مهابهاراتا · أدهيايا 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
انظر يا دهنجaya إلى دُرْيودهانا الذي تقدّم. أظنه وقع في المحنة، إذ ليس له مثيل بين المحاربين على العربات.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
الرامي البعيد المدى، العظيم القوس، البارع في الأسلحة، المتعالي في القتال، الثابت اليد، المحارب العجيب، ابن دهريتاراشترا الشديد القوة.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
نشأ في رخاء عظيم، وكرّمه كبار المحاربين على العربات، وهو دائم البراعة؛ يا ابن بريثا، إنه يكره البانداڤا دوماً.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
يا بلا دنس، أظن أن وقت القتال معه قد حان لك. وهنا يتوقف نصرنا أو نصر الآخر على لعبة النرد.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
هنا يا بريثا، أطلق سم الغضب الذي جمعته زمناً طويلاً؛ فهذا هو أصل كل الشرور التي أصابت البانداڤا العظماء.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
لقد جاء؛ فانظر إلى ثمرة تعييرك، ونجاح فعلك أنت. كيف يذهب الملك الساعي إلى مملكته إلى القتال بسببك؟
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
لحسن الحظ قد صار الآن في مرمى سهامك. يا دهنجايا، افعل حتى يترك حياته.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
لقد أعماه سكر السلطان فلم يذق الحزن، وفي القتال لا يعرف بأسك، يا ثور الرجال.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
يا ابن برثا، لن تجرؤ العوالم الثلاثة بآلهتها وأسورها وبشرها على هزيمتك في الحرب، فكيف بسويودهانا وحده؟
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
لحسن الحظ قد اقترب من عربتك يا برثا. اقتله يا ذا الذراعين القويتين كما قتل بورندارا فريتْرا.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
يا ذا النقاء، لقد سعى دائمًا إلى هلاكك، وبالمكر خدع الملك دهرما يودهيشتهيرا في لعبة النرد.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
يا واهب الكرامة، لقد ارتكب هذا الخبيث المغرض دائمًا أعمالًا قاسية كثيرة ضدكم، وأنتم الأبرياء.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
اقتل ذلك الرجل غير النبيل، الدائم الغضب، القادر على تغيير هيئته بإرادته، في الحرب بعزم نبيل دون تردد، يا پارثا.
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
وأنت تحمل في قلبك انتزاع المملكة بالخداع، ونفي الغابة، ومعاناة كريشنا، أظهر بأسك يا بانداڤا.
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
ولحسن الحظ يتحرك في مدى سهامك؛ ولحسن الحظ يسعى أمامك لعرقلة المهمة.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
ولحسن الحظ يعلم أنه يجب أن يقاتلك في الحرب؛ ولحسن الحظ، يا پارثا، أثمرت جميع الرغبات غير المرغوب فيها.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
فلذلك يا پارثا، اقتل في الحرب ابن دهريتاراشترا أدنى أسرته، كما قتل إندرا جامبها في الزمن الغابر في حرب الآلهة والأسورة.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
فإذا قُتل هذا، فليتفرق هذا الجيش بلا قائد على يديك؛ ولحسن الحظ، اقطع الجذر الأصيل لعداوة الأشرار.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
قال له أرجونا: «فليكن ذلك؛ فهذا واجبي. اترك كل شيء آخر واذهب إلى حيث سويودهانا.»
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
«من تمتع بمملكتنا الخالية من الأشواك زمنًا طويلًا، سأقطع رأسه أيضًا بشجاعة في المعركة.»
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
«يا مادهافا! بل أستطيع أن أذهب إلى المكان نفسه الذي جُرّت فيه من شعرها، انتقامًا لعذاب تلك التي لا تستحقه.»
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
«يا مادهافا! سأرد بطريقة ما على كل تلك الآلام التي وقعت من قبل أيضًا، بقتل دورyodhana في المعركة.»
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
وهكذا تكلم الكريشنان، مسرورين وراغبين في بلوغ ذلك الملك، فساقا الخيول البيضاء الفاخرة نحو المعركة.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
يا ثور البهاراتا! لما وصل ابنك إلى قرب ذينك الاثنين، ومع أن خطرًا عظيمًا قد أقبل، لم يخف، يا سيدي.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
فأثنى جميع الكشاتريين على فعله، إذ صدّ أرجونا وهريشيكيشا حين اندفعا نحوه.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
فارتفعت هناك، أيها سيد البشر، صيحة عظيمة في جيشك كله حين رأوا الملك في المعركة.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
ولما انطلقت تلك الجلبة المرعبة بين الناس، استخف ابنك بعدوه وصدّه.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
أما ابن كونتي، وقد صدّه ابنك الرامي، فازداد غضبًا عليه، يا محرق الأعداء.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
فلما رأى الملوك، وهم مرعبو الهيئة، ذينك الرجلين، دوريودهانا ودهنجايا، وقد اشتد غضب كل منهما على الآخر، نظروا إليهما من كل جانب.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
ولما رأى ابنك الفرتا وفاسوديفا وقد غضبا، ضحك واشتاق إلى القتال فتحداهما، أيها النبيل.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
ثم ابتهج كريشنا الداشارهي وأرجونا البانداوي، فصاحا بصوت عظيم ونفخا في صدفتيهما المتميزتين بنفير عظيم.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
فلما رأوا ذينك الفرحين، يئس الكوروبيون جميعا من حياة ابنك.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
فأصاب الكوروبيين جميعا حزن شديد، وظنوا أن ابنك قد قُدِّم قربانا في فم النار.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
فلما رأى أولئك المحاربون كريشنا والبانداوات فرحين، صرخوا مرتعبين: «قُتل الملك! قُتل الملك!»
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
فلما سمع دُرْيودهانا ذلك الضجيج من الناس قال: «ليذهب خوفكم؛ سأرسل هذين الكريشنين إلى الموت.»
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
ثم قال ذلك الملك طالبُ النصر، فخاطب الجند جميعًا، ثم وجّه إلى بارتها بسخط هذا القول.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
يا پارتھا، أَرِني سريعاً الأسلحة الإلهية والأرضية التي تعلمتها، إن كنت حقاً ابن پاندو.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
استخدم عليّ سريعاً ما لديك من قوة وبأس، وكذلك قوة كيشافا؛ فسنرى بأسك ورجولتك.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
أَرِنا هنا تلك الأعمال التي أُنجزت بعيداً عن أعيننا، والتي يُشيد بها قومك، المصحوبة بإكرام سيدك.