Mahābhārata · Adhyāya 7.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
तमप्रतिमसत्वौजोबलवीर्यपराक्रमम् ।
हतं देवव्रतं श्रुत्वा पाञ्चाल्येन शिखण्डिना ॥ ७.१.१ ॥
Tendo reverenciado Nārāyaṇa, Nara, o melhor dos homens, a deusa Sarasvatī e Vyāsa, deve-se então proclamar a vitória. Ao ouvir que Devavrata (Bhīṣma), de coragem, vigor, força, valor e proeza incomparáveis, fora morto por Śikhaṇḍin, o pāñcāla—
7.1.2
धृतराष्ट्रस्ततो राजा शोकव्याकूललोचनः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे हते पितरि वीर्यवान् ॥ ७.१.२ ॥
Então o rei Dhṛtarāṣṭra, com os olhos turvados pela dor, o que fez, ó sábio entre os brâmanes, quando seu pai foi morto?
7.1.3
तस्य पुत्रो हि भगवान्भीष्मद्रोणमुखै रथैः ।
पराजित्य महेष्वासान्पाण्डवान् राज्यमिच्छति ॥ ७.१.३ ॥
Seu filho, o venerável (Duryodhana), com carros liderados por Bhīṣma e Droṇa, tendo derrotado os Pāṇḍavas, grandes arqueiros, deseja o reino.
7.1.4
तस्मिन्हते तु भगवन्केतौ सर्वधनुष्मताम् ।
यदचेष्टत कौरव्यस्तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ७.१.४ ॥
Diz-me, ó asceta de grande riqueza, o que fez o kaurava quando aquele que era o estandarte de todos os arqueiros foi morto.
7.1.5
निहतं पितरं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
लेभे न शान्तिं कौरव्यश्चिन्ताशोकपरायणः ॥ ७.१.५ ॥
Ao ouvir que seu pai fora morto, o rei Dhṛtarāṣṭra não encontrou paz; o kaurava, entregue à ansiedade e ao sofrimento, ficou consumido.
7.1.6
तस्य चिन्तयतो दुःखमनिशं पार्थिवस्य तत् ।
आजगाम विशुद्धात्मा पुनर्गावल्गणिस्तदा ॥ ७.१.६ ॥
Enquanto o rei, sem cessar, se consumia em sua dor, o de alma pura, filho de Gavalgaṇa (Sañjaya), voltou de novo.
7.1.7
व्यासप्रसादाद्विज्ञाय सर्वं वृत्तान्तमुत्तमम् ।
सैनिकानां च सर्वेषां सेनयोरुभयोस्तदा ॥ ७.१.७ ॥
Pela graça de Vyāsa, tendo conhecido todo o excelente relato e o de todos os soldados de ambos os exércitos naquele tempo.
7.1.8
शिबिरात्सञ्जयं प्राप्तं निशि नागाह्वयं पुरम् ।
आम्बिकेयो महाराज धृतराष्ट्रोऽन्वपृच्छत ॥ ७.१.८ ॥
Sañjaya, que chegara à noite do acampamento à cidade de Nāgāhvaya, foi questionado por Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, ó grande rei.
7.1.9
श्रुत्वा भीष्मस्य निधनमप्रहृष्टमना भृशम् ।
पुत्राणां जयमाकाङ्क्षन्विललापातुरो यथा ॥ ७.१.९ ॥
Tendo ouvido a morte de Bhīṣma, com a mente nada alegre, desejando a vitória de seus filhos, lamentou-se aflito, como se.
7.1.10
संशोच्य तु महात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
किमकार्षुःपरं तात कुरवः कालचोदिताः ॥ ७.१.१० ॥
Tendo lamentado o magnânimo Bhīṣma, de terrível valor, o que mais fizeram os Kurus, impelidos pelo destino, querido filho?
7.1.11
तस्मिन्विनिहते शूरे दुराधर्षे महात्मनि ।
किं नु स्वित्कुरवोऽकार्षुर्निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१.११ ॥
Quando aquele herói, invencível e magnânimo, foi morto, o que fizeram os Kurus, mergulhados no oceano da dor?
7.1.12
तदुदीर्णं महत्सैन्यं त्रैलोक्यस्यापि सञ्जय ।
भयमुत्पादयेत्तीव्रं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ७.१.१२ ॥
Aquele grande exército disposto, capaz de incutir temor até aos três mundos, causaria, ó Sañjaya, um medo intenso nos magnânimos Pāṇḍavas.
7.1.13
को हि दौर्योधने सैन्ये पुमानासीन्महारथः ।
यं प्राप्य समरे वीरा न त्रस्यन्ति महाभये ॥ ७.१.१३ ॥
Quem, de fato, havia no exército de Duryodhana, um grande guerreiro de carro, ao encontrá-lo na batalha os heróis não tremem mesmo no grande terror?
7.1.14
देवव्रते तु निहते कुरूणामृषभे तदा ।
किमकार्षुर्नृपतयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१.१४ ॥
Quando Devavrata (Bhīṣma), o touro dos Kuru, foi morto, o que fizeram então os reis? Conta-me isso, Sañjaya.
7.1.15
शृणु राजन्नेकमना वचनं ब्रुवतो मम ।
यत्ते पुत्रास्तदाकार्षुर्हते देवव्रते मृधे ॥ ७.१.१५ ॥
Ouve, ó rei, com mente única as minhas palavras: o que os teus filhos fizeram quando Devavrata foi morto na batalha.
7.1.16
निहते तु तदा भीष्मे राजन्सत्यपराक्रमे ।
तावकाः पाण्डवेयाश्च प्राध्यायन्त पृथक्पृथक् ॥ ७.१.१६ ॥
E quando Bhīṣma, de verdadeira valentia, foi morto, ó rei, os teus e os filhos de Pāṇḍu meditaram cada um à parte.
7.1.17
विस्मिताश्च प्रहृष्टाश्च क्षत्रधर्मं निशम्य ते ।
स्वधर्मं निन्दमानास्ते प्रणिपत्य महात्मने ॥ ७.१.१७ ॥
Tendo considerado o dever do guerreiro, ficaram espantados e também exultantes, e, censurando o seu próprio dever, prostraram-se diante do magnânimo.
7.1.18
शयनं कल्पयामासुर्भीष्मायामितकर्मणे ।
सोपधानं नरव्याघ्र शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१.१८ ॥
Prepararam um leito para Bhīṣma de feitos incomensuráveis, com almofada, ó tigre entre os homens, de flechas de nós dobrados.
7.1.19
विधाय रक्षां भीष्माय समाभाष्य परस्परम् ।
अनुमान्य च गाङ्गेयं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७.१.१९ ॥
Tendo providenciado a proteção de Bhīṣma, tendo conversado entre si, tendo pedido licença ao filho de Gaṅgā e tendo-o circundado pela direita.
7.1.20
क्रोधसंरक्तनयनाः समवेत्य परस्परम् ।
पुनर्युद्धाय निर्जग्मुः क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१.२० ॥
Os guerreiros, com os olhos avermelhados de ira, tendo se encontrado uns com os outros, saíram de novo para a batalha, impelidos pelo tempo.
7.1.21
ततस्तूर्यनिनादैश्च भेरीणां निनदेन च ।
तावकानामनीकानि परेषां च विनिर्ययुः ॥ ७.१.२१ ॥
Então, com o som das trombetas e o estrondo dos tambores, saíram os exércitos dos teus e dos inimigos.
7.1.22
व्यावृत्तेऽर्यम्णि राजेन्द्र पतिते जाह्नवीसुते ।
अमर्षवशमापन्नाः कालोपहतचेतसः ॥ ७.१.२२ ॥
Ó senhor dos reis, quando o sol se havia voltado e o filho de Jahnavī caíra, eles, dominados pela ira e com a mente perturbada pelo tempo,
7.1.23
अनादृत्य वचः पथ्यं गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
निर्ययुर्भरतश्रेष्टाः शस्त्राण्यादाय सत्वराः ॥ ७.१.२३ ॥
Desprezando as palavras salutares do magnânimo filho de Gaṅgā, os melhores dos Bhāratas pegaram suas armas e saíram apressadamente.
7.1.24
मोहात्तव सपुत्रस्य वधाच्छान्तनवस्य च ।
कौरवा मृत्युनाऽऽहूताः सहिताः सर्वराजभिः ॥ ७.१.२४ ॥
Pela tua ilusão, junto com teus filhos, e por causa da morte do filho de Śantanu, os Kauravas, chamados pela Morte, reuniram-se com todos os reis.
7.1.25
अजावय इवागोपा वने श्वापदसंकुले ।
कर्णकर्णेति चाक्रन्दञ्छेषा भारत पार्थिवाः।
भृशमुद्विग्नमनसो हीना देवव्रतेन ते ॥ ७.१.२५ ॥
Como cabras e ovelhas sem pastor numa floresta cheia de feras, os reis restantes, clamando 'Karṇa, Karṇa', ó Bhārata, privados de Devavrata (Bhīṣma), tinham as mentes profundamente agitadas.
7.1.26
पतिते भरतश्रेष्ठे बभूव कुरुवाहिनी ।
द्यौरिवापेतनक्षत्रा हीनं खमिव वायुना ॥ ७.१.२६ ॥
Quando caiu o melhor dos Bharatas, o exército kuru tornou-se como o céu sem estrelas, como o céu esvaziado pelo vento.
7.1.27
विपन्नसस्येव मही वाक्चैवासंस्कृता यथा ।
आसुरीव यथा सेना निगृहीते नृपे बलौ ॥ ७.१.२७ ॥
Como a terra com as colheitas destruídas, como a fala sem refinamento, e como o exército dos asuras quando o rei Bali, o forte, foi contido.
7.1.28
विधवेव वारारोहा शुष्कतोयेव निम्नगा ।
वृकैरिव वने रुद्धा पृषती हतयूथपा ॥ ७.१.२८ ॥
Como uma viúva de quadris formosos, como um rio de águas secas, e como uma corça malhada cercada por lobos na floresta, cujo líder de manada foi morto.
7.1.29
शरभाऽऽहतसिंहेव महती गिरिकन्दरा ।
सा सेना भरतश्रेष्ठे पतिते जाह्नवीसुते ॥ ७.१.२९ ॥
Aquele exército tornou-se como uma grande caverna de montanha em que um leão foi abatido por um śarabha, quando caiu o melhor dos Bharatas, o filho de Jahnavī.
7.1.30
विष्वग्वाताहतिक्षुब्धा नौरिवासीन्महार्णवे ।
बलिभिः पाण्डवैर्वीरैर्लब्धलक्षैर्भृशार्दिता ॥ ७.१.३० ॥
Aquele exército tornou-se como um barco sacudido no grande oceano por ventos que sopravam de todos os lados, muito afligido pelos poderosos heróis pāṇḍavas que haviam acertado o alvo.
7.1.31
सा तदासीद्भृशं सेना व्याकुलाश्वरथद्विपा ।
विपन्नभूयिष्ठनरा कृपणा ध्वस्तमानसा ॥ ७.१.३१ ॥
Então aquele exército estava muito perturbado, com cavalos, carros e elefantes em desordem, a maioria de seus homens caída, miserável e de espírito abatido.
7.1.32
तस्यां त्रस्ता नृपतयः सैनिकाश्च पृथग्विधाः ।
पाताल इव मज्जन्तो हीना देवव्रतेन ते। ॥ ७.१.३२ ॥
Nela, os reis assustados e os soldados de vários tipos eram como homens afundando no submundo, privados de Devavrata.
7.1.33
कर्णस्य कुरवोऽस्मार्षुः स हि देवव्रतोपमः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं रोचमानमिवातिथिम् ॥ ७.१.३३ ॥
Os Kuru lembraram-se de Karṇa, que era como Devavrata, o melhor de todos os portadores de armas, como um hóspede radiante.
7.1.34
बन्धुमापद्गतस्येव तमेवोपागमन्मनः ।
चुक्रुशुः कर्णकर्णेति तत्र भारत पार्थिवाः ॥ ७.१.३४ ॥
A mente voltou-se para ele como para um parente em apuros; e ali, ó Bhārata, os reis clamaram: 'Karṇa, Karṇa!'
7.1.35
राधेयं हितमस्माकं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
स हि नाबुध्यत तदा दशाहानि महायशाः ॥ ७.१.३५ ॥
Karṇa, filho de Rādhā, nosso benfeitor, o filho do condutor de carros que entregou o corpo; por dez dias aquele de grande fama não o soube.
7.1.36
सामात्यबन्धुः कर्णो वै तमानयत माचिरम्। ॥ ७.१.३६ ॥
Karṇa, junto com seus ministros e parentes — tragam-no imediatamente, sem demora!
7.1.37
रथेषु गण्यमानेषु बलविक्रमशालिषु ।
सङ्ख्यातोऽर्धरथः कर्णो द्विगुणः सन्नरर्षभः ॥ ७.१.३७ ॥
Entre os guerreiros de carro contados, dotados de força e bravura, Karṇa foi considerado um meio-guerreiro de carro; era o touro entre os homens, o dobro de grandeza.
7.1.38
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीः शूरसम्भतः ।
सासुरानपि देवेशान्रणे यो योद्धुमुत्सहेत् ॥ ७.१.३८ ॥
Aquele que está à frente na contagem dos guerreiros de carro e dos grandes guerreiros de carro, um herói cheio de valor, que ousaria lutar na batalha até contra os senhores dos deuses junto com os asuras.
7.1.39
स तु तेनैव कोपेन राजन्गाङ्गेयमुक्तवान् ।
त्वयि जीवति कौरव्य नाहं योत्स्ये कदाचन। ॥ ७.१.३९ ॥
Mas, naquela mesma ira, disse ao Gāṅgeya: "Ó rei, ó Kaurava, enquanto estiveres vivo, eu jamais lutarei."
7.1.40
त्वया तु पाण्डवेयेषु निहतेषु महामृधे ।
दुर्योधनमनुज्ञाप्य वनं यास्यामि कौरव ॥ ७.१.४० ॥
"Mas, quando os Pāṇḍava forem mortos por ti na grande batalha, ó Kaurava, após despedir-me de Duryodhana, irei para a floresta."
7.1.41
हते वा त्वयि पार्थैस्तु युधि स्वर्गमुपेयुषि ।
हन्तास्म्येकरथेनैव कृत्स्नान् यान्मन्यसे रथान् ॥ ७.१.४१ ॥
"Ou quando tu, morto em batalha pelos filhos de Pṛthā, tiveres ido ao céu, eu sozinho, com um só carro, matarei todos os carros que tu imaginas."
7.1.42
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दशाहान्येक एव स ।
नायुध्यत ततः कर्णः पुत्रस्य तव संयते ॥ ७.१.४२ ॥
Tendo falado assim, o de braços poderosos não lutou sozinho por dez dias; então Karṇa não lutou na batalha por teu filho.
7.1.43
भीष्मः समरविक्रान्तः पाण्डवेयस्य भारत ।
जघान समरे योधानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ ७.१.४३ ॥
Ó Bhārata, Bhīṣma, poderoso na batalha e de valor incontável, abateu em combate os guerreiros do exército dos Pāṇḍava.
7.1.44
तस्मिंस्तु निहते शूरे सत्यसन्धे महौजसि ।
त्वत्सुताः कर्णमस्मार्षुस्तर्तुकामा इव प्लवम् ॥ ७.१.४४ ॥
Quando aquele herói, fiel à sua palavra e de grande poder, foi abatido, teus filhos lembraram-se de Karṇa, como quem deseja atravessar lembra-se de uma jangada.
7.1.45
तावकास्तव पुत्राश्च सहिताः सर्वराजभिः ।
हा कर्ण इति चाक्रन्दन्कालोऽयमिति अब्रुवन् ॥ ७.१.४५ ॥
Os teus homens e os teus filhos, junto com todos os reis, clamaram: "Ai, Karṇa!" e disseram: "Este é o momento."
7.1.46
एवं ते स्म हि राधेयं सूतपुत्रं तनुत्यजम् ।
चुक्रुशुः सहिता योधास्तत्र तत्र महाबलाः ॥ ७.१.४६ ॥
Assim, os guerreiros poderosos, reunidos, lamentaram por toda parte Karṇa, filho de Rādhā, filho do cocheiro, que havia entregado o corpo.
7.1.47
जामदग्न्याभ्यनुज्ञातमस्त्रे दुर्वारपौरुषम् ।
अगमन्नो मनः कर्णं बन्धुमात्ययिकेष्विव ॥ ७.१.४७ ॥
Nossas mentes voltaram-se para Karṇa, a quem Paraśurāma concedeu as armas, de valor invencível, como se voltam para um parente nas grandes calamidades.
7.1.48
स हि शक्तो रणे राजञ्स्त्रातुमस्मान्महाभयात् ।
त्रिदशानिव गोविन्दः सततं सुमहाभयात् ॥ ७.१.४८ ॥
Ó rei, ele era capaz na batalha de nos salvar do grande temor, como Govinda sempre salva os deuses do grande temor.
7.1.49
तथा तु सञ्जयं कर्णं कीर्तयन्तं पुनः पुनः ।
आशीविषवदुच्छ्वस्य धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१.४९ ॥
Assim, enquanto Sañjaya continuava a louvar Karṇa repetidamente, Dhṛtarāṣṭra suspirou como uma serpente e disse isto.
7.1.50
यत्तद्वैकर्तनं कर्णमगमद्वो मनस्तदा ।
उप्यरक्षत्स राधेयः सूतपुत्रस्तनुत्यजः ॥ ७.१.५० ॥
Então a vossa mente voltou-se para Karṇa, filho de Vikartana; aquele filho de Rādhā, filho do cocheiro, que deu o próprio corpo, protegeu-o.
7.1.51
अपि तन्न मृषाकार्षीत्कच्चित्सत्यपराक्रमः ।
सम्भान्तानां तदार्तानां त्रस्तानां त्राणमिच्छतां ॥ ७.१.५१ ॥
Aquele de verdadeira bravura não terá tornado falsa a promessa de proteção dada aos confusos, aos aflitos, aos aterrorizados e aos que buscavam abrigo?
7.1.52
अपि तत्पूरयांचक्रे धनुर्धरवरो युधि ।
यत्तद्विनिहते भीष्मे कौरवाणामपाकृतम् ॥ ७.१.५२ ॥
Aquele melhor dos arqueiros na batalha cumpriu aquela tarefa que os Kauravas deixaram por fazer quando Bhīṣma foi morto?
7.1.53
तत्खण्डं पूरयन्कर्णः परेषामादधद्भयम् ।
स हि वै पुरुषव्याघ्रो लोके सञ्जय कथ्यते ॥ ७.१.५३ ॥
Preenchendo aquela brecha, Karṇa incutiu medo nos inimigos. Ó Sañjaya, ele é de fato chamado o tigre entre os homens no mundo.
7.1.54
आर्तानां बान्धवानां च क्रन्दतां च विशेषतः ।
परित्यज्य रणे प्राणांस्तत्त्राणार्थं च शर्म च।
कृतवान्मम पुत्राणां जयाशां सफलामपि ॥ ७.१.५४ ॥
Ao entregar a vida na batalha para proteger, sobretudo, os aflitos e os parentes que choravam, e ao dar-lhes abrigo, ele também fez frutificar a esperança de vitória dos meus filhos.
7.1.63
भीष्मेण हि महाबाहुः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१.६३ ॥
De fato, o de braços poderosos foi derrubado por Bhīṣma enquanto todos os guerreiros observavam.