Mahābhārata · Adhyāya 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
O König, das Mark deiner Leute schien vor Furcht zu schwinden, als sie Vāsudeva und Dhanañjaya vorüberziehen sahen.
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
Doch alle Großgesinnten, schamhaft und von Mut angetrieben, zornentbrannt, wurden fest und zogen Dhanañjaya entgegen.
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
Jene, die im Kampf gegen den Pāṇḍava zogen, erfüllt von Zorn und Empörung, kehren auch jetzt nicht um, wie Flüsse nicht vom Ozean zurückkehren.
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
Die Unwürdigen aber kehrten um, wie Ungläubige sich von den Veden abwenden; dem Höllenpfuhl zustrebend, zogen sie Sünde auf sich.
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
Nachdem jene beiden Stiere unter den Menschen das Wagenheer durchbrochen hatten, erschienen sie befreit wie zwei Sonnen, die aus dem Maul Rāhus freikommen.
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
Wie zwei Fische, die ein großes Netz zerreißen und ohne Ermattung herauskommen, so wurden die beiden Kṛṣṇas gesehen, nachdem sie das Netz des Heeres zerrissen hatten.
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
Aus dem Gedränge der Waffen und dem kaum zu durchbrechenden Heer Droṇas befreit, erschienen die beiden Großherzigen wie die aufgegangenen Sonnen des Weltuntergangs.
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
Aus dem Gedränge der Geschosse und der Gefahr der Waffen befreit, erschienen die beiden Großherzigen, die den Feind in Bedrängnis brachten.
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
Befreit wie zwei Fische vom Feuer und dem Rachen des Krokodils, erschütterten die beiden das Heer, wie zwei Meeresungeheuer den Ozean aufwühlen.
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
Deine Leute und deine Söhne fassten damals über jene beiden, die im Heer Droṇas standen, den Entschluss, dass diese beiden Droṇa nicht überwinden würden.
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
Als sie aber sahen, wie jene beiden Strahlenden das Heer Droṇas durchbrachen, o großer König, gaben sie die Hoffnung auf das Leben des Königs der Sindhus auf.
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
Groß war die Hoffnung auf das Leben des Königs der Sindhus, Herr: Diese beiden Kṛṣṇas, so sagten sie, würden Droṇa und Hārdikya nicht entkommen.
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
Nachdem sie jene Hoffnung vereitelt hatten, durchquerten jene beiden Feindverbrenner, großer König, das Heer Droṇas und das Heer der Bhojas, die schwer zu durchqueren waren.
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
Als sie jene beiden wie zwei lodernde Feuer hindurchziehen sahen, verzweifelt über das Leben des Sindhu-Königs, sprachen sie nicht mehr von seinem Überleben.
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
Kṛṣṇa und Dhanañjaya, furchtlos und Furcht verbreitend, sprachen miteinander viele Worte über die Tötung Jayadrathas.
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
Jener König der Sindhu, von den sechs großen Wagenkämpfern, den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, in die Mitte genommen, ist in meine Sicht gekommen; er wird mir nicht entkommen.
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
Selbst wenn Indra mit den Göttern in der Schlacht sein Beschützer wäre, werden wir beide ihn doch erschlagen — so sprachen Kṛṣṇa und Arjuna.
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
Als sie die starkarmigen Kṛṣṇa und Arjuna so miteinander sprechen sahen, schrien eure Söhne, auf den König der Sindhu blickend, laut auf.
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
Nachdem die beiden durstigen Elefanten die Wüste Marudhanva durchquert und Wasser getrunken hatten, erholten sie sich; ebenso erholten sich die beiden Bezwinger der Feinde.
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
Nachdem sie Berge überquert hatten, die von Tigern, Löwen und Elefanten wimmelten, erschienen die beiden wie Kaufleute, frei vom Tod und jenseits des Alters.
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
Eure Leute meinten, das Gesicht dieser beiden sei eben so beschaffen; und als sie die beiden Befreiten sahen, schrien eure Leute von allen Seiten auf.
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
Von Droṇa, der einer giftigen Schlange und einem lodernden Feuer glich, und ebenso von den übrigen Königen, erschienen die beiden wie zwei strahlende Sonnen.
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
Von Droṇas Heer, das einem Ozean glich, befreit, erschienen die beiden Bezwinger der Feinde fröhlich, als hätten sie das Meer überquert.
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
Befreit von dem gewaltigen Strom der Waffen, der von Droṇa und Hārdikya geschützt war, erschienen die beiden Strahlenden im Kampf Indra und Agni gleich.
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
Die beiden Dunklen, aus denen Blut hervorquoll durch die scharfen Pfeile Bhāradvājas, leuchteten wie zwei Berge, bedeckt mit Karṇikāra-Blüten.
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
Befreit aus dem Teich der Krokodile Droṇas, aus der Gefahr der giftigen Schlangen der Speere und aus jener Schlacht, dem Wasser der besten Krieger, wild von den eisernen Pfeil-Makaras, wurden die beiden erlöst.
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
Aus dem Dröhnen der Bogensehnen und dem Klatschen der Handflächen, aus dem Blitz der Keulen und Schwerter, aus den Wolken der Waffen Droṇas wurden die beiden befreit, wie Sonne und Mond aus der Finsternis.
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
Als hätten sie mit eigenen Armen hinübergeschwommen, zogen die beiden hinüber wie die sechs Ströme des Sindhu, die zum Ozean fließen, oder Flüsse, voll am Ende des Sommers, übervoll von großen Krokodilen.
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
Wie Reisende, die den schrecklichen großen Fluss mit Bergmassen überspringen und wohlbehalten das andere Ufer erreichen, so wurden die beiden im Kampf gerettet.
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
So wurden die beiden Dunklen, große Bogenschützen, gepriesen und in den Welten berühmt, von allen Wesen für groß gehalten, weil sie der Macht der Waffen Droṇas standgehalten hatten.
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
Den nahe stehenden Jayadratha mit dem Verlangen betrachtend, ihn zu töten, standen die beiden wie Tiger da, die am Waldrand einen Hirsch zu packen begehren.
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
Großer König, als deine Krieger die Mienen dieser beiden sahen, glaubten sie, Jayadratha sei bereits erschlagen.
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
Kṛṣṇa und der Pāṇḍava, rotäugig und starkarmig, vereint, sahen den König von Sindh vor sich, freuten sich und brüllten immer wieder.
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
O König, der Glanz Śauris (Kṛṣṇa), dessen Hand die Zügel hielt, und des Bogenschützen Pārtha (Arjuna) war wie der der Sonne und des Feuers.
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
Für die beiden, befreit aus Droṇas Heer, gab es nur Freude, den König von Sindh nahe zu sehen, wie zwei Falken, die Fleisch erblicken.
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
Als sie den König von Sindh nahe stehen sahen, stürzten sich die beiden zornig plötzlich auf ihn, wie zwei Falken, die sich auf Fleisch stürzen.
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
Als er sah, wie jene beiden, Hṛṣīkeśa und Dhanañjaya, vorüberzogen, rückte Euer tapferer Sohn vor, um den König der Sindhus zu schützen.
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
Dann fuhr König Duryodhana, dessen Rüstung Droṇa angelegt hatte, allein auf einem einzigen Wagen in die Schlacht, o Herr, wie ein Paar Pferdebändiger.
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
Nachdem er Kṛṣṇa und Pārtha, die großen Bogenschützen, passiert hatte, trat Euer Sohn vor den Lotusäugigen, o Herr der Menschen.
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
Da erklangen in allen Heeren die Instrumente wie in Freude, als Euer Sohn an Dhanañjaya vorübergezogen war.
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
Als man Duryodhana dort vor den beiden Kṛṣṇas stehen sah, erhoben sich Löwengebrüll und Muschelhörnerklang vermischt.
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
Und jene Beschützer des Königs der Sindhus, die wie Feuer waren, freuten sich im Kampf, als sie Euren Sohn sahen, o Herr.
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
Als Kṛṣṇa Duryodhana mit seinem Gefolge vorüberziehen sah, sprach er, o König, diese zeitgemäßen Worte zu Arjuna.