ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
ಧನಂಜಯ, ಮುಂದೆ ಬಂದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡು. ಇವನು ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇವನಿಗೆ ಸಮಾನ ರಥಿಕ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
ದೂರದವರೆಗೆ ಬಾಣ ಹೂಡುವವನು, ಮಹಾಧನುರ್ಧರ, ಅಸ್ತ್ರ ನಿಪುಣ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತ, ದೃಢಹಸ್ತ, ಅದ್ಭುತ ಯೋಧ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವನು, ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಸದಾ ಸಮರ್ಥನು; ಓ ಪಾರ್ಥ, ಸದಾ ಪಾಂಡವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗೆಲುವು ಅಥವಾ ಇತರರ ಗೆಲುವು ದ್ಯೂತವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಕ್ರೋಧವಿಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಇವನೇ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರ ಎಲ್ಲ ಅನರ್ಥಗಳಿಗೆ ಮೂಲ.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
ಅವನು ಇಗೋ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನಿನ್ನ ನಿಂದೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಯದ ಸಾಫಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡು. ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಜ ನಿನ್ನಿಂದಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋದಾನು?
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈಗ ಇವನು ನಿನ್ನ ಬಾಣದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಧನಂಜಯ, ಇವನು ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮದದಿಂದ ಮೂರ್ಚಿತನಾದ ಇವನು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಇವನು ಅರಿತಿಲ್ಲ.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ದೇವ, ಅಸುರ, ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡವು; ಒಬ್ಬನಾದ ಸುಯೋಧನನ ಕಥೆಯೇನು?
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವನು ನಿನ್ನ ರಥದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಾಬಾಹು, ಪುರಂದರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ಇವನನ್ನು ನೀನು ಕೊಲ್ಲು.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಇವನು ಸದಾ ನಿನಗೆ ಕೇಡು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವಂಚನೆಯಿಂದ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನೂ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
ಓ ಮಾನದನೇ, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಇವನು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಅನೇಕ ಘೋರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
ಆ ಅನಾರ್ಯನನ್ನು, ಸದಾ ಕೋಪಿಷ್ಠನನ್ನು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪ ಬದಲಿಸುವವನನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ಮತಿಯಿಂದ, ಯೋಚಿಸದೆ ಸಂಹರಿಸು, ಪಾರ್ಥ.
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
ವಂಚನೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದು, ವನವಾಸ, ಕೃಷ್ಣೆಯ ಕ್ಲೇಶ, ಇವುಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪಾಂಡವ, ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸು.
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಇವನು ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಡೆಯಲು, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವನು ಮುಂದೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕೆಂದು ಅರಿತಿದ್ದಾನೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಪಾರ್ಥ, ಬಯಸದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಫಲ ನೀಡಿವೆ.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾರ್ಥ, ರಣದಲ್ಲಿ ಕುಲಾಧಮ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ಹಿಂದೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಜಂಭನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
ಇವನು ಹತನಾದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ಸೈನ್ಯ ನಾಯಕನಿಲ್ಲದೆ ಚದುರಲಿ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ದುರಾತ್ಮರ ವೈರದ ಸಹಜ ಮೂಲವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಅವನಿಗೆ "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ; ಇದೇ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಸುಯೋಧನನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು" ಎಂದನು.
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
"ನಮ್ಮ ಈ ನಿಷ್ಕಂಟಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅನುಭವಿಸಿದವನ ತಲೆಯನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಡಿಯುತ್ತೇನೆ."
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
"ಓ ಮಾಧವ! ಅರ್ಹಳಲ್ಲದ (ದ್ರೌಪದಿ) ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ, ಕೂದಲು ಹಿಡಿದೆಳೆದ ಆ ಅವಮಾನದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ನಾನು ಹೋಗಬಲ್ಲೆ."
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
"ಓ ಮಾಧವ! ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಆ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಗೂ ನಾನು ಹೇಗಾದರೂ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸುವೆನು—ರಣದಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಕೊಂದು."
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಬಿಳಿಯ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದರು.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಮಹಾ ಭಯ ಬಂದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ, ಓ ಪೂಜ್ಯನೇ.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಅವನ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು; ಎದುರಾಗಿ ನುಗ್ಗಿದ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಹೃಷೀಕೇಶರನ್ನು ಅವನು ತಡೆದನು.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡಾಗ.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಕೋಲಾಹಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಶತ್ರುವನ್ನು ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಮಗನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವನೇ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ, ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯನನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಾಜರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
ಮಾರಿಷನೇ, ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಗ ನಗುತ್ತ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದಾಶಾರ್ಹ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯರು ಮಹಾನಾದದಿಂದ ತಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೌರವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಜೀವದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶರಾದರು.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
ಕುರುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಶೋಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು; ನಿನ್ನ ಮಗನು ವೈಶ್ವಾನರನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾದನೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಯೋಧರು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, 'ರಾಜ ಹತನಾದ! ರಾಜ ಹತನಾದ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
ಜನರ ಆ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನು ಕೇಳಿದ ದುರ್ಯೋಧನನು, 'ನಿಮ್ಮ ಭಯ ದೂರವಾಗಲಿ; ನಾನು ಈ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ನರಾಧಿಪನು ಸೈನಿಕರೆಲ್ಲರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಕಲಿತ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥಿವ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತೋರಿಸು, ನೀನು ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನಾಗಿದ್ದರೆ.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
ನಿನ್ನ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೇಶವನ ಬಲವನ್ನೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸು; ನಿನ್ನ ಪೌರುಷವನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
ನಾವು ಇಲ್ಲದಾಗ ನಡೆಸಿದ, ನಿನ್ನವರು ಹೊಗಳುವ, ಒಡೆಯನ ಗೌರವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೋರಿಸು.