ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ನಿಮ್ಮವರ ಮಜ್ಜೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಕರಗಿ ಜಾರುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿತು; ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಮೀರಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ.
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
ಆದರೆ ನಾಚಿಕೆಯುಳ್ಳ, ಸಾಹಸದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದ ಮಹಾತ್ಮರೆಲ್ಲರೂ ದೃಢರಾಗಿ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು.
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದವರು ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನದಿಗಳು ಹಿಂದಿರುಗದಂತೆ.
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
ಆದರೆ ಅಸಜ್ಜನರು ವೇದಗಳಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುವ ನಾಸ್ತಿಕರಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ನರಕವನ್ನು ಸೇರಿ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆದರು.
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
ರಥಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು, ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಎರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು.
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಬಲೆಯನ್ನು ಹರಿದು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಬರುವಂತೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಸೇನೆಯ ಬಲೆಯನ್ನು ಹರಿದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ, ಭೇದಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದ್ರೋಣರ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಉದಯಿಸಿದ ಕಾಲಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಸಂಕಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ತಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಪಾರಾದ ಎರಡು ಮೀನುಗಳಂತೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕ್ಷೋಭೆಗೊಳಿಸಿದರು, ಎರಡು ಮೊಸಳೆಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಲಕಿದಂತೆ.
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
ನಿಮ್ಮವರು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ದ್ರೋಣರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರ ಕುರಿತು, ಇವರು ದ್ರೋಣರನ್ನು ದಾಟಲಾರರು ಎಂದು ಆಗ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
ಆದರೆ ದ್ರೋಣರ ಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಸಿಂಧುರಾಜನ ಜೀವದ ಕುರಿತು ಆಶಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
ರಾಜನೇ, ಸಿಂಧುರಾಜನ ಜೀವದ ಕುರಿತ ಆಶೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರಭು; ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಹಾರ್ದಿಕ್ಯರು ಈ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಆಶೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿ, ದುಸ್ತರವಾದ ದ್ರೋಣ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ಭೋಜ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ದಾಟಿದರು.
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
ಆಗ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ ದಾಟಿ ಹೋದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿಂಧುರಾಜನ ಜೀವದ ಕುರಿತು ನಿರಾಶರಾಗಿ ಯಾರೂ ಅವನ ಬದುಕನ್ನು ಹೊಗಳಲಿಲ್ಲ.
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
ನಿರ್ಭಯರೂ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವರೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಜಯದ್ರಥನ ವಧೆಯ ಕುರಿತು ಪರಸ್ಪರ ಹಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು.
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
ಆರು ಮಹಾರಥರಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಂದ ನಡುವೆ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸೈಂಧವನು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರ.
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನೇ ಇವನ ರಕ್ಷಕನಾದರೂ, ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಮಾತನಾಡಿದರು.
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಹುಗಳಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಬಹಳವಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
ಮರುಧನ್ವವನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಯಾರಿದ ಎರಡು ಆನೆಗಳು ನೀರು ಕುಡಿದು ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡವು; ಹಾಗೆಯೇ ಶತ್ರುನಾಶಕರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು.
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ, ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಸಾವು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿದವರಂತೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವರ್ತಕರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
ಇವರಿಬ್ಬರ ಮುಖವರ್ಣ ಇದೇ ಎಂದು ನಿಮ್ಮವರು ಭಾವಿಸಿದರು. ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೂಗಿಕೊಂಡರು.
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
ವಿಷಸರ್ಪದಂತೆ ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಹಾಗೂ ಇತರ ರಾಜರಿಂದಲೂ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಇಬ್ಬರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಂಡರು.
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
ಸಾಗರದಂತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಶತ್ರುನಾಶಕರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದವರಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಹಾರ್ದಿಕ್ಯರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿ ಕಂಡರು.
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
ಭಾರದ್ವಾಜನ (ದ್ರೋಣನ) ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
ದ್ರೋಣ ಎಂಬ ಮೊಸಳೆಗಳ ಕೊಳದಿಂದ, ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ವಿಷಸರ್ಪಗಳ ಅಪಾಯದಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳೆಂಬ ಭೀಕರ ಮಕರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಜಲರೂಪದ ಆ ರಣದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರು.
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾಣ್ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಅಂಗೈ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಗದೆ-ಕತ್ತಿಗಳ ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರ-ಮೇಘಗಳಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರಂತೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರು.
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
ತಮ್ಮ ಬಾಹುಗಳಿಂದಲೇ ಈಜಿ ದಾಟಿದಂತೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದಾಟಿದರು; ಸಿಂಧುವಿನ ಆರು ಶಾಖೆಗಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವಂತೆ, ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಗಳಂತೆ.
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಯಂಕರ ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ದಾರಿಹೋಕರು ದಡ ಸೇರಿದಂತೆ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧಾರಗೊಂಡರು.
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
ಹೀಗೆ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರರೂ, ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಹರೂ, ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತರೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು, ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರಬಲವನ್ನು ತಡೆದುದರಿಂದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳೂ (ಮಹಾನರೆಂದು) ಭಾವಿಸಿದವು.
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುವ ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಿಂತಿದ್ದರು.
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಇಬ್ಬರ ಮುಖವರ್ಣವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಜಯದ್ರಥನು ಈಗಾಗಲೇ ಹತನಾದನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನ, ಮಹಾಬಾಹುಗಳ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
ಓ ರಾಜ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲಗಾಮು ಹಿಡಿದ ಶೌರಿ (ಕೃಷ್ಣ) ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಇವರಿಬ್ಬರ ಪ್ರಭೆ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು.
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಸಿಂಧುರಾಜನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷವೇ ಉಂಟಾಯಿತು, ಎರಡು ಗಿಡುಗಗಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ.
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು, ಎರಡು ಗಿಡುಗಗಳು ಮಾಂಸದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ.
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರು, ಹೃಷೀಕೇಶ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ, ದಾಟಿ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸಿಂಧುರಾಜನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮಗ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
ದ್ರೋಣನಿಂದ ಕವಚ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ನಂತರ ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು; ಓ ಪ್ರಭೂ, ಇಬ್ಬರು ಕುದುರೆ ತರಬೇತುದಾರರಂತೆ.
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ದಾಟಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ನಂತರ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನ ಮುಂದೆ ಬಂದನು, ಓ ನರಾಧಿಪ.
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾದ್ಯಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೊಳಗಿದವು, ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಧನಂಜಯನನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ.
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸಿಂಹನಾದ ಮತ್ತು ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳು ಬೆರೆತು ಮೊಳಗಿದವು.
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನ ರಕ್ಷಕರಾದ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡು ಹರ್ಷಿಸಿದರು, ಓ ಪ್ರಭೂ.
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
ರಾಜನೇ, ಅನುಚರರೊಡನೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಈ ಸಮಯೋಚಿತ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.