மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.98.1
वाक्शल्यैस्तव पुत्रेण सोऽतिविद्धो महामनाः ।
नोवाच दुःखोपहतो ह्यप्रियं प्रियमण्वपि ॥ ६.९८.१ ॥
உன் மகனின் சொல்லம்புகளால் ஆழமாகத் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகாமனஸ்வி, துக்கத்தால் வாடி, விரும்பத்தகாததோ விரும்பத்தகுந்ததோ ஒரு சிறு வார்த்தையும் சொல்லவில்லை.
6.98.2
स ध्यात्वा सुचिरं कालं दुःखरोषसमन्वितः ।
श्वसन्निव महानागः प्रणुन्नो वाक्शलाकया ॥ ६.९८.२ ॥
அவர் நீண்ட நேரம் சிந்தித்தார்; துக்கமும் கோபமும் நிறைந்தவராய், சொல்லம்பால் தூண்டப்பட்ட பெரிய யானை போல பெருமூச்செறிந்தார்.
6.98.3
उद्वृत्य चक्षुषी लोपान्निर्दहन्निव भारत ।
सदेवासुरगन्धर्वं लोकं काल इवापरः ॥ ६.९८.३ ॥
பாரதா, அவர் இமைகளை உயர்த்தி கண்களை உருட்டினார்; தேவர், அசுரர், கந்தர்வர்களுடன் கூடிய உலகை எரித்துவிடுபவர் போல, இன்னொரு காலம் போல.
6.98.4
अब्रवीत्तव पुत्रं च सामपूर्वमिदं वचः ।
किं त्वं दुर्योधनैवं मां वाक्शल्यैरपकृन्तसि ॥ ६.९८.४ ॥
உன் மகனிடம் சாமமாகத் தொடங்கி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்: துரியோதனா, நீ ஏன் என்னை இப்படி சொல்லம்புகளால் அறுக்கிறாய்?
6.98.5
घटमानं यथाशक्तिं कुर्वाणं च तव प्रियम् ।
जुह्वानं समरे प्राणांस्तव वै प्रियकाम्यया ॥ ६.९८.५ ॥
தன் சக்திக்கேற்ப முயன்று, உனக்கு நன்மை செய்து, உன் நன்மையை விரும்பி போரில் தன் உயிர்களைக் காணிக்கையாக்கியவர்.
6.98.6
यदा तु पाण्डवः शूरः खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
पराजित्य रणे शक्रं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.६ ॥
அந்த வீரப் பாண்டவன் காண்டவ வனத்தில் அக்னியை திருப்தியடையச் செய்து, போரில் இந்திரனை வென்றபோது, அதுவே போதுமான சான்று.
6.98.7
यदा च त्वां महाबाहो गन्धर्वैर्हृतमोजसा ।
अमोचयत्पाण्डुसुतः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.७ ॥
ஓ மகாபாகுவே, கந்தர்வர்கள் உன்னை வலுவாகக் கவர்ந்தபோது, பாண்டுவின் மகன் உன்னை விடுவித்தான். அதுவே போதுமான சான்று.
6.98.8
द्रवमाणेषु शूरेषु सोदरेषु तव प्रभो ।
सूतपुत्रे च राधेये पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.८ ॥
ஓ தலைவனே, உன் வீர சகோதரர்கள் ஓடியபோதும், சூதபுத்திரன் ராதேயனும் ஓடியபோதும் அதுவும் போதுமான சான்று.
6.98.9
यच्च नः सहितान्सर्वान्विराटनगरे तदा ।
एक एवाजयत्पार्थः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.९ ॥
விராட நகரில் நாங்கள் அனைவரும் ஒன்றாக இருந்தபோது, அப்போது தனியாக பார்த்தனே எங்களை வென்றான். அதுவும் போதுமான சான்று.
6.98.10
द्रोणं च युधि संरब्धं मां च निर्जित्य संयुगे ।
वासांसि स समादत्त पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१० ॥
போரில் கோபமுற்ற துரோணரையும், என்னையும் போரில் வென்று, அவன் எங்கள் ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டான். அதுவும் போதுமான சான்று.
6.98.11
तथा द्रौणिं महेष्वासं शारद्वतमथापि च ।
गोग्रहे जितवान्पूर्वं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.११ ॥
அதேபோல், மகா வில்லாளியான துரோணரின் மகன் அசுவத்தாமனையும், சரத்வானின் மகன் கிருபரையும், பசுக்கவர்ச்சி போரில் முன்பு அவன் வென்றான். அதுவும் போதுமான சான்று.
6.98.12
विजित्य च यदा कर्णं सदा पुरुषमानिनम् ।
उत्तरायै ददौ वस्त्रं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१२ ॥
எப்போதும் தன்னைத் தானே ஆண்மகனாக எண்ணிக்கொண்ட கர்ணனை வென்று, அவன் உத்தரைக்கு ஆடை கொடுத்தபோது, அதுவும் போதுமான சான்று.
6.98.13
निवातकवचान्युद्धे वासवेनापि दुर्जयान् ।
जितवान्समरे पार्थः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९८.१३ ॥
போரில் இந்திரனாலும் வெல்ல முடியாத நிவாதகவசர்களை பார்த்தன் போரில் வென்றான்; அதுவே போதுமான சான்று.
6.98.14
को हि शक्तो रणे जेतुं पाण्डवं रभसं तदा ।
यस्य गोप्ता जगद्गोप्ता शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.९८.१४ ॥
அப்போது போரில் அந்த வேகமான பாண்டவனை வெல்ல யார் வல்லவன்? எவனுடைய பாதுகாவலனோ சங்கு, சக்கரம், கதை தரித்த உலகின் காவலன்?
6.98.15
वासुदेवोऽनन्तशक्तिः सृष्टिसंहारकारकः ।
सर्वेश्वरो देवदेवः परमात्मा सनातनः ॥ ६.९८.१५ ॥
வாசுதேவன் அனந்த சக்தி உடையவன்; படைப்பும் அழிவும் செய்பவன்; அனைவருக்கும் ஈசன், தேவர்களின் தேவன், பரமாத்மா, சனாதனன்.
6.98.16
उक्तोऽस्ति बहुशो राजन्नारदाद्यैर्महर्षिभिः ।
त्वं तु मोहान्न जानीषे वाच्यावाच्यं सुयोधन ॥ ६.९८.१६ ॥
ஓ அரசே! நாரதர் முதலான மகரிஷிகள் இதைப் பலமுறை சொல்லியிருக்கின்றனர்; ஆனால் சுயோதனா, மயக்கத்தால் சொல்லத்தக்கதும் சொல்லத்தகாததும் நீ அறியவில்லை.
6.98.17
मुमूर्षुर्हि नरः सर्वान्वृक्षान्पश्यति काञ्चनान् ।
तथा त्वमपि गान्धारे विपरीतानि पश्यसि ॥ ६.९८.१७ ॥
சாகப்போகும் மனிதன் எல்லா மரங்களையும் பொன்னாகக் காண்கிறான்; அவ்வாறே, ஓ காந்தாரியின் மகனே, நீயும் தலைகீழானவற்றைப் பார்க்கிறாய்.
6.98.18
स्वयं वैरं महत्कृत्वा पाण्डवैः सह सृञ्जयैः ।
युद्ध्यस्व तानद्य रणे पश्यामः पुरुषो भव।
अशक्याः पाण्डवा जेतुं देवैरपि सवासवैः ॥ ६.९८.१८ ॥
நீயே பாண்டவர்களுடனும் சிருஞ்சயர்களுடனும் பெரும் பகை கொண்டு, இன்று போரில் அவர்களுடன் போரிடு; நாங்கள் பார்ப்போம், ஆண்மகனாக இரு. இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் பாண்டவர்களை வெல்ல இயலாது.
6.98.19
अहं तु सोमकान्सर्वान्पाञ्चालांश्च समागतान् ।
निहनिष्ये नरव्याघ्र वर्जयित्वा शिखण्डिनम् ॥ ६.९८.१९ ॥
நரவ்யாக்ரனே, நான் ஒன்றுகூடியுள்ள அனைத்து சோமகர்களையும் பாஞ்சாலர்களையும் கொல்வேன்; சிகண்டியை மட்டும் விட்டுவிடுவேன்.
6.98.20
तैर्वाऽहं निहतः सङ्ख्ये गमिष्ये यमसादनम् ।
तान्वा निहत्य समरे प्रीतिं दास्याम्यहं तव ॥ ६.९८.२० ॥
அல்லது நான் அவர்களால் போரில் கொல்லப்பட்டு யமலோகம் செல்வேன்; அல்லது அவர்களைப் போரில் கொன்று உமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவேன்.
6.98.21
पूर्व हि स्त्री समुत्पन्ना शिखण्डी राजवेश्मनि ।
वरदानात्पुमाञ्जातः सैषा वे स्त्री शिखण्डिनी ॥ ६.९८.२१ ॥
முன்பு சிகண்டி அரண்மனையில் பெண்ணாகப் பிறந்தாள்; வரத்தின் காரணமாக அவள் ஆணானாள். அவளே இந்தப் பெண் சிகண்டினி.
6.98.22
तमहं न हनिष्यामि प्राणत्यागेऽपि भारत ।
याऽसौ प्राङ्वर्मिता धात्रा सैषा वै स्त्री शिखण्डिनी ॥ ६.९८.२२ ॥
பரதகுலத்தவனே, உயிரையே இழந்தாலும் நான் அவனைக் கொல்லமாட்டேன்; முன்பு படைப்பாளர் எவரைப் பெண்ணாகப் படைத்தாரோ, அவளே இந்தப் பெண் சிகண்டினி.
6.98.23
सुखं स्वपिहि गान्धारे श्वोऽस्मि कर्ता महारणम् ।
यं जनाः कथयिष्यन्ति यावत्स्थास्यति मेदिनी ॥ ६.९८.२३ ॥
காந்தாரியின் மகனே, சுகமாக உறங்கு; நாளை நான் ஒரு மாபெரும் போரை நடத்துவேன். பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை மக்கள் அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள்.
6.98.24
एवमुक्तस्तव सुतो निर्जगाम जनेश्वर ।
अभिवाद्य गुरुं मूर्ध्ना प्रययौ स्वं निवेशनम् ॥ ६.९८.२४ ॥
மக்கள் தலைவனே, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் உமது மகன் வெளியேறினான்; குருவை தலை வணங்கி வணங்கிவிட்டு தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.
6.98.25
आगम्य तु ततो राजा विसृज्य च महाजनम् ।
प्रविवेश ततस्तूर्णं क्षयं शत्रुक्षयंकरः ॥ ६.९८.२५ ॥
அரசன் திரும்பி வந்து பெரும் மக்கள் கூட்டத்தை அனுப்பிவிட்டு, பகைவரை அழிப்பவராய் விரைவாகத் தம் மாளிகைக்குள் நுழைந்தார்.
6.98.26
प्रहृष्टः स निशां तां च गमयामास पार्थिवः ।
प्रभातायां च शर्वर्यां प्रातरुत्थाय तान्नृपः ॥ ६.९८.२६ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அரசன் அந்த இரவைக் கழித்தான்; விடியற்காலையில் எழுந்து, அவன் அவர்களை (அழைத்தான்).
6.98.27
राज्ञः समाज्ञापयत सेनां योजयतेति ह ।
अद्य भीष्मो रणे क्रद्धो निहनिष्यति सोमकान् ॥ ६.९८.२७ ॥
அரசனின் கட்டளைப்படி அவன் படையை அணிவகுக்கச் சொன்னான்; இன்று போரில் கோபமுற்ற பீஷ்மர் சோமகர்களைக் கொல்வார் என்று (கூறினான்).
6.98.28
दुर्योधनस्य तच्छ्रुत्वा रात्रौ विलपितं बहु ।
मन्यमानः स तं राजन्प्रत्यादेशमिवात्मनः ॥ ६.९८.२८ ॥
துரியோதனனின் அந்த இரவு நேரப் பலவகைப் புலம்பலைக் கேட்டு, அரசே, அதை தனக்கு ஒரு கண்டனம் போல அவன் கருதி (நினைத்தான்).
6.98.29
निर्वेदं परमं गत्वा विनिन्द्य परवश्यताम् ।
दीर्घं दध्यौ शान्तनवो योद्धुकामोऽर्जुनं रणे ॥ ६.९८.२९ ॥
மிகுந்த வருத்தம் அடைந்து, பிறரைச் சார்ந்திருத்தலை நிந்தித்து, போரில் அர்ஜுனனுடன் போர் புரிய விரும்பிய சாந்தனுவின் மகன் நீண்ட நேரம் சிந்தித்தார்.
6.98.30
इङ्गितेन तु तज्ज्ञात्वा गाङ्गेयेन विचिन्तितम् ।
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमचोदयत् ॥ ६.९८.३० ॥
ஆனால் கங்கையின் மகனின் குறிப்பால் அவரது எண்ணத்தை அறிந்து, மகாராஜாவே, துரியோதனன் துச்சாசனனைத் தூண்டினான்.
6.98.31
दुःशासन रथास्तूर्णं युज्यन्तां भीष्मरक्षिणः ।
द्वाविंशतिमनीकानि सर्वाण्येवाभिचोदय ॥ ६.९८.३१ ॥
துச்சாசனா, பீஷ்மரைக் காக்கும் தேர்கள் விரைவில் பூட்டப்படட்டும். இருபத்திரண்டு படைப்பிரிவுகள் அனைத்தையும் முன்னேற்று.
6.98.32
अयं हि समनुप्राप्तो वर्षपूगाभिचिन्तितः ।
पाण्डवानां ससैन्यानां वधो राज्यस्य चागमः ॥ ६.९८.३२ ॥
பல ஆண்டுகளாக எண்ணியிருந்த இந்தத் தருணம் இப்போது வந்துவிட்டது: படைகளுடன் பாண்டவர்களின் அழிவும், அரசின் அடைதலும்.
6.98.33
तत्र कार्यमहं मन्ये भीष्मस्यैवाभिरक्षणम् ।
स नो गुप्तः सहायः स्याद्धन्यात्पार्थांश्च संयुगे ॥ ६.९८.३३ ॥
ஆகவே பீஷ்மரைக் காப்பதே முதன்மைக் கடமை என்று நான் கருதுகிறேன். காக்கப்பட்டால் அவர் நமக்குத் துணையாக இருந்து போரில் பிருதையின் மகன்களைக் கொல்வார்.
6.98.34
अब्रवीद्धि विशुद्धात्मा नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
स्त्रीपूर्वको ह्यसौ राजंस्तस्माद्वर्ज्यो मया रणे ॥ ६.९८.३४ ॥
தூய ஆன்மா கொண்டவர் சொன்னார்: நான் சிகண்டியைக் கொல்லமாட்டேன்; அவன் முன்பு பெண்ணாக இருந்தவன். ஆகவே அரசே, போரில் நான் அவனைத் தவிர்ப்பேன்.
6.98.35
लोकस्तद्वेद यदहं पितुः प्रियचिकीर्षया ।
राज्यं स्फीतं महाबाहो स्त्रियश्च त्यक्तवान्पुरा ॥ ६.९८.३५ ॥
என் தந்தையை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால், நான் முன்பு செழிப்பான அரசையும் பெண்களையும் துறந்தேன் என்பதை உலகம் அறியும், மகாபாகுவே.
6.98.36
नैव चाहं स्त्रियं जातु न स्त्रीपूर्वं कथंचन ।
हन्यां युधि नरश्रेष्ठ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.९८.३६ ॥
நான் ஒருபோதும் எந்தப் பெண்ணையும், முன்பு பெண்ணாக இருந்தவனையும் போரில் எந்த வகையிலும் கொல்லமாட்டேன். நரசிரேஷ்டனே, இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
6.98.37
अयं स्त्रीपूर्वको राजञ्छिखण्डी यदि ते श्रुतः ।
उद्योगे कथितं सर्वं यथा जाता शिखण्डिनी ॥ ६.९८.३७ ॥
அரசே, நீர் கேட்டிருந்தால், இந்த சிகண்டி முன்பு பெண்ணாய் இருந்தவன். உத்யோக பருவத்தில் சிகண்டினி எவ்வாறு பிறந்தாள் என்பது முழுவதும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
6.98.38
कन्या भूत्वा पुमाञ्जातः स च योत्स्यति भारत ।
तस्याहं प्रमुखे बाणान्न मुञ्चेयं कथंचन ॥ ६.९८.३८ ॥
பெண்ணாய் இருந்து ஆணாகப் பிறந்தவன் அவன்; ஓ பாரதா, அவன் போரிடுவான். அவன் முன்னால் நான் ஒருபோதும் அம்புகளை விடமாட்டேன்.
6.98.39
युद्धे हि क्षत्रियांस्तात पाण्डवानां जयैषिणः ।
सर्वानन्यान्हनिष्यामि संप्राप्तान्रणमूर्धनि ॥ ६.९८.३९ ॥
அன்பனே, போரில் பாண்டவர்களின் வெற்றியை விரும்பி வரும் க்ஷத்ரியர்கள் அனைவரையும், போர்முனையில் வரும் மற்றவர்களையும் நான் கொல்வேன்.
6.98.40
एवं मां भरतश्रेष्ठ गाङ्गेयः प्राह शास्त्रवित् ।
तत्र सर्वात्मना मन्ये गाङ्गेयस्यैव पालनम् ॥ ६.९८.४० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, சாத்திரம் அறிந்த கங்கைமகன் (பீஷ்மர்) இவ்வாறு எனக்குச் சொன்னார். ஆகவே, கங்கைமகனைக் காப்பதே முழுமனதோடு என் கருத்து.
6.98.41
अरक्ष्यमाणं हि वृको हन्यात्सिंहं महाहवे ।
मा वृकेणेव गाङ्गेयं घातयेम शिखण्डिना ॥ ६.९८.४१ ॥
பாதுகாக்கப்படாத சிங்கத்தை பெரும்போரில் ஓநாயும் கொல்லக்கூடும். ஓநாயால் கொல்லப்படுவதுபோல் சிகண்டியால் கங்கைமகனை நாம் கொல்ல விடக்கூடாது.
6.98.42
मातुलः शकुनिः शल्यः कृपो द्रोणो विविंशतिः ।
यत्ता रक्षन्तु गाङ्गेयं तस्मिन्गुप्ते ध्रुवो जयः ॥ ६.९८.४२ ॥
மாமன் சகுனி, சல்யன், கிருபர், துரோணர், விவிம்சதி ஆகியோர் எச்சரிக்கையுடன் கங்கைமகனைக் காக்கட்டும். அவன் பாதுகாக்கப்பட்டால் வெற்றி நிச்சயம்.
6.98.43
एतच्छ्रुत्वा तु ते सर्वे दुर्योधनवचस्तदा ।
सर्वतो रथवंशेन गाङ्गेयं पर्यवारयन् ॥ ६.९८.४३ ॥
துரியோதனனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவர்கள் அனைவரும் அப்போது தேர்ப்படையின் வரிசையால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கங்கையின் மகனான பீஷ்மரைச் சூழ்ந்தனர்.
6.98.44
पुत्राश्च तव गाङ्गेयं परिवार्य ययुर्मुदा ।
कम्पयन्तो भुवं द्यां च क्षोभयन्तश्च पाण्डवान् ॥ ६.९८.४४ ॥
உங்கள் மகன்கள் கங்கையின் மகனைச் சூழ்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் சென்றனர்; பூமியையும் வானத்தையும் நடுங்கச் செய்து பாண்டவர்களைக் கலங்கச் செய்தனர்.
6.98.45
ते रथैः सुप्रसंयुक्तैर्दन्तिभिश्च महारथाः ।
परिवार्य रणे भीष्मं दंशिताः समवस्थिताः ॥ ६.९८.४५ ॥
அந்த மகாரதர்கள் நன்கு பூட்டிய தேர்களுடனும் யானைகளுடனும், கவசம் அணிந்து, போர்க்களத்தில் பீஷ்மரைச் சூழ்ந்து உறுதியாக நின்றனர்.
6.98.46
यथा देवासुरे युद्धे त्रिदशा वज्रधारिणम् ।
सर्वे ते स्म व्यतिष्ठन्त रक्षन्तस्तं महारथम् ॥ ६.९८.४६ ॥
தேவாசுரப் போரில் தேவர்கள் வஜ்ரதாரியை (இந்திரனை) காத்தபடி நின்றது போல, அவர்கள் அனைவரும் அந்த மகாரதரைக் காத்தபடி நின்றனர்.
6.98.47
ततो दुर्योधनो राजा पुनर्भ्रातरमब्रवीत् ।
सव्यं चक्रं युधामन्युरुत्तमौजाश्च दक्षिणम्।
गोप्तारावर्जुनस्यैतावर्जुनोऽपि शिखण्डिनः ॥ ६.९८.४७ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் மீண்டும் தன் சகோதரனிடம் கூறினான் — 'இடது சக்கரத்தில் யுதாமன்யுவும், வலது சக்கரத்தில் உத்தமௌஜஸும் அர்ஜுனனின் காவலர்கள்; அர்ஜுனனோ சிகண்டியின் காவலன்.'
6.98.48
रक्ष्यमाणः स पार्थेन तथास्माभिर्विवर्जितः ।
यथा भीष्मं न नो हन्याद्दुःशासन तथा कुरु ॥ ६.९८.४८ ॥
'துச்சாசனா, அர்ஜுனனால் காக்கப்படும் அவன் நம்மிடமிருந்து விலக்கப்பட்டவன்; அதனால் அவன் நம் பீஷ்மரைக் கொல்லாதபடி செய்.'
6.98.49
भ्रातुस्तद्वचनं श्रुत्वा पुत्रो दुःशासनस्तव ।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा प्रययौ सह सेनया ॥ ६.९८.४९ ॥
சகோதரனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, உமது மகன் துஶ்சாசனன் பீஷ்மரை முன்னிறுத்தி படையுடன் சென்றான்.
6.98.50
भीष्मं तु रथवंशेन दृष्ट्वा समभिसंवृतम् ।
अर्जुनो रथिनां श्रेष्ठो धृष्टद्युम्नमुवाच ह ॥ ६.९८.५० ॥
தேர்வீரர்களில் சிறந்த அருச்சுனன், தேர்ப்படையால் சூழப்பட்ட பீஷ்மரைக் கண்டு திருஷ்டத்யும்னனிடம் கூறினான்.
6.98.51
शिखण्डिनं नरव्याघ्रं भीष्मस्य प्रमुखे नृप ।
स्थापयस्वाद्य पाञ्चाल्य तस्य गोप्ताऽहमित्युत ॥ ६.९८.५१ ॥
அரசே, பாஞ்சால இளவரசே! இன்று நரவியாக்ரனான சிகண்டியை பீஷ்மருக்கு முன் நிறுத்து; 'நான் அவனைக் காப்பவன்' என்றும் கூறு.