Mahābhārata · Adhyāya 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
Als jenes Wasser entstanden war und der großherzige Sohn der Kuntī das feindliche Heer hinübergeführt und ein Haus aus Pfeilen errichtet hatte...
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
Vāsudeva, von großer Strahlkraft, stieg rasch vom Wagen und befreite die Pferde, die von Pfeilen mit Kaṅka-Federn verwundet waren...
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
Als man das sah, das nie zuvor gesehen worden war, erhob sich von allen Seiten großer Beifall der Scharen der Siddhas und Cāraṇas und der Krieger...
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
Doch die großen Wagenkämpfer vermochten den Sohn der Kuntī nicht aufzuhalten, der zu Fuß kämpfte; es wurde wie ein Wunder...
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
Als die Schwärme der Wagen zwischen zahllosen Elefanten und Pferden heranstürmten, geriet Pārtha nicht in Verwirrung; er stand über seinen eigenen Männern...
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
Die Könige entsandten Pfeilströme gegen den Pāṇḍava, doch der gerechtgesinnte Sohn Indras, Töter feindlicher Helden, ließ sich nicht erschüttern...
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
Pārtha, der Mächtige, verschlang die Hunderte von Pfeilnetzen, Keulen und Lanzen, die auf ihn zukamen, wie das Meer die Flüsse verschlingt.
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
Mit der gewaltigen Wucht seiner Waffen und der Kraft seiner Arme verschlang Pārtha die besten Pfeile aller Fürsten der Könige.
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
O großer König, die Kaurava priesen jene Heldentat beider, Pārthas und Vāsudevas, als überaus wundersam.
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
Was Wunderbareres ist in der Welt geschehen oder wird geschehen, als dass Pārtha und Govinda im Kampf den Pferden zu trinken gaben?
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
Diese beiden Besten unter den Menschen erfüllten uns mit großer Furcht. O Herr, sie entfalteten einen wilden Glanz gegen dein Heer; und allein im Kampf hielt Pārtha es zurück, wie das Ufer das wogende Meer zurückhält.
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
O Bhārata, an jenem von Pārthas Pfeilen bedeckten Ort gelangten die Vögel gleichsam in den Himmel und flatterten dort umher.
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
Herr, keiner deiner Krieger stürmte, im höchsten Zorn, auf ihn, der im Kampf standhielt.
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
O Herr der Völker, als sie dort Govinda und den Pāṇḍava Dhanañjaya erblickten, wurden alle deine Krieger niedergeschlagen.
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
Da stand Hṛṣīkeśa lächelnd, als wäre er unter Frauen, o Bhārata, in jener Pfeilkammer, die Arjuna im Kampf geschaffen hatte.
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
O Herr der Völker, der Lotusäugige wendete ungerührt jene Pferde, während alle deine Heere zusahen.
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
O König, der Lotusäugige wendete die Pferde, richtete sie auf und wischte sie im Kampf mit seinen eigenen Händen ab, während alle Krieger zusahen.
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
Kṛṣṇa vertrieb all ihre Müdigkeit, Erschöpfung, ihr Erbrechen, Zittern und ihre Wunden, denn er war geschickt in der Pflege der Pferde.
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
Nachdem er die Pfeile herausgezogen und jene Pferde mit den Händen abgewischt hatte, wendete er sie ordnungsgemäß und ließ sie Wasser trinken.
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
Nachdem sie Wasser getrunken, gebadet, gefressen hatten und ihre Müdigkeit überwunden war, spannte er sie froh wieder vor den besten Wagen.
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
Er bestieg jenen vortrefflichen Wagen, Śauri, der beste aller Waffenträger und von großer Strahlkraft, und fuhr mit Arjuna eilends davon.
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
Nachdem er seine Pferde nach der Vorschrift angeschirrt hatte, bewegte sich Govinda im Kampf und machte die großen Wagenkämpfer zu bloßem Stroh.
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
Als die Besten des Kuru-Heeres den Wagen jenes vortrefflichen Kämpfers mit wasser-getrunkenen Pferden bespannt sahen, wurden sie wieder niedergeschlagen.
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
O König, seufzend wie Schlangen mit zerbrochenen Giftzähnen, sprachen sie einzeln: »Pfui! Pārtha und Kṛṣṇa sind an uns vorbeigezogen!«
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
Als sie jenes Heer von allen Seiten sahen, ein haarsträubendes und wunderbares Schauspiel, schrien sie: »Beeilt euch!« und sagten auch: »Das kann nicht sein!«
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
Während alle Kṣatriyas zusahen, verspotteten jene beiden, gerüstet auf einem einzigen Streitwagen, als spiele ein Kind mit einem Spielzeug, unsere Stärke...
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
Während wir schrien und uns bemühten, zeigten jene beiden Peiniger der Feinde ungehindert ihre Tapferkeit vor allen Königen und zogen davon.
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
Wie einst im Kampf der Götter und Asuras, o König, Indra und Viṣṇu die Dānavas wie Gras achteten, da sie den Tod Jambhas begehrten...
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
Als sie sahen, dass jene beiden wieder davonzogen, sagten die anderen Krieger: »Beeilt euch, ihr Kurus alle, zur Tötung Kṛṣṇas und des Diademtragenden!«
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
Während alle Bogenschützen zusahen, lenkt der Dāśārha (Kṛṣṇa), nachdem er seinen Wagen angeschirrt hat, nach Jayadratha, und verachtet uns in der Schlacht.
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
O König, einige der Erdherrscher sprachen dort miteinander, als sie jenes große Wunder sahen, das im Kampf zuvor nie gesehen worden war.
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
Alle Heere und König Dhṛtarāṣṭra sind dem Untergang verfallen; durch Duryodhanas Schuld das Kriegerstand und die ganze Erde.
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
Jene Vernichtung ist vollständig eingetroffen, doch der König erkennt es nicht. So sagen, o Bhārata, auch andere Krieger dort.
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
Möge der Sohn Dhṛtarāṣṭras, mit eitlem Blick und ohne Mittel, tun, was dem König der Sindhu gebührt, der zur Behausung Yamas gegangen ist.
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
Da zog der Pāṇḍava noch schneller gegen den König der Sindhu, als sich die Sonne neigte, mit seinen Pferden, die sich nach dem Trinken erfreuten.
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
Die Krieger vermochten jenen starkarmigen Helden nicht aufzuhalten, der vorwärtsschritt, den Besten unter allen Waffenträgern, so wie man den zornigen Antaka, das Ende, nicht aufhalten kann.
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
Da warf der Pāṇḍava, Peiniger der Feinde, das Heer in die Flucht und wirbelte es durcheinander, wie ein Löwe eine Herde Hirsche für den König von Sindhu aufscheucht.
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
Er stürzte sich in die Reihen des Heeres und trieb rasch die Pferde an; der Dāśārha ließ die Muschel Pāñcajanya, weiß wie ein Kranich, laut erschallen.
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
Die vom Sohn der Kuntī nach vorn geschossenen Pfeile fielen hinter ihm nieder; und die windschnellen Pferde trugen ihn immer schneller voran.
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
Da umringten die zornigen Könige und viele andere Krieger Dhanañjaya, der nach dem Tod Jayadrathas trachtete.
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
Als die Truppen geflohen waren, eilte Duryodhana im großen Kampf dem Sohn der Pṛthā nach, dem Stier unter den Männern, der dort standhaft verharrte.
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
Als sie jenen schrecklichen Streitwagen sahen, dessen vom Wind bewegte Fahne, grollend wie eine Wolke, mit dem Affenbanner, da wurden die Wagenkämpfer niedergeschlagen.
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
Als die Sonne von Staub überall vollständig verhüllt war, vermochten die von Pfeilen gequälten Krieger nicht, die beiden Kṛṣṇas anzusehen.