Mahābhārata · Adhyāya 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
Oh rey, la médula de tus hombres parecía escurrirse de miedo, al ver a Vāsudeva y Dhanañjaya pasar más allá.
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
Pero todos aquellos magnánimos, modestos e impulsados por el valor, enardecidos, se volvieron firmes y avanzaron contra Dhanañjaya.
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
Los que fueron contra el Pāṇḍava en la batalla, llenos de ira e indignación, aún no han vuelto, como los ríos no regresan del océano.
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
Pero los indignos se volvieron, como los ateos se apartan de los Vedas; hacia el infierno se encaminaban, y contrajeron pecado.
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
Tras atravesar la hueste de carros, aquellos dos toros entre los hombres, libres, se les vio como dos soles liberados de la boca de Rāhu.
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
Como dos peces que rasgan una gran red y salen sin cansancio, así los dos Kṛṣṇas fueron vistos, habiendo desgarrado la red del ejército.
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
Libres de la presión de las armas y del ejército de Droṇa, tan difícil de atravesar, los dos magnánimos aparecieron como los soles del fin del mundo al salir.
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
Liberados de la presión de los proyectiles y del peligro de las armas, los dos magnánimos que causaban aprieto al enemigo aparecieron.
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
Libres como dos peces del contacto del fuego y de las fauces del cocodrilo, los dos agitaron el ejército, como dos monstruos marinos agitan el océano.
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
Tus hombres y tus hijos, sobre aquellos dos que estaban en el ejército de Droṇa, entonces formaron el juicio de que estos dos no superarían a Droṇa.
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
Pero al ver a aquellos dos resplandecientes atravesar el ejército de Droṇa, gran rey, perdieron la esperanza en la vida del rey de los Sindhus.
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
Grande era la esperanza en la vida del rey de los Sindhus, señor: estos dos Kṛṣṇas, decían, no escaparían de Droṇa y Hārdikya.
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
Habiendo frustrado aquella esperanza, aquellos dos abrasadores de enemigos cruzaron, gran rey, el ejército de Droṇa y el ejército de los Bhojas, que eran difíciles de cruzar.
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
Entonces, viendo a aquellos dos pasar como dos fuegos ardientes, desesperados por la vida del rey de Sindhu, no hablaron de su supervivencia.
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
Kṛṣṇa y Dhanañjaya, intrépidos e incrementadores del temor, hablaron entre sí muchas palabras sobre la muerte de Jayadratha.
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
Aquel rey de Sindhu, puesto en el centro por los seis grandes guerreros en carro, los hijos de Dhṛtarāṣṭra, ha entrado en mi vista; no escapará de mí.
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
Aun si Indra, junto con la hueste de dioses, fuera su protector en la batalla, nosotros dos lo mataremos — así hablaron Kṛṣṇa y Arjuna.
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
Viendo a los de grandes brazos, Kṛṣṇa y Arjuna, hablando así entre sí, vuestros hijos, mirando al rey de Sindhu, gritaron con fuerza.
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
Tras cruzar el desierto de Marudhanva, los dos elefantes sedientos, habiendo bebido agua, recobraron el aliento; y del mismo modo quedaron reanimados los dos domadores de enemigos.
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
Tras atravesar montañas repletas de tigres, leones y elefantes, los dos parecían mercaderes, libres de la muerte y más allá de la vejez.
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
Vuestros hombres pensaron que el semblante de estos dos era tal; y al ver libres a aquellos dos, vuestros hombres clamaron por todas partes.
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
De Droṇa, semejante a una serpiente venenosa y a un fuego ardiente, y también de los demás reyes, los dos aparecían como dos soles resplandecientes.
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
Liberados del ejército de Droṇa, semejante a un océano, los dos domadores de enemigos aparecían alegres, como si hubieran cruzado el mar.
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
Liberados del gran torrente de armas, protegido por Droṇa y Hārdikya, los dos resplandecientes aparecían en la batalla semejantes a Indra y Agni.
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
Los dos héroes oscuros, con la sangre brotando de las afiladas flechas de Bhāradvāja, resplandecieron como dos montañas cubiertas de flores de karṇikāra.
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
Liberados del estanque de los cocodrilos de Droṇa, del peligro de las serpientes venenosas de las lanzas, y de aquella batalla, agua de los mejores guerreros, feroz con los makaras de flechas de hierro, quedaron ambos libres.
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
Del estruendo de las cuerdas de arco y el choque de palmas, de los relámpagos de mazas y espadas, de las nubes de las armas de Droṇa, los dos fueron liberados, como el sol y la luna de la oscuridad.
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
Como si hubieran cruzado con sus propios brazos, los dos pasaron como las seis corrientes del Sindhu que fluyen al océano, o ríos llenos al final del verano, repletos de grandes cocodrilos.
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
Como viajeros que, tras saltar el terrible gran río cubierto de montañas, llegan a salvo a la otra orilla, así fueron rescatados los dos en la batalla.
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
Así, los dos oscuros, grandes arqueros, alabados y famosos en los mundos, fueron tenidos por todos los seres en gran estima, por haber resistido el poder de las armas de Droṇa.
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
Mirando a Jayadratha, que estaba cerca, con deseo de matarlo, ambos se mantuvieron como tigres deseosos de atrapar un ciervo al borde del bosque.
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
Gran rey, al ver el semblante de estos dos, tus guerreros creyeron que Jayadratha ya estaba muerto.
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
Kṛṣṇa y el Pāṇḍava, de ojos rojos y poderosos brazos, unidos, al ver ante sí al rey de Sindh, se alegraron y rugieron una y otra vez.
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
Oh rey, el resplandor de Śauri (Kṛṣṇa), cuya mano sostenía las riendas, y el de Pārtha (Arjuna), el arquero, era como el del sol y el del fuego.
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
Para aquellos dos, liberados del ejército de Droṇa, hubo solo alegría al ver al rey de Sindh cerca, como dos halcones que ven carne.
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
Al ver al rey de Sindh cerca, los dos, encolerizados, se abalanzaron de repente sobre él, como dos halcones que caen sobre la carne.
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
Al ver que aquellos dos, Hṛṣīkeśa y Dhanañjaya, habían pasado de largo, vuestro valiente hijo avanzó para proteger al rey de los Sindhus.
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
Entonces el rey Duryodhana, con la armadura ceñida por Droṇa, avanzó a la batalla en un solo carro, oh señor, como un par de domadores de caballos.
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
Tras pasar a Kṛṣṇa y Pārtha, los grandes arqueros, vuestro hijo se presentó ante el de ojos de loto, oh señor de los hombres.
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
Entonces, en todos los ejércitos, los instrumentos sonaron como con alegría, cuando vuestro hijo hubo pasado a Dhanañjaya.
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
Al ver a Duryodhana de pie allí ante los dos Kṛṣṇas, surgieron los rugidos de leones mezclados con el sonido de las caracolas.
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
Y aquellos protectores del rey de los Sindhus, semejantes al fuego, se regocijaron en la batalla al ver a vuestro hijo, oh señor.
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
Al ver a Duryodhana pasar con sus seguidores, Kṛṣṇa habló a Arjuna estas palabras oportunas, oh rey.