മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि ॥ ७.१००.१ ॥
ആ ജലം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ കൗന്തേയൻ ശത്രുസൈന്യത്തെ കടത്തി, അമ്പുകളുടെ ഗൃഹം നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ...
7.100.2
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१००.२ ॥
മഹാദ്യുതിയായ വാസുദേവൻ വേഗം രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി, കങ്കപ്പക്ഷിച്ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ കുതിരകളെ മോചിപ്പിച്ചു...
7.100.3
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः ॥ ७.१००.३ ॥
മുമ്പൊരിക്കലും കാണാത്തത് കണ്ട്, സിദ്ധ-ചാരണ സംഘങ്ങളും സൈനികരും എല്ലായിടത്തും മഹത്തായ സാധുവാദം മുഴക്കി...
7.100.4
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१००.४ ॥
എന്നാൽ കാൽനടയായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന കൗന്തേയനെ മഹാരഥന്മാർക്ക് തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അത് അദ്ഭുതം പോലെയായി...
7.100.5
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति ॥ ७.१००.५ ॥
രഥസമൂഹങ്ങളും അളവില്ലാത്ത ആനകളും കുതിരകളും ആക്രമിക്കുമ്പോഴും പാർത്ഥൻ ഇളകിയില്ല; അവൻ തന്റെ പുരുഷന്മാർക്കും മീതെ നിന്നു...
7.100.6
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा ॥ ७.१००.६ ॥
രാജാക്കന്മാർ പാണ്ഡവനുനേരെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം അയച്ചു; എന്നാൽ ധർമ്മാത്മാവും ഇന്ദ്രപുത്രനും ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവനുമായവൻ ഇളകിയില്ല...
7.100.7
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा ॥ ७.१००.७ ॥
നൂറുകണക്കിന് ശരജാലങ്ങളെയും ഗദകളെയും കുന്തങ്ങളെയും വന്നവയെല്ലാം, നദികളെ സമുദ്രം വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ വീര്യവാനായ പാർത്ഥൻ വിഴുങ്ങി.
7.100.8
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान् ॥ ७.१००.८ ॥
മഹത്തായ അസ്ത്രവേഗത്താലും ബാഹുബലത്താലും പാർത്ഥൻ എല്ലാ രാജാധിരാജന്മാരുടെയും ഉത്തമശരങ്ങളെ വിഴുങ്ങി.
7.100.9
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.९ ॥
മഹാരാജാവേ, പാർത്ഥന്റെയും വാസുദേവന്റെയും ഇരുവരുടെയും ആ വിക്രമത്തെ കൗരവർ അതിമഹത്തായ അദ്ഭുതമെന്ന് പൂജിച്ചു.
7.100.10
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे ॥ ७.१००.१० ॥
ലോകത്തിൽ ഇതിലും അദ്ഭുതകരമായ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ, സംഭവിക്കുമോ? യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനും ഗോവിന്ദനും കുതിരകൾക്ക് വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചുവല്ലോ!
7.100.11
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१००.११ ॥
ആ രണ്ടു നരോത്തമന്മാർ ഞങ്ങളിൽ വലിയ ഭയം വിതച്ചു. പ്രഭോ, അവർ നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തിന്മേൽ ഉഗ്രമായ തേജസ്സ് പ്രകടമാക്കി; യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പാർത്ഥൻ, ഉയർന്നുപൊങ്ങുന്ന സമുദ്രത്തെ തീരം തടുക്കുന്നതുപോലെ അതിനെ തടുത്തുനിർത്തി.
7.100.12
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः ॥ ७.१००.१२ ॥
ഭാരതാ, പാർത്ഥന്റെ ശരങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ ഇടത്ത്, ആകാശംപോലെ വിശാലമായ ഇടം പ്രാപിച്ച് പക്ഷികൾ അവിടെ പറന്നുനടന്നു.
7.100.13
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः ॥ ७.१००.१३ ॥
ഹേ മാന്യാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നിരുന്ന അവനെ നിന്റെ സൈന്യത്തിലെ ഒരു വീരനും അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആക്രമിച്ചില്ല.
7.100.14
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१००.१४ ॥
ജനാധിപതേ, അവിടെ ഗോവിന്ദനെയും പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയനെയും കണ്ട് നിന്റെ യോദ്ധാക്കളെല്ലാം മനംതളർന്നു.
7.100.15
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा ॥ ७.१००.१५ ॥
ഭാരതാ, അപ്പോൾ അർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തീർത്ത ആ ശരഗർഭഗൃഹത്തിൽ ഹൃഷീകേശൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്ത്രീകൾക്കിടയിലെന്നപോലെ നിന്നു.
7.100.16
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते ॥ ७.१००.१६ ॥
ജനാധിപതേ, താമരക്കണ്ണൻ അചഞ്ചലനായി ആ കുതിരകളെ തിരിച്ചു; നിന്റെ സകല സൈന്യങ്ങളും കണ്ടുനിൽക്കേ.
7.100.17
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.१००.१७ ॥
രാജാവേ, താമരക്കണ്ണൻ കുതിരകളെ തിരിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ കൈകൾകൊണ്ട് അവയെ തടവി തുടച്ചു; എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും കണ്ടുനിൽക്കേ.
7.100.18
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि ॥ ७.१००.१८ ॥
അവയുടെ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും ഛർദ്ദിയും വിറയലും മുറിവുകളും കൃഷ്ണൻ എല്ലാം അകറ്റി; അവൻ കുതിരപ്പണിയിൽ നിപുണനല്ലോ.
7.100.19
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः ॥ ७.१००.१९ ॥
അവൻ അമ്പുകൾ പറിച്ചെടുത്ത്, കൈകളാൽ ആ കുതിരകളെ തുടച്ച്, ചട്ടപ്രകാരം അവയെ തിരിച്ച് വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചു.
7.100.20
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे ॥ ७.१००.२० ॥
വെള്ളം കുടിച്ചും കുളിച്ചും ഭക്ഷണം കഴിച്ചും ക്ഷീണം മാറിയ ആ കുതിരകളെ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ വീണ്ടും ഉത്തമരഥത്തിൽ കെട്ടി.
7.100.21
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम् ॥ ७.१००.२१ ॥
ആ ഉത്തമരഥത്തിൽ കയറി, എല്ലാ ശസ്ത്രധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാതേജസ്വിയായ ശൗരി അർജ്ജുനനോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പോയി.
7.100.22
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान् ॥ ७.१००.२२ ॥
അവന്റെ കുതിരകളെ വിധിപ്രകാരം പൂട്ടി, ഗോവിന്ദൻ യുദ്ധത്തിൽ മഹാരഥന്മാരെ കച്ചിത്തുരുമ്പുപോലെ കരുതി സഞ്ചരിച്ചു.
7.100.23
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन् ॥ ७.१००.२३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആ ഉത്തമരഥികന്റെ രഥം വെള്ളം കുടിച്ച കുതിരകളാൽ പൂട്ടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് കൗരവസൈന്യത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠർ വീണ്ടും മനംമടുത്തു.
7.100.24
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक् ॥ ७.१००.२४ ॥
രാജാവേ, പല്ലൊടിഞ്ഞ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്ത്, "ഛെ! പാർത്ഥനും കൃഷ്ണനും നമ്മെ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു!" എന്ന് അവർ വേറിട്ടു പറഞ്ഞു.
7.100.25
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन् ॥ ७.१००.२५ ॥
ആ സൈന്യത്തെ എല്ലായിടത്തും കണ്ട്, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന അദ്ഭുതം കണ്ട്, അവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: 'വേഗം ചെയ്യൂ!' എന്നും, 'ഇത് സത്യമല്ല!' എന്നും.
7.100.26
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम् ॥ ७.१००.२६ ॥
എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും നോക്കിനിൽക്കെ, ഒരേ രഥത്തിൽ കവചധാരികളായ ആ ഇരുവരും, കുട്ടി കളിപ്പാട്ടംകൊണ്ടെന്നപോലെ, നമ്മുടെ ബലത്തെ അവഗണിച്ച്...
7.100.27
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु ॥ ७.१००.२७ ॥
ഞങ്ങൾ വിളിച്ചുകൂവിയും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കെ, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ആ ഇരുവരും തടസ്സമില്ലാതെ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ വീര്യം കാട്ടി കടന്നുപോയി.
7.100.28
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.१००.२८ ॥
ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ, രാജാവേ, പണ്ട് ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും ദാനവരെ പുല്ലുപോലെ കരുതി, ജംഭനെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ.
7.100.29
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः ॥ ७.१००.२९ ॥
ആ ഇരുവരും വീണ്ടും പോകുന്നത് കണ്ട്, അപ്പോൾ മറ്റു സൈനികർ പറഞ്ഞു: 'കുരുക്കളേ, എല്ലാവരും വേഗം ചെയ്യൂ, കൃഷ്ണനെയും കിരീടിയെയും വധിക്കാൻ!'
7.100.30
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे ॥ ७.१००.३० ॥
എല്ലാ വില്ലാളികളും നോക്കിനിൽക്കെ, ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) രഥം പൂട്ടി, ജയദ്രഥനുവേണ്ടി പോകുന്നു, യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ അവഗണിച്ച്.
7.100.31
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ ७.१००.३१ ॥
രാജാവേ, അവിടെ ചില ഭൂപാലന്മാർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ മഹാത്ഭുതം കണ്ടിട്ട്.
7.100.32
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी ॥ ७.१००.३२ ॥
സർവ സൈന്യങ്ങളും രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രനും വിനാശത്തിലായി; ദുര്യോധനന്റെ കുറ്റത്താൽ ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗവും മുഴുവൻ ഭൂമിയും.
7.100.33
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत ॥ ७.१००.३३ ॥
ആ വിനാശം പൂർണ്ണമായി എത്തിയിരിക്കുന്നു; രാജാവ് അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഭാരതാ, അവിടെ മറ്റ് ക്ഷത്രിയരും ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.
7.100.34
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ॥ ७.१००.३४ ॥
യമസദനത്തിൽ പോയ സിന്ധുരാജാവിനായി ചെയ്യേണ്ടത്, വ്യർത്ഥദൃഷ്ടിയുള്ള, ഉപായമറിയാത്ത ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ചെയ്യട്ടെ.
7.100.35
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः ॥ ७.१००.३५ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡവൻ സൈന്ധവനെ ലക്ഷ്യമാക്കി കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു; സൂര്യൻ ചാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ, വെള്ളം കുടിച്ച് സന്തുഷ്ടരായ കുതിരകളോടെ.
7.100.36
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम् ॥ ७.१००.३६ ॥
മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ആ മഹാബാഹുവിനെ, സർവ്വശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനെ, യോദ്ധാക്കൾക്ക് തടയാനായില്ല; കോപിച്ച അന്തകനെ എന്നപോലെ.
7.100.37
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत् ॥ ७.१००.३७ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ ചുട്ടെരിക്കുന്ന പാണ്ഡവൻ സൈന്യത്തെ ഓടിച്ച്, സൈന്ധവനുവേണ്ടി സിംഹം മൃഗക്കൂട്ടത്തെ കലക്കുന്നതുപോലെ അതിനെ കലക്കി.
7.100.38
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१००.३८ ॥
സൈന്യനിരകളിലേക്ക് കടന്നുകയറിക്കൊണ്ട് അവൻ ഉടൻ കുതിരകളെ തെളിച്ചു; കൊക്കിനെപ്പോലെ വെളുത്ത പാഞ്ചജന്യ ശംഖം ദാശാർഹൻ ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി.
7.100.39
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः ॥ ७.१००.३९ ॥
കുന്തീപുത്രൻ മുന്നോട്ട് തൊടുത്ത ശരങ്ങൾ പിന്നിൽ വീണു; കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ വേഗത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അവനെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
7.100.40
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम् ॥ ७.१००.४० ॥
അപ്പോൾ കുപിതരായ രാജാക്കന്മാരും അനേകം ക്ഷത്രിയരും മറ്റുള്ളവരും ജയദ്രഥവധം ആഗ്രഹിച്ച ധനഞ്ജയനെ വളഞ്ഞു.
7.100.41
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे ॥ ७.१००.४१ ॥
സൈന്യങ്ങൾ ചിതറിയോടിയപ്പോൾ, ഉറച്ചുനിന്ന പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ പാർത്ഥനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ദുര്യോധനൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.
7.100.42
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन् ॥ ७.१००.४२ ॥
കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന കൊടിയും മേഘംപോലെ മുഴങ്ങുന്ന ഒച്ചയുമുള്ള, കപിധ്വജമുള്ള ആ ഭയങ്കര രഥം കണ്ട് രഥികൾ വിഷാദിച്ചു.
7.100.43
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम् ॥ ७.१००.४३ ॥
അപ്പോൾ സൂര്യൻ പൊടിയാൽ എല്ലാ വശത്തും പൂർണ്ണമായി മറയ്ക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അമ്പുകളേറ്റ് വേദനിച്ച യോദ്ധാക്കൾക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.