മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
तमप्रतिमसत्वौजोबलवीर्यपराक्रमम् ।
हतं देवव्रतं श्रुत्वा पाञ्चाल्येन शिखण्डिना ॥ ७.१.१ ॥
നാരായണനെ നമസ്കരിച്ച്, നരനെയും നരോത്തമനെയും, ദേവി സരസ്വതിയെയും വ്യാസനെയും വണങ്ങി, പിന്നീട് ജയം ഉച്ചരിക്കണം. അതുല്യമായ സത്ത്വം, ഓജസ്സ്, ബലം, വീര്യം, പരാക്രമം ഉള്ള ദേവവ്രതനെ (ഭീഷ്മനെ) പാഞ്ചാല്യനായ ശിഖണ്ഡി വധിച്ചു എന്ന് കേട്ട്—
7.1.2
धृतराष्ट्रस्ततो राजा शोकव्याकूललोचनः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे हते पितरि वीर्यवान् ॥ ७.१.२ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ദുഃഖത്താൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ആയിരുന്നു. ഹേ വിപ്രർഷേ, പിതാവ് വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ വീരൻ എന്തു ചെയ്തു?
7.1.3
तस्य पुत्रो हि भगवान्भीष्मद्रोणमुखै रथैः ।
पराजित्य महेष्वासान्पाण्डवान् राज्यमिच्छति ॥ ७.१.३ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ ഭഗവാൻ (ദുര്യോധനൻ), ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രഥങ്ങളാൽ മഹാധനുർധരരായ പാണ്ഡവരെ തോൽപ്പിച്ച് രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.1.4
तस्मिन्हते तु भगवन्केतौ सर्वधनुष्मताम् ।
यदचेष्टत कौरव्यस्तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ७.१.४ ॥
ആ ധ്വജമായിരുന്ന, എല്ലാ ധനുർധരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കൗരവൻ എന്തു ചെയ്തു എന്ന് തപോധനാ, എന്നോട് പറയൂ.
7.1.5
निहतं पितरं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
लेभे न शान्तिं कौरव्यश्चिन्ताशोकपरायणः ॥ ७.१.५ ॥
പിതാവ് വധിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് കേട്ട ജനാധിപനായ ധൃതരാഷ്ട്രന് ശാന്തി ലഭിച്ചില്ല; ആ കൗരവൻ ചിന്തയിലും ദുഃഖത്തിലും മുഴുകി.
7.1.6
तस्य चिन्तयतो दुःखमनिशं पार्थिवस्य तत् ।
आजगाम विशुद्धात्मा पुनर्गावल्गणिस्तदा ॥ ७.१.६ ॥
രാജാവ് തുടർച്ചയായി ചിന്തിച്ചു ദുഃഖിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധാത്മാവായ ഗാവല്ഗണി (സഞ്ജയൻ) വീണ്ടും വന്നു.
7.1.7
व्यासप्रसादाद्विज्ञाय सर्वं वृत्तान्तमुत्तमम् ।
सैनिकानां च सर्वेषां सेनयोरुभयोस्तदा ॥ ७.१.७ ॥
വ്യാസന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാ വൃത്താന്തവും അറിഞ്ഞ്, അന്ന് ഇരു സേനകളിലെയും എല്ലാ സൈനികരുടെയും (വൃത്താന്തവും അറിഞ്ഞ്).
7.1.8
शिबिरात्सञ्जयं प्राप्तं निशि नागाह्वयं पुरम् ।
आम्बिकेयो महाराज धृतराष्ट्रोऽन्वपृच्छत ॥ ७.१.८ ॥
രാത്രിയിൽ പാളയത്തിൽ നിന്ന് നാഗാഹ്വയ നഗരത്തിൽ എത്തിയ സഞ്ജയനോട്, മഹാരാജാവേ, അംബികയുടെ പുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ചോദിച്ചു.
7.1.9
श्रुत्वा भीष्मस्य निधनमप्रहृष्टमना भृशम् ।
पुत्राणां जयमाकाङ्क्षन्विललापातुरो यथा ॥ ७.१.९ ॥
ഭീഷ്മരുടെ മരണം കേട്ട്, മനസ്സ് ഏറെ സന്തോഷമില്ലാതെ, പുത്രന്മാരുടെ വിജയം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഃഖിതനായി വിലപിച്ചു.
7.1.10
संशोच्य तु महात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
किमकार्षुःपरं तात कुरवः कालचोदिताः ॥ ७.१.१० ॥
മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മരെയോർത്ത് ദുഃഖിച്ച ശേഷം, ഭയങ്കര പരാക്രമിയായ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി, പ്രിയ പുത്രാ, കാലപ്രേരിതരായ കൗരവർ പിന്നെ എന്തു ചെയ്തു?
7.1.11
तस्मिन्विनिहते शूरे दुराधर्षे महात्मनि ।
किं नु स्वित्कुरवोऽकार्षुर्निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१.११ ॥
ആ ശൂരനും ദുർധർഷനുമായ മഹാത്മാവ് വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശോകസാഗരത്തിൽ മുങ്ങിയ കൗരവർ എന്തു ചെയ്തു?
7.1.12
तदुदीर्णं महत्सैन्यं त्रैलोक्यस्यापि सञ्जय ।
भयमुत्पादयेत्तीव्रं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ७.१.१२ ॥
സഞ്ജയാ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ഭയമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന ആ മഹാസേന മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർക്ക് കടുത്ത ഭയമുണ്ടാക്കും.
7.1.13
को हि दौर्योधने सैन्ये पुमानासीन्महारथः ।
यं प्राप्य समरे वीरा न त्रस्यन्ति महाभये ॥ ७.१.१३ ॥
ദുര്യോധനന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഏത് മഹാരഥനായ പുരുഷനുണ്ടായിരുന്നു, അവനെ ലഭിച്ചാൽ യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാർ മഹാഭയത്തിലും ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ?
7.1.14
देवव्रते तु निहते कुरूणामृषभे तदा ।
किमकार्षुर्नृपतयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१.१४ ॥
കുരുക്കളിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ വൃഷഭൻ ദേവവ്രതൻ (ഭീഷ്മർ) വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ എന്തു ചെയ്തു? സഞ്ജയാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
7.1.15
शृणु राजन्नेकमना वचनं ब्रुवतो मम ।
यत्ते पुत्रास्तदाकार्षुर्हते देवव्रते मृधे ॥ ७.१.१५ ॥
രാജാവേ, ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ഞാൻ പറയുന്ന വാക്ക് കേൾക്കൂ — ദേവവ്രതൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രന്മാർ ചെയ്തത് ഇതാണ്.
7.1.16
निहते तु तदा भीष्मे राजन्सत्यपराक्रमे ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च प्राध्यायन्त पृथक्पृथक् ॥ ७.१.१६ ॥
രാജാവേ, സത്യപരാക്രമിയായ ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നിന്റെ പക്ഷക്കാരും പാണ്ഡവരും വെവ്വേറെ ചിന്താകുലരായി.
7.1.17
विस्मिताश्च प्रहृष्टाश्च क्षत्रधर्मं निशम्य ते ।
स्वधर्मं निन्दमानास्ते प्रणिपत्य महात्मने ॥ ७.१.१७ ॥
ക്ഷത്രധർമ്മം ആലോചിച്ച് അവർ വിസ്മിതരും സന്തുഷ്ടരുമായി; സ്വധർമ്മത്തെ നിന്ദിച്ചുകൊണ്ട് ആ മഹാത്മാവിനെ നമസ്കരിച്ചു.
7.1.18
शयनं कल्पयामासुर्भीष्मायामितकर्मणे ।
सोपधानं नरव्याघ्र शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१.१८ ॥
അമിതകർമ്മാവായ ഭീഷ്മർക്കായി അവർ ഒരു ശയ്യ ഒരുക്കി — ഹേ നരവ്യാഘ്രാ, തലയണയോടുകൂടി, വളഞ്ഞ പർവ്വങ്ങളുള്ള അമ്പുകളാൽ.
7.1.19
विधाय रक्षां भीष्माय समाभाष्य परस्परम् ।
अनुमान्य च गाङ्गेयं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७.१.१९ ॥
ഭീഷ്മരുടെ സംരക്ഷണം ഏർപ്പെടുത്തി, പരസ്പരം സംസാരിച്ച്, ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മരോട് അനുവാദം വാങ്ങി, അദ്ദേഹത്തെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്.
7.1.20
क्रोधसंरक्तनयनाः समवेत्य परस्परम् ।
पुनर्युद्धाय निर्जग्मुः क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१.२० ॥
കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ക്ഷത്രിയർ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി, കാലത്താൽ പ്രേരിതരായി വീണ്ടും യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.
7.1.21
ततस्तूर्यनिनादैश्च भेरीणां निनदेन च ।
तावकानामनीकानि परेषां च विनिर्ययुः ॥ ७.१.२१ ॥
പിന്നെ കാഹളനാദങ്ങളോടും ഭേരികളുടെ മുഴക്കത്തോടും കൂടി നിന്റെ സേനകളും ശത്രുസേനകളും പുറപ്പെട്ടു.
7.1.22
व्यावृत्तेऽर्यम्णि राजेन्द्र पतिते जाह्नवीसुते ।
अमर्षवशमापन्नाः कालोपहतचेतसः ॥ ७.१.२२ ॥
രാജേന്ദ്രാ! സൂര്യൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ജാഹ്നവീപുത്രൻ വീണപ്പോൾ, ക്രോധത്തിന് വശപ്പെട്ട്, കാലത്താൽ ബുദ്ധി മങ്ങിയവരായി.
7.1.23
अनादृत्य वचः पथ्यं गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
निर्ययुर्भरतश्रेष्टाः शस्त्राण्यादाय सत्वराः ॥ ७.१.२३ ॥
മഹാത്മാവായ ഗംഗാപുത്രന്റെ ഹിതവചനങ്ങൾ അവഗണിച്ച്, ഭരതശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആയുധങ്ങളുമേന്തി വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
7.1.24
मोहात्तव सपुत्रस्य वधाच्छान्तनवस्य च ।
कौरवा मृत्युनाऽऽहूताः सहिताः सर्वराजभिः ॥ ७.१.२४ ॥
നിന്റെ മോഹത്താൽ, പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ശന്തനുപുത്രന്റെ വധത്താൽ, കൗരവർ മൃത്യുവാൽ വിളിക്കപ്പെട്ട്, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടുമൊപ്പം ചേർന്നു.
7.1.25
अजावय इवागोपा वने श्वापदसंकुले ।
कर्णकर्णेति चाक्रन्दञ्छेषा भारत पार्थिवाः।
भृशमुद्विग्नमनसो हीना देवव्रतेन ते ॥ ७.१.२५ ॥
വന്യമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാട്ടിൽ ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളും കുരുവികളും പോലെ, 'കർണ, കർണ' എന്നു വിളിച്ചു നിലവിളിച്ച്, ഭാരതാ, ദേവവ്രതനില്ലാതെ ശേഷിച്ച രാജാക്കന്മാർ അത്യന്തം ഉലഞ്ഞ മനസ്സോടെയായി.
7.1.26
पतिते भरतश्रेष्ठे बभूव कुरुवाहिनी ।
द्यौरिवापेतनक्षत्रा हीनं खमिव वायुना ॥ ७.१.२६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ വീണപ്പോൾ കുരുസേന നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത ആകാശം പോലെയും കാറ്റില്ലാത്ത ആകാശം പോലെയും ആയി.
7.1.27
विपन्नसस्येव मही वाक्चैवासंस्कृता यथा ।
आसुरीव यथा सेना निगृहीते नृपे बलौ ॥ ७.१.२७ ॥
വിളനശിച്ച ഭൂമി പോലെയും, സംസ്കാരമില്ലാത്ത വാക്കുപോലെയും, ബലിരാജാവ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അസുരസേന പോലെയും ആയി.
7.1.28
विधवेव वारारोहा शुष्कतोयेव निम्नगा ।
वृकैरिव वने रुद्धा पृषती हतयूथपा ॥ ७.१.२८ ॥
ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട സുന്ദരിയെപ്പോലെയും, വെള്ളം വറ്റിയ നദിപോലെയും, യൂഥപതി വധിക്കപ്പെട്ട പുള്ളിമാൻ കൂട്ടം കാട്ടിൽ ചെന്നായ്ക്കളാൽ വളയപ്പെട്ടതുപോലെയും.
7.1.29
शरभाऽऽहतसिंहेव महती गिरिकन्दरा ।
सा सेना भरतश्रेष्ठे पतिते जाह्नवीसुते ॥ ७.१.२९ ॥
ശരഭത്താൽ വധിക്കപ്പെട്ട സിംഹമുള്ള വലിയ പർവതഗുഹ പോലെയായിരുന്നു ആ സേന; ഭരതശ്രേഷ്ഠനും ജാഹ്നവീപുത്രനും വീണപ്പോൾ.
7.1.30
विष्वग्वाताहतिक्षुब्धा नौरिवासीन्महार्णवे ।
बलिभिः पाण्डवैर्वीरैर्लब्धलक्षैर्भृशार्दिता ॥ ७.१.३० ॥
എല്ലാ ദിക്കിൽനിന്നും വീശുന്ന കാറ്റേറ്റ് ഇളകുന്ന മഹാസമുദ്രത്തിലെ തോണിപോലെയായി ആ സേന; ശക്തരായ പാണ്ഡവവീരർ ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തി അത്യന്തം പീഡിപ്പിച്ചതിനാൽ.
7.1.31
सा तदासीद्भृशं सेना व्याकुलाश्वरथद्विपा ।
विपन्नभूयिष्ठनरा कृपणा ध्वस्तमानसा ॥ ७.१.३१ ॥
അന്ന് ആ സേന വളരെ വ്യാകുലമായിരുന്നു; കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും അസ്തവ്യസ്തമായി; മിക്ക യോദ്ധാക്കളും വീണുപോയി; അത് ദീനവും മനസ്സ് തകർന്നതുമായിരുന്നു.
7.1.32
तस्यां त्रस्ता नृपतयः सैनिकाश्च पृथग्विधाः ।
पाताल इव मज्जन्तो हीना देवव्रतेन ते। ॥ ७.१.३२ ॥
ആ സേനയിൽ ഭയന്ന രാജാക്കന്മാരും പലതരം സൈനികരും പാതാളത്തിൽ മുങ്ങുന്നവരെപ്പോലെയായിരുന്നു; ദേവവ്രതനെ നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി അവർ.
7.1.33
कर्णस्य कुरवोऽस्मार्षुः स हि देवव्रतोपमः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं रोचमानमिवातिथिम् ॥ ७.१.३३ ॥
കുരുക്കൾ കർണനെ ഓർത്തു; അവൻ ദേവവ്രതനു തുല്യനും സർവ്വായുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും പ്രകാശിക്കുന്ന അതിഥിയെപ്പോലെയുമായിരുന്നു.
7.1.34
बन्धुमापद्गतस्येव तमेवोपागमन्मनः ।
चुक्रुशुः कर्णकर्णेति तत्र भारत पार्थिवाः ॥ ७.१.३४ ॥
ആപത്തിലായ ബന്ധുവിനെപ്പോലെ മനസ്സ് അവനിലേക്കുതന്നെ പോയി; ഓ ഭാരത, അവിടെ രാജാക്കന്മാർ 'കർണാ, കർണാ' എന്ന് വിളിച്ചു.
7.1.35
राधेयं हितमस्माकं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
स हि नाबुध्यत तदा दशाहानि महायशाः ॥ ७.१.३५ ॥
രാധയുടെ പുത്രൻ, നമുക്ക് ഹിതനായവൻ, സൂതപുത്രൻ, പ്രാണത്യാഗത്തിന് തയ്യാറായവൻ — ആ മഹായശസ്വി അന്ന് പത്തു ദിവസമായി അത് അറിഞ്ഞില്ല.
7.1.36
सामात्यबन्धुः कर्णो वै तमानयत माचिरम्। ॥ ७.१.३६ ॥
മന്ത്രിമാരും ബന്ധുക്കളുമായ കർണനെ — അവനെ ഉടൻ കൊണ്ടുവരൂ, താമസിക്കരുത്.
7.1.37
रथेषु गण्यमानेषु बलविक्रमशालिषु ।
सङ्ख्यातोऽर्धरथः कर्णो द्विगुणः सन्नरर्षभः ॥ ७.१.३७ ॥
ബലവും വിക്രമവുമുള്ള രഥികളെ എണ്ണുമ്പോൾ കർണനെ അർധരഥനായി കണക്കാക്കി; അവൻ മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വൃഷഭം, ഇരട്ടി ശക്തനാണ്.
7.1.38
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीः शूरसम्भतः ।
सासुरानपि देवेशान्रणे यो योद्धुमुत्सहेत् ॥ ७.१.३८ ॥
രഥികളുടെയും അതിരഥികളുടെയും എണ്ണത്തിൽ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നവനും ശൂരതയാൽ നിറഞ്ഞവനും; യുദ്ധത്തിൽ അസുരരോടൊപ്പം ദേവേശന്മാരോടും പോരാടാൻ ധൈര്യമുള്ളവൻ.
7.1.39
स तु तेनैव कोपेन राजन्गाङ्गेयमुक्तवान् ।
त्वयि जीवति कौरव्य नाहं योत्स्ये कदाचन। ॥ ७.१.३९ ॥
എന്നാൽ അവൻ ആ കോപത്തോടെ ഗാംഗേയനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, കൗരവാ, നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം ഞാൻ ഒരിക്കലും യുദ്ധം ചെയ്യില്ല.'
7.1.40
त्वया तु पाण्डवेयेषु निहतेषु महामृधे ।
दुर्योधनमनुज्ञाप्य वनं यास्यामि कौरव ॥ ७.१.४० ॥
'എന്നാൽ നിന്നാൽ പാണ്ഡവർ മഹായുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, കൗരവാ, ദുര്യോധനനോട് അനുവാദം വാങ്ങി ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പോകും.'
7.1.41
हते वा त्वयि पार्थैस्तु युधि स्वर्गमुपेयुषि ।
हन्तास्म्येकरथेनैव कृत्स्नान् यान्मन्यसे रथान् ॥ ७.१.४१ ॥
'അല്ലെങ്കിൽ പാർഥന്മാരാൽ യുദ്ധത്തിൽ നീ വധിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗത്തിൽ പോയ ശേഷം, നീ കരുതുന്ന എല്ലാ രഥങ്ങളെയും ഒറ്റ രഥംകൊണ്ട് ഞാൻ വധിക്കും.'
7.1.42
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दशाहान्येक एव स ।
नायुध्यत ततः कर्णः पुत्रस्य तव संयते ॥ ७.१.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാബാഹു പത്തുദിവസം ഒറ്റയ്ക്ക് യുദ്ധം ചെയ്തില്ല; അപ്പോൾ കർണൻ നിന്റെ പുത്രനുവേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ പോരാടിയില്ല.
7.1.43
भीष्मः समरविक्रान्तः पाण्डवेयस्य भारत ।
जघान समरे योधानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ ७.१.४३ ॥
ഭാരതാ, യുദ്ധത്തിൽ പരാക്രമിയായ ഭീഷ്മർ എണ്ണമറ്റ പരാക്രമത്തോടെ പാണ്ഡവസേനയിലെ യോദ്ധാക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ചു.
7.1.44
तस्मिंस्तु निहते शूरे सत्यसन्धे महौजसि ।
त्वत्सुताः कर्णमस्मार्षुस्तर्तुकामा इव प्लवम् ॥ ७.१.४४ ॥
ആ ശൂരനും സത്യസന്ധനും മഹാതേജസ്വിയുമായവൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ തോണിയെ ഓർക്കുന്നതുപോലെ നിന്റെ പുത്രന്മാർ കർണനെ ഓർത്തു.
7.1.45
तावकास्तव पुत्राश्च सहिताः सर्वराजभिः ।
हा कर्ण इति चाक्रन्दन्कालोऽयमिति अब्रुवन् ॥ ७.१.४५ ॥
നിന്റെ ആളുകളും പുത്രന്മാരും എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടുമൊപ്പം "ഹാ കർണാ!" എന്ന് വിലപിച്ച്, "ഇതാണ് കാലം" എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.1.46
एवं ते स्म हि राधेयं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
चुक्रुशुः सहिता योधास्तत्र तत्र महाबलाः ॥ ७.१.४६ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മഹാബലരായ യോദ്ധാക്കൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി, ദേഹം ത്യജിച്ച രാധേയനും സൂതപുത്രനുമായ കർണനെക്കുറിച്ച് എല്ലായിടത്തും വിലപിച്ചു.
7.1.47
जामदग्न्याभ्यनुज्ञातमस्त्रे दुर्वारपौरुषम् ।
अगमन्नो मनः कर्णं बन्धुमात्ययिकेष्विव ॥ ७.१.४७ ॥
ജാമദഗ്ന്യനായ പരശുരാമൻ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ അനുവദിച്ച, തടുക്കാനാകാത്ത പൗരുഷമുള്ള കർണനിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ പോയി, ആപത്തുകാലത്ത് ബന്ധുവിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ.
7.1.48
स हि शक्तो रणे राजञ्स्त्रातुमस्मान्महाभयात् ।
त्रिदशानिव गोविन्दः सततं सुमहाभयात् ॥ ७.१.४८ ॥
ഓ രാജാവേ, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളെ വലിയ ഭയത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ശക്തനായിരുന്നു; ഗോവിന്ദൻ ദേവന്മാരെ എപ്പോഴും വലിയ ഭയത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.
7.1.49
तथा तु सञ्जयं कर्णं कीर्तयन्तं पुनः पुनः ।
आशीविषवदुच्छ्वस्य धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१.४९ ॥
ഇങ്ങനെ കർണ്ണനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞ സഞ്ജയനോട്, ധൃതരാഷ്ട്രൻ സർപ്പത്തെപ്പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.1.50
यत्तद्वैकर्तनं कर्णमगमद्वो मनस्तदा ।
उप्यरक्षत्स राधेयः सूतपुत्रस्तनुत्यजः ॥ ७.१.५० ॥
അന്ന് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് വൈകർത്തനനായ കർണ്ണനിലേക്ക് പോയി; രാധേയനും സൂതപുത്രനും ശരീരത്യാഗിയുമായ അവൻ അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.
7.1.51
अपि तन्न मृषाकार्षीत्कच्चित्सत्यपराक्रमः ।
सम्भान्तानां तदार्तानां त्रस्तानां त्राणमिच्छतां ॥ ७.१.५१ ॥
സത്യപരാക്രമിയായ അവൻ, പരിഭ്രാന്തർക്കും പീഡിതർക്കും ഭയന്നവർക്കും രക്ഷ ആഗ്രഹിച്ചവർക്കും നൽകിയ വാക്ക് വ്യർത്ഥമാക്കിയില്ലേ?
7.1.52
अपि तत्पूरयांचक्रे धनुर्धरवरो युधि ।
यत्तद्विनिहते भीष्मे कौरवाणामपाकृतम् ॥ ७.१.५२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വില്ലാളിയായ അവൻ, ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കൗരവർക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആ കാര്യം നിറവേറ്റിയോ?
7.1.53
तत्खण्डं पूरयन्कर्णः परेषामादधद्भयम् ।
स हि वै पुरुषव्याघ्रो लोके सञ्जय कथ्यते ॥ ७.१.५३ ॥
ആ വിടവ് നികത്തിക്കൊണ്ട് കർണ്ണൻ ശത്രുക്കളിൽ ഭയം ജനിപ്പിച്ചു. ഹേ സഞ്ജയാ, അവനെയാണ് ലോകത്ത് പുരുഷവ്യാഘ്രൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
7.1.54
आर्तानां बान्धवानां च क्रन्दतां च विशेषतः ।
परित्यज्य रणे प्राणांस्तत्त्राणार्थं च शर्म च।
कृतवान्मम पुत्राणां जयाशां सफलामपि ॥ ७.१.५४ ॥
ദുഃഖിതർക്കും കരയുന്ന ബന്ധുക്കൾക്കും, വിശേഷിച്ച് അവരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ത്യജിച്ച് അഭയം നൽകി, എന്റെ പുത്രന്മാരുടെ വിജയപ്രതീക്ഷയും അവൻ സഫലമാക്കി.
7.1.63
भीष्मेण हि महाबाहुः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१.६३ ॥
സത്യത്തിൽ, മഹാബാഹുവിനെ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും നോക്കിനിൽക്കെ ഭീഷ്മർ (വീഴ്ത്തി).