มหาภารตะ · อัธยายะ 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
ข้าแต่พระราชา เหมือนไขกระดูกของไพร่พลของพระองค์จะหลุดไปเพราะความกลัว เมื่อเห็นพระวาสุเทพและธนัญชัยผ่านพ้นไป
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
ส่วนบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ทั้งปวงนั้น ด้วยความถ่อมตนและถูกกระตุ้นด้วยความกล้าหาญ ต่างโกรธจัดแล้วตั้งมั่น เข้าต่อสู้กับธนัญชัย
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
ผู้ที่เข้าต่อสู้กับปาณฑพในการรบ เต็มไปด้วยความโกรธและความไม่อดทน ยังไม่หันกลับแม้บัดนี้ เหมือนแม่น้ำที่ไม่หันกลับจากมหาสมุทร
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
ส่วนผู้ไม่ดีนั้นหันกลับไป เหมือนพวกนาสติกที่หันหลังให้พระเวท พวกเขาไปสู่นรกและได้รับบาปไป
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
สองวีรบุรุษผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ผ่านหมู่รถศึกไปได้และพ้นภัย ปรากฏเหมือนดวงอาทิตย์สองดวงที่หลุดจากปากของราหู
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
เหมือนปลาสองตัวฉีกตาข่ายใหญ่แล้วออกมาโดยไม่เหนื่อยล้า ดังนั้นทั้งสองกฤษณะจึงปรากฏตัว หลังจากฉีกตาข่ายของกองทัพ
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
พ้นจากการรุมล้อมของอาวุธและพ้นจากกองทัพของโทรณะ ซึ่งฝ่าไปได้ยากยิ่ง สองผู้ยิ่งใหญ่ปรากฏเหมือนพระอาทิตย์แห่งกาลที่ขึ้นมา
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
พ้นจากการรุมล้อมของขีปนาวุธ หลุดพ้นจากอันตรายของอาวุธ สองผู้ยิ่งใหญ่ผู้ทำให้ข้าศึกลำบากปรากฏตัวขึ้น
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
หลุดพ้นเหมือนปลาสองตัวจากการสัมผัสเปลวไฟและจากปากของจระเข้ ทั้งสองทำให้กองทัพหวาดหวั่น เหมือนสัตว์ทะเลสองตัวที่กวนมหาสมุทร
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
ไพร่พลของพระองค์และโอรสของพระองค์ ซึ่งเห็นทั้งสองยืนอยู่ในกองทัพของโทรณะ ได้ตั้งความเห็นในขณะนั้นว่า ทั้งสองจะไม่ฝ่าโทรณะไปได้
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
แต่เมื่อเห็นสองผู้รุ่งโรจน์ผ่านกองทัพของโทรณะไป ข้าแต่มหาราช พวกเขาก็หมดหวังในชีวิตของท้าวสินธุราช
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
ความหวังในชีวิตของท้าวสินธุราชนั้นยิ่งใหญ่ ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่ ทั้งสองกฤษณะ ว่ากันว่าจะไม่พ้นจากโทรณะและหารทิกยะ
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
ความหวังนั้นพังทลายไป สองผู้ทำลายศัตรูฝ่าไปได้ ข้าแต่มหาราช ทั้งผ่านกองทัพของโทรณะและกองทัพของโภชะ ซึ่งฝ่าไปได้ยากยิ่ง
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
แล้วเมื่อเห็นสองผู้นั้นผ่านไปเหมือนไฟสองกองที่ลุกโชน พวกเขาหมดหวังเรื่องการรอดชีวิตของท้าวสินธุราช จึงไม่กล่าวถึงเลย
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
กฤษณะและธนัญชัย ผู้ไม่กลัวและเพิ่มความหวาดกลัว กล่าวคำต่าง ๆ ต่อกันเกี่ยวกับการสังหารชยัทรถ
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
ท้าวสินธุราชนั้น ถูกหกมหารถแห่งโอรสของธฤตราษฎร์จัดให้อยู่ตรงกลาง บัดนี้ตกอยู่ในสายตาของข้าแล้ว เขาจะไม่หนีพ้นข้าไปได้
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
แม้ว่าพระอินทร์พร้อมด้วยหมู่เทพจะเป็นผู้คุ้มครองเขาในการรบ เราสองคนก็จะสังหารเขาอยู่ดี กฤษณะและอรชุนกล่าวอย่างนี้
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
เมื่อกฤษณะและอรชุนผู้มีแขนทรงพลังกล่าวกันอย่างนี้ โอรสของพระองค์มองไปที่ท้าวสินธุราช แล้วร้องเสียงดังลั่น
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
ม้าและช้างสองตัวที่กระหายน้ำข้ามทะเลทรายมรุธันวาไป ได้ดื่มน้ำแล้วก็ฟื้นคืนชีวิต และสองผู้ทำลายศัตรูก็ฟื้นคืนชีวิตเช่นกัน
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
ข้ามภูเขาที่เต็มไปด้วยเสือ สิงโต และช้างไปแล้ว ทั้งสองปรากฏเหมือนพ่อค้า ปลอดจากความตายและพ้นจากความแก่
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
พวกทหารของท่านคิดว่าใบหน้าของสองคนนี้เป็นเช่นนั้นจริง และเมื่อเห็นทั้งสองพ้นจากอันตรายได้ ทหารของท่านก็ร้องโวยวายไปทั่วทุกทิศ
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
จากท่านโทรณะที่ดุจงูพิษและดุจไฟลุกโชน และจากกษัตริย์องค์อื่นๆ ด้วย ทั้งสองปรากฏดุจดวงอาทิตย์สองดวงที่แผ่รัศมีเจิดจ้า
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
ทั้งสองผู้ปราบศัตรูพ้นจากกองทัพของท่านโทรณะซึ่งดุจมหาสมุทร ปรากฏด้วยความยินดี ดุจผู้ที่ข้ามทะเลมาได้แล้ว
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
ทั้งสองผู้รุ่งโรจน์พ้นจากห่าธนูอันใหญ่หลวง ซึ่งท่านโทรณะและหารทิกยะคุ้มกันอยู่ ปรากฏในสนามรบดุจพระอินทร์และพระอัคนี
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
ทั้งสองวีรบุรุษผิวคล้ำ มีโลหิตไหลจากลูกศรคมของภารทวาชะ รุ่งเรืองดุจภูเขาสองลูกที่ปกคลุมด้วยดอกกรรณิการ์
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
ทั้งสองพ้นจากสระจระเข้ของท่านโทรณะ พ้นจากภัยแห่งงูพิษคือหอก และพ้นจากสงครามนั้น ซึ่งเป็นน้ำแห่งวีรบุรุษผู้ประเสริฐ อันดุร้ายด้วยจระเข้คือลูกศรเหล็ก
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
ทั้งสองพ้นจากเสียงสายธนูกึกก้องและเสียงฝ่ามือตบกัน พ้นจากสายฟ้าคือตะบองและดาบ พ้นจากเมฆแห่งทิพยาวุธของท่านโทรณะ ดุจพระอาทิตย์และพระจันทร์พ้นจากความมืด
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
ดุจข้ามมาได้ด้วยแขนของตนเอง ทั้งสองผ่านไปดุจแม่น้ำหกสายแห่งสินธุที่ไหลลงสู่มหาสมุทร หรือดุจแม่น้ำที่เต็มในปลายฤดูร้อน คลาคล่ำด้วยจระเข้ใหญ่
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
ดุจผู้เดินทางที่กระโดดข้ามมหานทีอันน่ากลัว ซึ่งเต็มไปด้วยกองภูเขาใหญ่ แล้วถึงฝั่งไกลโดยปลอดภัย ทั้งสองก็ได้รับการช่วยให้พ้นในสนามรบฉันนั้น
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
ทั้งสองผู้ยิ่งใหญ่ เป็นนักธนูผู้เลิศ ผู้ได้รับการสรรเสริญและมีชื่อเสียงไปทั่วโลก ผู้คนทั้งปวงต่างเห็นว่าทั้งสองยิ่งใหญ่ เพราะได้ต้านทานกำลังทิพยาวุธของท่านโทรณะไว้ได้
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
ทั้งสองมองดูชัยทรถซึ่งยืนอยู่ใกล้ด้วยความปรารถนาจะสังหาร ดุจเสือที่หมายจะจับกวางที่ชายป่า ยืนอยู่ตรงนั้น
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
ข้าแต่มหาราช เพราะเมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสองเช่นนั้น พวกนักรบของพระองค์จึงคิดว่าชัยทรถถูกสังหารไปแล้วแน่นอน
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
ทั้งกฤษณะตาแดงแขนใหญ่และปาณฑพผู้รวมพลังกัน เมื่อเห็นกษัตริย์แห่งสินธุอยู่เบื้องหน้า ก็ปีติยินดีและคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่า
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
ข้าแต่พระราชา รัศมีของศौรี (กฤษณะ) ผู้มีมือถือบังเหียน และของปารถะ (อรชุน) ผู้ถือธนู เปล่งประกายดุจดวงอาทิตย์และไฟ
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
สำหรับทั้งสอง ผู้พ้นจากกองทัพของท่านโทรณะ มีแต่ความยินดีเมื่อเห็นกษัตริย์แห่งสินธุอยู่ใกล้ ดุจนกเหยี่ยวสองตัวเห็นเนื้อสัตว์
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
เมื่อทั้งสองเห็นกษัตริย์แห่งสินธุยืนอยู่ใกล้ ก็โกรธจัด และโฉบลงมาทันทีทันใด ดุจนกเหยี่ยวสองตัวโฉบลงบนเนื้อสัตว์
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
เมื่อเห็นทั้งสอง คือหฤษีเกศและธนัญชัย ผ่านไปแล้ว บุตรผู้กล้าหาญของท่านก็รุดไปเพื่อคุ้มกันกษัตริย์แห่งสินธุ
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
จากนั้น พระราชาทุรโยธน์ สวมเกราะที่ท่านโทรณะผูกให้ ก็ขับรถศึกเพียงคันเดียวเข้าสู่สงคราม ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่ ดุจผู้ฝึกม้าสองคน
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
เมื่อผ่านกฤษณะและปารถะผู้เป็นนักธนูยิ่งใหญ่ไปแล้ว บุตรของท่านก็มาเผชิญหน้ากับผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ข้าแต่จอมคน
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
จากนั้น ในกองทัพทั้งปวง เครื่องดนตรีก็บรรเลงขึ้นด้วยความปีติ เมื่อบุตรของท่านผ่านธนัญชัยไปแล้ว
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
เมื่อเห็นทุรโยธน์ยืนอยู่ตรงนั้นต่อหน้าพระกฤษณะทั้งสอง เสียงคำรามของราชสีห์ผสมกับเสียงสังข์ก็ดังขึ้น
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
และบรรดาผู้พิทักษ์พระเจ้าสินธุราช ผู้มีรัศมีดุจไฟ ต่างยินดีในการรบ เมื่อเห็นโอรสของพระองค์ ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
เมื่อเห็นทุรโยธน์พร้อมด้วยบริวารเคลื่อนผ่านไป พระกฤษณะตรัสถ้อยคำอันเหมาะแก่กาลเวลานี้แก่อรชุน ข้าแต่พระราชา