ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
तमप्रतिमसत्वौजोबलवीर्यपराक्रमम् ।
हतं देवव्रतं श्रुत्वा पाञ्चाल्येन शिखण्डिना ॥ ७.१.१ ॥
ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನರನಿಗೂ ನರೋತ್ತಮನಿಗೂ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೂ ವ್ಯಾಸನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಜಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಅಪ್ರತಿಮ ಸತ್ತ್ವ, ಓಜಸ್ಸು, ಬಲ, ವೀರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ದೇವವ್ರತನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ಪಾಂಚಾಲ್ಯ ಶಿಖಂಡಿಯು ಕೊಂದನೆಂದು ಕೇಳಿ—
7.1.2
धृतराष्ट्रस्ततो राजा शोकव्याकूललोचनः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे हते पितरि वीर्यवान् ॥ ७.१.२ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಶೋಕದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು. ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ತಂದೆ ಹತನಾದಾಗ ಆ ವೀರ್ಯವಂತನು ಏನು ಮಾಡಿದನು?
7.1.3
तस्य पुत्रो हि भगवान्भीष्मद्रोणमुखै रथैः ।
पराजित्य महेष्वासान्पाण्डवान् राज्यमिच्छति ॥ ७.१.३ ॥
ಅವನ ಮಗ ಭಗವಂತನು (ದುರ್ಯೋಧನನು), ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟ ರಥಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಗಾರರಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
7.1.4
तस्मिन्हते तु भगवन्केतौ सर्वधनुष्मताम् ।
यदचेष्टत कौरव्यस्तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ७.१.४ ॥
ಆ ಧ್ವಜವೆನಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಗಾರರ ಆಧಾರನಾದವನು ಹತನಾದ ನಂತರ ಕೌರವನು ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು, ತಪೋಧನನೇ, ನನಗೆ ಹೇಳು.
7.1.5
निहतं पितरं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
लेभे न शान्तिं कौरव्यश्चिन्ताशोकपरायणः ॥ ७.१.५ ॥
ತಂದೆ ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿ ಜನಾಧಿಪನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕೌರವನು ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದನು.
7.1.6
तस्य चिन्तयतो दुःखमनिशं पार्थिवस्य तत् ।
आजगाम विशुद्धात्मा पुनर्गावल्गणिस्तदा ॥ ७.१.६ ॥
ರಾಜನು ಅವಿರತವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಗಾವಲ್ಗಣಿ (ಸಂಜಯ) ಮತ್ತೆ ಬಂದನು.
7.1.7
व्यासप्रसादाद्विज्ञाय सर्वं वृत्तान्तमुत्तमम् ।
सैनिकानां च सर्वेषां सेनयोरुभयोस्तदा ॥ ७.१.७ ॥
ವ್ಯಾಸರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆಗ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ಎಲ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿದು.
7.1.8
शिबिरात्सञ्जयं प्राप्तं निशि नागाह्वयं पुरम् ।
आम्बिकेयो महाराज धृतराष्ट्रोऽन्वपृच्छत ॥ ७.१.८ ॥
ರಾತ್ರಿ ಶಿಬಿರದಿಂದ ನಾಗಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸಂಜಯನನ್ನು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
7.1.9
श्रुत्वा भीष्मस्य निधनमप्रहृष्टमना भृशम् ।
पुत्राणां जयमाकाङ्क्षन्विललापातुरो यथा ॥ ७.१.९ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಮರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಪುತ್ರರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.
7.1.10
संशोच्य तु महात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
किमकार्षुःपरं तात कुरवः कालचोदिताः ॥ ७.१.१० ॥
ಮಹಾತ್ಮ, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಶೋಕಿಸಿ, ಮಗನೇ, ಕಾಲಪ್ರೇರಿತರಾದ ಕುರುಗಳು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಿದರು?
7.1.11
तस्मिन्विनिहते शूरे दुराधर्षे महात्मनि ।
किं नु स्वित्कुरवोऽकार्षुर्निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१.११ ॥
ಆ ಶೂರ, ದುರ್ಧರ್ಷ, ಮಹಾತ್ಮ ಹತನಾದ ಬಳಿಕ, ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಕುರುಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರು?
7.1.12
तदुदीर्णं महत्सैन्यं त्रैलोक्यस्यापि सञ्जय ।
भयमुत्पादयेत्तीव्रं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ७.१.१२ ॥
ಸಂಜಯ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ತೀವ್ರ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ.
7.1.13
को हि दौर्योधने सैन्ये पुमानासीन्महारथः ।
यं प्राप्य समरे वीरा न त्रस्यन्ति महाभये ॥ ७.१.१३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಾರಥ ಪುರುಷನಿದ್ದನು, ಅವನನ್ನು ಪಡೆದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೀರರು ಮಹಾಭಯದಲ್ಲೂ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲವೋ?
7.1.14
देवव्रते तु निहते कुरूणामृषभे तदा ।
किमकार्षुर्नृपतयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१.१४ ॥
ಕುರುಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಭನಾದ ದೇವವ್ರತ (ಭೀಷ್ಮ) ಹತನಾದಾಗ ರಾಜರು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
7.1.15
शृणु राजन्नेकमना वचनं ब्रुवतो मम ।
यत्ते पुत्रास्तदाकार्षुर्हते देवव्रते मृधे ॥ ७.१.१५ ॥
ರಾಜನೇ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುವ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು — ದೇವವ್ರತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದಾಗ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ಮಾಡಿದ್ದು ಇದು.
7.1.16
निहते तु तदा भीष्मे राजन्सत्यपराक्रमे ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च प्राध्यायन्त पृथक्पृथक् ॥ ७.१.१६ ॥
ರಾಜನೇ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಷ್ಮ ಹತನಾದಾಗ ನಿನ್ನವರೂ ಪಾಂಡವರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
7.1.17
विस्मिताश्च प्रहृष्टाश्च क्षत्रधर्मं निशम्य ते ।
स्वधर्मं निन्दमानास्ते प्रणिपत्य महात्मने ॥ ७.१.१७ ॥
ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಚಾರಮಾಡಿ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
7.1.18
शयनं कल्पयामासुर्भीष्मायामितकर्मणे ।
सोपधानं नरव्याघ्र शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१.१८ ॥
ಅಮಿತಕರ್ಮಿಯಾದ ಭೀಷ್ಮನಿಗಾಗಿ ಅವರು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು — ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ದಿಂಬಿನೊಂದಿಗೆ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ.
7.1.19
विधाय रक्षां भीष्माय समाभाष्य परस्परम् ।
अनुमान्य च गाङ्गेयं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७.१.१९ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿ, ಗಂಗಾಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ.
7.1.20
क्रोधसंरक्तनयनाः समवेत्य परस्परम् ।
पुनर्युद्धाय निर्जग्मुः क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१.२० ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿ, ಕಾಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.
7.1.21
ततस्तूर्यनिनादैश्च भेरीणां निनदेन च ।
तावकानामनीकानि परेषां च विनिर्ययुः ॥ ७.१.२१ ॥
ಆಗ ತುತ್ತೂರಿಗಳ ನಾದ ಮತ್ತು ಭೇರಿಗಳ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನವರ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ಸೇನೆಗಳು ಹೊರಟವು.
7.1.22
व्यावृत्तेऽर्यम्णि राजेन्द्र पतिते जाह्नवीसुते ।
अमर्षवशमापन्नाः कालोपहतचेतसः ॥ ७.१.२२ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಸೂರ್ಯ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಜಾಹ್ನವೀ ಪುತ್ರ ಬಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಕಾಲದಿಂದ ಮಂಕಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿ.
7.1.23
अनादृत्य वचः पथ्यं गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
निर्ययुर्भरतश्रेष्टाः शस्त्राण्यादाय सत्वराः ॥ ७.१.२३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಗಂಗಾಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನ ಹಿತವಚನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠರು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು.
7.1.24
मोहात्तव सपुत्रस्य वधाच्छान्तनवस्य च ।
कौरवा मृत्युनाऽऽहूताः सहिताः सर्वराजभिः ॥ ७.१.२४ ॥
ನಿನ್ನ ಮೋಹದಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನ ವಧೆಯಿಂದ, ಕೌರವರು ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಸರ್ವರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ.
7.1.25
अजावय इवागोपा वने श्वापदसंकुले ।
कर्णकर्णेति चाक्रन्दञ्छेषा भारत पार्थिवाः।
भृशमुद्विग्नमनसो हीना देवव्रतेन ते ॥ ७.१.२५ ॥
ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುರುಬನಿಲ್ಲದ ಆಡು ಕುರಿಗಳಂತೆ, 'ಕರ್ಣ, ಕರ್ಣ' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ, ಭಾರತ, ಉಳಿದ ರಾಜರು ದೇವವ್ರತನಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲ ಮನಸ್ಸಿನವರಾದರು.
7.1.26
पतिते भरतश्रेष्ठे बभूव कुरुवाहिनी ।
द्यौरिवापेतनक्षत्रा हीनं खमिव वायुना ॥ ७.१.२६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬಿದ್ದಾಗ ಕುರುಸೇನೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಂತೆ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಆಯಿತು.
7.1.27
विपन्नसस्येव मही वाक्चैवासंस्कृता यथा ।
आसुरीव यथा सेना निगृहीते नृपे बलौ ॥ ७.१.२७ ॥
ಬೆಳೆ ನಾಶವಾದ ಭೂಮಿಯಂತೆ, ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಮಾತಿನಂತೆ, ಬಲಿ ರಾಜನು ಬಂಧಿತನಾದಾಗ ಅಸುರ ಸೇನೆಯಂತೆ ಆಯಿತು.
7.1.28
विधवेव वारारोहा शुष्कतोयेव निम्नगा ।
वृकैरिव वने रुद्धा पृषती हतयूथपा ॥ ७.१.२८ ॥
ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸುಂದರಿಯಂತೆ, ನೀರು ಒಣಗಿದ ನದಿಯಂತೆ, ಯೂಥಪತಿ ಸತ್ತ ಚಿತ್ರಮೃಗವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತೋಳಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ.
7.1.29
शरभाऽऽहतसिंहेव महती गिरिकन्दरा ।
सा सेना भरतश्रेष्ठे पतिते जाह्नवीसुते ॥ ७.१.२९ ॥
ಶರಭನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಹವಿದ್ದ ಮಹಾ ಪರ್ವತ ಗುಹೆಯಂತೆ ಆ ಸೇನೆ ಆಯಿತು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಾಹ್ನವಿಯ ಪುತ್ರ ಬಿದ್ದಾಗ.
7.1.30
विष्वग्वाताहतिक्षुब्धा नौरिवासीन्महार्णवे ।
बलिभिः पाण्डवैर्वीरैर्लब्धलक्षैर्भृशार्दिता ॥ ७.१.३० ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಾಡಿದ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯಂತೆ ಆ ಸೇನೆ ಆಯಿತು, ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾಂಡವ ವೀರರಿಂದ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತವಾಯಿತು.
7.1.31
सा तदासीद्भृशं सेना व्याकुलाश्वरथद्विपा ।
विपन्नभूयिष्ठनरा कृपणा ध्वस्तमानसा ॥ ७.१.३१ ॥
ಆಗ ಆ ಸೇನೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿತ್ತು; ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿದ್ದವು; ಬಹುತೇಕ ಯೋಧರು ಮಡಿದಿದ್ದರು; ಅದು ದೀನವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಮುರಿದಂತಿತ್ತು.
7.1.32
तस्यां त्रस्ता नृपतयः सैनिकाश्च पृथग्विधाः ।
पाताल इव मज्जन्तो हीना देवव्रतेन ते। ॥ ७.१.३२ ॥
ಆ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಭೀತರಾದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಸೈನಿಕರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇದ್ದರು; ದೇವವ್ರತನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಹಾಗಿದ್ದರು.
7.1.33
कर्णस्य कुरवोऽस्मार्षुः स हि देवव्रतोपमः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं रोचमानमिवातिथिम् ॥ ७.१.३३ ॥
ಕುರುಗಳು ಕರ್ಣನನ್ನು ನೆನೆದರು; ಅವನು ದೇವವ್ರತನಿಗೆ ಸಮಾನನು, ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಬೆಳಗುವ ಅತಿಥಿಯಂತೆ ಇದ್ದನು.
7.1.34
बन्धुमापद्गतस्येव तमेवोपागमन्मनः ।
चुक्रुशुः कर्णकर्णेति तत्र भारत पार्थिवाः ॥ ७.१.३४ ॥
ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಂಧುವಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಅವನ ಕಡೆಗೇ ಹೋಯಿತು; ಓ ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರು 'ಕರ್ಣ, ಕರ್ಣ' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
7.1.35
राधेयं हितमस्माकं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
स हि नाबुध्यत तदा दशाहानि महायशाः ॥ ७.१.३५ ॥
ರಾಧೆಯ ಮಗ, ನಮಗೆ ಹಿತಕರನಾದ, ಸೂತಪುತ್ರ, ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು — ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಆಗ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.1.36
सामात्यबन्धुः कर्णो वै तमानयत माचिरम्। ॥ ७.१.३६ ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕರ್ಣನನ್ನು — ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಕರೆತನ್ನಿ, ತಡಮಾಡಬೇಡಿ.
7.1.37
रथेषु गण्यमानेषु बलविक्रमशालिषु ।
सङ्ख्यातोऽर्धरथः कर्णो द्विगुणः सन्नरर्षभः ॥ ७.१.३७ ॥
ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ರಥಿಕರನ್ನು ಎಣಿಸುವಾಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಧರಥಿಕನೆಂದು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಯಿತು; ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಭ, ಎರಡರಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠನು.
7.1.38
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीः शूरसम्भतः ।
सासुरानपि देवेशान्रणे यो योद्धुमुत्सहेत् ॥ ७.१.३८ ॥
ರಥಿಕ-ಅತಿರಥಿಕರ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿರುವವನು, ಶೌರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದವನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸುರರೊಡನೆ ದೇವೇಶರೊಂದಿಗೂ ಹೋರಾಡಲು ಧೈರ್ಯವುಳ್ಳವನು.
7.1.39
स तु तेनैव कोपेन राजन्गाङ्गेयमुक्तवान् ।
त्वयि जीवति कौरव्य नाहं योत्स्ये कदाचन। ॥ ७.१.३९ ॥
ಆದರೆ ಅವನು ಅದೇ ಕೋಪದಿಂದ ಗಾಂಗೇಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ಕೌರವನೇ, ನೀನು ಜೀವಂತವಿರುವವರೆಗೆ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹೋರಾಡುವುದಿಲ್ಲ.'
7.1.40
त्वया तु पाण्डवेयेषु निहतेषु महामृधे ।
दुर्योधनमनुज्ञाप्य वनं यास्यामि कौरव ॥ ७.१.४० ॥
'ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ನಂತರ, ಕೌರವನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.'
7.1.41
हते वा त्वयि पार्थैस्तु युधि स्वर्गमुपेयुषि ।
हन्तास्म्येकरथेनैव कृत्स्नान् यान्मन्यसे रथान् ॥ ७.१.४१ ॥
'ಅಥವಾ ಪಾರ್ಥರಿಂದ ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರ, ನೀನು ಯೋಚಿಸುವ ಎಲ್ಲ ರಥಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.'
7.1.42
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दशाहान्येक एव स ।
नायुध्यत ततः कर्णः पुत्रस्य तव संयते ॥ ७.१.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಕರ್ಣನು ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ.
7.1.43
भीष्मः समरविक्रान्तः पाण्डवेयस्य भारत ।
जघान समरे योधानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ ७.१.४३ ॥
ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಷ್ಮನು ಅಸಂಖ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಪಾಂಡವರ ಯೋಧರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.1.44
तस्मिंस्तु निहते शूरे सत्यसन्धे महौजसि ।
त्वत्सुताः कर्णमस्मार्षुस्तर्तुकामा इव प्लवम् ॥ ७.१.४४ ॥
ಆ ಶೂರ, ಸತ್ಯಸಂಧ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಹತನಾದಾಗ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ದಾಟಬಯಸುವವರು ತೆಪ್ಪವನ್ನು ನೆನೆಯುವಂತೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ನೆನೆದರು.
7.1.45
तावकास्तव पुत्राश्च सहिताः सर्वराजभिः ।
हा कर्ण इति चाक्रन्दन्कालोऽयमिति अब्रुवन् ॥ ७.१.४५ ॥
ನಿನ್ನ ಜನರು, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲ ರಾಜರೊಡನೆ "ಅಯ್ಯೋ ಕರ್ಣ!" ಎಂದು ಕೂಗಿ, "ಇದೇ ಕಾಲ" ಎಂದರು.
7.1.46
एवं ते स्म हि राधेयं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
चुक्रुशुः सहिता योधास्तत्र तत्र महाबलाः ॥ ७.१.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾಬಲ ಯೋಧರು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ರಾಧೆಯ ಮಗ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಳಿದರು.
7.1.47
जामदग्न्याभ्यनुज्ञातमस्त्रे दुर्वारपौरुषम् ।
अगमन्नो मनः कर्णं बन्धुमात्ययिकेष्विव ॥ ७.१.४७ ॥
ಜಮದಗ್ನಿ ಪುತ್ರ ಪರಶುರಾಮರಿಂದ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ, ತಡೆಯಲಾಗದ ಪೌರುಷದ ಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಹೋಯಿತು, ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ.
7.1.48
स हि शक्तो रणे राजञ्स्त्रातुमस्मान्महाभयात् ।
त्रिदशानिव गोविन्दः सततं सुमहाभयात् ॥ ७.१.४८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು; ಗೋವಿಂದನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ.
7.1.49
तथा तु सञ्जयं कर्णं कीर्तयन्तं पुनः पुनः ।
आशीविषवदुच्छ्वस्य धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜಯನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಸರ್ಪದಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.1.50
यत्तद्वैकर्तनं कर्णमगमद्वो मनस्तदा ।
उप्यरक्षत्स राधेयः सूतपुत्रस्तनुत्यजः ॥ ७.१.५० ॥
ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು; ರಾಧೆಯ ಮಗನೂ ಸೂತಪುತ್ರನೂ ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದವನೂ ಆದ ಅವನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
7.1.51
अपि तन्न मृषाकार्षीत्कच्चित्सत्यपराक्रमः ।
सम्भान्तानां तदार्तानां त्रस्तानां त्राणमिच्छतां ॥ ७.१.५१ ॥
ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವನು, ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದವರಿಗೆ, ಪೀಡಿತರಿಗೆ, ಭಯಭೀತರಿಗೆ, ರಕ್ಷಣೆ ಬಯಸಿದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲವೇ?
7.1.52
अपि तत्पूरयांचक्रे धनुर्धरवरो युधि ।
यत्तद्विनिहते भीष्मे कौरवाणामपाकृतम् ॥ ७.१.५२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುರ್ಧರನಾದ ಅವನು, ಭೀಷ್ಮನು ಹತನಾದಾಗ ಕೌರವರಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನೇ?
7.1.53
तत्खण्डं पूरयन्कर्णः परेषामादधद्भयम् ।
स हि वै पुरुषव्याघ्रो लोके सञ्जय कथ्यते ॥ ७.१.५३ ॥
ಆ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಕರ್ಣನು ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಓ ಸಂಜಯ, ಅವನೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.1.54
आर्तानां बान्धवानां च क्रन्दतां च विशेषतः ।
परित्यज्य रणे प्राणांस्तत्त्राणार्थं च शर्म च।
कृतवान्मम पुत्राणां जयाशां सफलामपि ॥ ७.१.५४ ॥
ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜಯದ ಆಶೆಯನ್ನೂ ಅವನು ಫಲಪ್ರದಗೊಳಿಸಿದನು.
7.1.63
भीष्मेण हि महाबाहुः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१.६३ ॥
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಭೀಷ್ಮನು (ಬೀಳಿಸಿದನು).