മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.102.1
दुर्योधनमतिक्रान्तमेतं पश्य धनञ्जय ।
आपद्गतमिमं मन्ये नास्त्यस्य सदृशो रथः ॥ ७.१०२.१ ॥
ധനഞ്ജയാ, മുന്നോട്ടുവന്ന ദുര്യോധനനെ നോക്കൂ. ഇവൻ ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ഇവനൊത്ത രഥികൻ ആരുമില്ല.
7.102.2
दूरपाती महेष्वासः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
दृढहस्तश्चित्रयोधी धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ७.१०२.२ ॥
ദൂരത്തേക്ക് അമ്പെയ്യുന്നവൻ, മഹാധനുർധരൻ, അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണൻ, യുദ്ധത്തിൽ മദോന്മത്തൻ, ഉറച്ച കരങ്ങളുള്ളവൻ, അത്ഭുത യോദ്ധാവ്, മഹാബലനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ.
7.102.3
अत्यन्तसुखसंवृद्धो मानितश्च महारथैः ।
कृती च सततं पार्थ नित्यं द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ७.१०२.३ ॥
അത്യന്തം സുഖത്തിൽ വളർന്നവൻ, മഹാരഥന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവൻ, സദാ സമർഥൻ; ഹേ പാർഥാ, എപ്പോഴും പാണ്ഡവരെ വെറുക്കുന്നവൻ.
7.102.4
तेन युद्धमहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
अत्र नो द्यूतमायत्तं विजयायेतराय वा ॥ ७.१०२.४ ॥
ഹേ നിഷ്പാപാ, അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ സമയമായി എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇവിടെ നമ്മുടെ വിജയമോ മറ്റവരുടെ വിജയമോ ചൂതാട്ടത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.102.5
अत्र क्रोधविषं पार्थ विमुञ्च चिरसम्भृतम् ।
एष मूलमनर्थानां पाण्वानां महात्मनाम् ॥ ७.१०२.५ ॥
ഹേ പാർഥാ, ഇവിടെ ദീർഘകാലമായി സംഭരിച്ച ക്രോധവിഷം ഉപേക്ഷിക്കൂ. ഇവനാണ് മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർക്കുണ്ടായ എല്ലാ അനർഥങ്ങളുടെയും മൂലം.
7.102.6
सोऽयं प्राप्तस्तवाक्षेपं पश्य साफल्यमात्मनः ।
कथं हि राजा राज्यार्थी त्वया गच्छेत संयुगम् ॥ ७.१०२.६ ॥
അവൻ ഇതാ വന്നിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ആക്ഷേപത്തിന്റെ ഫലവും സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയുടെ സാഫല്യവും കാണുക. രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവ് നിന്നാൽ എങ്ങനെ യുദ്ധത്തിന് പോകും?
7.102.7
दिष्ट्या त्विदानीं सम्प्राप्त एष ते बाणगोचरम् ।
यथाऽयं जीवितं जह्यात्तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१०२.७ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ ഇപ്പോൾ ഇവൻ നിന്റെ ബാണപരിധിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ധനഞ്ജയാ, ഇവൻ ജീവൻ ത്യജിക്കുന്ന വിധം ചെയ്യുക.
7.102.8
ऐश्वर्यमदसम्मूढो नैष दुःखमुपेयिवान् ।
न च ते संयुगे वीर्यं जानाति पुरुषर्षभ ॥ ७.१०२.८ ॥
ഐശ്വര്യമദത്താൽ മോഹിതനായ ഇവൻ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ വീര്യം ഇവൻ അറിയുന്നില്ല.
7.102.9
त्वां हि लोकास्त्रयः पार्थ ससुरासुरमानवाः ।
नोत्सहन्ते रणे जेतुं किमुतैकः सुयोधनः ॥ ७.१०२.९ ॥
പാർത്ഥാ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരുമടങ്ങുന്ന മൂന്നു ലോകങ്ങളും യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ജയിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല; ഒറ്റയ്ക്കുള്ള സുയോധനൻ എന്തു ചെയ്യാൻ?
7.102.10
स दिष्ट्या समनुप्राप्तस्तव पार्थ रथान्तिकम् ।
जह्येनं त्वं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ७.१०२.१० ॥
ഭാഗ്യവശാൽ അവൻ നിന്റെ രഥത്തിനരികിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. മഹാബാഹോ, പുരന്ദരൻ വൃത്രനെ വധിച്ചതുപോലെ ഇവനെ നീ വധിക്കുക.
7.102.11
एष ह्यनर्थे सततं पराक्रान्तस्तवानघ ।
निकृत्या धर्मराजं च द्यूते वञ्चितवानयम् ॥ ७.१०२.११ ॥
നിഷ്കളങ്കാ, ഇവൻ എപ്പോഴും നിനക്ക് അനർത്ഥം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. വഞ്ചനയാൽ ധർമ്മരാജനെയും ചൂതാട്ടത്തിൽ വഞ്ചിച്ചു.
7.102.12
बहूनि सुनृशंसानि कृतान्येतेन मानद ।
युष्मासु पापमतिना अपापेष्वपि नित्यदा ॥ ७.१०२.१२ ॥
മാനദാ, പാപബുദ്ധിയായ ഇവൻ നിർദോഷരായ നിങ്ങളോട് എപ്പോഴും വളരെ ക്രൂരകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
7.102.13
तमनार्यं सदा क्रुद्धं पुरुषं कामरूपिणम् ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि पार्थाविचारयन् ॥ ७.१०२.१३ ॥
ആ അനാര്യനെയും, എപ്പോഴും ക്രുദ്ധനായവനെയും, ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്നവനെയും, യുദ്ധത്തിൽ ആര്യബുദ്ധിയോടെ, ആലോചിക്കാതെ വധിക്കുക, പാർത്ഥാ.
7.102.14
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
परिक्लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रम ॥ ७.१०२.१४ ॥
വഞ്ചനയാൽ രാജ്യം അപഹരിച്ചതും, വനവാസവും, കൃഷ്ണയുടെ ക്ലേശവും ഹൃദയത്തിൽ വെച്ച്, പാണ്ഡവാ, പരാക്രമം കാണിക്കുക.
7.102.15
दिष्ट्यैष तव बाणानां गोचरे परिवर्तते ।
प्रतिघाताय कार्यस्य दिष्ट्या च यततेऽग्रतः ॥ ७.१०२.१५ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ ഇവൻ നിന്റെ അമ്പുകളുടെ പരിധിയിൽ തന്നെ ചുറ്റുന്നു; കാര്യം തടയാൻ, ഭാഗ്യവശാൽ അവൻ മുന്നിൽ ശ്രമിക്കുന്നു.
7.102.16
दिष्ट्या जानाति सङ्ग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह ।
दिष्ट्या च सफलाः पार्थ सर्वे कामा ह्यकामिताः ॥ ७.१०२.१६ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നോടൊപ്പം പോരാടേണ്ടതെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു; ഭാഗ്യവശാൽ, പാർത്ഥാ, ആഗ്രഹിക്കാത്ത എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഫലിച്ചു.
7.102.17
तस्माज्जहि रणे पार्थ धार्तराष्ट्रं कुलाधमम् ।
यथेन्द्रेण हतः पूर्वं जम्भो देवासुरे मृधे ॥ ७.१०२.१७ ॥
അതിനാൽ, പാർത്ഥാ, യുദ്ധത്തിൽ കുലാധമനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ വധിക്കുക; മുൻപ് ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ജംഭനെ വധിച്ചതുപോലെ.
7.102.18
अस्मिन्हते त्वया सैन्यमनाथं भिद्यतामिदम् ।
वैरस्य दिष्ट्या सहजं मूलं छिन्धि दुरात्मनाम् ॥ ७.१०२.१८ ॥
ഇവൻ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ നിന്നാൽ ഈ സൈന്യം നാഥനില്ലാതെ ചിതറട്ടെ; ഭാഗ്യവശാൽ, ദുരാത്മാക്കളുടെ വൈരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക മൂലം ഛേദിക്കുക.
7.102.19
तं तथेत्यब्रवीत्पार्थः कृत्यरूपमिदं मम ।
सर्वमन्यदनादृत्य गच्छ यत्र सुयोधनः ॥ ७.१०२.१९ ॥
അർജുനൻ അവനോട് "അങ്ങനെ തന്നെ; ഇതാണ് എന്റെ കർത്തവ്യം. മറ്റെല്ലാം അവഗണിച്ച് സുയോധനനിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകൂ" എന്നു പറഞ്ഞു.
7.102.20
येनैतद्दीर्घकालं नो भुक्तं राज्यमकण्टकम् ।
अप्यस्य युधि विक्रम्य च्छिन्द्यां मूर्धानमाहवे ॥ ७.१०२.२० ॥
"നമ്മുടെ ഈ നിഷ്കണ്ടക രാജ്യം ദീർഘകാലം അനുഭവിച്ചവന്റെ തല, യുദ്ധത്തിൽ വീര്യത്തോടെ ഞാൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ വെട്ടിവീഴ്ത്തും."
7.102.21
अपि तस्य ह्यनर्हायाः परिक्लेशस्य माधव ।
कृष्णायाः शक्नुयां गन्तुं पदं केशप्रधर्षणे ॥ ७.१०२.२१ ॥
"ഹേ മാധവാ! അർഹയല്ലാത്ത (ദ്രൗപദി) അനുഭവിച്ച ക്ലേശത്തിനു പകരമായി, മുടി പിടിച്ചു വലിച്ച ആ അപമാനസ്ഥലത്തേക്കും ഞാൻ എത്താൻ കഴിയും."
7.102.22
अप्यहं तानि दुःखानि पूर्ववृत्तानि माधव ।
दुर्योधनं रणे हत्वा प्रतिमोक्ष्ये कथञ्चन ॥ ७.१०२.२२ ॥
"ഹേ മാധവാ! മുൻപ് സംഭവിച്ച ആ ദുഃഖങ്ങൾക്കെല്ലാം ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും പ്രതികാരം ചെയ്യും—യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ വധിച്ചുകൊണ്ട്."
7.102.23
इत्येवंवादिनौ कृष्णौ हृष्टौ श्वेतान्हयोत्तमान् ।
प्रेषयामासतुः सङ्ख्ये प्रेप्सन्तौ तं नराधिपम् ॥ ७.१०२.२३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ഇരു കൃഷ്ണന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ, ആ രാജാവിനെ പ്രാപിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, വെളുത്ത ഉത്തമ കുതിരകളെ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് തെളിച്ചു.
7.102.24
तयोः समीपं सम्प्राप्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
न चकार भयं प्राप्ते भये महति मारिष ॥ ७.१०२.२४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! അവരിരുവരുടെയും സമീപത്തെത്തിയിട്ടും, വലിയ ഭയം വന്നപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല, ആദരണീയനേ.
7.102.25
तदस्य क्षत्रियाः कर्म सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
यदर्जुनहृषीकेशौ प्रत्युद्यातौ न्यवारयत् ॥ ७.१०२.२५ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തിയെ പ്രശംസിച്ചു; എതിരെ കുതിച്ചെത്തിയ അർജുനനെയും ഹൃഷീകേശനെയും അവൻ തടഞ്ഞുനിർത്തി.
7.102.26
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
महानादो ह्यभूत्तत्र दृष्ट्वा राजानमाहवे ॥ ७.१०२.२६ ॥
പ്രജാപതേ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സൈന്യം മുഴുവനിലും അവിടെ മഹത്തായ ആരവം ഉയർന്നു; യുദ്ധത്തിൽ രാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ.
7.102.27
तस्मिञ्जनसमुन्नादे प्रवृत्ते भैरवे सति ।
कदर्थीकृत्य ते पुत्रः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१०२.२७ ॥
ആ ഭയങ്കരമായ ആരവം ഉയർന്നപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ശത്രുവിനെ നിസ്സാരമാക്കി അവനെ തടഞ്ഞു.
7.102.28
आवारितस्तु कौन्तेयस्तव पुत्रेण धन्विना ।
संरम्भमगमद्भूयः स च तस्मिन्परन्तपः ॥ ७.१०२.२८ ॥
നിങ്ങളുടെ വില്ലാളിയായ പുത്രനാൽ തടയപ്പെട്ട കുന്തീപുത്രൻ, ശത്രുതാപകനേ, അവനോട് കൂടുതൽ കോപം പൂണ്ടു.
7.102.29
तौ दृष्ट्वा प्रतिसंरब्धौ दुर्योधनधनञ्जयौ ।
अभ्यवैक्षन्त राजानो भीमरूपाः समन्ततः ॥ ७.१०२.२९ ॥
ആ രണ്ടുപേരെയും, ദുര്യോധനനെയും ധനഞ്ജയനെയും, പ്രതിക്രോധത്തോടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട്, ഭയങ്കര രൂപമുള്ള രാജാക്കന്മാർ ചുറ്റുപാടും അവരെ നോക്കി.
7.102.30
दृष्ट्वा तु पार्थं संरब्धं वासुदेवं च मारिष ।
प्रहसन्नेव पुत्रस्ते योद्धुकामः समाह्वयत् ॥ ७.१०२.३० ॥
മാരിഷാ, പാർഥനും വാസുദേവനും കോപിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട്, നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് അവരെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
7.102.31
ततः प्रहृष्टो दाशार्हः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
व्यक्रोशेतां महानादं दध्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ ॥ ७.१०२.३१ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ ദാശാർഹൻ കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയനും മഹാനാദത്തോടെ തങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ ശംഖുകൾ മുഴക്കി.
7.102.32
तौ हृष्टरूपौ सम्प्रेक्ष्य कौरवेयास्तु सर्वशः ।
निराशाः समपद्यन्त पुत्रस्य तव जीविते ॥ ७.१०२.३२ ॥
ആ ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് കൗരവരെല്ലാം നിന്റെ പുത്രന്റെ ജീവിതകാര്യത്തിൽ നിരാശരായി.
7.102.33
शोकमापुः परं चैव कुरवः सर्व एव ते ।
अमन्यन्त च पुत्रं ते वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१०२.३३ ॥
കുരുക്കളെല്ലാം മഹാദുഃഖത്തിലായി; നിന്റെ പുത്രൻ വൈശ്വാനരന്റെ മുഖത്ത് ഹോമിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവർ കരുതി.
7.102.34
तथा तु दृष्ट्वा योधास्ते प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
हतो राजा हतो राजेत्यूचिरे च भयार्दिताः ॥ ७.१०२.३४ ॥
കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവരും സന്തോഷിക്കുന്നത് കണ്ട ആ യോദ്ധാക്കൾ ഭയപീഡിതരായി 'രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു! രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു!' എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
7.102.35
जनस्य सन्निनादं तु श्रुत्वा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
व्येतु वो भीरहं कृष्णौ प्रेषयिष्यामि मृत्यवे ॥ ७.१०२.३५ ॥
ജനങ്ങളുടെ ആ കോലാഹലം കേട്ട ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങളുടെ ഭയം നീങ്ങട്ടെ; ഞാൻ ഈ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെയും മൃത്യുവിലേക്ക് അയയ്ക്കും.'
7.102.36
इत्युक्त्वा सैनिकान्सर्वाञ्जयापेक्षी नराधिपः ।
पार्थमाभाष्य संरम्भादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१०२.३६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വിജയം ആഗ്രഹിച്ച ആ രാജാവ് സൈനികരെല്ലാവരോടും സംസാരിച്ച ശേഷം, കോപത്തോടെ പാർത്ഥനെ വിളിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.102.37
पार्थ यच्छिक्षितं तेऽस्त्रं दिव्यं पार्थिवमेव च ।
तद्दर्शय मयि क्षिप्रं यदि जातोऽसि पाण्डुना ॥ ७.१०२.३७ ॥
പാർത്ഥാ, നീ പഠിച്ച ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവുമായ അസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിൽ വേഗം പ്രദർശിപ്പിക്കുക, നീ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രനാണെങ്കിൽ.
7.102.38
यद्बलं तव वीर्यं च केशवस्य तथैव च ।
तत्कुरुष्व मयि क्षिप्रं पश्यामस्तव पौरुषम् ॥ ७.१०२.३८ ॥
നിന്റെ ബലവും വീര്യവും, കേശവന്റേതും അതുപോലെ, അവ എന്നിൽ വേഗം പ്രയോഗിക്കുക; നിന്റെ പൗരുഷം ഞങ്ങൾ കാണട്ടെ.
7.102.39
अस्मत्परोक्षं कर्माणि कृतानि प्रवदन्ति ते ।
स्वामिसत्कारयुक्तानि यानि तानीह दर्शय ॥ ७.१०२.३९ ॥
ഞങ്ങളുടെ അഭാവത്തിൽ ചെയ്തതും നിന്റെ ആളുകൾ പ്രശംസിക്കുന്നതും യജമാനന്റെ ആദരവോടെയുള്ളതുമായ ആ കർമ്മങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുക.