மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
தனஞ்சயா, முன்னேறி வந்த துரியோதனனைப் பார். இவன் ஆபத்தில் சிக்கியிருக்கிறான் என்று நான் கருதுகிறேன்; இவனுக்கு நிகரான தேரோட்டி எவருமில்லை.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
நீண்ட தூரம் அம்பு எய்பவன், மகா வில்லாளி, ஆயுதங்களில் திறமையானவன், போரில் செருக்குற்றவன், உறுதியான கரம் கொண்டவன், அற்புத வீரன், மகாபலசாலியான திருதராஷ்டிரன் மகன்.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
மிக்க சுகத்தில் வளர்ந்தவன், மகாரதிகளால் மதிக்கப்பட்டவன், எப்பொழுதும் திறமையானவன்; ஹே பார்த்தா, எப்போதும் பாண்டவர்களை வெறுப்பவன்.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
பாவமற்றவனே, அவனுடன் போர் செய்ய உனக்கு இப்போது காலம் வந்துவிட்டது என்று நான் கருதுகிறேன். இங்கே நம் வெற்றிக்காகவும் மற்றவர் வெற்றிக்காகவும் சூதாட்டம் சார்ந்திருக்கிறது.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
ஹே பார்த்தா, இங்கே நீண்ட காலமாகச் சேர்த்து வைத்த கோபமாகிய விஷத்தை விடு. இவனே மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் வேராவான்.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
அவன் இதோ வந்துவிட்டான், உன் நிந்தனைக்கு விளைந்த பலனைப் பார், உன் சொந்தச் செயலின் வெற்றியைப் பார். ராஜ்யத்தை விரும்பும் அரசன் உன்னால் எப்படிப் போருக்குச் செல்லக்கூடும்?
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக இப்போது இவன் உன் அம்பின் எல்லைக்குள் வந்துவிட்டான். தனஞ்சயா, இவன் உயிரை விடும்படி செய்.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
செல்வ மதத்தால் மயங்கிய இவன் துன்பத்தை அனுபவித்ததில்லை; போரில் உன் வீரத்தையும் அவன் அறியவில்லை, ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
ஓ பார்த்தா, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களும் போரில் உன்னை வெல்லத் துணியாது; ஒருவனான சுயோதனன் எம்மாத்திரம்?
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக அவன் உன் தேரின் அருகில் வந்துவிட்டான். மகாபாஹுவே, புரந்தரன் வృத்ரனை வீழ்த்தியதுபோல் இவனை நீ கொல்.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
ஓ குற்றமற்றவனே, இவன் எப்போதும் உனக்குக் கேடு விளைவிக்கவே முயன்றான். வஞ்சனையால் தருமராஜனையும் சூதாட்டத்தில் ஏமாற்றினான்.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
ஓ மரியாதையளிப்பவனே, தீய எண்ணம் கொண்ட இவன் உங்களுக்கு, குற்றமற்றவர்களுக்கு, எப்போதும் பல கொடுஞ்செயல்களைச் செய்திருக்கிறான்.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
அந்த அநாரியனும், எப்போதும் சினம் கொண்டவனும், விருப்பப்படி உருவம் மாற்றுபவனுமான அவனை, போரில் உயர்ந்த உறுதியுடன், சிந்திக்காமல் கொல், பார்த்தா.
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
வஞ்சனையால் அரசைக் கவர்ந்ததையும், வனவாசத்தையும், கிருஷ்ணையின் துன்பத்தையும் நெஞ்சில் வைத்து, பாண்டவா, வீரத்தைக் காட்டு.
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
நல்வாய்ப்பாக இவன் உன் அம்புகளின் வரம்பில் வந்து சுழல்கிறான்; செயலை எதிர்க்க, நல்வாய்ப்பாக அவன் முன்னே முயல்கிறான்.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
நல்வாய்ப்பாக அவன் போரில் உன்னுடன் போரிட வேண்டும் என்பதை அறிகிறான்; நல்வாய்ப்பாக, பார்த்தா, விரும்பாத அனைத்து விருப்பங்களும் பலனளித்தன.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
ஆகையால், பார்த்தா, போரில் அந்தக் குலத்தில் இழிந்த திருதராட்டிரன் மகனைக் கொல், முன்பு தேவாசுரப் போரில் இந்திரன் ஜம்பனைக் கொன்றது போல.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
இவன் கொல்லப்பட்டால் உன்னால் இந்தப் படை தலைவனற்றுச் சிதறட்டும்; நல்வாய்ப்பாக, தீயவர்களின் பகைக்கான இயல்பான வேரை வெட்டு.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
அர்ஜுனன் அவரிடம் "அப்படியே ஆகட்டும்; இதுவே என் கடமை. மற்ற அனைத்தையும் புறக்கணித்து சுயோதனன் இருக்குமிடத்திற்குச் செல்லுங்கள்" என்றான்.
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
"நம் இந்த முள்ளற்ற அரசை நீண்ட காலம் அனுபவித்தவனின் தலையை, போரில் வீரத்துடன் நான் போர்க்களத்தில் வெட்டுவேன்."
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
"மாதவா! தகுதியற்ற (திரௌபதி) பட்ட துன்பத்திற்கு, கேசத்தைப் பிடித்திழுத்த அந்த அவமானத்தின் இடத்திற்கும் நான் செல்ல வேண்டும்."
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
"மாதவா! முன்பு நடந்த அந்த துன்பங்களுக்கும் நான் எப்படியாவது பதிலடி கொடுப்பேன்—போரில் துரியோதனனைக் கொன்று."
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
இவ்வாறு பேசிய இரு கிருஷ்ணர்களும் மகிழ்ச்சியுடன், அந்த மன்னனை அடையும் விருப்பத்துடன், வெண்மையான சிறந்த குதிரைகளைப் போர்க்களத்திற்கு ஓட்டிச் சென்றனர்.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே! அவர்கள் இருவரின் அருகில் வந்தடைந்தும், உங்கள் மகன் பெரும் ஆபத்து வந்த போதும் அஞ்சவில்லை, ஐயா.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
அப்போது எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் அவனுடைய இச்செயலைப் பாராட்டினர்; அர்ஜுனனும் ஹ்ருஷீகேசனும் எதிர்த்துப் பாய்ந்தபோது அவன் அவர்களைத் தடுத்தான்.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
விசாம்பதியே, அப்போது உம் படை முழுவதிலும் அங்கே பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; போரில் அரசனைக் கண்டபோது.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
அந்த பயங்கர ஆரவாரம் பெருகியபோது, உம் மகன் எதிரியை அலட்சியமாகக் கருதித் தடுத்தான்.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
ஆனால் தவிர்க்கப்பட்ட குந்தியின் மகன், உம் வில்லாளி மகனால் தடுக்கப்பட்டு, அவன் மீது மேலும் சினம் கொண்டான்; எதிரிகளைச் சுடுபவனே.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
அவ்விருவரும், துரியோதனனும் தனஞ்சயனும், பதிலுக்குச் சினம் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, பயங்கர தோற்றமுள்ள அரசர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவர்களை நோக்கினர்.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
மாரிஷனே, பார்த்தனும் வாசுதேவனும் சினம் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, உம் மகன் சிரித்தவாறே, போர் செய்ய விரும்பி அவர்களை அறைகூவினான்.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த தாசார்ஹர் கிருஷ்ணரும் பாண்டவரான தனஞ்சயனும் பெரும் முழக்கமிட்டு தங்கள் சிறந்த சங்குகளை ஊதினர்.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பதைக் கண்டு கௌரவர்கள் அனைவரும் உங்கள் மகனின் உயிர் குறித்து நம்பிக்கையிழந்தனர்.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
கௌரவர்கள் அனைவரும் பெரும் துயரடைந்தனர்; உங்கள் மகன் வைசுவானரனின் வாயில் ஆகுதியாக்கப்பட்டான் என்று நினைத்தனர்.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
கிருஷ்ணரும் பாண்டவரும் மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பதைக் கண்ட அந்த வீரர்கள் அச்சத்தால் வருந்தி, 'அரசன் கொல்லப்பட்டான்! அரசன் கொல்லப்பட்டான்!' என்று கூவினர்.
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
மக்களின் அந்த ஆரவாரத்தைக் கேட்ட துரியோதனன், 'உங்கள் அச்சம் நீங்கட்டும்; நான் இந்த இரு கிருஷ்ணர்களையும் மரணத்திற்கு அனுப்புவேன்' என்றான்.
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
இவ்வாறு கூறி வெற்றியை விரும்பிய அந்த அரசன் படைவீரர்கள் அனைவரிடமும் பேசி, பின் சினத்துடன் பார்த்தனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
பார்த்தா, நீ கற்ற தெய்வீக மற்றும் பூமிக்குரிய அஸ்திரங்களை எனக்கு விரைவில் காட்டு, நீ பாண்டுவின் மகன் என்றால்.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
உன் பலமும் வீர்யமும், கேசவனின் பலமும் அவ்வாறே, அவற்றை எனக்கு விரைவில் பயன்படுத்து; உன் ஆண்மையை நாங்கள் பார்ப்போம்.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
நாங்கள் இல்லாத போது செய்யப்பட்ட, உன் ஆட்கள் புகழ்ந்து சொல்லும், அரசனின் மரியாதையுடன் செய்த அந்த செயல்களை இங்கே காட்டு.