மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.90.1
वर्तमाने तथा रौद्रे राजन्वीरवरक्षये ।
शकुनिः सौबलः श्रीमान्पाण्डवान्समुपाद्रवत् ॥ ६.९०.१ ॥
அரசே! வீரர்களில் சிறந்தவர்கள் அழியும் அந்த பயங்கரப் போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, மகிமைமிக்க சுபலனின் மகன் சகுனி பாண்டவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.90.2
तथैव सात्वतो राजन्हार्दिक्यः परवीरहा ।
अभ्यद्रवत संग्रामे पाण्डवानां वरूथिनीम् ॥ ६.९०.२ ॥
அதேபோல், அரசே, எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் சாத்வதனும் ஹார்திக்கியனும் போரில் பாண்டவர்களின் படையை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.90.3
ततः काम्भोजमुख्यानां नदीजानां च वाजिनाम् ।
आरट्टानां महीजानां सिन्धुजानां च सर्वशः ॥ ६.९०.३ ॥
பின்னர், காம்போஜத் தலைவர்களின் நதியில் பிறந்த குதிரைகளும், ஆரட்டர்களின் நிலத்தில் பிறந்த குதிரைகளும், சிந்துவில் பிறந்த குதிரைகளும் எல்லா வகையிலும் முன்னேறின.
6.90.4
वनायुजानां शुभ्राणां तथा पर्वतवासिनाम् ।
वाजिनां बहुभिः सङ्ख्ये समन्तात्परिवारयन् ॥ ६.९०.४ ॥
வனாயு நாட்டுக் குதிரைகளும், வெண்மையான குதிரைகளும், மலைவாசிகளின் குதிரைகளும் போரில் பலவாகச் சூழ்ந்து எல்லாப் பக்கங்களிலும் சுற்றி வளைத்தன.
6.90.5
ये चापरे तित्तिरिजा जवना वातरंहसः ।
सुवर्णालङ्कृतैरेतैर्वर्मवद्भिः सुकल्पितैः ॥ ६.९०.५ ॥
மேலும் தித்திரி நாட்டில் பிறந்த, காற்றின் வேகமுள்ள விரைவான மற்ற குதிரைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு நன்கு கவசம் அணிவிக்கப்பட்டு முன்னேறின.
6.90.6
हयैर्वातजवैर्मुख्यैः पाण्डवस्य सुतो बली ।
अभ्यवर्तत तत्सैन्यं हृष्टरूपः परंतपाः ॥ ६.९०.६ ॥
காற்றின் வேகமுள்ள சிறந்த குதிரைகளுடன், பாண்டவனின் வலிமைமிக்க மகன் மகிழ்ச்சி பொங்கும் முகத்துடன், பகைவரை வாட்டுபவனாக, அந்தப் படையை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.90.7
अर्जुनस्य सुतः श्रीमानिरावान्नाम वीर्यवान् ।
सुतायां नागराजस्य जातः पार्थेन धीमता ॥ ६.९०.७ ॥
அர்ஜுனனின் மகனான, மகிமை பொருந்திய, வீரியமிக்க இராவான் என்ற பெயருடையவன், நாகராஜனின் மகளிடம் அறிவுள்ள பார்த்தனால் பிறந்தான்.
6.90.8
ऐरावतेन सा दत्ता अनपत्या महात्मना ।
पत्यौ हते सुपर्णेन कृपणा दीनचेतना ॥ ६.९०.८ ॥
மகாத்மாவான ஐராவதனால் அளிக்கப்பட்டவள், மக்கட்பேறற்றவள்; கருடனால் கணவன் கொல்லப்பட்டபோது, அவள் துயருற்ற மனத்துடன் பரிதாபமாக இருந்தாள்.
6.90.9
कार्यार्थं तां च जग्राह पार्थः कामवशानुगाम् ।
एवमेष समुत्पन्नः परक्षेत्रेऽर्जुनात्मजः ॥ ६.९०.९ ॥
ஒரு காரியத்திற்காக பார்த்தன் காமத்தின் வசப்பட்டு பின்தொடர்ந்த அவளை ஏற்றுக்கொண்டான்; இவ்வாறு அந்நியத் களத்தில் அர்ஜுனனின் மகன் தோன்றினான்.
6.90.10
स नागलोके संवृद्धो मात्रा च परिरक्षितः ।
पितृव्येण परित्यक्तः पार्थद्वेषाद्दुरात्मना ॥ ६.९०.१० ॥
அவன் நாகலோகத்தில் வளர்ந்தான்; தாயால் பாதுகாக்கப்பட்டான்; பார்த்தன் மீதான வெறுப்பால் தீய உள்ளத்தவனான சிறிய தந்தையால் கைவிடப்பட்டான்.
6.90.11
खमुत्पत्य महाराज नागराट् सत्यविक्रमः ।
इन्द्रलोकं जगामाशु श्रुत्वा तत्रार्जुनं गतम् ॥ ६.९०.११ ॥
மகாராஜாவே, சத்திய பராக்கிரமமுள்ள நாகராஜன் வானில் எழுந்து, அர்ஜுனன் அங்கு சென்றிருப்பதை கேட்டு விரைவாக இந்திரலோகம் சென்றான்.
6.90.12
सोऽभिगम्य महाबाहुः पितरं सत्यविक्रमः ।
अभ्यवादयदव्यग्रो विनयेन कृताञ्जलिः ॥ ६.९०.१२ ॥
மகாபாகுவும் சத்திய பராக்கிரமமுமுடையவன் தந்தையை அணுகி, அமைதியாகவும் பணிவுடனும் கைகூப்பி வணங்கினான்.
6.90.13
न्यवेदयत चात्मानमर्जुनस्य महात्मनः ।
इरावानस्मि भद्रं ते पुत्रश्चाहं तव प्रभो ॥ ६.९०.१३ ॥
மகாத்மாவான அர்ஜுனனிடம் அவன் தன்னை அறிவித்தான்: "பிரபுவே, உமக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். நான் இராவான், உம்முடைய மகன்."
6.90.14
मातुः समागमो यश्च तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
तच्च सर्वं यथावृत्तमनुसस्मार पाण्डवः ॥ ६.९०.१४ ॥
தாயுடன் நிகழ்ந்த சந்திப்பையும் அவன் அனைத்தையும் அறிவித்தான். நடந்தவை அனைத்தையும் பாண்டவன் நினைவு கூர்ந்தான்.
6.90.15
परिष्वज्य सुतं चापि आत्मनः सदृशं गुणैः ।
प्रीतिमाननयत्पार्थो देवराजनिवेशनम् ॥ ६.९०.१५ ॥
தனக்கு ஒத்த குணங்களுடைய அந்த மகனை அணைத்துக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தன் அவனை தேவேந்திரனின் இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்.
6.90.16
सोऽर्जुनेन समाज्ञप्तो देवलोके तदा नृप ।
प्रीतिपूर्वं महाबाहुः स्वकार्यं प्रति भारत ॥ ६.९०.१६ ॥
ஓ அரசே, அப்போது தேவலோகத்தில் அர்ஜுனனால் ஆணையிடப்பட்ட அந்த மகாபாகு அன்புடன் தன் கடமையை நோக்கி ஈடுபட்டான், ஓ பாரதா.
6.90.17
स चापि नरशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ।
अब्रवीच्च तदा पार्थमयमस्मि तवानघ ॥ ६.९०.१७ ॥
அந்த நரசிம்மனும், புலியின் வீரத்துக்கு ஒத்தவனுமாகிய அவன் அப்போது பார்த்தனிடம் கூறினான்: "பாவமற்றவனே, நான் உன்னுடையவன்."
6.90.18
स्थितः प्रेष्यश्च पुत्रश्च सर्वथा त्वं प्रशाधि माम् ।
कं करोमि च ते कामं कं च कामं त्वमिच्छसि ॥ ६.९०.१८ ॥
நான் எப்போதும் உன் ஏவலனும் மகனுமாக நிற்கிறேன்; என்னை ஆணையிடு. உன் விருப்பம் எதுவோ அதை நான் செய்கிறேன், நீ எதை விரும்புகிறாய்?
6.90.19
परिष्वज्य सुतं प्रेम्णा वासविः प्रत्युवाच तम् ।
प्रीतिपूर्वं च कार्यं च कार्या प्रीतिश्च मानदः ॥ ६.९०.१९ ॥
மகனை அன்புடன் தழுவிக்கொண்டு வாசவி அவனுக்குப் பதிலளித்தான்: அன்புடனேயே செயல் செய்யப்பட வேண்டும், மதிப்பளிப்பவரிடம் அன்பும் காட்டப்பட வேண்டும்.
6.90.20
युद्धकाले तु साहाय्यं दातव्यं नो भवेदिति ।
बाढमित्येवमुक्त्वा तु युद्धकाल इहागतः ॥ ६.९०.२० ॥
'போர்க்காலத்தில் எங்களுக்கு உதவி அளிக்கப்பட வேண்டும்' என்று கூறி, 'சரி' என்று சொல்லிவிட, போர்க்காலம் இங்கே வந்தது.
6.90.21
कामवर्णजवैरश्वैः सर्वतः शुशुभे वृतः ।
ते हयाः काञ्चनापीडा नानावर्णा मनोजवाः ॥ ६.९०.२१ ॥
விரும்பிய நிறமும் வேகமும் கொண்ட குதிரைகளால் எல்லாப் பக்கமும் சூழப்பட்டு அது விளங்கியது. அந்தக் குதிரைகள் பொன் அலங்காரம் கொண்டவை, பல நிறங்கள் உடையவை, மனத்தைப்போல் வேகமானவை.
6.90.22
उत्पेतुः सहसा राजन्हंसा इव महोदधौ ।
ते त्वदीयान्समासाद्य हयसंघान्मनोजवान् ॥ ६.९०.२२ ॥
ஓ அரசே, அவை திடீரென்று பெருங்கடலில் அன்னங்கள் பறப்பதுபோல் எழுந்தன. அவை உங்களுடைய மனத்தைப்போல் வேகமான குதிரைக் கூட்டங்களை அடைந்தன.
6.90.23
क्रोडैः क्रोडानभिघ्नन्तो घोणाभिश्च परस्परम् ।
निपेतुः सहसा राजन्सुवेगाभिहता भुवि ॥ ६.९०.२३ ॥
மார்பால் மார்பையும் மூக்குகளால் ஒன்றையொன்றும் மோதிக்கொண்டு, ஓ அரசே, அவை திடீரென்று மிகுந்த வேகத்தின் அடியால் நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
6.90.24
निपतद्भिस्तथा तैश्च हयसङ्घैः परस्परम् ।
शुश्रुवे दारुणः शब्दः सुपर्णपतने यथा ॥ ६.९०.२४ ॥
இவ்வாறு ஒன்றின்மேல் ஒன்று விழுந்த குதிரைக் கூட்டங்களிலிருந்து கருடன் இறங்குவதுபோன்ற பயங்கர ஒலி கேட்டது.
6.90.25
तथैव तावका राजन्समेत्यान्योन्यमाहवे ।
परस्परवधं घोरं चक्रुस्ते हयसादिनः ॥ ६.९०.२५ ॥
அரசே, அவ்வாறே உங்கள் வீரர்கள் போரில் ஒருவரோடு ஒருவர் மோதி, ஒருவரையொருவர் கொடூரமாகக் கொன்றனர்; அந்தக் குதிரை வீரர்கள் அவ்வாறே செய்தனர்.
6.90.26
तस्मिंस्तथा वर्तमाने संकुले तुमुले भृशम् ।
उभयोरपि संशान्ता हयसङ्घाः समन्ततः ॥ ६.९०.२६ ॥
அந்த நெருக்கமான கடும் கலக்கம் மிக்க போர் இவ்வாறு நடைபெற்றபோது, இருபுறத்தினரின் குதிரைக் கூட்டங்களும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அடங்கிப் போயின.
6.90.27
प्रक्षीणसायकाः शूरा निहताश्वाः श्रमातुराः ।
विलयं समनुप्राप्तास्तक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.९०.२७ ॥
அம்புகள் தீர்ந்து, குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, களைப்பால் வாடிய வீரர்கள் அழிவை அடைந்தனர்; ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டு நின்றனர்.
6.90.28
ततः क्षीणे हयानिके किंचिच्छेषे च भारत ।
सौबलस्यानुजाः शूरा निर्गता रणमूर्धनि ॥ ६.९०.२८ ॥
பின்னர், பாரதா, குதிரைப் படை குறைந்து சிறிதளவே எஞ்சியபோது, சௌபலனின் (சகுனியின்) வீரத் தம்பியர் போர்முனைக்கு முன்னால் வெளியேறினர்.
6.90.29
वायुवेगसमस्पर्शाञ्जवे वायुसमांश्च ते ।
आरुह्य बलसंपन्नान्वयःस्थांस्तुरगोत्तमान् ॥ ६.९०.२९ ॥
காற்றின் வேகத்திற்கு ஒத்த தொடுதலும், வேகத்தில் காற்றுக்கு இணையானவையுமான, பலம் நிறைந்த, நடுவயதுடைய சிறந்த குதிரைகளின் மீது அவர்கள் ஏறினர்.
6.90.30
गजो गवाक्षो वृषकश्चर्मवानार्जयः शुकः ।
षडेते बलसंपन्ना निर्ययुर्महतो बलात् ॥ ६.९०.३० ॥
கஜன், கவாக்ஷன், விருஷகன், சர்மவான், ஆர்ஜயன், சுகன் — இந்த அறுவரும் வலிமை மிக்கவர்கள் பெரும் படையிலிருந்து வெளியேறினர்.
6.90.31
वार्यमाणाः शकुनिना स्वैश्च योधैर्महाबलैः ।
सन्नद्धा युद्धकुशला रौद्ररूपा महाबलाः ॥ ६.९०.३१ ॥
சகுனியாலும் தங்கள் மகாபலம் பொருந்திய வீரர்களாலும் தடுக்கப்பட்டவர்கள், கவசம் அணிந்தவர்கள், போர்த்திறன் கொண்டவர்கள், பயங்கர வடிவினர், மிகுந்த பலம் உடையவர்கள்.
6.90.32
तदनीकं महाबहो भित्त्वा परमदुर्जयम् ।
बलेन महता युक्ताः स्वर्गाय विजयैषिणः ॥ ६.९०.३२ ॥
மகாபாகுவே, அந்த மிகவும் வெல்லமுடியாத படையணியைப் பிளந்து, பெரும் பலத்துடன், சொர்க்கத்தையும் வெற்றியையும் விரும்பியவர்கள்.
6.90.33
विविशुस्ते तदा हृष्टा गान्धारा युद्धदुर्मदाः ।
तान्प्रविष्टांस्तदा दृष्ट्वा इरावानपि वीर्यवान् ॥ ६.९०.३३ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த, போர் வெறியில் மதம் கொண்ட காந்தாரர்கள் உள்ளே நுழைந்தனர்; அவர்கள் நுழைவதைக் கண்ட வீரன் இராவானும்.
6.90.34
अब्रवीत्समरे योधान्स्वान्विचित्रहयस्थितान् ।
यथैते धार्तराष्ट्रस्य योधाः सानुगवाहनाः ॥ ६.९०.३४ ॥
போரில் தன் வண்ணமயமான குதிரைகளுடன் நின்றிருந்த தன் வீரர்களிடம் அவன் கூறினான் — தார்தராஷ்டிரனின் இந்த வீரர்கள் தங்கள் பரிவாரங்களுடனும் வாகனங்களுடனும்.
6.90.35
हन्यन्ते समरे सर्वे तथा नीतिर्विधीयताम् ।
बाढमित्येवमुक्त्वा ते सर्वे योधा इरावतः ॥ ६.९०.३५ ॥
போரில் அனைவரும் கொல்லப்படுகின்றனர்; எனவே ஒரு உபாயம் செய்யப்படட்டும். 'அப்படியே' என்று கூறிவிட்டு, அந்த வீரர்கள் அனைவரும் இராவதனின் வீரர்கள்.
6.90.36
जघ्नुस्तेषां बलानीकं दुर्जयं समरे परैः ।
तदनीकमनीकेन समरे वीक्ष्य पातितम् ॥ ६.९०.३६ ॥
அவர்கள் போரில் எதிரிகளின் அந்த வெல்லமுடியாத படையணியைத் தாக்கினர்; போரில் அந்தப் படையணி மற்றொரு படையணியால் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு.
6.90.37
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सुबलस्यात्मजा रणे ।
इरावन्तमभिद्रुत्य सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.९०.३७ ॥
சுபலனின் புதல்வர்கள் அனைவரும் அதைப் பொறுக்க முடியாமல், போரில் இராவானை நோக்கிப் பாய்ந்து எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
6.90.38
ताडयन्तः शितैः प्रासैश्चोदयन्तः परस्परम् ।
ते शूराः पर्यधावन्त कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ ६.९०.३८ ॥
கூரிய ஈட்டிகளால் தாக்கியும், ஒருவரை ஒருவர் தூண்டியும், அந்த வீரர்கள் ஓடித்திரிந்து பெரும் குழப்பத்தை உண்டாக்கினர்.
6.90.39
इरावानथ निर्भिन्नः प्रासैस्तीक्ष्णैर्महात्मभिः ।
स्रवता रुधिरेणाक्तस्तोत्रैर्विद्ध इव द्विपः ॥ ६.९०.३९ ॥
பின்னர் இராவான் பெருமனம் கொண்ட வீரர்களின் கூரிய ஈட்டிகளால் துளைக்கப்பட்டான்; வழியும் குருதியில் தோய்ந்து, அங்குசங்களால் குத்தப்பட்ட யானையைப் போல் ஆனான்.
6.90.40
उरस्यपि च पृष्ठे च पार्श्वयोश्च भृशाहतः ।
एको बहुभिरत्यर्थं धैर्याद्राजन्न विव्यथे ॥ ६.९०.४० ॥
ஓ அரசே, மார்பிலும், முதுகிலும், இரு பக்கங்களிலும் பலமாகத் தாக்கப்பட்டும், தனியனான அவன் பலரால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டும், தன் உறுதியால் துயரடையவில்லை.
6.90.41
इरावानपि संक्रुद्धः सर्वास्तान्निशितैः शरैः ।
मोहयामास समरे विद्ध्वा परपुरंजयः ॥ ६.९०.४१ ॥
இராவானும் மிகவும் சினந்து, போரில் அவர்கள் அனைவரையும் கூரிய அம்புகளால் துளைத்துக் குழப்பினான்; அவன் பகைவர் நகரங்களை வென்றவன்.
6.90.42
प्रासानुत्कृष्य तरसा स्वशरीरादरिन्दमः ।
तैरेव ताडयामास सुबलस्यात्मजान्रणे ॥ ६.९०.४२ ॥
பகைவரை அடக்கும் இராவான் தன் உடலிலிருந்து ஈட்டிகளை வேகமாக இழுத்தெடுத்து, அதே ஈட்டிகளாலேயே போரில் சுபலனின் புதல்வர்களைத் தாக்கினான்.
6.90.43
विकृष्य च शितं खङ्गं गृहीत्वा च शरावरम् ।
पदातिर्द्रुतमागच्छज्जिघांसुः सौबलान्युधि ॥ ६.९०.४३ ॥
கூரிய வாளை உருவி, நல்ல கேடயத்தை எடுத்துக்கொண்டு, சுபலனின் மகன்களைப் போரில் கொல்லும் விருப்பத்துடன் அவன் நடந்தே விரைந்து வந்தான்.
6.90.44
ततः प्रत्यागतप्राणाः सर्वे ते सुबलात्मजाः ।
भूयः क्रोधसमाविष्टा इरावन्तमभिद्रुताः ॥ ६.९०.४४ ॥
அதன்பின் உயிர் திரும்பப் பெற்ற அந்த சுபலனின் மகன்கள் அனைவரும் மீண்டும் கோபத்தால் நிரம்பி இராவானை நோக்கி பாய்ந்தனர்.
6.90.45
इरावानपि खङ्गेन दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
अभ्यवर्तत देवांश्च मानुषांश्चैव संयुगे ॥ ६.९०.४५ ॥
இராவானும் வாளால் தன் கைத் திறமையைக் காட்டி, போரில் தேவர்களையும் மனிதர்களையும் எதிர்த்து முன்னேறினான்.
6.90.46
लाघवेनाथ चरतः सर्वे ते सुबलात्मजाः ।
अन्तरं नाभ्यगच्छन्त चरन्तः शीघ्रगैर्हयैः ॥ ६.९०.४६ ॥
பின்னர் சுபலனின் மகன்கள் அனைவரும் வேகமான குதிரைகளில் சுற்றி வந்தும், அவனுடைய சுறுசுறுப்பால் அவனில் ஒரு இடைவெளியையும் பெறவில்லை.
6.90.47
भूमिष्ठमथ तं सह्ख्ये ह्यन्तरिक्षादवप्लुतम् ।
परिवार्य भृशं सर्वे ग्रहीतुमुपचक्रमुः ॥ ६.९०.४७ ॥
பின்னர் ஆகாயத்திலிருந்து குதித்து நிலத்தில் நின்றிருந்த அவனை, அவர்கள் அனைவரும் போரில் கடுமையாகச் சூழ்ந்து பிடிக்க முயன்றனர்.
6.90.48
अथाभ्याशगतानां तेषां गात्राण्यकृन्तत ।
असिहस्तोऽस्त्रहस्तानां तेषां गात्राण्यकृन्तत ॥ ६.९०.४८ ॥
பின்னர் அருகில் வந்தவர்களின் உறுப்புகளை, கையில் வாளுடன் அவன் வெட்டினான்; ஆயுதம் ஏந்திய அவர்களின் உறுப்புகளை அவன் வெட்டினான்.
6.90.49
आयुधानि च सर्वेषां बाहूनपि विभूषितान् ।
अपतन्त निकृत्ताङ्गा मृता भूमौ गतासवः ॥ ६.९०.४९ ॥
அனைவரின் ஆயுதங்களும், அணிகலன்கள் அணிந்த கரங்களும் கீழே விழுந்தன. அங்கங்கள் வெட்டுண்டு, உயிரிழந்தவர்களாக அவர்கள் நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
6.90.50
वृषकस्तु महाराज बहुधा विपरिक्षतः ।
अमुच्यत महारौद्रात्तस्माद्वीरावकर्तनात् ॥ ६.९०.५० ॥
ஆனால் மகாராஜாவே, விருஷகன் பல வகையிலும் கடுமையாகக் காயமடைந்தான்; வீரர்களை வெட்டிய அந்தப் பெரும் பயங்கரத்திலிருந்து அவன் தப்பினான்.
6.90.51
तान्सर्वान्पतितान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनस्ततः ।
अभ्यधावत संक्रुद्धो राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ ६.९०.५१ ॥
அவர்கள் அனைவரும் வீழ்ந்ததைக் கண்டு அஞ்சிய துரியோதனன், பின்னர் கடும் சினத்துடன் அந்த பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராட்சசனை நோக்கி ஓடினான்.
6.90.52
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासं मायाविनमरिन्दमम् ।
वैरिणं भीमसेनस्य पूर्वं बकवधेन वै ॥ ६.९०.५२ ॥
ஆர்ச்யசிருங்கி — பெரும் வில்லாளி, மாயவித்தை அறிந்தவன், எதிரிகளை அடக்குபவன்; முன்பு பகனின் வதத்தால் பீமசேனனுக்கு எதிரியானவன்.
6.90.53
पश्य वीर यथा ह्येष फल्गुनस्य सुतो बली ।
मायावी विप्रियं कर्तुमकार्षीन्मे बलक्षयम् ॥ ६.९०.५३ ॥
வீரனே, பார், இதோ அர்ஜுனனின் வலிமையான மகன்; இந்த மாயாவி எனக்குத் தீங்கு செய்ய என் படையை அழித்துவிட்டான்.
6.90.54
त्वं च कामगमस्तात मायास्त्रे च विशारदः ।
कृतवैरश्च पार्थेन तस्मादेनं रणे जहि ॥ ६.९०.५४ ॥
நீ, அன்பனே, விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்பவன், மாயாஸ்திரங்களில் வல்லவன்; பிருதையின் மகனுடன் பகைகொண்டவன். ஆகவே போரில் இவனைக் கொல்.
6.90.55
बाढमित्येवमुक्त्वा तु राक्षसो घोरदर्शनः ।
प्रययौ सिंहनादेन यत्रार्जुनसुतो युवा ॥ ६.९०.५५ ॥
"சரி" என்று கூறி, பயங்கரமான தோற்றமுடைய அந்த ராட்சசன் சிங்க முழக்கத்துடன் அர்ஜுனனின் இளம் மகன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
6.90.56
स योधैर्युद्धकुशलैर्विमलप्रासयोधिभिः ।
वीरैः प्रहारिभिर्युक्तैः स्वैरनीकैः समावृतः ॥ ६.९०.५६ ॥
அவன் போரில் திறமையான வீரர்களாலும், தூய ஈட்டிகளை ஏந்திய போர்வீரர்களாலும், வீரமிக்க தாக்குபவர்களாலும், தன் சொந்தப் படைகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.90.57
हतशेषैर्महाराज द्विसाहस्त्रैर्हयोत्तमैः ।
निहन्तुकामः समरे इरावन्तं महाबलम् ॥ ६.९०.५७ ॥
மாமன்னரே, கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய இரண்டாயிரம் சிறந்த குதிரைகளுடன், போரில் மகாபலசாலியான இராவானைக் கொல்ல விரும்பினான்.
6.90.58
इरावानपि संक्रुद्धस्त्वरमाणः पराक्रमी ।
हन्तुकाममयित्रघ्नो राक्षसं प्रत्यवारयत् ॥ ६.९०.५८ ॥
இராவானும் மிகவும் கோபமடைந்து, விரைந்து, பராக்கிரமசாலியாய், எதிரிகளைக் கொல்பவனாய், கொல்ல விரும்பி, அந்த ராட்சசனைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.90.59
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य राक्षसः सुमहाबलः ।
त्वरमाणस्ततो मायां प्रयोक्तुमुपचक्रमे ॥ ६.९०.५९ ॥
அவன் தன்மீது பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட அந்த மகாபலசாலி ராட்சசன் விரைந்து மாயையைப் பிரயோகிக்கத் தொடங்கினான்.
6.90.60
तेन मायामयाः सृष्टा हयास्तावन्त एव हि ।
स्वारूढा राक्षसैर्घोरैः शूलपट्टसधारिभिः ॥ ६.९०.६० ॥
அவன் மாயையால் அத்தனை குதிரைகளைப் படைத்தான்; அவற்றின் மீது சூலங்களும் பட்டிசங்களும் ஏந்திய பயங்கர ராட்சசர்கள் நன்கு ஏறியிருந்தார்கள்.
6.90.61
ते संरब्धाः समागम्य द्विसाहस्राः प्रहारिणः ।
अचिराद्गमयामासुः प्रेतलोकं परस्परम् ॥ ६.९०.६१ ॥
சினம்கொண்ட அந்த இரண்டாயிரம் போராளிகள் ஒருவரோடு ஒருவர் மோதி, விரைவில் ஒருவரையொருவர் பிரேதலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
6.90.62
तस्मिंस्तु निहते सैन्ये तावुभौ युद्धदुर्मदौ ।
संग्रामे समतिष्ठेतां यथा वै वृत्रवासवौ ॥ ६.९०.६२ ॥
அந்தப் படை கொல்லப்பட்டபோது, போர்வெறியில் மயங்கிய அவ்விருவரும் வൃத்திரனும் வாசவனும் போல் போர்க்களத்தில் நேருக்கு நேர் நின்றனர்.
6.90.63
आद्रवन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसं युद्धदुर्मदम् ।
इरावाथ संरब्धः प्रत्यधावन्महाबलः ॥ ६.९०.६३ ॥
போர்வெறியில் மயங்கிய அந்த ராட்சசன் ஓடுவதைக் கண்டு, மகாபலசாலியான இராவான் சினத்துடன் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.90.64
समभ्याशगतस्याजौ तस्य खङ्गेन दुर्मदः ।
चिच्छेद कार्मुकं दीप्तं शरवापं च कञ्चुकम् ॥ ६.९०.६४ ॥
போரில் அருகில் வந்த அவனுடைய ஒளிவீசும் வில்லை அந்த மதமிக்கவன் வாளால் வெட்டினான்; அம்பறாத்தூணியையும் கவசத்தையும் கூட.
6.90.65
स निकृत्तं धनुर्दृष्ट्वा खं जवेन समाविशत् ।
इरावन्तमभिक्रुद्धं मोहयन्निव मायया ॥ ६.९०.६५ ॥
தன் வில் அறுபட்டதைக் கண்டு அவன் வேகமாக ஆகாயத்தில் புகுந்தான்; மிகவும் சினந்த இராவானை மாயையால் மயக்குவது போல.
6.90.66
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य इरावानपि राक्षसम् ।
विमोहयित्वा मायाभिसत्स्य गात्रामि सायकैः ॥ ६.९०.६६ ॥
பின்னர் ஆகாயத்தில் பறந்தெழுந்த இராவானும் அந்த ராட்சசனை மாயையால் மயக்கி, தன் அம்புகளால் அவன் உடலைத் துளைத்தான்.
6.90.67
चिच्छेद सर्वमर्मज्ञः कामरूपो दुरासदः ।
तथा स राक्षसश्रेष्ठः शरैः कृत्तः पुनः पुनः ॥ ६.९०.६७ ॥
அனைத்து மர்மங்களையும் அறிந்தவனும், விரும்பிய உருவம் எடுக்கவல்லவனும், அணுகுவதற்கு அரியவனுமான அவன் அவற்றை வெட்டினான். அந்த சிறந்த ராட்சசன் அம்புகளால் மீண்டும் மீண்டும் வெட்டப்பட்டான்.
6.90.68
संबभूव महाराज समवाप च यौवनम् ।
माया हि सहराज समवाप च यौवनम् ॥ ६.९०.६८ ॥
மகாராஜனே, அவன் மீண்டும் இளமையை அடைந்தான். மாயை அவனுடன் இருந்தது; அரசே, அவன் மீண்டும் இளமையை அடைந்தான்.
6.90.69
एवं तद्राक्षसस्याङ्गं छिन्नंछिन्नं व्यरोहत ।
इरावानपि संक्रुद्धो राक्षसं त महाबलम् ॥ ६.९०.६९ ॥
இவ்வாறு அந்த ராட்சசனின் உடல் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டும் மீண்டும் முளைத்தது. இராவானும் மிகுந்த கோபத்துடன் அந்த மகா பலம்கொண்ட ராட்சசனை நோக்கினான்.
6.90.70
परश्वथेन तीक्ष्णेन चिच्छेद च पुनः पुनः ।
स तेन बलिना वीरश्छिद्यमान इव द्रुमः ॥ ६.९०.७० ॥
கூரிய கோடரியால் அவன் அதை மீண்டும் மீண்டும் வெட்டினான். அந்த வலிமையான வீரன் அதனால் வெட்டப்படுகையில் மரம் போல தோன்றினான்.
6.90.71
राक्षसो व्यनदद्धोरं स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ।
परश्वथक्षतं रक्षः सुस्राव बहुशोणितम् ॥ ६.९०.७१ ॥
ராட்சசன் பயங்கரமாக முழங்கினான்; அந்த ஒலி கலக்கமாக ஆனது. கோடரியால் காயமுற்ற அந்த ராட்சசன் மிகுதியாக இரத்தம் சிந்தினான்.
6.90.72
ततश्रुक्रोध बलवांश्चक्रे वेगं च संयुगे ।
आर्श्यशृङ्गिस्ततो दृष्ट्वा समरे शत्रुमूर्चितम् ॥ ६.९०.७२ ॥
பின்னர் வலிமையான ஆர்ஶ்யஶ்ருங்கி கோபமுற்று போரில் வேகம் கொண்டான். பின்னர் போரில் பகைவன் மயங்கி விழுந்ததைக் கண்டு (அவன்).
6.90.73
कृत्वा घोरं महद्रूपं ग्रहीतुमुपचक्रमे ।
अर्जुनस्य सुतं वीरमिरावन्तं यशस्विनम् ॥ ६.९०.७३ ॥
பயங்கரமான பெரிய உருவத்தை எடுத்து, அர்ஜுனனின் வீர மகனும் புகழ்மிக்கவனுமான இராவானைப் பிடிக்கத் தொடங்கினான்.
6.90.74
संग्रामशिरसो मध्ये सर्वेषां तत्र पश्यताम् ।
तां दृष्ट्वा तादृशीं मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ॥ ६.९०.७४ ॥
போர்முனையின் நடுவில், அங்கிருந்த அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, தீய மனமுடைய அரக்கனின் அத்தகைய மாயையைக் கண்டு.
6.90.75
इरावानपि संक्रुद्धो मायां स्रष्टुं प्रचक्रमे ।
तस्य क्रोधाभिभूतस्य समरेष्वनिवर्तिनः ॥ ६.९०.७५ ॥
இராவானும் கோபமுற்று மாயையை உருவாக்கத் தொடங்கினான். போர்களில் பின்வாங்காத அவன் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தான்.
6.90.76
योऽन्वयो मातृकस्तस्य स एनमभिपेदिवान् ।
स नागैर्बहुभी राजन्निरावान्संवृतो रणे ॥ ६.९०.७६ ॥
அவனது தாய்வழிக் குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த நாகக் கூட்டம் அவனிடம் வந்தது. அரசே, போர்க்களத்தில் இராவான் பல நாகங்களால் சூழப்பட்டான்.
6.90.77
दधार सुमहद्रूपमनन्त इव भोगवान् ।
ततो बहुविधैर्नागैश्छादयामास राक्षसम् ॥ ६.९०.७७ ॥
அனந்தனைப் போல பல படங்களுடைய பெரிய உருவத்தை அவன் எடுத்தான். பின்னர் பலவகையான நாகங்களால் அந்த அரக்கனை மூடினான்.
6.90.78
छाद्यमानस्तु नागैः स ध्यात्वा राक्षसपुङ्गवः ।
सौपर्णं रूपमास्थाय भक्षयामास पन्नगम् ॥ ६.९०.७८ ॥
நாகங்களால் மூடப்பட்ட அந்த சிறந்த அரக்கன் சிந்தித்து, கருடனின் உருவை எடுத்து பாம்பை விழுங்கினான்.
6.90.79
मायया भक्षिते तस्मिन्नन्वये तस्य मातृके ।
विमोहितमिरावन्तं न्यहनद्राक्षसोऽसिना ॥ ६.९०.७९ ॥
மாயையால் அவனுடைய தாய்வழி வம்சத்தில் (அவன்) விழுங்கப்பட்டபோது, மயக்கமுற்ற இராவானை அரக்கன் வாளால் வெட்டிக் கொன்றான்.
6.90.80
सकुण्डलं समुकुटं पद्मेन्दुसदृशप्रभम् ।
इरावतः शिरो रक्षः पातयामास भूतले ॥ ६.९०.८० ॥
குண்டலங்களும் மகுடமும் கொண்டு, தாமரையும் நிலவும் போன்ற ஒளியுடைய இராவானின் தலையை அரக்கன் நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
6.90.81
तस्मिंस्तु निहते वीरे राक्षसेनार्जुनात्मजे ।
विशोकाः समपद्यन्त धार्तराष्ट्राः सराजकाः ॥ ६.९०.८१ ॥
அந்த வீரனான அர்ஜுனன் மகன் அரக்கனால் கொல்லப்பட்டபோது, அரசர்களுடன் கூடிய திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் துயரற்றவர்களானார்கள்.
6.90.82
तस्मिन्महति संग्रामे तादृशे भैरवे पुनः ।
महान्व्यतिकरो घोरः सेनयोः समपद्यत ॥ ६.९०.८२ ॥
அந்தப் பெரிய, அத்தகைய பயங்கரமான போரில் மீண்டும் இரண்டு படைகளுக்கிடையே பெரும், கொடிய மோதல் உண்டானது.
6.90.83
गजा हयाः पदाताश्च विमिश्रा दन्तिभिर्हताः ।
रथाश्वा दन्तिनश्चैव पत्तिभिस्तत्र सूदिताः ॥ ६.९०.८३ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் காலாட்களும் கலந்து யானைகளால் கொல்லப்பட்டனர்; தேர்களும் குதிரைகளும் யானைகளும் அங்கே காலாட்களால் நசுக்கப்பட்டனர்.
6.90.84
तथा पत्तिरथौघाश्च हयाश्च बहवो रणे ।
रथिभिर्निहता राजंस्तव तेषां च संकुले ॥ ६.९०.८४ ॥
அதுபோல, அரசே, போரில் காலாட்களும் தேர்ப்படைகளும் பல குதிரைகளும், உங்கள் படையிலும் அவர்கள் படையிலும், நெருக்கடிப் போரில் தேர்வீரர்களால் கொல்லப்பட்டன.
6.90.85
अजानन्नर्जुनश्चापि निहतं पुत्रमौरसम् ।
जघान समरे शूरान्राज्ञस्तान्भीष्मरक्षिणः ॥ ६.९०.८५ ॥
அர்ஜுனனும் தன் சொந்த மகன் கொல்லப்பட்டதை அறியாமல், போரில் பீஷ்மரைக் காத்த அரசனின் அந்த வீரர்களை வெட்டி வீழ்த்தினான்.
6.90.86
तथैव तावका राजन्सृञ्जयाश्च सहस्रशः ।
जुह्वतः समरे प्राणान्निजघ्रुरितरेतरम् ॥ ६.९०.८६ ॥
அவ்வாறே, அரசே, உம்முடையவர்களும் ஸ்ருஞ்சயர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் போரில் உயிரை யாகத்தில் அர்ப்பணிப்பவர்களைப்போல் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்.
6.90.87
मुक्तकेशा विकवचा विरथाश्छिन्नकार्मुकाः ।
बाहुभिः समयुध्यन्त समवेताः परस्परम् ॥ ६.९०.८७ ॥
தலைமுடி அவிழ்ந்து, கவசமின்றி, தேரின்றி, வில் முறிந்தவர்களாய் ஒன்றுகூடி அவர்கள் தங்கள் கைகளாலேயே ஒருவருடன் ஒருவர் போரிட்டனர்.
6.90.88
तथा मर्मातिगैर्भीष्मो निजघान महारथान् ।
कम्पयन्समरे सेनां पाण्डवानां परंतपः ॥ ६.९०.८८ ॥
அவ்வாறே எதிரிகளை வாட்டும் பீஷ்மர் மர்ம இடங்களைத் துளைக்கும் அம்புகளால் மகாரதர்களை வீழ்த்தி, போரில் பாண்டவர் படையை நடுங்கச் செய்தார்.
6.90.89
तेन यौधिष्ठिरे सैन्ये बहवो मानवा हताः ।
दन्तिनः सादिनश्चैव रथिनोऽथ हयास्तथा ॥ ६.९०.८९ ॥
அவரால் யுதிஷ்டிரரின் படையில் பல மனிதர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; யானைப் பாகர்கள், குதிரைவீரர்கள், தேர்வீரர்கள், குதிரைகளும் வீழ்ந்தன.
6.90.90
तत्र भारत भीष्मस्य रणे दृष्ट्वा पराक्रमम् ।
अत्यद्भुतमपश्याम शक्रस्येव पराक्रमम् ॥ ६.९०.९० ॥
பாரதா, அங்கே போரில் பீஷ்மரின் வீரத்தைக் கண்டோம்; இந்திரனின் வீரம்போல் மிக அற்புதமான வீரத்தை நாங்கள் கண்டோம்.
6.90.91
तथैव भीमसेनस्य पार्षतस्य च भारत ।
रौद्रमासीद्रणे युद्धं सात्यकस्य च धन्विनः ॥ ६.९०.९१ ॥
அதுபோலவே, பாரதா, பீமசேனனுக்கும் பார்ஷதனுக்கும் (திருஷ்டத்யும்னனுக்கும்), வில்லாளி சாத்யகிக்கும் போர் போர்க்களத்தில் கொடூரமாக நடந்தது.
6.90.92
दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रान्तं पाण्डवान्भयमाविशत् ।
एक एव रणे शक्तो निहन्तुं सर्वसैनिकान् ॥ ६.९०.९२ ॥
துரோணரின் வீரத்தைக் கண்டு பாண்டவர்கள் அச்சமடைந்தனர்; அவர் ஒருவரே போர்க்களத்தில் அனைத்து வீரர்களையும் அழிக்கவல்லவர்.
6.90.93
किं पुनः पृथिवीशूरैर्योधव्रातैः समावृतः ।
इत्यब्रुवन्महाराज रणे द्रोणेन पीडिताः ॥ ६.९०.९३ ॥
மகாராஜா, போர்க்களத்தில் துரோணரால் துன்புறுத்தப்பட்டவர்கள், 'பூமியின் வீரர்களும் போர்வீரர்களும் சூழ்ந்திருந்தால் இன்னும் எவ்வளவு பெரிதாக இருக்கும்!' என்று கூறினர்.
6.90.94
वर्तमाने तथा रौद्रे संग्रामे भरतर्षभ ।
उभयोः सेनयोः शूरा नामृष्यन्त परस्परम् ॥ ६.९०.९४ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு கொடூரமான போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, இரு படைகளின் வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை.
6.90.95
आविष्टा इव युध्यन्ते रक्षोभूतैर्महाबलैः ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च संरब्धास्तात धन्विनः ॥ ६.९०.९५ ॥
மகாபலம் கொண்ட ராட்சசர்களால் பீடிக்கப்பட்டவர்கள் போல அவர்கள் போரிட்டனர்; உங்கள் படையினரும் பாண்டவர்களும், அன்பனே, சினம் கொண்ட வில்லாளிகள்.
6.90.96
न स्म पश्यामहे कंचित्प्राणान्यः परिरक्षति ।
दैवासुराभे समरे तस्मिन्योधा नराधिप ॥ ६.९०.९६ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, தேவாசுரப் போரைப் போன்ற அந்தப் போரில், தன் உயிரைக் காக்கக்கூடியவன் ஒருவனையும் நாங்கள் காணவில்லை.