Mahābhārata · Adhyāya 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
Ó rei, a medula dos teus homens parecia escorrer de medo, ao ver Vāsudeva e Dhanañjaya passarem adiante.
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
Mas todos aqueles magnânimos, modestos e impelidos pela coragem, inflamados de ira, tornaram-se firmes e avançaram contra Dhanañjaya.
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
Os que foram contra o Pāṇḍava na batalha, cheios de ira e indignação, ainda não voltaram, como os rios não retornam do oceano.
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
Mas os indignos voltaram atrás, como os ateus se afastam dos Vedas; buscando o inferno, incorreram em pecado.
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
Tendo atravessado a hoste de carros, aqueles dois touros entre os homens, libertos, apareceram como dois sóis libertados da boca de Rāhu.
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
Como dois peixes que rasgam uma grande rede e saem sem cansaço, assim os dois Kṛṣṇas foram vistos, tendo rasgado a rede do exército.
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
Libertados da pressão das armas e do exército de Droṇa, tão difícil de romper, os dois magnânimos apareceram como os sóis da destruição erguidos.
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
Libertados da pressão dos projéteis e do perigo das armas, os dois magnânimos que apertavam o inimigo apareceram.
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
Libertos como dois peixes do contato do fogo e das fauces do crocodilo, os dois agitaram o exército, como dois monstros marinhos agitam o oceano.
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
Os teus homens e os teus filhos, a respeito daqueles dois que estavam no exército de Droṇa, então formaram o juízo de que estes dois não ultrapassariam Droṇa.
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
Mas, vendo aqueles dois resplandecentes atravessarem o exército de Droṇa, ó grande rei, perderam a esperança pela vida do rei dos Sindhus.
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
Grande era a esperança pela vida do rei dos Sindhus, senhor: estes dois Kṛṣṇas, diziam, não escapariam de Droṇa e Hārdikya.
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
Tendo frustrado aquela esperança, aqueles dois queimadores de inimigos atravessaram, grande rei, o exército de Droṇa e o exército dos Bhojas, difíceis de atravessar.
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
Então, vendo aqueles dois passarem como dois fogos ardentes, desesperados quanto à vida do rei de Sindhu, não falaram de sua sobrevivência.
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
Kṛṣṇa e Dhanañjaya, destemidos e aumentadores do temor, trocaram entre si muitas palavras sobre a morte de Jayadratha.
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
Aquele rei de Sindhu, colocado no meio pelos seis grandes guerreiros em carros, os filhos de Dhṛtarāṣṭra, entrou em minha vista; ele não me escapará.
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
Mesmo que Indra, com a hoste dos deuses, fosse seu protetor na batalha, nós dois o mataremos — assim falaram Kṛṣṇa e Arjuna.
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
Vendo os de braços poderosos, Kṛṣṇa e Arjuna, falando assim entre si, vossos filhos, olhando para o rei de Sindhu, gritaram muito.
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
Tendo atravessado o deserto de Marudhanva, os dois elefantes sedentos, tendo bebido água, recuperaram-se; e da mesma forma se recuperaram os dois subjugadores de inimigos.
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
Tendo atravessado montanhas repletas de tigres, leões e elefantes, os dois pareciam mercadores, livres da morte e além da velhice.
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
Os vossos homens pensaram que o semblante desses dois era assim; e, vendo os dois libertados, os vossos homens clamaram por todos os lados.
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
Para longe de Droṇa, semelhante a uma serpente venenosa e a um fogo ardente, e também dos outros reis, os dois apareciam como dois sóis resplandecentes.
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
Libertados do exército de Droṇa, semelhante a um oceano, os dois subjugadores de inimigos pareciam alegres, como se tivessem atravessado o mar.
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
Libertados da grande torrente de armas, protegido por Droṇa e Hārdikya, os dois resplandecentes apareciam na batalha semelhantes a Indra e Agni.
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
Os dois heróis escuros, com sangue jorrando das flechas afiadas de Bhāradvāja, brilhavam como duas montanhas cobertas de flores de karṇikāra.
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
Libertos do lago dos crocodilos de Droṇa, do perigo das serpentes venenosas das lanças e daquela batalha, água dos melhores guerreiros, feroz com os makaras de flechas de ferro, os dois foram libertados.
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
Do estrondo das cordas dos arcos e do choque das palmas, dos relâmpagos das maças e espadas, das nuvens das armas de Droṇa, os dois foram libertados, como o sol e a lua da escuridão.
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
Como se tivessem atravessado com os próprios braços, os dois passaram como os seis cursos do Sindhu que correm para o oceano, ou rios cheios no fim do verão, repletos de grandes crocodilos.
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
Como viajantes que, tendo atravessado com um salto o terrível grande rio, coberto de massas de montanhas, chegam salvos à outra margem, assim foram salvos os dois na batalha.
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
Assim, os dois escuros, grandes arqueiros, louvados e famosos nos mundos, foram considerados grandes por todos os seres, por terem resistido ao poder das armas de Droṇa.
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
Observando Jayadratha, que estava por perto, com desejo de matá-lo, os dois permaneceram como tigres ansiosos por apanhar um cervo à beira da floresta.
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
Grande rei, ao ver o semblante destes dois, teus guerreiros pensaram que Jayadratha já estava morto.
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
Kṛṣṇa e o Pāṇḍava, de olhos vermelhos e braços poderosos, unidos, vendo o rei de Sindh diante de si, alegraram-se e rugiram repetidas vezes.
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
Ó rei, o brilho de Śauri (Kṛṣṇa), cuja mão segurava as rédeas, e de Pārtha (Arjuna), o arqueiro, era como o do sol e do fogo.
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
Para aqueles dois, libertos do exército de Droṇa, houve apenas alegria ao ver o rei de Sindh por perto, como dois falcões que avistam carne.
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
Ao ver o rei de Sindh por perto, os dois, enfurecidos, lançaram-se de repente sobre ele, como dois falcões que se atiram à carne.
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
Ao ver aqueles dois, Hṛṣīkeśa e Dhanañjaya, passarem adiante, teu filho valente avançou para proteger o rei dos Sindhus.
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
Então o rei Duryodhana, com a armadura atada por Droṇa, avançou para a batalha num único carro, ó senhor, como um par de domadores de cavalos.
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
Depois de passar por Kṛṣṇa e Pārtha, os grandes arqueiros, teu filho apresentou-se diante do de olhos de lótus, ó senhor dos homens.
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
Então, em todos os exércitos, os instrumentos soaram como em alegria, quando teu filho havia passado por Dhanañjaya.
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
Ao ver Duryodhana ali de pé diante dos dois Kṛṣṇas, ergueram-se os rugidos de leões misturados ao som das conchas.
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
E aqueles protetores do rei dos Sindhus, semelhantes ao fogo, regozijaram-se na batalha ao ver teu filho, ó senhor.
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
Ao ver Duryodhana passar com seus seguidores, Kṛṣṇa disse a Arjuna estas palavras oportunas, ó rei.