Mahābhārata · Adhyāya 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
Mira, Dhanañjaya, a Duryodhana, que ha avanzado. Creo que ha caído en peligro, pues no hay guerrero de carro igual a él.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
El arquero de largo alcance, gran arquero, diestro en las armas, orgulloso en la batalla, de mano firme, guerrero prodigioso, el poderosísimo hijo de Dhṛtarāṣṭra.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
Criado en gran bienestar y honrado por los grandes guerreros de carro, siempre diestro; oh hijo de Pṛthā, odia constantemente a los Pāṇḍavas.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
Con él, oh sin mancha, creo que ha llegado para ti el tiempo de la batalla. Aquí, nuestra victoria o la del otro depende del juego de dados.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
Aquí, oh Pārtha, suelta el veneno de la ira que has acumulado durante mucho tiempo. Este hombre es la raíz de todas las desgracias de los magnánimos Pāṇḍavas.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
Ha venido; mira el fruto de tu reproche, el éxito de tu propia acción. ¿Cómo podría un rey que busca su reino ir a la batalla por tu causa?
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
Por fortuna, ahora ha llegado al alcance de tus flechas. Dhanañjaya, haz que él entregue su vida.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
Confundido por la embriaguez del poder, no ha conocido el sufrimiento, y en la batalla no conoce tu valor, toro entre los hombres.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
Hijo de Pṛthā, los tres mundos, con dioses, demonios y hombres, no se atreverían a vencerte en batalla; ¡cuánto menos un solo Suyodhana!
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
Por fortuna se ha acercado a tu carro, Pārtha. Mátalo, de brazos poderosos, como Purandara mató a Vṛtra.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
Oh intachable, él siempre se ha esforzado por tu ruina. Con engaño burló al rey Dharma, Yudhiṣṭhira, en el juego de dados.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
Oh dador de honor, este de mente perversa siempre ha cometido muchísimos actos crueles contra vosotros, que sois inocentes.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
Abate a ese hombre innoble, siempre airado y capaz de tomar la forma que quiera, en la batalla, con resolución noble y sin vacilar, ¡oh Pārtha!
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
Teniendo en el corazón la usurpación del reino por engaño, el exilio en el bosque y el sufrimiento de Kṛṣṇā, muestra tu valor, ¡oh Pāṇḍava!
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
Por fortuna, él se mueve dentro del alcance de tus flechas; y por fortuna se esfuerza ante ti para frustrar la tarea.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
Por fortuna él sabe que en la batalla debe luchar contigo; y por fortuna, ¡oh Pārtha!, todos los deseos no deseados han dado fruto.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
Por tanto, ¡oh Pārtha!, mata en la batalla a ese hijo de Dhṛtarāṣṭra, el más vil de su linaje, como Indra antaño mató a Jambha en la batalla de dioses y asuras.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
Cuando él sea abatido, que este ejército se quiebre por ti, sin caudillo; y por fortuna, corta la raíz natural de la enemistad de los malvados.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
Arjuna le dijo: "Así sea; este es mi deber. Dejando de lado todo lo demás, ve adonde está Suyodhana."
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
"A quien ha disfrutado durante tanto tiempo de este reino nuestro sin espinas, también le cortaré la cabeza en la batalla con valor."
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
"¡Oh Mādhava! Incluso podría llegar al lugar mismo de aquel arrastre por los cabellos, por el sufrimiento de aquella que no lo merecía."
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
"¡Oh Mādhava! También devolveré de alguna manera todos aquellos sufrimientos pasados, matando a Duryodhana en la batalla."
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
Hablando así, los dos Kṛṣṇas, complacidos y deseosos de alcanzar a aquel rey, impulsaron hacia la batalla los excelentes caballos blancos.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
Llegado cerca de aquellos dos, oh toro de los Bharatas, tu hijo no sintió miedo, aunque había llegado un gran peligro, señor.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
Entonces todos los kṣatriyas alabaron su acción, pues había detenido a Arjuna y a Hṛṣīkeśa cuando avanzaron contra él.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
Entonces, señor de los hombres, se alzó allí un gran clamor en todo vuestro ejército al ver al rey en la batalla.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
Cuando aquel terrible clamor de la gente se desató, vuestro hijo, despreciando al enemigo, lo contuvo.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
Pero el hijo de Kuntī, detenido por vuestro hijo arquero, se encendió aún más en furia contra él, oh abrasador de enemigos.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
Al ver a aquellos dos, Duryodhana y Dhanañjaya, ambos encolerizados el uno contra el otro, los reyes, de aspecto terrible, los miraron desde todos los lados.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
Al ver a Pārtha y a Vāsudeva encolerizados, vuestro hijo, riendo, deseoso de combatir, los desafió, oh noble.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
Entonces Kṛṣṇa, el Dāśārha, y Arjuna, el Pāṇḍava, alegres, gritaron y tocaron sus excelentes caracolas con gran estruendo.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
Al ver a aquellos dos alegres, todos los Kauravas perdieron toda esperanza por la vida de vuestro hijo.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
Todos los Kurus cayeron en gran pesar y creyeron que vuestro hijo había sido ofrecido en la boca del fuego.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
Al ver a Kṛṣṇa y a los Pāṇḍavas tan alegres, aquellos guerreros, atormentados por el miedo, exclamaron: '¡El rey ha sido muerto! ¡El rey ha sido muerto!'
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
Al oír aquel clamor del pueblo, Duryodhana dijo: 'Que desaparezca vuestro temor; enviaré a estos dos Kṛṣṇas a la muerte.'
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
Habiendo dicho esto, el señor de los hombres, deseoso de la victoria, habló a todos los soldados y luego, con furia, dirigiéndose a Pārtha, pronunció estas palabras.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
Pārtha, muestra en mí de inmediato las armas divinas y terrenales que has aprendido, si en verdad eres hijo de Pāṇḍu.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
Emplea de inmediato sobre mí tu fuerza y tu valor, y asimismo el de Keśava; veremos tu hombría.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
Muestra aquí aquellas hazañas, realizadas lejos de nuestra vista, que tus gentes proclaman, acompañadas del honor de tu señor.