ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
ಆ ನೀರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೌಂತೇಯನು ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಿ, ಬಾಣಗಳ ಮನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ...
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಾಸುದೇವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಕಂಕಪಕ್ಷಿಯ ಗರಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು...
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಾ ಶ್ಲಾಘನೆಯ ಕೂಗು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು...
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
ಆದರೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ಮಹಾರಥರು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತಾಯಿತು...
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
ರಥಗಳ ಸಮೂಹ, ಅಪಾರ ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳು ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಾರ್ಥನು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿಂತಿದ್ದನು...
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
ರಾಜರು ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು; ಆದರೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಇಂದ್ರನ ಮಗನೂ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ...
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
ನೂರಾರು ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನೂ ಗದೆಗಳನ್ನೂ ಈಟಿಗಳನ್ನೂ ಬಂದವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ವೀರ್ಯವಂತ ಪಾರ್ಥನು ನದಿಗಳನ್ನು ಸಾಗರ ನುಂಗುವಂತೆ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರವೇಗದಿಂದಲೂ ಬಾಹುಬಲದಿಂದಲೂ ಪಾರ್ಥನು ಎಲ್ಲ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರ ಉತ್ತಮ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವ ಇಬ್ಬರ ಆ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕೌರವರು ಮಹಾ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಗೌರವಿಸಿದರು.
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು ನಡೆದಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ನಡೆಯುವುದೇ? ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದರು ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಿದರಲ್ಲ!
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ನರೋತ್ತಮರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಭಯವನ್ನು ತುಂಬಿದರು. ಪ್ರಭೂ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತೋರಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಪಾರ್ಥನು, ಉಕ್ಕುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತೀರ ತಡೆಯುವಂತೆ, ಅದನ್ನು ತಡೆದನು.
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
ಭಾರತ, ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆ ತಾಣದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಸೇರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡಿದವು.
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
ಸ್ವಾಮಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ಯಾವ ವೀರನೂ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನೂ ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯನನ್ನೂ ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರೂ ವಿಷಣ್ಣರಾದರು.
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
ಭಾರತನೇ, ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆ ಬಾಣಗರ್ಭಗೃಹದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ನಗುತ್ತಾ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ಇರುವವನಂತೆ ಕಂಡನು.
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ಕಮಲನಯನನು ವಿಚಲಿತನಾಗದೆ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು; ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
ರಾಜನೇ, ಕಮಲನಯನನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿದನು; ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
ಅವುಗಳ ಆಯಾಸ, ಬಳಲಿಕೆ, ವಾಂತಿ, ನಡುಕ ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಓಡಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಕುದುರೆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು.
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
ಅವನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ, ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಅವುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ನೀರು ಕುಡಿಸಿದನು.
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
ನೀರು ಕುಡಿದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಆಯಾಸ ತೀರಿದ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಕ್ಕೆ ಹೂಡಿದನು.
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಸಕಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶೌರಿ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೂಡಿ, ಗೋವಿಂದನು ರಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕನ ರಥವು ನೀರು ಕುಡಿದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಹೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕುರುಸೇನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತೆ ವಿಷಣ್ಣರಾದರು.
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವರು ಮುರಿದ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳ ಹಾವುಗಳಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, "ಛೀ! ಪಾರ್ಥನೂ ಕೃಷ್ಣನೂ ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು!" ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಕೂಗಿದರು: 'ತ್ವರೆ ಮಾಡಿ!' ಎಂದು, 'ಇದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ!' ಎಂದೂ ಹೇಳಿದರು.
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಕವಚಧಾರಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಮಗು ಆಟಿಕೆಯಿಂದ ಆಡುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ...
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
ನಾವು ಕೂಗುತ್ತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸಂತಾಪ ನೀಡುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ನಡುವೆ ತಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದರು.
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ದಾನವರನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಜಂಭನ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದಂತೆ.
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮತ್ತೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಗ ಇತರ ಸೈನಿಕರು ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಕುರುಗಳೇ, ಎಲ್ಲರೂ ತ್ವರೆ ಮಾಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟಿಯ ವಧೆಗಾಗಿ!'
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದಾಶಾರ್ಹನು (ಕೃಷ್ಣ) ರಥ ಕಟ್ಟಿ, ಜಯದ್ರಥನಿಗಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ರಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ.
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭೂಪಾಲರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದ ಆ ಮಹಾ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡು.
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳೂ, ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೂ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು; ದುರ್ಯೋಧನನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವರ್ಗವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯೂ.
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
ಆ ವಿನಾಶ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ, ಆದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಅದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಸಿಂಧುರಾಜನಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ವ್ಯರ್ಥದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಉಪಾಯ ತಿಳಿಯದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ಮಾಡಲಿ.
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನು ಸೈಂಧವನತ್ತ ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಸೂರ್ಯ ಓರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೀರು ಕುಡಿದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ.
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು, ಯೋಧರು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಕ್ರುದ್ಧ ಅಂತಕನನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ.
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಪಾಂಡವನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಸಿಂಧುರಾಜನಿಗಾಗಿ ಸಿಂಹವು ಮೃಗಗಳ ಹಿಂಡನ್ನು ಕಲಕುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಕಲಕಿದನು.
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
ಸೈನ್ಯದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ದಾಶಾರ್ಹನು ಜೋರಾಗಿ ಊದಿದನು.
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದವು; ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ವೇಗದಿಂದ ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದವು.
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಜರು, ಅನೇಕ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಜಯದ್ರಥನ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದರು.
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
ಸೈನ್ಯಗಳು ಓಡಿಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಾರ್ಥನ ಕಡೆಗೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಾರಾಡುವ ಧ್ವಜ, ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಸದ್ದು, ಕಪಿಧ್ವಜದ ಆ ಭಯಂಕರ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ ರಥಿಕರು ವಿಷಾದಗೊಂಡರು.
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಧೂಳಿನಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಯೋಧರು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ನೋಡಲು ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.