Mahābhārata · Adhyāya 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
Cuando aquel agua fue creada, y el magnánimo hijo de Kuntī hizo cruzar al ejército enemigo y construyó una casa de flechas...
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
Vāsudeva, de gran brillo, descendió rápidamente del carro y libró a los caballos heridos por flechas de plumas de kaṅka...
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
Al ver aquello, nunca visto antes, surgió por todas partes un gran clamor de aprobación de las huestes de siddhas y cāraṇas y de los soldados...
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
Pero los grandes guerreros de carro no pudieron contener al hijo de Kuntī, que combatía a pie; aquello pareció algo maravilloso...
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
Mientras las multitudes de carros embestían entre muchos elefantes y caballos, Pārtha no se turbó; se mantuvo por encima de sus propios hombres...
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
Los reyes lanzaron torrentes de flechas contra el Pāṇḍava, pero el de alma justa, hijo de Indra, matador de héroes enemigos, no se turbó...
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
El valiente Pārtha engulló cientos de redes de flechas, mazas y lanzas que llegaron hacia él, como el océano engulle los ríos.
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
Con la gran fuerza de sus armas y el poder de sus brazos, Pārtha engulló las mejores flechas de todos los señores de los reyes.
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
Oh gran rey, los Kauravas honraron aquella proeza de ambos, de Pārtha y de Vāsudeva, como algo sumamente maravilloso.
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
¿Qué cosa más maravillosa ha sucedido o sucederá en el mundo que Pārtha y Govinda diesen de beber a los caballos en la batalla?
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
Aquellos dos mejores de los hombres sembraron en nosotros un gran temor. Oh señor, desplegaron un ardor feroz contra tu ejército; y solo en la batalla Pārtha lo contuvo, como la orilla contiene el océano embravecido.
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
Oh Bhārata, en aquel lugar cubierto de flechas de Pārtha, las aves, al alcanzar lo que era como el cielo, revoloteaban allí.
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
Señor, ninguno de vuestros guerreros, en extremo airado, atacó a aquel que estaba firme en la batalla.
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
Oh señor de los pueblos, al ver allí a Govinda y al pāṇḍava Dhanañjaya, todos vuestros guerreros se desalentaron.
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
Entonces Hṛṣīkeśa, sonriendo, se mantuvo como entre mujeres, oh Bhārata, en aquella cámara de flechas hecha por Arjuna en la batalla.
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
Oh señor de los pueblos, el de ojos de loto, imperturbable, hizo girar aquellos caballos mientras todos vuestros ejércitos miraban.
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
Oh rey, el de ojos de loto volvió los caballos, los levantó y, con sus propias manos, los limpió en la batalla mientras todos los guerreros miraban.
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
Kṛṣṇa apartó de ellos toda fatiga, agotamiento, vómito, temblor y heridas, pues era diestro en el cuidado de los caballos.
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
Tras sacar las flechas y limpiar con sus manos aquellos caballos, los volvió como corresponde y les hizo beber agua.
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
Habiéndoles dado agua, bañado, alimentado y librado de la fatiga, alegremente volvió a uncir aquellos caballos al excelente carro.
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
Subiendo a aquel excelente carro, Śauri, el mejor de todos los portadores de armas y de gran esplendor, partió rápidamente junto con Arjuna.
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
Habiendo uncido sus caballos según la regla, Govinda se movió en la batalla, reduciendo a los grandes guerreros de carro a simple paja.
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
Al ver el carro de aquel excelente auriga uncido a caballos que habían bebido agua, los mejores del ejército kuru volvieron a abatirse.
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
Oh rey, suspirando como serpientes de colmillos rotos, cada uno habló por separado: «¡Vergüenza! ¡Pārtha y Kṛṣṇa nos han dejado atrás!»
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
Al ver aquel ejército por todas partes, un espectáculo asombroso que erizaba los cabellos, gritaron: «¡Dense prisa!» y también dijeron: «¡Esto no puede ser!»
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
Mientras todos los guerreros miraban, aquellos dos, equipados en un solo carro, como un niño que juega con un juguete, despreciaron nuestra fuerza...
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
Mientras nosotros gritábamos y nos esforzábamos, aquellos dos, azotes de los enemigos, sin obstáculo, mostraron su valor ante todos los reyes y se marcharon.
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
Como, en la batalla de dioses y asuras, oh rey, Indra y Viṣṇu de antaño tuvieron en nada a los dānavas, deseando la muerte de Jambha...
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
Al ver que aquellos dos se marchaban de nuevo, los otros soldados dijeron entonces: «¡Dense prisa, oh kurus, todos, para matar a Kṛṣṇa y al del diadema!»
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
Mientras todos los arqueros miraban, el Dāśārha (Kṛṣṇa), tras uncir su carro, va en pos de Jayadratha, despreciándonos en la batalla.
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
Oh rey, algunos de los reyes de la tierra hablaron entre sí allí, al ver aquel gran prodigio jamás visto antes en la batalla.
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
Todos los ejércitos y el rey Dhṛtarāṣṭra han caído en la ruina; por la falta de Duryodhana, la casta guerrera y toda la tierra.
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
Esa ruina ha llegado por completo, y el rey no lo comprende. Así, oh Bhārata, dicen allí también otros guerreros.
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
Que haga el hijo de Dhṛtarāṣṭra, de vista vana y sin saber de medios, lo que corresponde al rey de los Sindhus, que ha ido a la morada de Yama.
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
Entonces el Pāṇḍava avanzó más velozmente hacia el rey de los Sindhus, mientras el sol declinaba y sus caballos, alegres tras beber agua, corrían.
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
Los guerreros no pudieron detener a aquel de brazos poderosos que avanzaba, el mejor de todos los portadores de armas, como no se puede detener a Antaka, el Fin, cuando está airado.
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
Entonces el Pāṇḍava, tormento de los enemigos, puso en fuga al ejército y lo desbarató, como un león desbarata una manada de ciervos por causa del rey de Sindhu.
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
Adentrándose en las filas de tropas, pronto azuzó a los caballos; y el Dāśārha hizo sonar con fuerza la caracola Pāñcajanya, blanca como una grulla.
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
Las flechas lanzadas por el hijo de Kuntī hacia delante caían detrás; y los caballos, veloces como el viento, lo llevaban cada vez más rápido.
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
Entonces los reyes enfurecidos y muchos otros guerreros rodearon a Dhanañjaya, que buscaba la muerte de Jayadratha.
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
Cuando las tropas habían huido, Duryodhana, apresurándose en la gran batalla, fue tras el hijo de Pṛthā, el toro entre los hombres, que permanecía firme allí.
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
Al ver aquel carro terrible, con su estandarte agitado por el viento, retumbando como una nube, con el estandarte del mono, los aurigas se abatieron.
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
Cuando el sol quedó completamente cubierto por todas partes por el polvo, los guerreros, atormentados por las flechas, no pudieron mirar a los dos Kṛṣṇas.