य राजन् ॥ ६.७७.५१ ॥
அப்போது அந்த மகாத்மாவும் உயர்ந்த செயலுடையவனும் துரோணர் அளித்த, மிகு ஆற்றல் கொண்ட, மயக்கும் அஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்தான். ஓ அரசே, அந்தப் போரில் உன் படையின் மீது.
6.77.52
न्मोहोपेतांस्तव पुत्रान्निशम्य ॥ ६.७७.५२ ॥
…ன்மோஹோபேதாம்ஸ்தவ புத்ரான்நிசம்ய — மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த உன் மகன்களைக் கண்டு.
6.77.53
एतस्मिन्नेव काले तु भीमः प्रहरतां वरः ।
विश्रम्य च तदा राजन्पीत्वाऽमृतरसं जलम् ॥ ६.७७.५३ ॥
இதே வேளையில், ஓ அரசே, போர் புரிவோரில் சிறந்த பீமன் ஓய்வெடுத்து, அமிர்தம் போன்ற நீரைப் பருகி.
6.77.54
पुनः सन्नह्य संक्रुद्धो योधयामास संयुगे ।
धृष्टद्यम्नेन सहितः कालयामास भारत ॥ ६.७७.५४ ॥
மீண்டும் கவசம் அணிந்து, கோபம் கொண்டு அவர் போரில் சண்டையிட்டார். தൃஷ்டத்யும்னனுடன் சேர்ந்து, ஹே பாரதா, அவர் (எதிரிகளை) சோர்வடையச் செய்தார்.
6.77.55
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
द्रुपदं त्रिभिरासाद्य शरैर्विव्याध दारुणैः ॥ ६.७७.५५ ॥
இதற்கிடையில், ஹே அரசே, ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவரான துரோணர் துருபதனை அணுகி மூன்று கொடிய அம்புகளால் அவரைத் தாக்கினார்.
6.77.56
सोऽतिविद्धस्ततो राजन्रणे द्रोणेन पार्थिवः ।
अपायाद्द्रुपदो राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन् । ॥ ६.७७.५६ ॥
போரில் துரோணரால் கடுமையாகக் காயமடைந்த அந்த அரசன் துருபதன், ஹே அரசே, முன்பகை நினைவுகூர்ந்தவாறு பின்வாங்கினான்.
6.77.57
जित्वा तु द्रुपदं द्रोणः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ।
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा वित्रेसुः सर्वसोमकाः ॥ ६.७७.५७ ॥
துருபதனை வென்ற பின் வலிமை மிக்க துரோணர் சங்கு ஊதினார். அந்த சங்கொலியைக் கேட்டு அனைத்து சோமகர்களும் நடுங்கினர்.
6.77.58
अथ शुश्राव तेजस्वी द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
प्रमोहनास्त्रेण रणे मोहितानात्मजांस्तव ॥ ६.७७.५८ ॥
பின்னர் தேஜஸ்வியான துரோணர், ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவர், போரில் பிரமோஹனாஸ்திரத்தால் உமது மகன்கள் மயக்கமடைந்ததைக் கேட்டார்.
6.77.59
ततो द्रोणो महाराज त्वरितोऽभ्याययौ रणात् ।
तत्रापश्यन्महेष्वासो भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.७७.५९ ॥
பின்னர், ஹே மகாராஜா, துரோணர் விரைவாகப் போர்க்களத்திலிருந்து திரும்பினார். அங்கே மகா வில்லாளியும் பரத்வாஜரின் மகனுமான வலிமைமிக்க அவரைக் கண்டார்.
6.77.60
धृष्टद्युम्नं च भीमं च विचरन्तौ महारणे ।
मोहाविष्टांश्च ते पुत्रानपश्यत्स महारथः ॥ ६.७७.६० ॥
பெரும் போரில் திருஷ்டத்யும்னனையும் பீமனையும் சஞ்சரிக்கக் கண்டு, அந்த மகாரதன் உமது மகன்களை மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தவர்களாகக் கண்டான்.
6.77.61
ततः प्रज्ञांस्त्रमदाय मोहनास्त्रं व्यनाशयत् ।
ततः प्रत्यागतप्राणास्तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७७.६१ ॥
பின்னர் அவர் பிரஜ்ஞா அஸ்திரத்தை எடுத்து மோஹன அஸ்திரத்தை அழித்தார். பின்னர் உமது மகாரதப் புதல்வர்களின் உயிர் திரும்பி வந்தது.
6.77.62
पुनर्युद्धाय समरे प्रत्युद्याता जिगीषवः ।
ततो युधिष्ठिरः प्राह समाहूय स्वसैनिकान् ॥ ६.७७.६२ ॥
மீண்டும் போருக்காக, வெற்றி விரும்பியவர்கள் எதிர்த்து விரைந்தனர். பின்னர் யுதிஷ்டிரர் தம் வீரர்களை அழைத்துச் சொன்னார்.
6.77.63
गच्छन्तु पदवीं शक्त्या भीमपार्षतयोर्युधि ।
सौभद्रप्रमुखा वीरा रथा द्वादश दंशिताः ॥ ६.७७.६३ ॥
போரில் பீமனும் பார்ஷதனும் சென்ற வழியில் தம் வலிமையுடன் செல்லட்டும். சௌபத்ரன் தலைமையில் கவசமணிந்த பன்னிரண்டு வீர ரதர்கள்.
6.77.64
प्रवृत्तिमधिगच्छन्तु न हि शुद्ध्यति मे मनः ।
प्रवृत्तिर्भिमसेनस्य पार्षतस्य च संयुगे ॥ ६.७७.६४ ॥
போரில் பீமசேனனும் பார்ஷதனும் எவ்வாறு இருக்கிறார்கள் என்பதை அறியட்டும்; என் மனம் அமைதியடையவில்லை. போரில் பீமசேனனினதும் பார்ஷதனினதும் நிலை (அறியட்டும்).
6.77.65
विज्ञेया समरे शीघ्रं प्रविशध्वं रथार्णवम् ।
गच्छन्तु परया शक्त्या भवन्त इति मे मतिः ॥ ६.७७.६५ ॥
போரில் விரைவில் (நிலை) அறியப்பட வேண்டும்; நீங்கள் தேர்ப் பெருங்கடலில் புகுங்கள். நீங்கள் பெரும் வலிமையுடன் செல்லுங்கள் — இதுவே என் கருத்து.
6.77.66
त एवं समनुज्ञाताः शूरा विक्रान्तयोधिनः ।
बाढमित्येवमुक्त्वा तु सर्वे पुरुषमानिनः ।
मध्यंदिनगते सूर्ये प्रययुः सर्व एव हि ॥ ६.७७.६६ ॥
இவ்வாறு அனுமதி பெற்ற அந்த வீர, பராக்கிரம வீரர்கள், 'நல்லது' என்று கூறி, தங்கள் ஆண்மையில் பெருமிதம் கொண்டு, நண்பகலில் சூரியன் உச்சிக்கு வந்தபோது அனைவரும் புறப்பட்டனர்.
6.77.67
केकया द्रौपदेयाश्च धृष्टकेतुश्च वीर्यवान् ।
अभिमन्युं पुरस्कृत्य महत्या सेनया वृताः ॥ ६.७७.६७ ॥
கேகயர்களும், திரௌபதியின் புதல்வர்களும், வீரியம் மிக்க திருஷ்டகேதுவும், அபிமன்யுவை முன்னிறுத்தி, பெரும் படையால் சூழப்பட்டவர்களாய் (முன்னேறினர்).
6.77.68
ते कृत्वा समरे व्यूहं सूचीमुखमरिन्दमम् ।
बिभिदुर्धार्तराष्ट्राणां तद्रथानीकमाहवे ॥ ६.७७.६८ ॥
அவர்கள் போரில் எதிரிகளை அடக்கும் ஊசி-முனை வியூகத்தை அமைத்து, போரில் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுடைய அந்த தேர்ப்படையைப் பிளந்தனர்.
6.77.69
तान्प्रयातान्महेष्वासानभिमन्युपुरोगमान् ।
भीमसेनभयाविष्टा धृष्टद्युम्नविमोहिता ॥ ६.७७.६९ ॥
அபிமன்யுவைத் தலைமையாகக் கொண்டு முன்னேறிய அந்த மகா வில்லாளிகளை, பீமசேனனின் அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, திருஷ்டத்யும்னனால் மயக்கமுற்ற (உன் படை கண்டது).
6.77.70
न संवारयितुं शक्ता तव सेना जनाधिप ।
मदमूर्च्छन्वितात्मा वै प्रमदेवाध्वनि स्थिता ॥ ६.७७.७० ॥
ஓ மன்னா, உன் படையால் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த இயலவில்லை; மதத்தால் மயங்கிய உள்ளத்துடன், வழியில் நிற்கும் போதை கொண்ட பெண்ணைப் போல அது நின்றது.
6.77.71
तेऽभिजाता महेष्वासाः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
परीप्सन्तोऽभ्यधावन्त धृष्टद्युम्रवृकोदरौ ॥ ६.७७.७१ ॥
அந்த உயர்குடி பிறந்த, மகா வில்லாளிகள், பொன் வேலைப்பாடமைந்த கொடிகளை உடையவர்கள், திருஷ்டத்யும்னனையும் வ்ருகோதரனையும் காக்க விரும்பி அவர்களை நோக்கி விரைந்தனர்.
6.77.72
तौ च दृष्ट्वा महेष्वासावभिमन्युपुरोगमान् ।
बभूवतुर्मुदायुक्तौ निघ्नन्तौ तव वाहिनीम् ॥ ६.७७.७२ ॥
அபிமன்யுவை முன்னிறுத்திய அந்த மாபெரும் வில்லாளிகளைக் கண்டு அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து, உங்கள் படையை அழித்தவாறு இருந்தனர்.
6.77.73
द्रोणमिष्वस्त्रकुशलं सर्वविद्यासु पारगम् ।
दृष्ट्वा तु सहसायान्तं पाञ्चाल्यो गुरुमात्मनः ।
नाशंसत वधं वीरः पुत्राणां तव पार्षतः ॥ ६.७७.७३ ॥
அம்பு, அஸ்திரக் கலையில் வல்லவரும் எல்லா வித்தைகளிலும் தேர்ந்தவருமான துரோணர் திடீரென வருவதைக் கண்ட பாஞ்சால வீரன் பார்ஷதன், தனது குருவாயினும், உங்கள் மகன்களின் அழிவை எதிர்பார்க்கவில்லை.
6.77.74
ततो रथं समारोप्य कैकेयस्य वृकोदरम् ।
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धो द्रोणमिष्वस्त्रपारगम् ॥ ६.७७.७४ ॥
பின்பு, மிகவும் சினந்து, கைகேயனை ரதத்தில் ஏற்றி, வ்ருகோதரனுடன் அஸ்திர வித்தையில் வல்லவரான துரோணரை நோக்கி விரைந்தான்.
6.77.75
तस्याभिपततस्तूर्णं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
क्रुद्धश्चिच्छेद बाणेन धनुः शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.७७.७५ ॥
அவன் வேகமாகத் தாக்கி வந்தபோது, பெரும் ஆற்றல் படைத்த பாரத்வாஜர் துரோணர் கோபமுற்று ஒரே அம்பால் அவன் வில்லை அறுத்தார்; அவர் எதிரிகளை அழிப்பவர்.
6.77.76
अन्यांश्च शतशो बाणान्प्रेषयामास पार्षते ।
दुर्योधनहितार्थाय भर्तृपिण्डमनुस्मरन् ॥ ६.७७.७६ ॥
துரியோதனனின் நலனுக்காக, தலைவன் அளித்த உணவை நினைத்து, பார்ஷதனை நோக்கி வேறு நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை அவர் செலுத்தினார்.
6.77.77
अथान्यद्धनुरादाय पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ६.७७.७७ ॥
அப்போது எதிர் வீரர்களை அழிப்பவனான பார்ஷதன் வேறொரு வில்லை எடுத்து, பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட இருபது அம்புகளால் துரோணரைத் தாக்கினான்.
6.77.78
तस्य द्रोणः पुनश्चापं चिच्छेदामित्रकर्शनःक ।
हयांश्च चतुरस्तूर्णं चतुर्भिः सायकोत्तमैः ॥ ६.७७.७८ ॥
எதிரிகளை வாட்டும் துரோணர் மீண்டும் அவனுடைய வில்லை அறுத்தார்; விரைவாக நான்கு சிறந்த அம்புகளால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் வீழ்த்தினார்.
6.77.79
वैवस्वतक्षयं घोरं प्रेषयामास भारत ।
सारथिं चास्य भल्लेन प्रेषयामास भारत । ॥ ६.७७.७९ ॥
பாரதா! அவனை கொடிய யமலோகத்திற்கு அனுப்பினார்; பாரதா! அவனுடைய தேரோட்டியையும் பல்ல அம்பால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினார்.
6.77.80
हताश्वात्स रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
आरुरोह महाबाहुरभिमन्योर्महारथम् ॥ ६.७७.८० ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட அந்தத் தேரிலிருந்து அந்த மகாரதன் விரைவாகக் குதித்து, மகாபாகுவான அபிமன்யுவின் மகாரதத்தில் ஏறினான்.
6.77.81
ततः सरथनागाश्वा समकम्पत वाहिनी ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ६.७७.८१ ॥
அப்போது தேர்களும் யானைகளும் குதிரைகளுமான அந்தப் படை நடுங்கியது; பீமசேனனும் பார்ஷதனும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில்.
6.77.82
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा द्रोणेनामिततेजसा ।
नाशक्रुवन्वारयितुं समस्तास्ते महारथाः ॥ ६.७७.८२ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய துரோணரால் அந்தப் படை சிதறடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, அந்த மகாரதர்கள் அனைவராலும் அதைத் தடுக்க இயலவில்லை.
6.77.83
वध्यमानं तु तत्सैन्यं द्रोणेन निशितैः शरैः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव क्षोभ्यमाण इवार्णवः ॥ ६.७७.८३ ॥
துரோணரின் கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அந்தப் படை, கலங்கிய கடலைப் போல் இங்கும் அங்கும் அலைந்து திரிந்தது.
6.77.84
तथा दृष्ट्वा च तत्सैन्यं जहृषे तावकं बलम् ।
दृष्ट्वाचार्यं सुसंक्रुद्धं तपन्तं रिपुवाहिनीम् ।
तुष्टुवुः सर्वतो योधाः साधुसाध्विति भारत ॥ ६.७७.८४ ॥
அவ்வாறு அந்தப் படை அழிவதைக் கண்டு உமது படை மகிழ்ந்தது. எதிரிப் படையைச் சுடுகின்ற பெரும் சினம் கொண்ட ஆசாரியரைக் கண்டு, வீரர்கள் எங்கும் 'சாது, சாது' என்று புகழ்ந்தனர், ஓ பாரதா.