Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 7.100

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

7.100.1

सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥

ਉਸ ਜਲ ਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਵੈਰੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾ ਕੇ...

7.100.2

वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥

ਮਹਾਦਿਊਤੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਕੰਕ ਪੰਛੀ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ...

7.100.3

अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥

ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿੱਧ-ਚਾਰਣ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੀ ਸਾਧੂਵਾਦ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉੱਠੀ...

7.100.4

पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥

ਪਰ ਪੈਦਲ ਲੜ ਰਹੇ ਕੌਂਤੇਯ ਨੂੰ ਮਹਾਰਥੀ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ...

7.100.5

आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥

ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਹਾਥੀ-ਘੋੜੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਾਰਥ ਘਬਰਾਇਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ...

7.100.6

व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥

ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਉੱਤੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛੱਡੀਆਂ; ਪਰ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਰੀ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ ਨਹੀਂ ਘਬਰਾਇਆ...

7.100.7

शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥

ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ਰਜਾਲ, ਗਦਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਰਛੇ—ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਆਏ, ਵੀਰਜਵਾਨ ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਨਿਗਲ ਲਏ।

7.100.8

अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥

ਮਹਾਨ ਅਸਤ੍ਰ-ਵੇਗ ਅਤੇ ਬਾਹੂ-ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਾਣ ਨਿਗਲ ਲਏ।

7.100.9

तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਉਸ ਪਰਾਕਰਮ ਨੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਦਭੁਤ ਆਖ ਕੇ ਸਰਾਹਿਆ।

7.100.10

किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥

ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਦਭੁਤ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਵੇਗਾ? ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਇਆ!

7.100.11

भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਰੋਤਮਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਭੈ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਉਗਰ ਤੇਜ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਪਾਰਥ, ਉਛਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਨਾਰਾ ਜਿਵੇਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਰਿਹਾ।

7.100.12

पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥

ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾ ਕੇ ਪੰਛੀ ਉੱਥੇ ਉੱਡਦੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।

7.100.13

न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥

ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੋਧੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

7.100.14

सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥

ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਉੱਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ-ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।

7.100.15

अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥

ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਉਸ ਸ਼ਰ-ਗਰਭ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।

7.100.16

उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥

ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਨੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ।

7.100.17

उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਕੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂੰਝਿਆ; ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।

7.100.18

तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ, ਗਲਾਨੀ, ਉਲਟੀ, ਕੰਬਣੀ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।

7.100.19

शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥

ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਕੱਢ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂੰਝ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੋੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਇਆ।

7.100.20

स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥

ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਨਹਾ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।

7.100.21

स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥

ਉਸ ਉੱਤਮ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ੌਰਿ ਅਰਜੁਨ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।

7.100.22

योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥

ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਰਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚਰਨ ਲੱਗੇ।

7.100.23

रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥

ਰਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤਮ ਰਥੀ ਦਾ ਰੱਥ ਪਾਣੀ ਪੀਤੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਕੌਰਵ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਯੋਧੇ ਫਿਰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।

7.100.24

विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਉਹ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਬੋਲੇ, "ਧਿਕਾਰ ਹੈ! ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਨੂੰ ਲੰਘ ਗਏ!"

7.100.25

तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥

ਉਸ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਸੀ, ਉਹ ਚੀਕ ਉੱਠੇ: 'ਜਲਦੀ ਕਰੋ!' ਅਤੇ 'ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ!' ਵੀ ਬੋਲੇ।

7.100.26

सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥

ਸਾਰੇ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਇੱਕੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਜੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਬੱਚਾ ਖਿਡੌਣੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੋਵੇ ਤਿਵੇਂ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰਕੇ...

7.100.27

क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥

ਅਸੀਂ ਚੀਕਦੇ ਅਤੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਿਖਾ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।

7.100.28

यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥

ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਤੁੱਛ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੰਭ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ।

7.100.29

तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥

ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਦ ਹੋਰ ਸਿਪਾਹੀ ਬੋਲੇ, 'ਹੇ ਕੁਰੂਓ, ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਵਧ ਲਈ!'

7.100.30

रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥

ਸਾਰੇ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਦਾਸ਼ਾਰਹ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਤੁੱਛ ਕਰਕੇ।

7.100.31

तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਭੂਪਾਲ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਦੇਖੇ ਗਏ ਉਸ ਮਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।

7.100.32

सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥

ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਵਰਗ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ।

7.100.33

विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥

ਉਹ ਤਬਾਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

7.100.34

सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥

ਯਮਲੋਕ ਗਏ ਸਿੰਧੁਰਾਜ ਲਈ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਰਥਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਉਪਾਅ ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੇ।

7.100.35

ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥

ਫਿਰ ਪਾਂਡਵ ਸੈਂਧਵ ਵੱਲ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਸੂਰਜ ਢਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ।

7.100.36

तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥

ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਯੋਧੇ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ; ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ।

7.100.37

विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥

ਫਿਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਸੈਂਧਵ ਲਈ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤਾ।

7.100.38

गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥

ਫੌਜਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਘੋੜੇ ਹਾਂਕੇ; ਅਤੇ ਬਗਲੇ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਨੇ ਉੱਚੀ ਵਜਾਇਆ।

7.100.39

कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥

ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗੇ ਛੱਡੇ ਤੀਰ ਪਿੱਛੇ ਡਿੱਗਦੇ ਸਨ; ਹਵਾ ਵਰਗੇ ਵੇਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਸਨ।

7.100.40

ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥

ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ੱਤਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।

7.100.41

सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥

ਫੌਜਾਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਤੇ, ਉੱਥੇ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਰਿਸ਼ਭ ਪਾਰਥ ਵੱਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਹਾਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ।

7.100.42

वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥

ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ ਝੰਡੀ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦਾ, ਕਪਿਧ੍ਵਜ ਵਾਲਾ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਥ ਵੇਖ ਕੇ ਰਥੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।

7.100.43

दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥

ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਧੂੜ ਨਾਲ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਯੋਧੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕੇ।