Mahābhārata · Adhyāya 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
Sieh, Dhanañjaya, Duryodhana, der vorgerückt ist. Ich glaube, er ist in Gefahr geraten, denn kein Wagenkämpfer ist ihm gleich.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
Der weitschießende große Bogenschütze, in Waffen geübt, im Kampf stolz, festhändig, ein wunderbarer Krieger, der gewaltige Sohn Dhṛtarāṣṭras.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
In großem Wohlstand aufgewachsen und von den großen Wagenkämpfern geehrt, stets tüchtig; o Sohn der Pṛthā, er hasst die Pāṇḍavas unablässig.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
Mit ihm, o Makelloser, glaube ich, ist für dich die Zeit des Kampfes gekommen. Hier hängt unser Sieg oder der des anderen vom Würfelspiel ab.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
Hier, o Pārtha, gib das Gift des Zorns frei, das du lange gesammelt hast. Dieser ist die Wurzel allen Unheils der großherzigen Pāṇḍavas.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
Er ist gekommen; sieh die Frucht deines Hohns, den Erfolg deiner eigenen Tat. Wie könnte ein König, der sein Reich begehrt, durch dich in den Kampf gehen?
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
Glücklicherweise ist er nun in die Reichweite deiner Pfeile gekommen. Dhanañjaya, handle so, dass er sein Leben aufgibt.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
Vom Rausch der Macht verblendet, hat er kein Leid erfahren, und im Kampf kennt er deine Tapferkeit nicht, Stier unter den Männern.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
Sohn der Pṛthā, die drei Welten mit Göttern, Dämonen und Menschen würden es nicht wagen, dich im Kampf zu besiegen; wie viel weniger ein einzelner Suyodhana!
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
Glücklicherweise ist er nahe an deinen Wagen gekommen, Pārtha. Erschlage ihn, Starkarmiger, wie Purandara den Vṛtra erschlug.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
Makelloser, er hat sich stets bemüht, dein Verderben zu bewirken. Durch List betrog er König Dharma, Yudhiṣṭhira, beim Würfelspiel.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
Ehrenspender, dieser Mann mit böser Gesinnung hat gegen euch, die ihr unschuldig seid, stets viele äußerst grausame Taten begangen.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
Erschlage jenen unedlen, stets zornigen Mann, der jede Gestalt annehmen kann, im Kampf mit edlem Entschluss und ohne Zögern, o Pārtha!
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
Trage in deinem Herzen den betrügerischen Raub des Reiches, das Waldexil und das Leid Kṛṣṇās, und zeige deine Tapferkeit, o Pāṇḍava!
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
Glücklicherweise bewegt er sich in der Reichweite deiner Pfeile; und glücklicherweise strebt er vor dir danach, das Unternehmen zu vereiteln.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
Glücklicherweise weiß er, dass er im Kampf mit dir kämpfen muss; und glücklicherweise, o Pārtha, sind alle ungewollten Wünsche zur Frucht gekommen.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
Darum, o Pārtha, erschlage im Kampf jenen Sohn Dhṛtarāṣṭras, den Niedrigsten seines Geschlechts, wie Indra einst Jambha in der Schlacht der Götter und Dämonen erschlug.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
Wenn dieser erschlagen ist, möge dieses Heer durch dich führerlos zerschlagen werden; und glücklicherweise schneide die natürliche Wurzel der Feindschaft der Bösgesinnten ab.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
Arjuna sprach zu ihm: »So sei es; dies ist meine Pflicht. Alles andere missachtend, fahre dorthin, wo Suyodhana ist.«
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
»Wer dieses dornenlose Reich von uns so lange genossen hat, dessen Haupt werde ich ihm im Kampf mit Tapferkeit abschlagen.«
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
»O Mādhava, ich könnte sogar an den Ort jenes Schleifens an den Haaren gehen, wegen der Qual jener, die es nicht verdiente.«
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
»O Mādhava, all jenes frühere Leid werde auch ich irgendwie vergelten, indem ich Duryodhana im Kampf erschlage.«
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
So sprechend trieben die beiden Kṛṣṇas, erfreut und begierig, jenen König zu erreichen, die vortrefflichen weißen Pferde in die Schlacht vorwärts.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
Als er jenen beiden nahe gekommen war, o Stier der Bharatas, empfand dein Sohn keine Furcht, obwohl große Gefahr über ihn gekommen war, o Herr.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
Da lobten alle Kṣatriyas seine Tat, dass er Arjuna und Hṛṣīkeśa zurückhielt, als sie ihm entgegenstürmten.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
Da, Herr der Menschen, erhob sich dort ein gewaltiges Getöse in eurem ganzen Heer, als man den König im Kampf erblickte.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
Als jenes schreckliche Getöse des Volkes losbrach, hielt euer Sohn, den Feind geringschätzend, ihn zurück.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
Doch der Sohn der Kuntī, von eurem bogenkundigen Sohn aufgehalten, entbrannte noch heftiger im Zorn gegen ihn, o Feindesbrenner.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
Als die Könige, schrecklich anzusehen, jene beiden sahen, Duryodhana und Dhanañjaya, einander im Zorn gegenüber, blickten sie von allen Seiten auf sie.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
Als er Pārtha und Vāsudeva zornentbrannt sah, forderte euer Sohn sie lachend und kampflustig heraus, o Edler.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
Da stießen Kṛṣṇa, der Dāśārha, und Arjuna, der Pāṇḍava, hocherfreut laute Rufe aus und bliesen mit gewaltigem Getöse ihre vortrefflichen Muscheln.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
Als sie die beiden so fröhlich sahen, verloren alle Kauravas die Hoffnung auf das Leben Ihres Sohnes.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
Alle Kurus verfielen in tiefe Trauer und glaubten, Ihr Sohn sei in den Mund des Feuers geopfert worden.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
Als jene Krieger Kṛṣṇa und die Pāṇḍavas so erfreut sahen, riefen sie, von Furcht gequält: »Der König ist erschlagen! Der König ist erschlagen!«
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
Als Duryodhana dieses Geschrei des Volkes hörte, sprach er: »Euer Schrecken möge vergehen; ich werde diese beiden Kṛṣṇas dem Tod übergeben.«
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, wandte sich der Herr der Menschen, nach Sieg verlangend, an alle Krieger und sprach dann im Zorn zu Pārtha diese Worte.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
Pārtha, zeige mir sogleich die göttlichen und irdischen Waffen, die du erlernt hast, wenn du wirklich ein Sohn Pāṇḍus bist.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
Setze rasch gegen mich deine Kraft und deine Tapferkeit ein, ebenso die Keśavas; wir werden deine Mannhaftigkeit sehen.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
Zeige hier jene Taten, die außerhalb unseres Blickes vollbracht wurden, die deine Leute verkünden, begleitet von der Ehre deines Herrn.