มหาภารตะ · อัธยายะ 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
เมื่อน้ำนั้นถูกทำให้เกิดขึ้นแล้ว และกุนตีบุตรผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้นำกองทัพข้าศึกข้ามไปแล้ว และได้สร้างเรือนแห่งลูกศรขึ้นแล้ว
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
วาสุเทพผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ได้ลงจากรถอย่างรวดเร็ว และปลดม้าที่ถูกลูกศรมีขนนกกังกะถากทิ่มแทงให้เป็นอิสระ
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
เมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนนั้น เสียงสรรเสริญอันยิ่งใหญ่ก็ดังขึ้นทุกทิศทาง จากหมู่สิทธะและจารณะ และจากทหารทั้งหลาย
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
แต่รถศึกผู้ยิ่งใหญ่ไม่อาจยับยั้งกุนตีบุตรผู้กำลังต่อสู้อยู่บนพื้นดินได้ เหตุการณ์นั้นจึงเหมือนเป็นสิ่งมหัศจรรย์
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
เมื่อกองรถศึกนับหมื่นพุ่งเข้าใส่ท่ามกลางช้างและม้าจำนวนมาก ปารถะก็มิได้หวั่นไหว เขายืนอยู่เหนือทหารของตนเอง
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
กษัตริย์ทั้งหลายได้ระดมห่าฝนลูกศรใส่ปาณฑพ แต่ธรรมาตมา บุตรของอินทร์ ผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู มิได้หวั่นไหวเลย
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
ปารถะผู้ทรงพลัง กลืนกินลูกศรนับร้อยที่ตายุดพุ่งเข้าหา พร้อมทั้งตะบองและหอก เหมือนมหาสมุทรกลืนกินแม่น้ำ
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่แห่งอาวุธและกำลังแขนของตน ปารถะได้กลืนกินลูกศรชั้นเลิศของบรรดาจอมกษัตริย์ทั้งปวง
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
ข้าแต่มหาราช เหล่าเการพต่างยกย่องการกระทำอันกล้าหาญของทั้งปารถะและวาสุเทพ ว่าเป็นเหตุการณ์อันมหัศจรรย์ยิ่งนัก
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
ในโลกนี้จะมีหรือเคยมีเหตุการณ์มหัศจรรย์ใดยิ่งไปกว่าการที่ปารถะและโควินทะให้ม้าได้ดื่มน้ำท่ามกลางการรบอีกหรือ
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
ชายผู้ประเสริฐทั้งสองได้ก่อให้เกิดความหวาดกลัวอย่างใหญ่หลวงแก่พวกเรา ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ ทั้งสองได้แสดงรัศมีอันน่าสะพรึงต่อกองทัพของท่าน และปารถะผู้เดียวได้ยับยั้งกองทัพนั้นไว้ในการรบ เหมือนชายฝั่งยับยั้งมหาสมุทรที่คลั่งคะนอง
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
ข้าแต่ภารตะ ในที่พำนักนั้นซึ่งถูกลูกศรของปารถะปกคลุม เหล่านกได้บินมาถึงที่ซึ่งเหมือนท้องฟ้า แล้วจึงบินวนอยู่ที่นั้น
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
ข้าแต่ท่าน ไม่มีผู้ใดในกองทัพของท่านที่โกรธจัดจะเข้าโจมตีเขาซึ่งยืนหยัดอยู่ในการรบ
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
ข้าแต่จอมชนผู้ปกครองประชาชน เหล่านักรบของท่านทั้งปวงต่างหมดกำลังใจ เมื่อเห็นโควินทะและปาณฑพธนัญชัยอยู่ที่นั่น
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
ครั้นแล้ว หฤษีเกศะยิ้มอยู่ ข้าแต่ภารตะ ประหนึ่งอยู่ท่ามกลางสตรี ในห้องแห่งลูกศรนั้น ซึ่งอรชุนได้สร้างขึ้นในการรบ
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
ข้าแต่จอมชนผู้ปกครองประชาชน ผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ได้นำม้าเหล่านั้นกลับมาอย่างไม่หวั่นไหว ขณะที่กองทัพทั้งปวงของท่านกำลังมองดูอยู่
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
ข้าแต่พระราชา ผู้มีดวงตาดุจดอกบัวได้หันม้ากลับมา ยกขึ้น และเช็ดตัวม้าด้วยมือของพระองค์เองในการรบ ขณะที่นักรบทั้งปวงกำลังมองดูอยู่
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
กฤษณะขจัดความเหนื่อยล้า ความอ่อนแรง การอาเจียน การสั่นเทา และบาดแผลของม้าเหล่านั้นให้หมดไปทั้งสิ้น เพราะพระองค์มีความชำนาญในงานเกี่ยวกับม้า
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
พระองค์ดึงลูกศรออก ใช้มือเช็ดม้าเหล่านั้น หันม้ากลับอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม แล้วให้ม้าได้ดื่มน้ำ
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
เมื่อม้าเหล่านั้นได้ดื่มน้ำ อาบน้ำ กินอาหาร และพ้นจากความเหนื่อยล้าแล้ว พระองค์ก็ทรงมีพระทัยยินดี และเทียมม้าเหล่านั้นเข้ากับรถศึกชั้นเลิศอีกครั้ง
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
ศൗริ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ถืออาวุธทั้งปวง และมีเดชอันยิ่งใหญ่ ขึ้นประทับบนรถศึกอันวิเศษนั้น แล้วไปโดยเร็วพร้อมกับอรชุน
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
ครั้นเทียมม้าของรถนั้นตามวิธีที่กำหนดไว้ในคัมภีร์ โควินทะก็เคลื่อนไปมาในสนามรบ ทำให้มหารถีทั้งหลายเป็นดุจฟางแห้ง
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
เมื่อเห็นรถของสารถีผู้ประเสริฐนั้นเทียมด้วยม้าที่ได้ดื่มน้ำแล้ว บรรดาผู้ประเสริฐที่สุดในกองทัพกุรุก็หมดกำลังใจอีกครั้ง
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
พระราชา เขาเหล่านั้นถอนใจอย่างงูที่เขี้ยวหัก แล้วต่างคนต่างกล่าวว่า "น่าอับอายนัก! ปารถะและพระกฤษณะได้ล่วงเลยพวกเราไปแล้ว!"
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
เมื่อเห็นกองทัพนั้นทุกด้าน เป็นภาพน่าขนลุกและมหัศจรรย์ พวกเขาจึงร้องว่า "รีบเร็วเข้า!" และกล่าวด้วยว่า "นี่จะเป็นไปไม่ได้!"
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
ขณะที่กษัตริย์ทั้งหมดยืนดูอยู่ ทั้งสองคนขี่รถศึกคันเดียว ดุจเด็กเล่นของเล่น ได้ดูหมิ่นกำลังของพวกเรา
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
ขณะที่พวกเราร้องตะโกนและพยายามต่อสู้ ทั้งสองผู้เผาผลาญศัตรูก็ไปโดยไม่มีอุปสรรค แสดงความกล้าหาญของตนต่อหน้ากษัตริย์ทั้งปวงแล้วจากไป
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
พระราชา ดังที่พระอินทร์และพระวิษณุในกาลก่อน ในสงครามระหว่างเทพกับอสูร ได้ทำให้ทานพทั้งหลายเป็นดุจหญ้า ด้วยปรารถนาจะสังหารชัมภะ...
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
เมื่อเห็นทั้งสองไปอีกครั้ง บรรดาทหารอื่นก็กล่าวขึ้นว่า "รีบเร็วเข้า กุรุทั้งหลายเอ๋ย เพื่อสังหารพระกฤษณะและผู้สวมมงกุฎนั้น!"
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
ขณะที่นักธนูทั้งปวงกำลังดูอยู่ ทศารหะ (พระกฤษณะ) เทียมรถของตนแล้วก็ไปหาชยัทรถ โดยดูหมิ่นพวกเราในการรบ
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
พระราชา ณ ที่นั้น กษัตริย์ผู้ปกครองแผ่นดินบางพระองค์ได้ตรัสปรึกษากันเอง เพราะได้เห็นความอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยพบเห็นในสงครามมาก่อน
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
กองทัพทั้งปวงและพระเจ้าธฤตราษฎร์ได้ถึงความพินาศ เพราะความผิดของทุรโยธน์ ชนชั้นกษัตริย์และแผ่นดินทั้งสิ้น
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
ความย่อยยับนั้นมาถึงโดยสมบูรณ์แล้ว แต่พระราชาก็ยังไม่ทรงรู้เรื่องนั้น ดูก่อนภารตะ กษัตริย์ทั้งหลายผู้อื่นที่อยู่ ณ ที่นั้นก็กล่าวอย่างนี้
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
ขอให้บุตรของธฤตราษฎร์ ผู้มีสายตาเลื่อนลอยและไม่รู้อุบาย จงทำสิ่งที่ควรทำแก่พระราชาแห่งสินธุ ผู้ได้ไปยังที่อยู่ของยม
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
จากนั้น ปาณฑพก็ไปยังแคว้นสินธุโดยเร็วยิ่งขึ้น ขณะที่พระอาทิตย์กำลังคล้อยลง และม้าของพระองค์เปี่ยมความร่าเริงหลังจากดื่มน้ำแล้ว
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
ไม่มีนักรบคนใดสามารถหยุดยั้งผู้มีแขนทรงพลังนั้นได้ ขณะที่พระองค์เคลื่อนไป ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ถืออาวุธทั้งปวง ดุจไม่อาจหยุดยั้งอันตกะ คือความตาย ผู้กำลังทรงพระพิโรธ
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
จากนั้น ปาณฑพผู้เผาผลาญศัตรูได้ตีกองทัพให้แตกพ่ายและฝ่าเข้าไป ดุจสิงโตฝ่าฝูงกวางเพื่อเห็นแก่พระราชาแห่งสินธุ
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
ทศารหะพุ่งเข้าไปในกองทหาร เร่งม้าอย่างรวดเร็ว และเป่าสังข์ปาญจชันยะให้ดังกึกก้อง สีขาวดุจนกกระเรียน
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
ลูกศรที่กุนตีบุตรยิงออกไปข้างหน้าตกลงไปข้างหลัง ม้าทั้งหลายวิ่งเร็วดุจสายลม พาพระองค์ไปข้างหน้ายิ่งขึ้นเรื่อยๆ
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
จากนั้น พระราชาผู้กำลังพระพิโรธ และนักรบผู้กล้าอื่นๆ จำนวนมาก ได้ล้อมธนัญชัยไว้ ผู้ปรารถนาจะสังหารชยัทรถ
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
เมื่อกองทัพแตกพ่ายไปแล้ว ทุรโยธน์ซึ่งรีบร้อนในการรบใหญ่ได้ไล่ตามโอรสของพระปฤถา บุรุษผู้ประเสริฐที่ยืนมั่นอยู่ที่นั่น
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
เมื่อเห็นรถศึกอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ธงของรถถูกลมพัดปลิว ดังกึกก้องเหมือนเมฆฝน และมีธงลายวานรเป็นสัญลักษณ์ บรรดาพลรถก็เกิดความท้อแท้
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
ครั้นดวงอาทิตย์ถูกฝุ่นคลุมปิดโดยรอบอย่างมาก บรรดานักรบที่ถูกลูกธนูทำร้ายจนปวดร้าว ไม่อาจมองดูกฤษณะทั้งสองได้