மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
तमप्रतिमसत्वौजोबलवीर्यपराक्रमम् ।
हतं देवव्रतं श्रुत्वा पाञ्चाल्येन शिखण्डिना ॥ ७.१.१ ॥
நாராயணனை வணங்கி, நரனையும் நரோத்தமனையும், தேவி சரஸ்வதியையும் வியாசரையும் வணங்கி, பின்னர் வெற்றியைச் சொல்ல வேண்டும். ஒப்பற்ற வலிமை, ஓஜஸ், பலம், வீர்யம், பராக்கிரமம் கொண்ட தேவவிரதனை (பீஷ்மரை) பாஞ்சால நாட்டவனான சிகண்டியால் கொல்லப்பட்டான் என்று கேட்டு—
7.1.2
धृतराष्ट्रस्ततो राजा शोकव्याकूललोचनः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे हते पितरि वीर्यवान् ॥ ७.१.२ ॥
அப்போது அரசன் திருதராட்டிரன் துயரால் கலங்கிய கண்களுடையவனாக இருந்தான். பிராமணரிஷியே, தந்தை கொல்லப்பட்ட பின் அந்த வீரன் என்ன செய்தான்?
7.1.3
तस्य पुत्रो हि भगवान्भीष्मद्रोणमुखै रथैः ।
पराजित्य महेष्वासान्पाण्डवान् राज्यमिच्छति ॥ ७.१.३ ॥
அவனது மகன் பகவான் (துரியோதனன்), பீஷ்மரும் துரோணரும் முன்னணியில் நிற்கும் தேர்களால், மகா வில்லாளிகளான பாண்டவர்களை வென்று அரசைக் விரும்புகிறான்.
7.1.4
तस्मिन्हते तु भगवन्केतौ सर्वधनुष्मताम् ।
यदचेष्टत कौरव्यस्तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ७.१.४ ॥
அந்த கொடி போன்றவன், எல்லா வில்லாளிகளுக்கும் மேலானவன் கொல்லப்பட்ட பின் கௌரவன் (திருதராட்டிரன்) என்ன செய்தான் என்பதை, தவச் செல்வரே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.1.5
निहतं पितरं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
लेभे न शान्तिं कौरव्यश्चिन्ताशोकपरायणः ॥ ७.१.५ ॥
தந்தை கொல்லப்பட்டதைக் கேட்ட மக்களின் தலைவன் திருதராட்டிரன் அமைதி பெறவில்லை; அந்தக் கௌரவன் கவலையிலும் துயரிலும் மூழ்கினான்.
7.1.6
तस्य चिन्तयतो दुःखमनिशं पार्थिवस्य तत् ।
आजगाम विशुद्धात्मा पुनर्गावल्गणिस्तदा ॥ ७.१.६ ॥
அரசனின் அந்த இடைவிடாத கவலையும் துயரும் நிலவிய வேளையில், தூய உள்ளம் கொண்ட கவல்கணி (சஞ்சயன்) மீண்டும் வந்தான்.
7.1.7
व्यासप्रसादाद्विज्ञाय सर्वं वृत्तान्तमुत्तमम् ।
सैनिकानां च सर्वेषां सेनयोरुभयोस्तदा ॥ ७.१.७ ॥
வ்யாசரின் அருளால் முழு விவரத்தையும் அறிந்து, அப்போது இரு படைகளிலும் உள்ள அனைத்து வீரர்களின் நிலையையும் அறிந்து.
7.1.8
शिबिरात्सञ्जयं प्राप्तं निशि नागाह्वयं पुरम् ।
आम्बिकेयो महाराज धृतराष्ट्रोऽन्वपृच्छत ॥ ७.१.८ ॥
இரவில் பாளையத்திலிருந்து நாகாஹ்வய நகரத்திற்கு வந்து சேர்ந்த சஞ்சயனிடம், அம்பிகையின் மகனான திருதராஷ்டிரன் மகாராஜனே, வினவினான்.
7.1.9
श्रुत्वा भीष्मस्य निधनमप्रहृष्टमना भृशम् ।
पुत्राणां जयमाकाङ्क्षन्विललापातुरो यथा ॥ ७.१.९ ॥
பீஷ்மரின் மரணத்தைக் கேட்டு, மிகவும் மகிழ்ச்சியற்ற மனத்துடன், மகன்களின் வெற்றியை விரும்பியவனாய், துயருற்றவன் போல புலம்பினான்.
7.1.10
संशोच्य तु महात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
किमकार्षुःपरं तात कुरवः कालचोदिताः ॥ ७.१.१० ॥
மகாத்மாவான பீஷ்மருக்காக வருந்திய பின், மிகுந்த வீரமுடைய அவருக்காக, அன்பு மகனே, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட குருக்கள் மேலும் என்ன செய்தனர்?
7.1.11
तस्मिन्विनिहते शूरे दुराधर्षे महात्मनि ।
किं नु स्वित्कुरवोऽकार्षुर्निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१.११ ॥
அந்த வீரரும், வெல்ல முடியாதவரும், மகாத்மாவுமான அவர் கொல்லப்பட்ட பின், துயரக் கடலில் மூழ்கிய குருக்கள் என்ன செய்தனர்?
7.1.12
तदुदीर्णं महत्सैन्यं त्रैलोक्यस्यापि सञ्जय ।
भयमुत्पादयेत्तीव्रं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ७.१.१२ ॥
சஞ்சயா, மூவுலகையும் கூட அஞ்சச் செய்யக்கூடிய அந்தப் பெரும் படை, மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களுக்குக் கடும் அச்சத்தை உண்டாக்கும்.
7.1.13
को हि दौर्योधने सैन्ये पुमानासीन्महारथः ।
यं प्राप्य समरे वीरा न त्रस्यन्ति महाभये ॥ ७.१.१३ ॥
துரியோதனனின் படையில் எந்த மகாரதன் இருந்தான், அவனை அடைந்தால் போரில் வீரர்கள் பெரும் பயத்திலும் நடுங்கமாட்டார்களோ?
7.1.14
देवव्रते तु निहते कुरूणामृषभे तदा ।
किमकार्षुर्नृपतयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१.१४ ॥
குருக்களின் காளை போன்ற தேவவ்ரதன் (பீஷ்மர்) கொல்லப்பட்டபோது அரசர்கள் என்ன செய்தார்கள்? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.1.15
शृणु राजन्नेकमना वचनं ब्रुवतो मम ।
यत्ते पुत्रास्तदाकार्षुर्हते देवव्रते मृधे ॥ ७.१.१५ ॥
அரசே, ஒருமனதுடன் நான் சொல்வதைக் கேள் — தேவவ்ரதன் போரில் கொல்லப்பட்டபோது உன் மகன்கள் செய்தது இதுவே.
7.1.16
निहते तु तदा भीष्मे राजन्सत्यपराक्रमे ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च प्राध्यायन्त पृथक्पृथक् ॥ ७.१.१६ ॥
அரசே, உண்மையான வீரமுடைய பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபோது உன் பக்கத்தாரும் பாண்டவர்களும் தனித்தனியாக கவலையில் ஆழ்ந்தனர்.
7.1.17
विस्मिताश्च प्रहृष्टाश्च क्षत्रधर्मं निशम्य ते ।
स्वधर्मं निन्दमानास्ते प्रणिपत्य महात्मने ॥ ७.१.१७ ॥
க்ஷத்ரிய தர்மத்தை ஆராய்ந்து அவர்கள் வியப்பும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தனர்; தங்கள் சொந்த தர்மத்தை நிந்தித்தபடி அந்த மகாத்மாவுக்கு வணங்கினர்.
7.1.18
शयनं कल्पयामासुर्भीष्मायामितकर्मणे ।
सोपधानं नरव्याघ्र शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१.१८ ॥
அளவற்ற செயல்களுடைய பீஷ்மருக்கு அவர்கள் ஒரு படுக்கையை அமைத்தனர் — ஓ நரவ்யாக்ரா, தலையணையுடன், வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால்.
7.1.19
विधाय रक्षां भीष्माय समाभाष्य परस्परम् ।
अनुमान्य च गाङ्गेयं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७.१.१९ ॥
பீஷ்மருக்குப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடு செய்து, ஒருவரோடொருவர் கலந்து பேசி, கங்கையின் மகனாகிய பீஷ்மரிடம் அனுமதி பெற்று, அவரை வலம் வந்தனர்.
7.1.20
क्रोधसंरक्तनयनाः समवेत्य परस्परम् ।
पुनर्युद्धाय निर्जग्मुः क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१.२० ॥
சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் க்ஷத்திரியர்கள் ஒருவரோடொருவர் சந்தித்து, காலத்தால் தூண்டப்பட்டு மீண்டும் போருக்குப் புறப்பட்டனர்.
7.1.21
ततस्तूर्यनिनादैश्च भेरीणां निनदेन च ।
तावकानामनीकानि परेषां च विनिर्ययुः ॥ ७.१.२१ ॥
பின்னர் எக்காளங்களின் ஒலியும் பேரிகைகளின் முழக்கமும் கேட்க, உங்கள் படைகளும் எதிரிகளின் படைகளும் வெளியேறின.
7.1.22
व्यावृत्तेऽर्यम्णि राजेन्द्र पतिते जाह्नवीसुते ।
अमर्षवशमापन्नाः कालोपहतचेतसः ॥ ७.१.२२ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, சூரியன் திரும்பிச் சென்றதும், ஜாஹ்னவியின் மகன் வீழ்ந்ததும், சினத்தின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டு, காலத்தால் மழுங்கிய மனம் கொண்டவர்களாய்...
7.1.23
अनादृत्य वचः पथ्यं गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
निर्ययुर्भरतश्रेष्टाः शस्त्राण्यादाय सत्वराः ॥ ७.१.२३ ॥
மகாத்மாவாகிய கங்கையின் மகன் பீஷ்மரின் நலம் தரும் சொற்களை மதிக்காமல், பாரதர்களில் சிறந்தவர்கள் ஆயுதங்களை ஏந்தி விரைவாகப் புறப்பட்டனர்.
7.1.24
मोहात्तव सपुत्रस्य वधाच्छान्तनवस्य च ।
कौरवा मृत्युनाऽऽहूताः सहिताः सर्वराजभिः ॥ ७.१.२४ ॥
உங்கள் மோகத்தாலும், உங்கள் புதல்வர்களுடனும், சாந்தனுவின் மகன் வீழ்ந்ததாலும், கௌரவர்கள் மரணத்தால் அழைக்கப்பட்டு, எல்லா அரசர்களுடனும் சேர்ந்தனர்.
7.1.25
अजावय इवागोपा वने श्वापदसंकुले ।
कर्णकर्णेति चाक्रन्दञ्छेषा भारत पार्थिवाः।
भृशमुद्विग्नमनसो हीना देवव्रतेन ते ॥ ७.१.२५ ॥
காட்டு விலங்குகள் நிறைந்த வனத்தில் மேய்ப்பவனில்லாத ஆடுகளைப் போல், 'கர்ணா, கர்ணா' என்று அழைத்துக் கதறிய மீதமுள்ள அரசர்கள், பாரதா, தேவவிரதனை இழந்து மிகவும் கலங்கிய மனத்தவர்களானார்கள்.
7.1.26
पतिते भरतश्रेष्ठे बभूव कुरुवाहिनी ।
द्यौरिवापेतनक्षत्रा हीनं खमिव वायुना ॥ ७.१.२६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவர் வீழ்ந்ததும் குரு படை நட்சத்திரங்கள் நீங்கிய வானைப் போலவும், காற்றால் வெறுமையான ஆகாயம் போலவும் ஆயிற்று.
7.1.27
विपन्नसस्येव मही वाक्चैवासंस्कृता यथा ।
आसुरीव यथा सेना निगृहीते नृपे बलौ ॥ ७.१.२७ ॥
பயிர்கள் அழிந்த நிலம் போலவும், பண்படாத பேச்சு போலவும், அரசன் பலி கட்டுண்டபோது அசுரர் படை போலவும் ஆயிற்று.
7.1.28
विधवेव वारारोहा शुष्कतोयेव निम्नगा ।
वृकैरिव वने रुद्धा पृषती हतयूथपा ॥ ७.१.२८ ॥
கணவனை இழந்த அழகிய பெண் போலவும், நீர் வற்றிய ஆறு போலவும், தலைவன் கொல்லப்பட்ட புள்ளிமான் கூட்டம் காட்டில் ஓநாய்களால் சூழப்பட்டது போலவும்.
7.1.29
शरभाऽऽहतसिंहेव महती गिरिकन्दरा ।
सा सेना भरतश्रेष्ठे पतिते जाह्नवीसुते ॥ ७.१.२९ ॥
சரபத்தால் தாக்கப்பட்ட சிங்கம் இருந்த பெரிய மலைக் குகை போல, பரதர்களில் சிறந்த, ஜாஹ்னவியின் மகன் வீழ்ந்தபோது அந்தப் படை இருந்தது.
7.1.30
विष्वग्वाताहतिक्षुब्धा नौरिवासीन्महार्णवे ।
बलिभिः पाण्डवैर्वीरैर्लब्धलक्षैर्भृशार्दिता ॥ ७.१.३० ॥
நாற்புறமும் வீசிய காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட பெருங்கடலில் படகு போல், வலிமையான பாண்டவ வீரர்களால் குறிபார்த்துத் தாக்கப்பட்டு அப்படை மிகவும் துன்புற்றது.
7.1.31
सा तदासीद्भृशं सेना व्याकुलाश्वरथद्विपा ।
विपन्नभूयिष्ठनरा कृपणा ध्वस्तमानसा ॥ ७.१.३१ ॥
அப்போது அந்தப் படை மிகவும் கலங்கியிருந்தது; குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் குழம்பியிருந்தன; பெரும்பாலான வீரர்கள் வீழ்ந்துவிட்டனர்; அது பரிதாபமாகவும் மனம் உடைந்ததாகவும் இருந்தது.
7.1.32
तस्यां त्रस्ता नृपतयः सैनिकाश्च पृथग्विधाः ।
पाताल इव मज्जन्तो हीना देवव्रतेन ते। ॥ ७.१.३२ ॥
அதில் அஞ்சிய அரசர்களும் பல வகை வீரர்களும் பாதாளத்தில் மூழ்குபவர்கள் போல் இருந்தனர்; தேவவிரதரை இழந்து அவர்கள் இருந்தனர்.
7.1.33
कर्णस्य कुरवोऽस्मार्षुः स हि देवव्रतोपमः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं रोचमानमिवातिथिम् ॥ ७.१.३३ ॥
குருக்கள் கர்ணனை நினைத்தனர்; அவன் தேவவிரதருக்கு ஒப்பானவன், அனைத்து ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவன், ஒளிவீசும் விருந்தினர் போன்றவன்.
7.1.34
बन्धुमापद्गतस्येव तमेवोपागमन्मनः ।
चुक्रुशुः कर्णकर्णेति तत्र भारत पार्थिवाः ॥ ७.१.३४ ॥
ஆபத்தில் உள்ள உறவினனைப் போல் மனம் அவனையே நோக்கிச் சென்றது; ஓ பாரதா, அங்கு அரசர்கள் 'கர்ணா, கர்ணா' என்று கூவினர்.
7.1.35
राधेयं हितमस्माकं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
स हि नाबुध्यत तदा दशाहानि महायशाः ॥ ७.१.३५ ॥
ராதையின் மகனும், நமக்கு நன்மை செய்பவனும், சூதனின் மகனும், உயிரைத் துறக்கத் தயங்காதவனுமான கர்ணனை — அந்த மகாபுகழ்பெற்றவன் அப்போது பத்து நாட்களாக அதை அறியவில்லை.
7.1.36
सामात्यबन्धुः कर्णो वै तमानयत माचिरम्। ॥ ७.१.३६ ॥
அமைச்சர்கள், உறவினர்களுடன் கூடிய கர்ணனை — அவனை உடனே அழைத்து வாருங்கள், தாமதிக்காதீர்கள்.
7.1.37
रथेषु गण्यमानेषु बलविक्रमशालिषु ।
सङ्ख्यातोऽर्धरथः कर्णो द्विगुणः सन्नरर्षभः ॥ ७.१.३७ ॥
பலமும் வீரமும் கொண்ட தேர்வீரர்களை எண்ணும்போது, கர்ணன் அரைத்தேர்வீரனாகக் கணக்கிடப்பட்டான்; அவன் மனிதர்களில் சிறந்த காளை, இரு மடங்கு ஆனவன்.
7.1.38
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीः शूरसम्भतः ।
सासुरानपि देवेशान्रणे यो योद्धुमुत्सहेत् ॥ ७.१.३८ ॥
தேர்வீரர், அதிரதர் கணக்கில் முன்னணியில் நிற்கும், வீரத்தால் நிறைந்தவன்; போரில் அசுரர்களோடு தேவர் தலைவர்களுடனும் போரிட துணிபவன்.
7.1.39
स तु तेनैव कोपेन राजन्गाङ्गेयमुक्तवान् ।
त्वयि जीवति कौरव्य नाहं योत्स्ये कदाचन। ॥ ७.१.३९ ॥
ஆனால் அவன் அதே கோபத்துடன் கங்கையின் மகனிடம் கூறினான்: 'அரசே, கௌரவனே, நீர் உயிருடன் இருக்கும் வரை நான் ஒருபோதும் போரிடமாட்டேன்.'
7.1.40
त्वया तु पाण्डवेयेषु निहतेषु महामृधे ।
दुर्योधनमनुज्ञाप्य वनं यास्यामि कौरव ॥ ७.१.४० ॥
'ஆனால் உன்னால் பாண்டவர்கள் மகா போரில் கொல்லப்பட்ட பின், கௌரவனே, துரியோதனனிடம் அனுமதி பெற்று நான் காட்டுக்குச் செல்வேன்.'
7.1.41
हते वा त्वयि पार्थैस्तु युधि स्वर्गमुपेयुषि ।
हन्तास्म्येकरथेनैव कृत्स्नान् यान्मन्यसे रथान् ॥ ७.१.४१ ॥
'அல்லது நீ பார்த்தர்களால் போரில் கொல்லப்பட்டு சுவர்க்கம் சென்ற பின், நீ எண்ணும் அனைத்து தேர்களையும் ஒரே தேரால் தனியே நான் கொல்வேன்.'
7.1.42
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दशाहान्येक एव स ।
नायुध्यत ततः कर्णः पुत्रस्य तव संयते ॥ ७.१.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, பெரும்புயக்காரனாகிய அவன் பத்து நாட்கள் தனியே போரிடாமல் இருந்தான்; அப்போது கர்ணன் உன் மகனுக்காக போரில் போரிடவில்லை.
7.1.43
भीष्मः समरविक्रान्तः पाण्डवेयस्य भारत ।
जघान समरे योधानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ ७.१.४३ ॥
பாரதா, போரில் வலிமை மிக்க பீஷ்மர், எண்ணிலடங்காத பராக்கிரமத்துடன் போரில் பாண்டவப் படையின் வீரர்களைக் கொன்றார்.
7.1.44
तस्मिंस्तु निहते शूरे सत्यसन्धे महौजसि ।
त्वत्सुताः कर्णमस्मार्षुस्तर्तुकामा इव प्लवम् ॥ ७.१.४४ ॥
அந்த வீரனும், சத்திய சந்தனும், மாபெரும் ஓஜஸ் உடையவனுமான அவன் கொல்லப்பட்டபோது, உம் மகன்கள் கடக்க விரும்புவோர் படகை நினைப்பது போல் கர்ணனை நினைத்தனர்.
7.1.45
तावकास्तव पुत्राश्च सहिताः सर्वराजभिः ।
हा कर्ण इति चाक्रन्दन्कालोऽयमिति अब्रुवन् ॥ ७.१.४५ ॥
உம் ஆட்களும் உம் மகன்களும் எல்லா அரசர்களுடனும் சேர்ந்து, "ஐயோ கர்ணா!" என்று கதறி, "இதுவே காலம்" என்றனர்.
7.1.46
एवं ते स्म हि राधेयं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
चुक्रुशुः सहिता योधास्तत्र तत्र महाबलाः ॥ ७.१.४६ ॥
இவ்வாறு அந்த மகாபலம் வாய்ந்த வீரர்கள் ஒன்றுகூடி, உடலைத் துறந்த ராதையின் மகனும் சூதனின் மகனுமான கர்ணனுக்காக இடங்கள்தோறும் கதறினர்.
7.1.47
जामदग्न्याभ्यनुज्ञातमस्त्रे दुर्वारपौरुषम् ।
अगमन्नो मनः कर्णं बन्धुमात्ययिकेष्विव ॥ ७.१.४७ ॥
ஜாமதக்னியின் மகன் பரசுராமரால் படைக்கலத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட, தடுக்க முடியாத ஆண்மை கொண்ட கர்ணனிடம் எங்கள் மனம் சென்றது, துன்ப வேளையில் உறவினரிடம் செல்வது போல்.
7.1.48
स हि शक्तो रणे राजञ्स्त्रातुमस्मान्महाभयात् ।
त्रिदशानिव गोविन्दः सततं सुमहाभयात् ॥ ७.१.४८ ॥
ஓ அரசே, அவன் போரில் எங்களை பெரும் பயத்திலிருந்து காக்கத் தகுதியுள்ளவன்; கோவிந்தன் தேவர்களை எப்போதும் பெரும் பயத்திலிருந்து காப்பது போல்.
7.1.49
तथा तु सञ्जयं कर्णं कीर्तयन्तं पुनः पुनः ।
आशीविषवदुच्छ्वस्य धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१.४९ ॥
இவ்வாறு கர்ணனைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து பேசிய சஞ்சயனிடம், திருதராஷ்டிரன் நாகத்தைப் போல பெருமூச்சு விட்டு இவ்வாறு கூறினான்.
7.1.50
यत्तद्वैकर्तनं कर्णमगमद्वो मनस्तदा ।
उप्यरक्षत्स राधेयः सूतपुत्रस्तनुत्यजः ॥ ७.१.५० ॥
அப்போது உங்கள் மனம் வைகர்தன கர்ணனிடம் சென்றது; அந்த ராதையின் மகனும் சூதனின் மகனுமான, உடலை விடத் துணிந்தவன் அதைக் காத்தான்.
7.1.51
अपि तन्न मृषाकार्षीत्कच्चित्सत्यपराक्रमः ।
सम्भान्तानां तदार्तानां त्रस्तानां त्राणमिच्छतां ॥ ७.१.५१ ॥
உண்மையான வீரம் கொண்ட அவன், குழம்பியவர்களுக்கும், துன்புற்றவர்களுக்கும், அஞ்சியவர்களுக்கும், பாதுகாப்பை விரும்பியவர்களுக்கும் அளித்த வாக்கைப் பொய்யாக்கவில்லையா?
7.1.52
अपि तत्पूरयांचक्रे धनुर्धरवरो युधि ।
यत्तद्विनिहते भीष्मे कौरवाणामपाकृतम् ॥ ७.१.५२ ॥
போரில் சிறந்த வில்லாளியான அவன், பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபோது கௌரவர்களிடமிருந்து விடுபட்டுப்போன அந்த செயலை நிறைவேற்றினானா?
7.1.53
तत्खण्डं पूरयन्कर्णः परेषामादधद्भयम् ।
स हि वै पुरुषव्याघ्रो लोके सञ्जय कथ्यते ॥ ७.१.५३ ॥
அந்த இடைவெளியை நிரப்பிய கர்ணன், எதிரிகளுக்குள் அச்சத்தை விதைத்தான். ஓ சஞ்சயா, அவன்தான் உலகில் மனிதர்களில் புலி என்று போற்றப்படுகிறான்.
7.1.54
आर्तानां बान्धवानां च क्रन्दतां च विशेषतः ।
परित्यज्य रणे प्राणांस्तत्त्राणार्थं च शर्म च।
कृतवान्मम पुत्राणां जयाशां सफलामपि ॥ ७.१.५४ ॥
துன்புற்றவர்களுக்கும், அழுது கொண்டிருந்த உறவினர்களுக்கும், குறிப்பாக அவர்களைக் காக்க போரில் உயிரைத் துறந்து அடைக்கலம் தந்து, என் மகன்களின் வெற்றி நம்பிக்கையையும் அவன் நிறைவேற்றினான்.
7.1.63
भीष्मेण हि महाबाहुः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१.६३ ॥
உண்மையாகவே, பெரும்புயம் கொண்டவன் அனைத்து க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க பீஷ்மரால் (வீழ்த்தப்பட்டான்).