ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.101.1
स्रंसन्त इव मज्जानस्तावकानां भयान्नृप ।
तौ दृष्ट्वा समतिक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଆପଣଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ମଜ୍ଜା ଭୟରେ ଗଳି ଖସୁଥିବା ପରି ଜଣାଗଲା; ବାସୁଦେବ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବା ଦେଖି।
7.101.2
सर्वे तु प्रतिसंरब्धा हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
स्थिरीभूता महात्मानः प्रत्यगच्छन्धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.२ ॥
କିନ୍ତୁ ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ସାହସରେ ପ୍ରେରିତ, କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମା ସ୍ଥିର ହୋଇ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ।
7.101.3
ये गताः पाण्डवं युद्धे रोषामर्षसमन्विताः ।
तेऽद्यापि न निवर्तन्ते सिन्धवः सागरादिव ॥ ७.१०१.३ ॥
କ୍ରୋଧ ଓ ଅମର୍ଷରେ ଭରି ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାଇଥିବା ଲୋକେ ଆଜି ବି ଫେରୁନାହାଁନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରରୁ ନଦୀ ଫେରି ନ ଆସିବା ପରି।
7.101.4
असन्तस्तु न्यवर्तन्त वेदेभ्य इव नास्तिकाः ।
नरकं भजमानास्ते प्रत्यपद्यन्त किल्बिषम् ॥ ७.१०१.४ ॥
କିନ୍ତୁ ଅସତ୍ ଲୋକେ ବେଦରୁ ବିମୁଖ ନାସ୍ତିକଙ୍କ ପରି ଫେରିଗଲେ; ନରକକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପାପ ପାଇଲେ।
7.101.5
तावतीत्य रथानीकं विमुक्तौ पुरुषर्षभौ ।
ददृशाते यथा राहोरास्यान्मुक्तौ प्रभाकरौ ॥ ७.१०१.५ ॥
ରଥସେନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେ ଦୁଇ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାହୁର ମୁଖରୁ ମୁକ୍ତ ଦୁଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.101.6
मत्स्याविव महाजालं विदार्य विगतक्लमौ ।
तथा कृष्णावदृश्येतां सेनाजालं विदार्य तत् ॥ ७.१०१.६ ॥
ଦୁଇଟି ମାଛ ଯେପରି ବଡ଼ ଜାଲ ଚିରି କ୍ଳାନ୍ତି ବିନା ବାହାରି ଆସନ୍ତି, ସେପରି ସେଇ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ ସେନାଜାଲ ଚିରି ଦେଖାଗଲେ।
7.101.7
विमुक्तौ शस्त्रसम्बाधाद्रोणानीकात्सुदुर्भिदात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१०१.७ ॥
ଅସ୍ତ୍ରର ଚାପରୁ, ଭେଦ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ଉଦିତ କାଳସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ।
7.101.8
अस्त्रसम्बाधनिर्मुक्तौ विमुक्तौ शस्त्रसङ्कटात् ।
अदृश्येतां महात्मानौ शत्रुसम्बाधकारिणौ ॥ ७.१०१.८ ॥
ଅସ୍ତ୍ରର ଭିଡ଼ରୁ ମୁକ୍ତ, ଶସ୍ତ୍ରର ସଙ୍କଟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଙ୍କଟରେ ପକାଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ।
7.101.9
विमुक्तौ ज्वलनस्पर्शान्मकरास्याज्झषाविव ।
अक्षोभयेतां सेनां तौ समुद्रं मकराविव ॥ ७.१०१.९ ॥
ଅଗ୍ନିର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ମକରର ମୁଖରୁ ମୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ମାଛ ପରି ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ସେନାକୁ ବିଚଳିତ କଲେ, ଯେପରି ଦୁଇ ମକର ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଲୋଡ଼ିତ କରନ୍ତି।
7.101.10
तावकास्तव पुत्राश्च द्रोणानीकस्थयोस्तयोः ।
नैतौ तरिष्यतो द्रोणमिति चक्रुस्तदा मतिम् ॥ ७.१०१.१० ॥
ଆପଣଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାରେ ଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ସେତେବେଳେ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଯେ ଏମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
7.101.11
तौ तु दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ द्रोणानीकं महाद्युती ।
नाशशंसुर्महाराज सिन्धुराजस्य जीवितम् ॥ ७.१०१.११ ॥
କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ମହାତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ଜୀବନ ପ୍ରତି ଆଶା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
7.101.12
आशा बलवती राजन्सिन्धुराजस्य जीविते ।
द्रोणहार्दिक्ययोः कृष्णौ न मोक्ष्येते इति प्रभो ॥ ७.१०१.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ଆଶା ପ୍ରବଳ ଥିଲା, ହେ ପ୍ରଭୋ; ଦ୍ରୋଣ ଓ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ହାତରୁ ଏହି ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ନାହିଁ।
7.101.13
तामाशां विफलीकृत्य सन्तीर्णौ तौ परन्तपौ ।
द्रोणानीकं महाराज भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.१०१.१३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶତ୍ରୁଦହନକାରୀ ସେହି ଦୁଇଜଣ ସେହି ଆଶାକୁ ବିଫଳ କରି ଦୁସ୍ତର ଦ୍ରୋଣସେନା ଓ ଭୋଜସେନା ପାର ହୋଇଗଲେ।
7.101.14
अथ दृष्ट्वा व्यतिक्रान्तौ ज्वलिताविव पावकौ ।
निराशाः सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे ॥ ७.१०१.१४ ॥
ତା'ପରେ ଜଳୁଥିବା ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ପରି ପାର ହୋଇଯାଇଥିବା ସେହି ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ନିରାଶ ହୋଇ କେହି ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ କହିଲେ ନାହିଁ।
7.101.15
मिथश्च समभाषेतामभीतौ भयवर्धनौ ।
जयद्रथवधे वाचस्तास्ताः कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१०१.१५ ॥
ନିର୍ଭୟ ଓ ଭୟ ବଢ଼ାଉଥିବା କୃଷ୍ଣ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ପରସ୍ପର ସହିତ ଜୟଦ୍ରଥବଧ ବିଷୟରେ ନାନା କଥା କହିଲେ।
7.101.16
असौ मध्ये कृतः षङ्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
चक्षुर्विषयसम्प्राप्तो न मे मोक्ष्यति सैन्धवः ॥ ७.१०१.१६ ॥
ଛଅ ଜଣ ମହାରଥୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସେହି ସୈନ୍ଧବ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିପଥକୁ ଆସିଛି; ସେ ମୋଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବ ନାହିଁ।
7.101.17
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह ।
तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम् ॥ ७.१०१.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବଗଣଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହାର ରକ୍ଷକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ଦୁହେଁ ଏହାକୁ ବଧ କରିବା ବୋଲି କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ।
7.101.18
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा ।
सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः ॥ ७.१०१.१८ ॥
ଏହିପରି ପରସ୍ପର ସହ କଥା କହୁଥିବା ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ପ୍ରତି ଚାହିଁ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବହୁତ ଚିତ୍କାର କଲେ।
7.101.19
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ ।
पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ ॥ ७.१०१.१९ ॥
ମରୁଧନ୍ୱ ମରୁଭୂମି ପାର ହୋଇ ଯାଉଥିବା ତୃଷିତ ଦୁଇ ହାତୀ ଜଳ ପାନ କରି ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ; ସେହିପରି ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ।
7.101.20
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान् ।
वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ ॥ ७.१०१.२० ॥
ବାଘ, ସିଂହ ଓ ହାତୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ପାର ହୋଇ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପାର ହୋଇଥିବା ବଣିକ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.101.21
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः ॥ ७.१०१.२१ ॥
ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମୁଖବର୍ଣ୍ଣ ଏମିତି ବୋଲି ଆପଣଙ୍କ ଲୋକେ ଭାବିଲେ। ମୁକ୍ତ ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଲୋକେ ସବୁ ଦିଗରୁ ଚିତ୍କାର କଲେ।
7.101.22
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् ।
अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ ॥ ७.१०१.२२ ॥
ବିଷଧର ସାପ ଓ ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କଠାରୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦୁଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.101.23
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ ।
अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा ॥ ७.१०१.२३ ॥
ସମୁଦ୍ର ପରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଆନନ୍ଦରେ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.101.24
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात् ।
रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे ॥ ७.१०१.२४ ॥
ଦ୍ରୋଣ ଓ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ମହାନ ଅସ୍ତ୍ର-ସ୍ରୋତରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଦୀପ୍ତି ପାଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଦେଖାଗଲେ।
7.101.25
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः ।
शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ ॥ ७.१०१.२५ ॥
ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ରକ୍ତ ବହୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ କର୍ଣିକାର ଫୁଲରେ ଆବୃତ ଦୁଇ ପର୍ବତ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
7.101.26
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात् ।
अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः ॥ ७.१०१.२६ ॥
ଦ୍ରୋଣ ରୂପ କୁମ୍ଭୀରର ହ୍ରଦରୁ, ଶକ୍ତି ରୂପ ବିଷଧର ସର୍ପଙ୍କ ସଙ୍କଟରୁ, ଲୌହ ବାଣ ରୂପ ଭୟଙ୍କର ମକରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଜଳରୂପ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରୁ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
7.101.27
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः ।
द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव ॥ ७.१०१.२७ ॥
ଧନୁର ଟଙ୍କାର ଓ ହାତତାଳିର ଶବ୍ଦ, ଗଦା ଓ ଖଡ୍ଗର ବିଜୁଳି, ଏବଂ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ରୂପ ମେଘରୁ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
7.101.28
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः ।
तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः ॥ ७.१०१.२८ ॥
ଯେପରି ନିଜ ବାହୁରେ ସନ୍ତରଣ କରି ପାର ହୋଇଥିଲେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ; ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ସିନ୍ଧୁର ଛଅ ଧାରା ପରି, କିମ୍ବା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ମକରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ପରି।
7.101.29
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम् ।
निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे ॥ ७.१०१.२९ ॥
ବଡ଼ ପର୍ବତରାଶିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ମହାନଦୀ ଡେଇଁ ପାର ହୋଇଥିବା ପଥିକମାନଙ୍କ ପରି, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ରଣରେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଲେ।
7.101.30
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात् ॥ ७.१०१.३० ॥
ଏହିପରି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଓ ଲୋକବିଖ୍ୟାତ ସେହି ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବଳକୁ ରୋଧ କରିଥିବାରୁ, ସର୍ବଭୂତ (ମହାନ) ବୋଲି ଭାବିଲେ।
7.101.31
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया ।
रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम् ॥ ७.१०१.३१ ॥
ନିକଟରେ ଥିବା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଦେଖି, ବନ ଧାରରେ ହରିଣ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ବାଘ ଭଳି ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣ ଠିଆ ହେଲେ।
7.101.32
यथा हि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे ।
तव योधा महाराज हतमेव जयद्रथम् ॥ ७.१०१.३२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଏ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମୁଖର ବର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ଜୟଦ୍ରଥ ପୂର୍ବରୁ ହତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି।
7.101.33
लोहिताक्षौ महाबाहू संयुक्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
सिन्धुराजमभिप्रेक्ष्य हृष्टौ व्यनदतां मुहुः ॥ ७.१०१.३३ ॥
ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖି ଓ ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ସାମନାରେ ଦେଖି ହର୍ଷିତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.101.34
शौरेरभीषुहस्तस्य पार्थस्य च धनुष्मतः ।
तयोरासीत्प्रभा राजन्सूर्यपावकयोरिव ॥ ७.१०१.३४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହାତରେ ଲଗାମ ଧରିଥିବା ଶୌରି (କୃଷ୍ଣ) ଓ ଧନୁର୍ଧର ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ପ୍ରଭା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଭଳି ଥିଲା।
7.101.35
हर्ष एव तयोरासीद्द्रोणानीकप्रमुक्तयोः ।
समीपे सैन्धवं दृष्ट्वा श्येनयोरामिषं यथा ॥ ७.१०१.३५ ॥
ଦ୍ରୋଣ ସେନାରୁ ମୁକ୍ତ ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ସିନ୍ଧୁରାଜ ନିକଟରେ ଦେଖି ହର୍ଷ ହିଁ ହେଲା, ଦୁଇ ବାଜ ମାଂସ ଦେଖିଲା ଭଳି।
7.101.36
तौ तु सैन्धवमालोक्य वर्तमानमिवान्तिके ।
सहसा पेततुःक्रुद्धौ क्षिप्रं श्येनाविवामिपम् ॥ ७.१०१.३६ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି କ୍ରୋଧିତ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସ ଦେଲେ, ଦୁଇ ବାଜ ମାଂସ ଉପରେ ଝପଟିବା ଭଳି।
7.101.37
तौ दृष्ट्वा तु व्यतिक्रान्तौ हृषीकेशधनञ्जयौ ।
सिन्धुराजस्य रक्षार्थं पराक्रान्तः सुतस्तव ॥ ७.१०१.३७ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣ, ହୃଷୀକେଶ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ, ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବା ଦେଖି, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମୀ ପୁତ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
7.101.38
द्रोणेनाबद्धकवचो राजा दुर्योधनस्ततः ।
ययावेकरथेनाजौ हयसंस्करावित्प्रभो ॥ ७.१०१.३८ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କବଚ ବାନ୍ଧିହୋଇଥିବା ରାଜା ଦୁର୍ଯୋଧନ ପରେ ଏକ ରଥରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେପରି ଦୁଇ ଅଶ୍ୱ-ଶିକ୍ଷକ।
7.101.39
कृष्णपार्थौ महेष्वासौ व्यतिक्रम्याथ ते सुतः ।
अग्रतः पुण्डरीकाक्षं प्रतीयाय नराधिप ॥ ७.१०१.३९ ॥
ମହାଧନୁର୍ଧର କୃଷ୍ଣ ଓ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ହେ ନରାଧିପ।
7.101.40
ततः सर्वेषु सैन्येषु वादित्राणि प्रहृष्टवत् ।
प्रावाद्यन्त व्यतिक्रान्ते तव पुत्रे धनञ्जयम् ॥ ७.१०१.४० ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ସେନାରେ ବାଦ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ବାଜିଲା, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ।
7.101.41
सिंहनादरवाश्चासञ्शङ्खशब्दविमिश्रिताः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनं तत्र कृष्णयोः प्रमुखे स्थितम् ॥ ७.१०१.४१ ॥
ସେଠାରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାର ଦେଖି ସିଂହନାଦ ଓ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ମିଶି ଉଠିଲା।
7.101.42
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तारः पावकोपमाः ।
ते प्राहृष्यन्त समरे दृष्ट्वा पुत्रं तव प्रभो ॥ ७.१०१.४२ ॥
ଏବଂ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କର ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ହର୍ଷିତ ହେଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
7.101.43
दृष्ट्वा दुर्योधनं कृष्णो व्यतिक्रान्तं सहानुगम् ।
अब्रवीदर्जुनं राजन्प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ७.१०१.४३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି ସମୟୋଚିତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।