Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

6.98.1

वाक्शल्यैस्तव पुत्रेण सोऽतिविद्धो महामनाः ।
नोवाच दुःखोपहतो ह्यप्रियं प्रियमण्वपि ॥ ६.९८.१ ॥

ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟଶଳ୍ୟରେ ଗଭୀର ଭାବେ ବିଦ୍ଧ ସେ ମହାମନା, ଦୁଃଖରେ ଆହତ ହୋଇ, ପ୍ରିୟ କି ଅପ୍ରିୟ କିଛି ମଧ୍ୟ ଟିକିଏ ମଧ୍ୟ କହିଲେ ନାହିଁ।

6.98.2

स ध्यात्वा सुचिरं कालं दुःखरोषसमन्वितः ।
श्वसन्निव महानागः प्रणुन्नो वाक्शलाकया ॥ ६.९८.२ ॥

ସେ ବହୁ ସମୟ ଧରି ଚିନ୍ତା କଲେ; ଦୁଃଖ ଓ ରୋଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବାକ୍ୟଶଳାକାରେ ପ୍ରେରିତ ମହାହସ୍ତୀ ପରି ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ।

6.98.3

उद्वृत्य चक्षुषी लोपान्निर्दहन्निव भारत ।
सदेवासुरगन्धर्वं लोकं काल इवापरः ॥ ६.९८.३ ॥

ହେ ଭାରତ, ସେ ପତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଆଖି ଘୂରାଇଲେ; ଦେବ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ ସହିତ ଲୋକକୁ ଦହନ କରିବେ ଯେପରି, ଅନ୍ୟ କାଳ ପରି।

6.98.4

अब्रवीत्तव पुत्रं च सामपूर्वमिदं वचः ।
किं त्वं दुर्योधनैवं मां वाक्शल्यैरपकृन्तसि ॥ ६.९८.४ ॥

ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସାମପୂର୍ବକ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ଏପରି ବାକ୍ୟଶଳ୍ୟରେ କାଟୁଛ?

6.98.5

घटमानं यथाशक्तिं कुर्वाणं च तव प्रियम् ।
जुह्वानं समरे प्राणांस्तव वै प्रियकाम्यया ॥ ६.९८.५ ॥

ଯଥାଶକ୍ତି ଯତ୍ନ କରି, ତୁମର ପ୍ରିୟ କରି, ତୁମ ଭଲର କାମନାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ପ୍ରାଣର ଆହୁତି ଦେଉଥିଲେ।

6.98.6

यदा तु पाण्डवः शूरः खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
पराजित्य रणे शक्रं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.६ ॥

ସେ ଶୂର ପାଣ୍ଡବ ଖାଣ୍ଡବ ବନରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ; ତାହା ହିଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ।

6.98.7

यदा च त्वां महाबाहो गन्धर्वैर्हृतमोजसा ।
अमोचयत्पाण्डुसुतः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.७ ॥

ହେ ମହାବାହୁ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେତେବେଳେ ବଳପୂର୍ବକ ତୁମକୁ ହରଣ କଲେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ତାହା ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.8

द्रवमाणेषु शूरेषु सोदरेषु तव प्रभो ।
सूतपुत्रे च राधेये पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.८ ॥

ହେ ପ୍ରଭୋ, ତୁମ ଶୂର ସହୋଦରମାନେ ପଳାଉଥିବା ବେଳେ ଏବଂ ସୂତପୁତ୍ର ରାଧେୟ ମଧ୍ୟ ପଳାଉଥିବା ବେଳେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.9

यच्च नः सहितान्सर्वान्विराटनगरे तदा ।
एक एवाजयत्पार्थः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.९ ॥

ବିରାଟନଗରରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଥିବା ବେଳେ, ସେତେବେଳେ ଏକାକୀ ପାର୍ଥ ଆମକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ। ତାହା ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.10

द्रोणं च युधि संरब्धं मां च निर्जित्य संयुगे ।
वासांसि स समादत्त पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१० ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦ୍ରୋଣ ଓ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ଜିତି ସେ ଆମର ବସ୍ତ୍ର ନେଇଥିଲେ। ତାହା ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.11

तथा द्रौणिं महेष्वासं शारद्वतमथापि च ।
गोग्रहे जितवान्पूर्वं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.११ ॥

ସେହିପରି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଦ୍ରୌଣି (ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା) ଏବଂ ଶାରଦ୍ୱତ (କୃପ)ଙ୍କୁ ଗୋଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜିତିଥିଲେ। ତାହା ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.12

विजित्य च यदा कर्णं सदा पुरुषमानिनम् ।
उत्तरायै ददौ वस्त्रं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१२ ॥

ସର୍ବଦା ନିଜକୁ ପୁରୁଷ ବୋଲି ଭାବୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜିତି ସେ ଉତ୍ତରାକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ।

6.98.13

निवातकवचान्युद्धे वासवेनापि दुर्जयान् ।
जितवान्समरे पार्थः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१३ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ ପାର୍ଥ ସମରରେ ଜୟ କଲେ; ତାହା ହିଁ ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ।

6.98.14

को हि शक्तो रणे जेतुं पाण्डवं रभसं तदा ।
यस्य गोप्ता जगद्गोप्ता शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.९८.१४ ॥

ସେତେବେଳେ ରଣରେ ସେହି ବେଗବାନ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ, ଯାହାର ରକ୍ଷକ ଶଙ୍ଖ-ଚକ୍ର-ଗଦାଧାରୀ ଜଗତ୍‌ର ରକ୍ଷକ?

6.98.15

वासुदेवोऽनन्तशक्तिः सृष्टिसंहारकारकः ।
सर्वेश्वरो देवदेवः परमात्मा सनातनः ॥ ६.९८.१५ ॥

ବାସୁଦେବ ଅନନ୍ତଶକ୍ତି, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର କାରଣ; ସର୍ବେଶ୍ୱର, ଦେବଦେବ, ପରମାତ୍ମା, ସନାତନ।

6.98.16

उक्तोऽस्ति बहुशो राजन्नारदाद्यैर्महर्षिभिः ।
त्वं तु मोहान्न जानीषे वाच्यावाच्यं सुयोधन ॥ ६.९८.१६ ॥

ହେ ରାଜନ୍! ନାରଦ ଆଦି ମହର୍ଷିମାନେ ଏହା ବହୁଥର କହିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ହେ ସୁଯୋଧନ, ମୋହରୁ ତୁମେ କଥା ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଅଯୋଗ୍ୟ ଜାଣୁନାହଁ।

6.98.17

मुमूर्षुर्हि नरः सर्वान्वृक्षान्पश्यति काञ्चनान् ।
तथा त्वमपि गान्धारे विपरीतानि पश्यसि ॥ ६.९८.१७ ॥

ମରଣୋନ୍ମୁଖ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଗଛକୁ ସୁନାର ଦେଖେ; ସେହିପରି, ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ବିପରୀତ ଦେଖୁଛ।

6.98.18

स्वयं वैरं महत्कृत्वा पाण्डवैः सह सृञ्जयैः ।
युद्ध्यस्व तानद्य रणे पश्यामः पुरुषो भव।
अशक्याः पाण्डवा जेतुं देवैरपि सवासवैः ॥ ६.९८.१८ ॥

ତୁମେ ନିଜେ ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ସହିତ ମହା ବୈର କରି ଆଜି ରଣରେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଆମେ ଦେଖିବୁ, ପୁରୁଷ ହୁଅ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ।

6.98.19

अहं तु सोमकान्सर्वान्पाञ्चालांश्च समागतान् ।
निहनिष्ये नरव्याघ्र वर्जयित्वा शिखण्डिनम् ॥ ६.९८.१९ ॥

ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଏଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତ ସୋମକ ଓ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି; କେବଳ ଶିଖଣ୍ଡୀକୁ ଛାଡ଼ିବି।

6.98.20

तैर्वाऽहं निहतः सङ्ख्ये गमिष्ये यमसादनम् ।
तान्वा निहत्य समरे प्रीतिं दास्याम्यहं तव ॥ ६.९८.२० ॥

କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହୋଇ ଯମଲୋକକୁ ଯିବି, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରି ଆପଣଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବି।

6.98.21

पूर्व हि स्त्री समुत्पन्ना शिखण्डी राजवेश्मनि ।
वरदानात्पुमाञ्जातः सैषा वे स्त्री शिखण्डिनी ॥ ६.९८.२१ ॥

ପୂର୍ବରୁ ଶିଖଣ୍ଡୀ ରାଜଗୃହରେ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେ ଜନ୍ମିଥିଲା; ବରଦାନ ହେତୁ ସେ ପୁରୁଷ ହେଲା। ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ହିଁ ଶିଖଣ୍ଡିନୀ।

6.98.22

तमहं न हनिष्यामि प्राणत्यागेऽपि भारत ।
याऽसौ प्राङ्वर्मिता धात्रा सैषा वै स्त्री शिखण्डिनी ॥ ६.९८.२२ ॥

ହେ ଭରତବଂଶୀୟ, ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାକୁ ବଧ କରିବି ନାହିଁ; ପୂର୍ବରୁ ବିଧାତା ଯାହାକୁ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେହି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ଶିଖଣ୍ଡିନୀ।

6.98.23

सुखं स्वपिहि गान्धारे श्वोऽस्मि कर्ता महारणम् ।
यं जनाः कथयिष्यन्ति यावत्स्थास्यति मेदिनी ॥ ६.९८.२३ ॥

ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର, ସୁଖରେ ଶୋଇପଡ; କାଲି ମୁଁ ଏପରି ମହାଯୁଦ୍ଧ କରିବି ଯାହାର କଥା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ରହିବ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକେ କହିବେ।

6.98.24

एवमुक्तस्तव सुतो निर्जगाम जनेश्वर ।
अभिवाद्य गुरुं मूर्ध्ना प्रययौ स्वं निवेशनम् ॥ ६.९८.२४ ॥

ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାହାରିଗଲେ; ଗୁରୁଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କରି ସେ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।

6.98.25

आगम्य तु ततो राजा विसृज्य च महाजनम् ।
प्रविवेश ततस्तूर्णं क्षयं शत्रुक्षयंकरः ॥ ६.९८.२५ ॥

ରାଜା ଫେରି ଆସି ମହାଜନସମାବେଶକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ସେ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

6.98.26

प्रहृष्टः स निशां तां च गमयामास पार्थिवः ।
प्रभातायां च शर्वर्यां प्रातरुत्थाय तान्नृपः ॥ ६.९८.२६ ॥

ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ରାଜା ସେହି ରାତ୍ରି ଅତିବାହିତ କଲେ; ପ୍ରଭାତ ହେଲେ ସକାଳେ ଉଠି ସେହି ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ (ଆଦେଶ ଦେଲେ)।

6.98.27

राज्ञः समाज्ञापयत सेनां योजयतेति ह ।
अद्य भीष्मो रणे क्रद्धो निहनिष्यति सोमकान् ॥ ६.९८.२७ ॥

ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ସେନାକୁ ସଜାଇବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀଷ୍ମ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ ବୋଲି (କହିଲେ)।

6.98.28

दुर्योधनस्य तच्छ्रुत्वा रात्रौ विलपितं बहु ।
मन्यमानः स तं राजन्प्रत्यादेशमिवात्मनः ॥ ६.९८.२८ ॥

ରାତ୍ରିରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କର ସେହି ବହୁ ବିଳାପ ଶୁଣି, ହେ ରାଜା, ସେ ତାହାକୁ ନିଜ ପ୍ରତି ଏକ ଭର୍ତ୍ସନା ଭାବି (ଚିନ୍ତା କଲେ)।

6.98.29

निर्वेदं परमं गत्वा विनिन्द्य परवश्यताम् ।
दीर्घं दध्यौ शान्तनवो योद्धुकामोऽर्जुनं रणे ॥ ६.९८.२९ ॥

ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷାଦ ପାଇ, ପରାଧୀନତାକୁ ନିନ୍ଦା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।

6.98.30

इङ्गितेन तु तज्ज्ञात्वा गाङ्गेयेन विचिन्तितम् ।
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमचोदयत् ॥ ६.९८.३० ॥

କିନ୍ତୁ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ରଙ୍କ ଇଙ୍ଗିତରେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଜାଣି, ହେ ମହାରାଜ, ଦୁର୍ଯୋଧନ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।

6.98.31

दुःशासन रथास्तूर्णं युज्यन्तां भीष्मरक्षिणः ।
द्वाविंशतिमनीकानि सर्वाण्येवाभिचोदय ॥ ६.९८.३१ ॥

ଦୁଃଶାସନ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରଥଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ଯୋଡ଼ାଯାଉ। ବାଇଶଟି ସେନାଦଳ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଚଳାଅ।

6.98.32

अयं हि समनुप्राप्तो वर्षपूगाभिचिन्तितः ।
पाण्डवानां ससैन्यानां वधो राज्यस्य चागमः ॥ ६.९८.३२ ॥

ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଚିନ୍ତିତ ଏହି ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି: ସୈନ୍ୟ ସହିତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବଧ ଓ ରାଜ୍ୟଲାଭ।

6.98.33

तत्र कार्यमहं मन्ये भीष्मस्यैवाभिरक्षणम् ।
स नो गुप्तः सहायः स्याद्धन्यात्पार्थांश्च संयुगे ॥ ६.९८.३३ ॥

ତେଣୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ହିଁ ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ। ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ସେ ଆମର ସହାୟକ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।

6.98.34

अब्रवीद्धि विशुद्धात्मा नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
स्त्रीपूर्वको ह्यसौ राजंस्तस्माद्वर्ज्यो मया रणे ॥ ६.९८.३४ ॥

ବିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା କହିଲେ: ମୁଁ ଶିଖଣ୍ଡୀକୁ ବଧ କରିବି ନାହିଁ; ସେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲା। ତେଣୁ ହେ ରାଜନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବର୍ଜନ କରିବି।

6.98.35

लोकस्तद्वेद यदहं पितुः प्रियचिकीर्षया ।
राज्यं स्फीतं महाबाहो स्त्रियश्च त्यक्तवान्पुरा ॥ ६.९८.३५ ॥

ପିତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ପୂର୍ବେ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲି, ଏହା ଜଗତ ଜାଣେ, ହେ ମହାବାହୁ।

6.98.36

नैव चाहं स्त्रियं जातु न स्त्रीपूर्वं कथंचन ।
हन्यां युधि नरश्रेष्ठ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.९८.३६ ॥

ମୁଁ କେବେ ବି କୌଣସି ସ୍ତ୍ରୀକୁ, ବା ପୂର୍ବରୁ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିବା କାହାକୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବଧ କରିବି ନାହିଁ। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ସତ୍ୟ ବୋଲି ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।

6.98.37

अयं स्त्रीपूर्वको राजञ्छिखण्डी यदि ते श्रुतः ।
उद्योगे कथितं सर्वं यथा जाता शिखण्डिनी ॥ ६.९८.३७ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣ ଯଦି ଶୁଣିଛନ୍ତି, ଏହି ଶିଖଣ୍ଡୀ ପୂର୍ବେ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ। ଉଦ୍ୟୋଗ ପର୍ବରେ ଶିଖଣ୍ଡିନୀ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ ତାହା ସବୁ କୁହାଯାଇଛି।

6.98.38

कन्या भूत्वा पुमाञ्जातः स च योत्स्यति भारत ।
तस्याहं प्रमुखे बाणान्न मुञ्चेयं कथंचन ॥ ६.९८.३८ ॥

କନ୍ୟା ହୋଇ ସେ ପୁରୁଷ ରୂପରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଏବଂ ହେ ଭାରତ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କେବେ ବି ବାଣ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।

6.98.39

युद्धे हि क्षत्रियांस्तात पाण्डवानां जयैषिणः ।
सर्वानन्यान्हनिष्यामि संप्राप्तान्रणमूर्धनि ॥ ६.९८.३९ ॥

ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ, ଏବଂ ରଣାଗ୍ରରେ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।

6.98.40

एवं मां भरतश्रेष्ठ गाङ्गेयः प्राह शास्त्रवित् ।
तत्र सर्वात्मना मन्ये गाङ्गेयस्यैव पालनम् ॥ ६.९८.४० ॥

ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ) ମୋତେ ଏପରି କହିଥିଲେ। ତେଣୁ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ରକ୍ଷା ହିଁ ମୁଁ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣରେ ଭାବେ।

6.98.41

अरक्ष्यमाणं हि वृको हन्यात्सिंहं महाहवे ।
मा वृकेणेव गाङ्गेयं घातयेम शिखण्डिना ॥ ६.९८.४१ ॥

ଅରକ୍ଷିତ ସିଂହକୁ ମଧ୍ୟ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବୃକ ବଧ କରିପାରେ। ବୃକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି, ସେପରି ଶିଖଣ୍ଡୀ ଦ୍ୱାରା ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କୁ ଆମେ ବଧ କରାଇବା ନାହିଁ।

6.98.42

मातुलः शकुनिः शल्यः कृपो द्रोणो विविंशतिः ।
यत्ता रक्षन्तु गाङ्गेयं तस्मिन्गुप्ते ध्रुवो जयः ॥ ६.९८.४२ ॥

ମାମୁ ଶକୁନି, ଶଲ୍ୟ, କୃପ, ଦ୍ରୋଣ, ବିବିଂଶତି ସାବଧାନରେ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।

6.98.43

एतच्छ्रुत्वा तु ते सर्वे दुर्योधनवचस्तदा ।
सर्वतो रथवंशेन गाङ्गेयं पर्यवारयन् ॥ ६.९८.४३ ॥

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେତେବେଳେ ରଥପଂକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସବୁ ଦିଗରୁ ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।

6.98.44

पुत्राश्च तव गाङ्गेयं परिवार्य ययुर्मुदा ।
कम्पयन्तो भुवं द्यां च क्षोभयन्तश्च पाण्डवान् ॥ ६.९८.४४ ॥

ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କୁ ଘେରି ଆନନ୍ଦରେ ଆଗକୁ ଗଲେ; ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ କମ୍ପାଇ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କ୍ଷୋଭିତ କରି।

6.98.45

ते रथैः सुप्रसंयुक्तैर्दन्तिभिश्च महारथाः ।
परिवार्य रणे भीष्मं दंशिताः समवस्थिताः ॥ ६.९८.४५ ॥

ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ସୁସଜ୍ଜିତ ରଥ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ସହିତ, କବଚ ପିନ୍ଧି, ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଘେରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହେଲେ।

6.98.46

यथा देवासुरे युद्धे त्रिदशा वज्रधारिणम् ।
सर्वे ते स्म व्यतिष्ठन्त रक्षन्तस्तं महारथम् ॥ ६.९८.४६ ॥

ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଠିଆ ହେଉଥିଲେ, ସେହିପରି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ମହାରଥୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଠିଆ ହେଲେ।

6.98.47

ततो दुर्योधनो राजा पुनर्भ्रातरमब्रवीत् ।
सव्यं चक्रं युधामन्युरुत्तमौजाश्च दक्षिणम्।
गोप्तारावर्जुनस्यैतावर्जुनोऽपि शिखण्डिनः ॥ ६.९८.४७ ॥

ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପୁଣି ଭ୍ରାତାଙ୍କୁ କହିଲେ — 'ବାମ ଚକ୍ରରେ ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଚକ୍ରରେ ଉତ୍ତମୌଜା, ଏମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରକ୍ଷକ; ଅର୍ଜୁନ ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କ ରକ୍ଷକ।'

6.98.48

रक्ष्यमाणः स पार्थेन तथास्माभिर्विवर्जितः ।
यथा भीष्मं न नो हन्याद्दुःशासन तथा कुरु ॥ ६.९८.४८ ॥

'ହେ ଦୁଃଶାସନ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ସେ ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖାଯାଇଛି; ତେଣୁ ସେ ଆମ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ନ ମାରିବା ପରି କର।'

6.98.49

भ्रातुस्तद्वचनं श्रुत्वा पुत्रो दुःशासनस्तव ।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा प्रययौ सह सेनया ॥ ६.९८.४९ ॥

ଭାଇଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁଃଶାସନ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।

6.98.50

भीष्मं तु रथवंशेन दृष्ट्वा समभिसंवृतम् ।
अर्जुनो रथिनां श्रेष्ठो धृष्टद्युम्नमुवाच ह ॥ ६.९८.५० ॥

ରଥ ବ୍ୟୁହ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖି, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କହିଲେ।

6.98.51

शिखण्डिनं नरव्याघ्रं भीष्मस्य प्रमुखे नृप ।
स्थापयस्वाद्य पाञ्चाल्य तस्य गोप्ताऽहमित्युत ॥ ६.९८.५१ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ହେ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟ! ଆଜି ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ କର; 'ମୁଁ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ' ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହ।