Mahābhārata · Adhyāya 6.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.90.1
वर्तमाने तथा रौद्रे राजन्वीरवरक्षये ।
शकुनिः सौबलः श्रीमान्पाण्डवान्समुपाद्रवत् ॥ ६.९०.१ ॥
O König, während jener schreckliche Kampf, die Vernichtung der besten Helden, tobte, stürzte sich der glanzvolle Śakuni, Sohn des Subala, auf die Pāṇḍavas.
6.90.2
तथैव सात्वतो राजन्हार्दिक्यः परवीरहा ।
अभ्यद्रवत संग्रामे पाण्डवानां वरूथिनीम् ॥ ६.९०.२ ॥
Ebenso, o König, stürmten Sātvata und der Sohn des Hṛdika, Töter feindlicher Helden, im Kampf gegen das Heer der Pāṇḍavas.
6.90.3
ततः काम्भोजमुख्यानां नदीजानां च वाजिनाम् ।
आरट्टानां महीजानां सिन्धुजानां च सर्वशः ॥ ६.९०.३ ॥
Da rückten die Pferde der Kāmboja-Fürsten, flussgeboren, die der Ārāṭṭas, erdgeboren, und die aus dem Sindhu-Gebiet von allen Seiten vor.
6.90.4
वनायुजानां शुभ्राणां तथा पर्वतवासिनाम् ।
वाजिनां बहुभिः सङ्ख्ये समन्तात्परिवारयन् ॥ ६.९०.४ ॥
Viele weiße Pferde der Vanāyu-Rasse und die der Bergbewohner umringten das Heer im Kampf von allen Seiten.
6.90.5
ये चापरे तित्तिरिजा जवना वातरंहसः ।
सुवर्णालङ्कृतैरेतैर्वर्मवद्भिः सुकल्पितैः ॥ ६.९०.५ ॥
Und die anderen schnellen Pferde, aus der Rebhuhn-gefleckten Rasse, schnell wie der Wind, mit Gold geschmückt und gut gepanzert, rückten vor.
6.90.6
हयैर्वातजवैर्मुख्यैः पाण्डवस्य सुतो बली ।
अभ्यवर्तत तत्सैन्यं हृष्टरूपः परंतपाः ॥ ६.९०.६ ॥
Mit den schnellen Hauptpferden, schnell wie der Wind, rückte der mächtige Sohn des Pāṇḍava, mit freudigem Antlitz, Peiniger der Feinde, gegen jenes Heer vor.
6.90.7
अर्जुनस्य सुतः श्रीमानिरावान्नाम वीर्यवान् ।
सुतायां नागराजस्य जातः पार्थेन धीमता ॥ ६.९०.७ ॥
Arjunas Sohn, der glanzvolle und mächtige, namens Irāvān, wurde von der Tochter des Nāga-Königs dem weisen Pārtha geboren.
6.90.8
ऐरावतेन सा दत्ता अनपत्या महात्मना ।
पत्यौ हते सुपर्णेन कृपणा दीनचेतना ॥ ६.९०.८ ॥
Von dem großherzigen Airāvata ihr gegeben, war sie kinderlos; als ihr Gatte von Suparṇa (Garuḍa) erschlagen wurde, wurde sie jämmerlich und niedergeschlagen im Herzen.
6.90.9
कार्यार्थं तां च जग्राह पार्थः कामवशानुगाम् ।
एवमेष समुत्पन्नः परक्षेत्रेऽर्जुनात्मजः ॥ ६.९०.९ ॥
Zu einem Zweck nahm Pārtha sie, die sich von der Begierde beherrscht folgte; so wurde der Sohn Arjunas auf fremdem Feld geboren.
6.90.10
स नागलोके संवृद्धो मात्रा च परिरक्षितः ।
पितृव्येण परित्यक्तः पार्थद्वेषाद्दुरात्मना ॥ ६.९०.१० ॥
Er wuchs in der Welt der Nāgas auf, von seiner Mutter beschützt; aus Hass auf Pārtha verließ ihn der böse Onkel väterlicherseits.
6.90.11
खमुत्पत्य महाराज नागराट् सत्यविक्रमः ।
इन्द्रलोकं जगामाशु श्रुत्वा तत्रार्जुनं गतम् ॥ ६.९०.११ ॥
O großer König, der Nāga-König von wahrer Tapferkeit erhob sich in den Himmel und ging, als er gehört hatte, dass Arjuna dorthin gegangen war, rasch in die Welt Indras.
6.90.12
सोऽभिगम्य महाबाहुः पितरं सत्यविक्रमः ।
अभ्यवादयदव्यग्रो विनयेन कृताञ्जलिः ॥ ६.९०.१२ ॥
Jener Großarmige von wahrer Tapferkeit trat zu seinem Vater, und ruhig und demütig grüßte er ihn mit gefalteten Händen.
6.90.13
न्यवेदयत चात्मानमर्जुनस्य महात्मनः ।
इरावानस्मि भद्रं ते पुत्रश्चाहं तव प्रभो ॥ ६.९०.१३ ॥
Er gab sich dem großherzigen Arjuna zu erkennen: "Herr, Heil sei dir. Ich bin Irāvān, dein Sohn."
6.90.14
मातुः समागमो यश्च तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
तच्च सर्वं यथावृत्तमनुसस्मार पाण्डवः ॥ ६.९०.१४ ॥
Er berichtete wiederum alles, was bei dem Treffen mit seiner Mutter geschehen war, und der Pāṇḍava erinnerte sich an alles, wie es sich ereignet hatte.
6.90.15
परिष्वज्य सुतं चापि आत्मनः सदृशं गुणैः ।
प्रीतिमाननयत्पार्थो देवराजनिवेशनम् ॥ ६.९०.१५ ॥
Den Sohn, seinem eigenen Wesen gleich an Tugenden, umarmend, führte der erfreute Pārtha ihn zur Wohnstatt des Götterkönigs.
6.90.16
सोऽर्जुनेन समाज्ञप्तो देवलोके तदा नृप ।
प्रीतिपूर्वं महाबाहुः स्वकार्यं प्रति भारत ॥ ६.९०.१६ ॥
Da, o König, auf Arjunas Geheiß in der Götterwelt, wandte sich der starkarmige mit Zuneigung seiner eigenen Pflicht zu, o Bhārata.
6.90.17
स चापि नरशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ।
अब्रवीच्च तदा पार्थमयमस्मि तवानघ ॥ ६.९०.१७ ॥
Und jener Tiger unter den Menschen, mit tigerhafter Tapferkeit, sprach da zu Pārtha: "O Makelloser, ich bin dein."
6.90.18
स्थितः प्रेष्यश्च पुत्रश्च सर्वथा त्वं प्रशाधि माम् ।
कं करोमि च ते कामं कं च कामं त्वमिच्छसि ॥ ६.९०.१८ ॥
Ich stehe stets als dein Diener und Sohn bereit; befiehl mir. Welchen deiner Wünsche soll ich erfüllen, und welches Verlangen trägst du?
6.90.19
परिष्वज्य सुतं प्रेम्णा वासविः प्रत्युवाच तम् ।
प्रीतिपूर्वं च कार्यं च कार्या प्रीतिश्च मानदः ॥ ६.९०.१९ ॥
Seinen Sohn voll Zuneigung umarmend, antwortete ihm Vāsavi: Die Tat soll mit Liebe getan werden, und Liebe soll dem Ehrengeber erwiesen werden.
6.90.20
युद्धकाले तु साहाय्यं दातव्यं नो भवेदिति ।
बाढमित्येवमुक्त्वा तु युद्धकाल इहागतः ॥ ६.९०.२० ॥
Nachdem er gesagt hatte: »Im Kampf muss uns Hilfe gewährt werden«, und geantwortet hatte: »Gut so«, ist die Zeit der Schlacht hierher gekommen.
6.90.21
कामवर्णजवैरश्वैः सर्वतः शुशुभे वृतः ।
ते हयाः काञ्चनापीडा नानावर्णा मनोजवाः ॥ ६.९०.२१ ॥
Von allen Seiten von Pferden umgeben, deren Farbe und Schnelligkeit nach Wunsch waren, erstrahlte es. Jene Pferde, mit goldenem Schmuck, von vielfarbiger Art, schnell wie der Gedanke.
6.90.22
उत्पेतुः सहसा राजन्हंसा इव महोदधौ ।
ते त्वदीयान्समासाद्य हयसंघान्मनोजवान् ॥ ६.९०.२२ ॥
O König, sie sprangen plötzlich empor wie Schwäne auf dem großen Ozean. Nachdem sie deine Pferdescharen, schnell wie der Gedanke, erreicht hatten, sprangen sie auf.
6.90.23
क्रोडैः क्रोडानभिघ्नन्तो घोणाभिश्च परस्परम् ।
निपेतुः सहसा राजन्सुवेगाभिहता भुवि ॥ ६.९०.२३ ॥
Brust gegen Brust und Nüster gegen Nüster stoßend, o König, stürzten sie plötzlich zu Boden, niedergeschlagen von der Wucht ihrer großen Geschwindigkeit.
6.90.24
निपतद्भिस्तथा तैश्च हयसङ्घैः परस्परम् ।
शुश्रुवे दारुणः शब्दः सुपर्णपतने यथा ॥ ६.९०.२४ ॥
Und von jenen Pferdescharen, die so aufeinander stürzten, erscholl ein schrecklicher Laut, wie der Niedersturz Garuḍas.
6.90.25
तथैव तावका राजन्समेत्यान्योन्यमाहवे ।
परस्परवधं घोरं चक्रुस्ते हयसादिनः ॥ ६.९०.२५ ॥
O König, ebenso trafen deine Krieger im Kampf aufeinander und vollzogen ein furchtbares gegenseitiges Morden; jene Reiter taten dies.
6.90.26
तस्मिंस्तथा वर्तमाने संकुले तुमुले भृशम् ।
उभयोरपि संशान्ता हयसङ्घाः समन्ततः ॥ ६.९०.२६ ॥
Während sich dieser dichtgedrängte und überaus tosende Kampf so fortsetzte, verstummten die Pferdeschwärme auf beiden Seiten ringsum.
6.90.27
प्रक्षीणसायकाः शूरा निहताश्वाः श्रमातुराः ।
विलयं समनुप्राप्तास्तक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.९०.२७ ॥
Mit verbrauchten Pfeilen und erschlagenen Pferden gelangten die von Erschöpfung gezeichneten Helden zum Untergang, indem sie einander standhielten.
6.90.28
ततः क्षीणे हयानिके किंचिच्छेषे च भारत ।
सौबलस्यानुजाः शूरा निर्गता रणमूर्धनि ॥ ६.९०.२८ ॥
Dann, o Bhārata, als das Heer der Pferde geschrumpft war und nur noch wenige übrig blieben, zogen die tapferen jüngeren Brüder Saubalas (Śakunis) an die Front der Schlacht hinaus.
6.90.29
वायुवेगसमस्पर्शाञ्जवे वायुसमांश्च ते ।
आरुह्य बलसंपन्नान्वयःस्थांस्तुरगोत्तमान् ॥ ६.९०.२९ ॥
Sie bestiegen die vortrefflichsten Pferde, deren Berührung der Geschwindigkeit des Windes gleichkam, dem Wind an Schnelligkeit ebenbürtig, kraftvoll und im besten Alter.
6.90.30
गजो गवाक्षो वृषकश्चर्मवानार्जयः शुकः ।
षडेते बलसंपन्ना निर्ययुर्महतो बलात् ॥ ६.९०.३० ॥
Gaja, Gavākṣa, Vṛṣaka, Carmavān, Ārjaya und Śuka — diese sechs, voller Kraft, brachen mit Gewalt aus dem großen Heer hervor.
6.90.31
वार्यमाणाः शकुनिना स्वैश्च योधैर्महाबलैः ।
सन्नद्धा युद्धकुशला रौद्ररूपा महाबलाः ॥ ६.९०.३१ ॥
Obwohl von Śakuni und ihren eigenen mächtigen Kriegern aufgehalten, gepanzert, im Kampf geschickt, von wildem Aussehen, sehr stark.
6.90.32
तदनीकं महाबहो भित्त्वा परमदुर्जयम् ।
बलेन महता युक्ताः स्वर्गाय विजयैषिणः ॥ ६.९०.३२ ॥
O Starkarmiger, nachdem sie jene überaus unbezwingliche Schlachtordnung durchbrochen hatten, mit großer Kraft begabt, nach Himmel und Sieg strebend.
6.90.33
विविशुस्ते तदा हृष्टा गान्धारा युद्धदुर्मदाः ।
तान्प्रविष्टांस्तदा दृष्ट्वा इरावानपि वीर्यवान् ॥ ६.९०.३३ ॥
Da drangen die Gāndhāras, frohlockend und vom Kampfesstolz berauscht, hinein; und als er sie eindringen sah, auch der tapfere Irāvān.
6.90.34
अब्रवीत्समरे योधान्स्वान्विचित्रहयस्थितान् ।
यथैते धार्तराष्ट्रस्य योधाः सानुगवाहनाः ॥ ६.९०.३४ ॥
Er sprach im Kampf zu seinen eigenen Kriegern, die bei ihren bunten Pferden standen: »Wie diese Krieger des Sohnes von Dhṛtarāṣṭra mit ihrem Gefolge und ihren Fahrzeugen…
6.90.35
हन्यन्ते समरे सर्वे तथा नीतिर्विधीयताम् ।
बाढमित्येवमुक्त्वा ते सर्वे योधा इरावतः ॥ ६.९०.३५ ॥
»Alle werden im Kampf erschlagen; so möge ein Plan ersonnen werden.« Mit den Worten »Gut so« sprachen alle jene Krieger Irāvats…
6.90.36
जघ्नुस्तेषां बलानीकं दुर्जयं समरे परैः ।
तदनीकमनीकेन समरे वीक्ष्य पातितम् ॥ ६.९०.३६ ॥
Sie schlugen in der Schlacht auf die unbezwingliche Heeresordnung der Feinde ein; als sie sahen, wie jene Ordnung im Kampf durch eine andere Ordnung niedergeworfen wurde…
6.90.37
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सुबलस्यात्मजा रणे ।
इरावन्तमभिद्रुत्य सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.९०.३७ ॥
Unfähig, es zu ertragen, stürzten sich alle Söhne Subalas im Kampf auf Irāvān und umzingelten ihn von allen Seiten.
6.90.38
ताडयन्तः शितैः प्रासैश्चोदयन्तः परस्परम् ।
ते शूराः पर्यधावन्त कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ ६.९०.३८ ॥
Mit scharfen Speeren zuschlagend und einander anspornend, liefen jene Helden umher und verursachten große Verwirrung.
6.90.39
इरावानथ निर्भिन्नः प्रासैस्तीक्ष्णैर्महात्मभिः ।
स्रवता रुधिरेणाक्तस्तोत्रैर्विद्ध इव द्विपः ॥ ६.९०.३९ ॥
Da wurde Irāvān von den scharfen Speeren der hochherzigen Krieger durchbohrt; mit strömendem Blut beschmiert, glich er einem Elefanten, der von Stacheln getroffen ist.
6.90.40
उरस्यपि च पृष्ठे च पार्श्वयोश्च भृशाहतः ।
एको बहुभिरत्यर्थं धैर्याद्राजन्न विव्यथे ॥ ६.९०.४० ॥
O König, obwohl er heftig an Brust, Rücken und beiden Seiten getroffen wurde, allein und von vielen hart bedrängt, war er durch seine Standhaftigkeit nicht betrübt.
6.90.41
इरावानपि संक्रुद्धः सर्वास्तान्निशितैः शरैः ।
मोहयामास समरे विद्ध्वा परपुरंजयः ॥ ६.९०.४१ ॥
Auch Irāvān, im Zorn entbrannt, durchbohrte sie alle mit scharfen Pfeilen im Kampf und verwirrte sie; er war der Bezwinger feindlicher Städte.
6.90.42
प्रासानुत्कृष्य तरसा स्वशरीरादरिन्दमः ।
तैरेव ताडयामास सुबलस्यात्मजान्रणे ॥ ६.९०.४२ ॥
Irāvān, der Bezwinger der Feinde, zog die Speere mit Kraft aus seinem eigenen Körper und schlug mit eben diesen Speeren im Kampf auf die Söhne Subalas ein.
6.90.43
विकृष्य च शितं खङ्गं गृहीत्वा च शरावरम् ।
पदातिर्द्रुतमागच्छज्जिघांसुः सौबलान्युधि ॥ ६.९०.४३ ॥
Ein scharfes Schwert ziehend und einen guten Schild nehmend, kam er eilig zu Fuß, begierig, die Söhne Subalas in der Schlacht zu töten.
6.90.44
ततः प्रत्यागतप्राणाः सर्वे ते सुबलात्मजाः ।
भूयः क्रोधसमाविष्टा इरावन्तमभिद्रुताः ॥ ६.९०.४४ ॥
Da stürzten alle Söhne Subalas, deren Leben zurückgekehrt war, wieder voller Zorn auf Irāvān los.
6.90.45
इरावानपि खङ्गेन दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
अभ्यवर्तत देवांश्च मानुषांश्चैव संयुगे ॥ ६.९०.४५ ॥
Auch Irāvān, der mit dem Schwert seine Handfertigkeit zeigte, rückte im Kampf gegen Götter und Menschen gleichermaßen vor.
6.90.46
लाघवेनाथ चरतः सर्वे ते सुबलात्मजाः ।
अन्तरं नाभ्यगच्छन्त चरन्तः शीघ्रगैर्हयैः ॥ ६.९०.४६ ॥
Da fanden alle Söhne Subalas, obwohl sie auf schnellen Pferden umherritten, wegen seiner Gewandtheit keine Lücke an ihm.
6.90.47
भूमिष्ठमथ तं सह्ख्ये ह्यन्तरिक्षादवप्लुतम् ।
परिवार्य भृशं सर्वे ग्रहीतुमुपचक्रमुः ॥ ६.९०.४७ ॥
Da umringten ihn alle heftig, wie er auf dem Boden stand, nachdem er vom Himmel herabgesprungen war, und machten sich daran, ihn zu ergreifen.
6.90.48
अथाभ्याशगतानां तेषां गात्राण्यकृन्तत ।
असिहस्तोऽस्त्रहस्तानां तेषां गात्राण्यकृन्तत ॥ ६.९०.४८ ॥
Dann schlug er mit dem Schwert in der Hand den Nahenden die Glieder ab; er schlug den Waffenhaltenden die Glieder ab.
6.90.49
आयुधानि च सर्वेषां बाहूनपि विभूषितान् ।
अपतन्त निकृत्ताङ्गा मृता भूमौ गतासवः ॥ ६.९०.४९ ॥
Die Waffen aller und ihre geschmückten Arme fielen herab; mit abgetrennten Gliedern, leblos, sanken sie zu Boden.
6.90.50
वृषकस्तु महाराज बहुधा विपरिक्षतः ।
अमुच्यत महारौद्रात्तस्माद्वीरावकर्तनात् ॥ ६.९०.५० ॥
Doch, großer König, Vṛṣaka wurde auf vielerlei Weise schwer verwundet, doch er entkam jenem großen Schrecken, dem Niedermähen der Helden.
6.90.51
तान्सर्वान्पतितान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनस्ततः ।
अभ्यधावत संक्रुद्धो राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ ६.९०.५१ ॥
Als er sie alle gefallen sah, stürmte der verängstigte Duryodhana dann in heftigem Zorn auf den Rākṣasa von furchtbarem Anblick los.
6.90.52
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासं मायाविनमरिन्दमम् ।
वैरिणं भीमसेनस्य पूर्वं बकवधेन वै ॥ ६.९०.५२ ॥
Ārśyaśṛṅgi, der große Bogenschütze, der Illusionist, der Bezwinger der Feinde, Feind Bhīmasenas seit der früheren Tötung des Baka.
6.90.53
पश्य वीर यथा ह्येष फल्गुनस्य सुतो बली ।
मायावी विप्रियं कर्तुमकार्षीन्मे बलक्षयम् ॥ ६.९०.५३ ॥
Sieh, Held, wie dieser mächtige Sohn Arjunas, dieser Illusionist, mein Heer vernichtet hat, um mir Schaden zuzufügen.
6.90.54
त्वं च कामगमस्तात मायास्त्रे च विशारदः ।
कृतवैरश्च पार्थेन तस्मादेनं रणे जहि ॥ ६.९०.५४ ॥
Und du, Lieber, kannst gehen, wohin du willst, und bist geschickt in den Illusionswaffen; du hast Feindschaft mit dem Sohn der Pṛthā. Darum erschlage ihn im Kampf.
6.90.55
बाढमित्येवमुक्त्वा तु राक्षसो घोरदर्शनः ।
प्रययौ सिंहनादेन यत्रार्जुनसुतो युवा ॥ ६.९०.५५ ॥
»Gut so«, sprach er, und der Rākṣasa von schrecklichem Aussehen zog mit löwenartigem Gebrüll dorthin, wo der junge Sohn Arjunas war.
6.90.56
स योधैर्युद्धकुशलैर्विमलप्रासयोधिभिः ।
वीरैः प्रहारिभिर्युक्तैः स्वैरनीकैः समावृतः ॥ ६.९०.५६ ॥
Er war umgeben von im Kampf geübten Kriegern, von Speerkämpfern mit blanken Lanzen, von heldenhaften Schlägern und von seinen eigenen Heeren.
6.90.57
हतशेषैर्महाराज द्विसाहस्त्रैर्हयोत्तमैः ।
निहन्तुकामः समरे इरावन्तं महाबलम् ॥ ६.९०.५७ ॥
O großer König, mit zweitausend ausgezeichneten Pferden, die dem Gemetzel entkommen waren, wollte er im Kampf den mächtigen Irāvan töten.
6.90.58
इरावानपि संक्रुद्धस्त्वरमाणः पराक्रमी ।
हन्तुकाममयित्रघ्नो राक्षसं प्रत्यवारयत् ॥ ६.९०.५८ ॥
Auch Irāvan, heftig erzürnt und eilend, tapfer und Feindetöter, wollte töten und stellte sich dem Rākṣasa entgegen.
6.90.59
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य राक्षसः सुमहाबलः ।
त्वरमाणस्ततो मायां प्रयोक्तुमुपचक्रमे ॥ ६.९०.५९ ॥
Als er sah, wie jener auf ihn losstürmte, begann der überaus mächtige Rākṣasa eilends, Trugbilder einzusetzen.
6.90.60
तेन मायामयाः सृष्टा हयास्तावन्त एव हि ।
स्वारूढा राक्षसैर्घोरैः शूलपट्टसधारिभिः ॥ ६.९०.६० ॥
Von ihm wurden ebenso viele aus Trug geschaffene Pferde erschaffen, gut bestiegen von schrecklichen Rākṣasas, die Speere und Schwerter trugen.
6.90.61
ते संरब्धाः समागम्य द्विसाहस्राः प्रहारिणः ।
अचिराद्गमयामासुः प्रेतलोकं परस्परम् ॥ ६.९०.६१ ॥
Die zornigen zweitausend Kämpfer trafen aufeinander und schickten sich bald gegenseitig ins Reich der Toten.
6.90.62
तस्मिंस्तु निहते सैन्ये तावुभौ युद्धदुर्मदौ ।
संग्रामे समतिष्ठेतां यथा वै वृत्रवासवौ ॥ ६.९०.६२ ॥
Als jenes Heer erschlagen war, standen die beiden, berauscht vom Kampfesstolz, im Gefecht einander gegenüber, wie Vṛtra und Vāsava.
6.90.63
आद्रवन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसं युद्धदुर्मदम् ।
इरावाथ संरब्धः प्रत्यधावन्महाबलः ॥ ६.९०.६३ ॥
Als er den kampftrunkenen Rākṣasa fliehen sah, stürzte der mächtige Irāvān zornentbrannt auf ihn zu.
6.90.64
समभ्याशगतस्याजौ तस्य खङ्गेन दुर्मदः ।
चिच्छेद कार्मुकं दीप्तं शरवापं च कञ्चुकम् ॥ ६.९०.६४ ॥
Im Kampf zerschlug der Trunkene mit seinem Schwert den glänzenden Bogen des Herangekommenen, dazu den Köcher und den Panzer.
6.90.65
स निकृत्तं धनुर्दृष्ट्वा खं जवेन समाविशत् ।
इरावन्तमभिक्रुद्धं मोहयन्निव मायया ॥ ६.९०.६५ ॥
Als er seinen Bogen zerschnitten sah, stieg er schnell in den Himmel empor, gleichsam um den zornentbrannten Irāvān durch Trug zu verwirren.
6.90.66
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य इरावानपि राक्षसम् ।
विमोहयित्वा मायाभिसत्स्य गात्रामि सायकैः ॥ ६.९०.६६ ॥
Dann erhob sich auch Irāvān in den Himmel, verwirrte den Rākṣasa durch Trugbilder und durchbohrte seine Glieder mit Pfeilen.
6.90.67
चिच्छेद सर्वमर्मज्ञः कामरूपो दुरासदः ।
तथा स राक्षसश्रेष्ठः शरैः कृत्तः पुनः पुनः ॥ ६.९०.६७ ॥
Er, der alle Schwachstellen kannte, jede Gestalt nach Belieben annahm und schwer zu erreichen war, schnitt alles durch. Und jener Beste der Rākṣasas wurde immer wieder von Pfeilen zerschnitten.
6.90.68
संबभूव महाराज समवाप च यौवनम् ।
माया हि सहराज समवाप च यौवनम् ॥ ६.९०.६८ ॥
Großer König, er entstand wieder und erlangte die Jugend; wahrlich, die Täuschung blieb bei ihm, und, o König, er erlangte die Jugend erneut.
6.90.69
एवं तद्राक्षसस्याङ्गं छिन्नंछिन्नं व्यरोहत ।
इरावानपि संक्रुद्धो राक्षसं त महाबलम् ॥ ६.९०.६९ ॥
So wuchs der Körper jenes Rākṣasa, immer wieder zerschnitten, nach. Auch Irāvān, sehr erzürnt, (blickte auf) jenen Rākṣasa von großer Kraft.
6.90.70
परश्वथेन तीक्ष्णेन चिच्छेद च पुनः पुनः ।
स तेन बलिना वीरश्छिद्यमान इव द्रुमः ॥ ६.९०.७० ॥
Und mit einer scharfen Axt hieb er ihn immer wieder. Jener mächtige Held, von ihr zerhackt, schien wie ein Baum, der gefällt wird.
6.90.71
राक्षसो व्यनदद्धोरं स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ।
परश्वथक्षतं रक्षः सुस्राव बहुशोणितम् ॥ ६.९०.७१ ॥
Der Rākṣasa brüllte furchtbar, und jener Laut wurde tosend. Der von der Axt verwundete Rākṣasa vergoss viel Blut.
6.90.72
ततश्रुक्रोध बलवांश्चक्रे वेगं च संयुगे ।
आर्श्यशृङ्गिस्ततो दृष्ट्वा समरे शत्रुमूर्चितम् ॥ ६.९०.७२ ॥
Da wurde der mächtige Ārśyaśṛṅgi zornig und setzte Schnelligkeit in den Kampf; dann, als er den Feind im Gefecht betäubt sah, (er)
6.90.73
कृत्वा घोरं महद्रूपं ग्रहीतुमुपचक्रमे ।
अर्जुनस्य सुतं वीरमिरावन्तं यशस्विनम् ॥ ६.९०.७३ ॥
Eine schreckliche, gewaltige Gestalt annehmend, begann er, Irāvān, den heldenhaften und ruhmreichen Sohn Arjunas, zu ergreifen.
6.90.74
संग्रामशिरसो मध्ये सर्वेषां तत्र पश्यताम् ।
तां दृष्ट्वा तादृशीं मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ॥ ६.९०.७४ ॥
Mitten an der Front der Schlacht, während alle zusahen, als sie solch ein Blendwerk des bösgesinnten Rākṣasa sahen,
6.90.75
इरावानपि संक्रुद्धो मायां स्रष्टुं प्रचक्रमे ।
तस्य क्रोधाभिभूतस्य समरेष्वनिवर्तिनः ॥ ६.९०.७५ ॥
Auch Irāvān begann, zornentbrannt, ein Blendwerk zu erschaffen; von Zorn überwältigt, er, der in Schlachten niemals wich.
6.90.76
योऽन्वयो मातृकस्तस्य स एनमभिपेदिवान् ।
स नागैर्बहुभी राजन्निरावान्संवृतो रणे ॥ ६.९०.७६ ॥
Das Naga-Geschlecht seiner mütterlichen Seite trat zu ihm. O König, in jener Schlacht wurde Irāvān von vielen Nāgas umringt.
6.90.77
दधार सुमहद्रूपमनन्त इव भोगवान् ।
ततो बहुविधैर्नागैश्छादयामास राक्षसम् ॥ ६.९०.७७ ॥
Er nahm eine gewaltige Gestalt wie Ananta mit vielen Hauben an und bedeckte dann den Rākṣasa mit vielerlei Nāgas.
6.90.78
छाद्यमानस्तु नागैः स ध्यात्वा राक्षसपुङ्गवः ।
सौपर्णं रूपमास्थाय भक्षयामास पन्नगम् ॥ ६.९०.७८ ॥
Von den Nāgas bedeckt, besann sich jener Beste der Rākṣasas, nahm die Gestalt Garuḍas an und verschlang die Schlangen.
6.90.79
मायया भक्षिते तस्मिन्नन्वये तस्य मातृके ।
विमोहितमिरावन्तं न्यहनद्राक्षसोऽसिना ॥ ६.९०.७९ ॥
Als er durch Täuschung in jener mütterlichen Linie verschlungen war, erschlug der Rākṣasa den verwirrten Irāvān mit dem Schwert.
6.90.80
सकुण्डलं समुकुटं पद्मेन्दुसदृशप्रभम् ।
इरावतः शिरो रक्षः पातयामास भूतले ॥ ६.९०.८० ॥
Mit Ohrringen und Krone, von einem Glanz gleich Lotus oder Mond, ließ der Rākṣasa Irāvāns Haupt zu Boden fallen.
6.90.81
तस्मिंस्तु निहते वीरे राक्षसेनार्जुनात्मजे ।
विशोकाः समपद्यन्त धार्तराष्ट्राः सराजकाः ॥ ६.९०.८१ ॥
Als jener Held, Arjunas Sohn, vom Rākṣasa erschlagen war, wurden die Söhne Dhṛtarāṣṭras samt ihren Königen sorgenfrei.
6.90.82
तस्मिन्महति संग्रामे तादृशे भैरवे पुनः ।
महान्व्यतिकरो घोरः सेनयोः समपद्यत ॥ ६.९०.८२ ॥
In jener großen, schrecklichen Schlacht entstand wieder ein gewaltiger, furchtbarer Zusammenstoß der beiden Heere.
6.90.83
गजा हयाः पदाताश्च विमिश्रा दन्तिभिर्हताः ।
रथाश्वा दन्तिनश्चैव पत्तिभिस्तत्र सूदिताः ॥ ६.९०.८३ ॥
Elefanten, Pferde und Fußsoldaten, durcheinander gemischt, wurden von Elefanten erschlagen; Streitwagen, Pferde und Elefanten wurden dort von Fußsoldaten zertrampelt.
6.90.84
तथा पत्तिरथौघाश्च हयाश्च बहवो रणे ।
रथिभिर्निहता राजंस्तव तेषां च संकुले ॥ ६.९०.८४ ॥
Ebenso, o König, wurden im Kampf viele Scharen von Fußsoldaten, Streitwagen und Pferden, sowohl deine als auch ihre, im dichten Gewühl von Wagenkämpfern erschlagen.
6.90.85
अजानन्नर्जुनश्चापि निहतं पुत्रमौरसम् ।
जघान समरे शूरान्राज्ञस्तान्भीष्मरक्षिणः ॥ ६.९०.८५ ॥
Ohne zu wissen, dass sein eigener leiblicher Sohn erschlagen war, streckte auch Arjuna im Kampf jene Helden des Königs nieder, die Bhīṣma schützten.
6.90.86
तथैव तावका राजन्सृञ्जयाश्च सहस्रशः ।
जुह्वतः समरे प्राणान्निजघ्रुरितरेतरम् ॥ ६.९०.८६ ॥
Ebenso, o König, schlugen sich Tausende der Deinen und der Sṛñjayas, ihr Leben im Kampf als Opfergabe darbringend, gegenseitig nieder.
6.90.87
मुक्तकेशा विकवचा विरथाश्छिन्नकार्मुकाः ।
बाहुभिः समयुध्यन्त समवेताः परस्परम् ॥ ६.९०.८७ ॥
Mit gelösten Haaren, ohne Panzer, ohne Wagen, mit zerbrochenen Bögen, drängten sie sich zusammen und kämpften nur mit den Armen gegeneinander.
6.90.88
तथा मर्मातिगैर्भीष्मो निजघान महारथान् ।
कम्पयन्समरे सेनां पाण्डवानां परंतपः ॥ ६.९०.८८ ॥
So erschlug Bhīṣma, der Feinde versengt, mit tödlich treffenden Pfeilen die großen Wagenkämpfer und ließ das Heer der Pāṇḍavas im Kampf erzittern.
6.90.89
तेन यौधिष्ठिरे सैन्ये बहवो मानवा हताः ।
दन्तिनः सादिनश्चैव रथिनोऽथ हयास्तथा ॥ ६.९०.८९ ॥
Durch ihn wurden viele Männer des Heeres Yudhiṣṭhiras erschlagen: Elefantenreiter, Reiter, Wagenkämpfer und auch Pferde.
6.90.90
तत्र भारत भीष्मस्य रणे दृष्ट्वा पराक्रमम् ।
अत्यद्भुतमपश्याम शक्रस्येव पराक्रमम् ॥ ६.९०.९० ॥
Dort sahen wir, o Bhārata, im Kampf Bhīṣmas Heldentum und erblickten eine überaus wundersame Tapferkeit, gleich der Indras.
6.90.91
तथैव भीमसेनस्य पार्षतस्य च भारत ।
रौद्रमासीद्रणे युद्धं सात्यकस्य च धन्विनः ॥ ६.९०.९१ ॥
Ebenso, o Bhārata, gab es auf dem Schlachtfeld einen schrecklichen Kampf zwischen Bhīmasena und Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) sowie dem Bogenschützen Sātyaki.
6.90.92
दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रान्तं पाण्डवान्भयमाविशत् ।
एक एव रणे शक्तो निहन्तुं सर्वसैनिकान् ॥ ६.९०.९२ ॥
Als sie Droṇas Tapferkeit sahen, befiel die Pāṇḍavas Furcht, denn er allein war imstande, alle Krieger im Kampf zu erschlagen.
6.90.93
किं पुनः पृथिवीशूरैर्योधव्रातैः समावृतः ।
इत्यब्रुवन्महाराज रणे द्रोणेन पीडिताः ॥ ६.९०.९३ ॥
O großer König, die im Kampf von Droṇa Bedrängten sagten: 'Wie viel mehr erst, wenn er von den Helden der Erde und Scharen von Kriegern umringt ist!'
6.90.94
वर्तमाने तथा रौद्रे संग्रामे भरतर्षभ ।
उभयोः सेनयोः शूरा नामृष्यन्त परस्परम् ॥ ६.९०.९४ ॥
O Stier der Bharatas, während eine so schreckliche Schlacht tobte, konnten die Helden beider Heere einander nicht mehr ertragen.
6.90.95
आविष्टा इव युध्यन्ते रक्षोभूतैर्महाबलैः ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च संरब्धास्तात धन्विनः ॥ ६.९०.९५ ॥
Als wären sie von mächtigen Rākṣasa-Geistern besessen, kämpften sie: deine Leute und die Söhne Pāṇḍus, mein Lieber, Bogenschützen voller Zorn.
6.90.96
न स्म पश्यामहे कंचित्प्राणान्यः परिरक्षति ।
दैवासुराभे समरे तस्मिन्योधा नराधिप ॥ ६.९०.९६ ॥
O Herr der Menschen, in jener Schlacht, gleich dem Krieg der Götter und Dämonen, sahen wir niemanden, der sein eigenes Leben schützen konnte.