மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
அந்த நீர் உருவாக்கப்பட்டபோது, மகாத்மாவான குந்தியின் மகன் எதிரிப் படையைக் கடக்கச் செய்து, அம்புகளின் மாளிகையை அமைத்தான்...
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
பேரொளி பொருந்திய வாசுதேவன் விரைந்து தேரிலிருந்து இறங்கி, கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் காயமுற்ற குதிரைகளை விடுவித்தான்...
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
முன்பு கண்டிராத அதை கண்டு, சித்தர்களும் சாரணர்களும், வீரர்களும் எல்லா இடங்களிலும் பெரும் புகழ்ச்சி முழக்கம் செய்தனர்...
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
ஆனால் கால்நடையாக போரிட்ட குந்தியின் மகனை மகாரதர்களால் தடுக்க முடியவில்லை; அது அற்புதம் போல் ஆனது...
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
தேர்த் திரள்களும் மிகுந்த யானைகளும் குதிரைகளும் பாய்ந்து வந்தபோது பார்த்தன் கலங்கவில்லை; அவன் தன் வீரர்களையும் கடந்து நின்றான்...
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
அரசர்கள் பாண்டவனை நோக்கி அம்புப் பெருக்குகளை எய்தனர்; ஆனால் தர்மாத்மாவும் இந்திரனின் மகனும் எதிர்வீரர்களைக் கொல்பவனும் கலங்கவில்லை...
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
நூற்றுக்கணக்கான அம்புவலைகளையும் கதைகளையும் ஈட்டிகளையும் வல்லமைமிக்க பார்த்தன் வந்தவற்றையெல்லாம் கடல் ஆறுகளை விழுங்குவது போல விழுங்கினான்.
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
பெரும் அஸ்திரவேகத்தாலும் தோள்வலிமையாலும் பார்த்தன், அரசர்கள் அனைவரின் சிறந்த அம்புகளையும் விழுங்கினான்.
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
மகாராஜாவே, பார்த்தனுடையதும் வாசுதேவனுடையதுமான அந்த வீரச்செயலை, இருவருடையதையும், கௌரவர்கள் மிகுந்த அற்புதமானதெனப் போற்றினர்.
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
உலகில் இதைவிட அதிசயமானது எதுவும் நிகழ்ந்ததோ நிகழப்போகிறதோ? போரில் பார்த்தனும் கோவிந்தனும் குதிரைகளுக்குத் தண்ணீர் புகட்டினார்களே!
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
அந்த இரு நரோத்தமர்களும் எங்களுக்குள் பெரும் அச்சத்தை விதைத்தனர். ஐயனே, உங்கள் படையின்மீது கடுமையான தேஜஸை வெளிப்படுத்தினர். போரில் தனியாகவே பார்த்தன், பொங்கி எழும் கடலைக் கரை தாங்குவது போல, அதைத் தாங்கி நின்றான்.
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
பாரதா, பார்த்தனின் அம்புகளால் மூடப்பட்ட அந்த இடத்தில், வானம் போன்ற வெளியை அடைந்து பறவைகள் அங்கே சுற்றித் திரிந்தன.
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
ஐயா, போரில் நின்ற அவனை உமது படைகளில் எந்த ஒரு வீரனும் மிகுந்த கோபத்துடன் தாக்கவில்லை.
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
மக்கள் தலைவரே, அங்கே கோவிந்தனையும் பாண்டவனான தனஞ்சயனையும் கண்டு உமது வீரர்கள் அனைவரும் மனம் வாடினர்.
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
பாரதனே, அப்போது அர்ஜுனனால் போர்க்களத்தில் அம்புகளால் அமைக்கப்பட்ட அந்த அம்புக் கருவறையில், ஹ்ருஷீகேசன் புன்னகைத்தவாறு பெண்களின் நடுவில் இருப்பவன் போல் இருந்தான்.
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
மக்கள் தலைவரே, தாமரைக்கண்ணன் அமைதியாக அந்தக் குதிரைகளைத் திருப்பினான்; உமது எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
அரசே, தாமரைக்கண்ணன் குதிரைகளைத் திருப்பி எழுப்பி, தம் கைகளால் போர்க்களத்தில் அவற்றைத் தடவித் துடைத்தான்; எல்லா வீரர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
அவற்றின் களைப்பையும், சோர்வையும், வாந்தியையும், நடுக்கத்தையும், காயங்களையும் கிருஷ்ணன் அனைத்தையும் போக்கினான்; அவன் குதிரைப் பணியில் வல்லவனல்லவா.
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
அவன் அம்புகளை எடுத்து, கைகளால் அந்தக் குதிரைகளைத் துடைத்து, முறைப்படி திருப்பி அவற்றுக்கு நீர் பருக்கினான்.
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
நீர் பருகி, நீராடி, உணவு உண்டு, களைப்பு நீங்கிய அந்தக் குதிரைகளை மகிழ்ச்சியுடன் அவன் மீண்டும் சிறந்த தேரில் பூட்டினான்.
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
அந்த உயர்ந்த தேரில் ஏறிய, எல்லா ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்த, பெரும் ஒளியுடைய சௌரி அர்ஜுனனுடன் விரைவாகச் சென்றான்.
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
அவனுடைய குதிரைகளை விதிமுறைப்படி பூட்டி, கோவிந்தன் போரில் பெரும் தேர்வீரர்களைத் துரும்பாக்கி உலாவினான்.
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
போரில் அந்தச் சிறந்த தேர்வீரனின் தேர், நீர் பருகிய குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு குருப் படையின் சிறந்தவர்கள் மீண்டும் மனம் வாடினர்.
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
அரசே, அவர்கள் பற்கள் உடைந்த பாம்புகளைப் போல பெருமூச்சு விட்டு, "சீ! பார்த்தன் மற்றும் கிருஷ்ணன் நம்மைக் கடந்து சென்றுவிட்டார்களே!" என்று தனித்தனியாகப் பேசினர்.
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
அந்தப் படையை எல்லாப் பக்கமும் பார்த்து, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் அற்புதமானதை, அவர்கள் அலறினர்: 'விரையுங்கள்!' என்றும், 'இது உண்மையாக இருக்க முடியாது!' என்றும் கூறினர்.
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்திருக்கையில், ஒரே தேரில் கவசமணிந்த அவ்விருவரும், குழந்தை விளையாட்டுப் பொருளால் விளையாடுவது போல, நம் படையை இழிவுபடுத்தி...
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
அலறிக்கொண்டும் முயன்றுகொண்டும் இருந்தவர்களிடையே, எதிரிகளைத் துன்புறுத்தும் அவ்விருவரும் தடையின்றி, எல்லா அரசர்களிடையே தம் வீரியத்தைக் காட்டி சென்றனர்.
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
தேவாசுரப் போரில், அரசே, முன்பு இந்திரனும் விஷ்ணுவும் தானவர்களைப் புல்லுக்குச் சமமாக்கி, ஜம்பனைக் கொல்ல விரும்பியது போல.
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
அவ்விருவரும் மீண்டும் செல்வதைக் கண்டு, அப்போது மற்ற வீரர்கள் கூறினர்: 'குருக்களே, அனைவரும் விரையுங்கள், கிருஷ்ணனையும் கிரீடியையும் கொல்ல!'
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
எல்லா வில்லாளர்களும் பார்த்திருக்கையில், தாசார்ஹன் (கிருஷ்ணன்) தேரைப் பூட்டி, ஜயத்ரதனுக்காகச் செல்கிறான், போரில் நம்மை இழிவுபடுத்தி.
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
அரசே, அங்கே சில அரசர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்; போரில் முன்பு கண்டிராத அந்த மாபெரும் அற்புதத்தைக் கண்டு.
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
படைகள் அனைத்தும், அரசன் திருதராஷ்டிரனும் அழிவுக்குச் சென்றுவிட்டனர்; துரியோதனனின் குற்றத்தால் க்ஷத்திரியரும் முழு பூமியும்.
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
அந்த அழிவு முழுமையாக வந்துவிட்டது, அரசன் அதை உணரவில்லை. பாரதா, அங்கு மற்ற க்ஷத்திரியர்களும் இவ்வாறே சொல்கின்றனர்.
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
யமலோகம் சென்ற சிந்துராஜனுக்கு செய்ய வேண்டியதை, வீணான பார்வை கொண்ட, வழி அறியாத திருதராஷ்டிரன் மகன் செய்யட்டும்.
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
பின்னர் பாண்டவன் சைந்தவனை நோக்கி மிக விரைவாகச் சென்றான்; சூரியன் சாய்ந்துகொண்டிருந்தபோது, நீர் அருந்திய மகிழ்ச்சியான குதிரைகளுடன்.
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
முன்னேறிச் சென்ற அந்த மகாபாகுவை, ஆயுதம் ஏந்தியோருள் சிறந்தவனை, வீரர்களால் தடுக்க முடியவில்லை; கோபித்த அந்தகனை (மரணனை) தடுப்பது போல்.
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
பின்னர் எதிரிகளை வாட்டும் பாண்டவன், படையை விரட்டி, சிங்கம் மான் கூட்டத்தை சிதறடிப்பது போல, சைந்தவனுக்காக அதைக் கலக்கிக் சிதறடித்தான்.
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
படைவரிசைகளுக்குள் புகுந்து அவன் உடனே குதிரைகளை விரட்டினான்; பலாகம் போல வெண்மையான பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை தாசார்ஹன் உரக்க முழக்கினான்.
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
குந்தியின் மகனால் முன்னே எய்யப்பட்ட அம்புகள் பின்னால் விழுந்தன; காற்றின் வேகமுள்ள குதிரைகள் விரைவிலிருந்து மேலும் விரைவாக அவனைச் சுமந்து சென்றன.
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
பின்னர் சினம் கொண்ட மன்னர்களும் பல க்ஷத்திரியர்களும் மற்றவர்களும் ஜயத்ரதனைக் கொல்ல விரும்பிய தனஞ்சயனை சூழ்ந்தனர்.
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
படைகள் ஓடிப்போன பின், உறுதியாக நின்ற அந்த நரரிஷபனான பார்த்தனை நோக்கி துரியோதனன் விரைந்து பெரும் போரில் அவனைத் தொடர்ந்தான்.
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
காற்றில் அசையும் கொடியும், மேகம் போல முழங்கும் ஒலியும், குரங்குக் கொடியும் கொண்ட அந்த பயங்கர தேரைக் கண்டு தேர்வீரர்கள் வருத்தமுற்றனர்.
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
அப்போது சூரியன் தூசியால் எல்லாப் பக்கமும் மிகவும் மறைக்கப்பட்டபோது, அம்புகளால் வருந்திய வீரர்கள் போர்க்களத்தில் அந்த இரு கருப்பர்களையும் பார்க்க முடியவில்லை.