Mahābhārata · Adhyāya 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
एवमुक्त्वाऽर्जुनं राजा त्रिभिर्मर्मातिगैः शरैः ।
अभ्यविध्यन्महावेगैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१०३.१ ॥
Habiendo dicho esto, el rey hirió a Arjuna con tres flechas que alcanzaron los puntos vitales, y con cuatro flechas de gran velocidad hirió a sus cuatro caballos.
7.103.2
वासुदेवं च दशभिः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
प्रतोदं चास्य भल्लेन च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१०३.२ ॥
Y con diez flechas hirió a Vāsudeva (Kṛṣṇa) en medio del pecho, y con una flecha bhalla cortó su aguijón y lo hizo caer al suelo.
7.103.3
तं चतुर्दशभिः पार्थश्चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणि ॥ ७.१०३.३ ॥
Pārtha (Arjuna), sin perturbarse, lo hirió de inmediato con catorce flechas de plumas variadas, afiladas en una piedra de amolar; pero resbalaron de su armadura.
7.103.4
तेषां नैष्फल्यमालोक्य पुनर्नव च पञ्च च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणांस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ७.१०३.४ ॥
Viendo que aquellas no surtían efecto, volvió a disparar catorce flechas afiladas; también estas resbalaron de su armadura.
7.103.5
अष्टाविंशांस्तु तान्बाणानस्तान्विप्रेक्ष्य निष्फलान् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नः कृष्णोऽर्जुनमिदं वचः ॥ ७.१०३.५ ॥
Al ver que aquellas veintiocho flechas habían caído sin efecto, Kṛṣṇa, matador de los héroes enemigos, dijo estas palabras a Arjuna.
7.103.6
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानामिव सर्पणम् ।
त्वया सम्प्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ ७.१०३.६ ॥
Oh Pārtha, veo algo nunca antes visto, como si las piedras se deslizaran; estas flechas emplumadas que enviaste no cumplen su propósito.
7.103.7
कच्चिद्गाण्डीवजः प्राणस्तथैव भरतर्षभ ।
मुष्टिश्च ते यथा पूर्वं भुजयोश्च बलं तव ॥ ७.१०३.७ ॥
¿Sigue igual el aliento que nace del Gāṇḍīva, oh toro de los Bharatas? ¿Y tu puño y la fuerza de tus brazos son como antes?
7.103.8
न वा कच्चिदयं कालः प्राप्तः स्यादद्य पश्चिमः ।
तव चैवास्य शत्रोश्च तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ७.१०३.८ ॥
¿Acaso hoy ha llegado el último momento para ti y para este enemigo? Dímelo, pues lo pregunto.
7.103.9
विस्मयो मे महान्पार्थ तव दृष्ट्वा शरानिमान् ।
व्यर्थान्निपतितान्सङ्खे दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१०३.९ ॥
Gran asombro siento, hijo de Pṛthā, al ver estas flechas tuyas caídas en la batalla hacia el carro de Duryodhana, inútiles.
7.103.10
वज्राशनिसमा घोराः परकायावभेदिनः ।
शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काऽद्य विडम्बना ॥ ७.१०३.१० ॥
Tus terribles flechas, semejantes al rayo y al trueno, que atraviesan los cuerpos ajenos, no logran nada. ¡Hijo de Pṛthā, qué burla es esta hoy!
7.103.11
द्रोणेन नियतं कृष्ण धार्तराष्ट्रे निदर्शितम् ।
अन्ते विहितमस्त्राणामेतत्कवचधारणम् ॥ ७.१०३.११ ॥
Droṇa sin duda se lo mostró al hijo de Dhṛtarāṣṭra, oh Kṛṣṇa. Este uso de la armadura es lo prescrito al final de la ciencia de las armas.
7.103.12
अस्मिन्नन्तर्हितं कृष्ण त्रैलोक्यमपि वर्मणि ।
एको द्रोणो हि वैदैतदहं तस्माच्च सत्तमात् ॥ ७.१०३.१२ ॥
En esta armadura, oh Kṛṣṇa, incluso los tres mundos están ocultos. Solo Droṇa lo conoce, y yo lo aprendí de aquel mejor de los maestros.
7.103.13
न शक्यमेतत्कवचं बाणैर्भेत्तुं कथञ्चन ।
अपि वज्रेण गोविन्द स्वयं मघवता युधि ॥ ७.१०३.१३ ॥
Govinda, esta armadura no puede ser atravesada por flechas de ninguna manera, ni siquiera por el propio Indra con su rayo en la batalla.
7.103.14
जानंस्त्वमपि वै कृष्ण मां विमोहयसे कथम् ।
यद्वृत्तं त्रिषु लोकेषु यच्च केशव वर्तते ॥ ७.१०३.१४ ॥
Kṛṣṇa, aunque lo sabes todo, ¿por qué me confundes? Keśava, conoces todo lo que ha ocurrido y está ocurriendo en los tres mundos.
7.103.15
यथा भविष्यद्यच्चैव तत्सर्वं विदितं तव ।
न त्विदं वेद वै कश्चिद्यथा त्वं मधुसूदन ॥ ७.१०३.१५ ॥
Todo lo que será y todo lo que es, lo conoces. Pero, Madhusūdana, nadie más lo sabe como tú.
7.103.16
एष दुर्योधनः कृष्ण द्रोणेन विहितामिमाम् ।
तिष्ठत्यभीतवत्सङ्ख्ये बिभ्रत्कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१६ ॥
Kṛṣṇa, Duryodhana está de pie en la batalla, vistiendo esta armadura hecha por Droṇa, como si no temiera nada.
7.103.17
यत्त्वत्र विहितं कार्यं नैष तद्वेत्ति माधव ।
स्त्रीवदेष बिभर्त्येतां युक्तां कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१७ ॥
Mādhava, él no sabe cuál es el deber prescrito aquí. Como una mujer, lleva esta armadura apropiada.
7.103.18
पश्य बाह्वोश्च मे वीर्यं धनुषश्च जनार्दन ।
पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम् ॥ ७.१०३.१८ ॥
Janārdana, mira el poder de mis brazos y de mi arco. Derrotaré al Kaurava, aunque esté protegido por la armadura.
7.103.19
इदमङ्गिरसे प्रादाद्देवेशो वर्म भास्वरम् ।
तस्माद्वृहस्पतिः प्राप ततः प्राप पुरन्दरः ॥ ७.१०३.१९ ॥
El señor de los dioses dio esta armadura radiante a Aṅgiras. De él la obtuvo Bṛhaspati, y luego la obtuvo Purandara (Indra).
7.103.20
पुनर्ददौ सुरपतिर्मह्यं वर्म ससङ्ग्रहम् ।
दैवं यद्यस्य वर्मैतद्ब्रह्मणा वा स्वयं कृतम्।
नैनं गोप्स्यति दुर्बुद्धिमद्य बाणहतं मया ॥ ७.१०३.२० ॥
El señor de los dioses me dio de nuevo esta armadura junto con su provisión. Sea cual sea la armadura divina de quien sea, o la que el propio Brahmā hizo, no protegerá a este hombre malvado, herido hoy por mis flechas.
7.103.21
एवमुक्त्वाऽर्जुनो बाणानभिमन्त्र्य व्यकर्षयत् ।
मानवास्त्रेण मानार्हस्तीक्ष्णावरणभेदिना ॥ ७.१०३.२१ ॥
Habiendo dicho esto, Arjuna consagró las flechas con mantra y las tensó con el arma Mānava, digna de honor, que atraviesa las armaduras afiladas.
7.103.22
विकृष्यमाणांस्तेनैव धनुर्मध्यगताञ्छरान् ।
तानस्यास्त्रेण चिच्छेद द्रौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ ७.१०३.२२ ॥
Aquellas flechas, tensadas por ese mismo arma y llegadas al centro del arco, el hijo de Droṇa las cortó con su arma; él es el destructor de todas las armas.
7.103.23
तान्निकृत्तानिषून्दृष्ट्वा दूरतो ब्रह्मवादिना ।
न्यवेदयत्केशवाय विस्मितः श्वेतवाहनः ॥ ७.१०३.२३ ॥
Al ver aquellas flechas cortadas desde lejos, asombrado, el de caballos blancos (Arjuna) lo comunicó a Keśava, el que habla del saber sagrado.
7.103.24
नैतदस्त्रं मया शक्यं द्विः प्रयोक्तुं जनार्दन ।
अस्त्रं मामेव हन्याद्धि हन्याच्चापि बलं मम ॥ ७.१०३.२४ ॥
Oh Janārdana, yo no puedo usar esta arma dos veces. Esta arma me destruiría a mí, y ciertamente también destruiría mi fuerza.
7.103.25
ततो दुर्योधनः कृष्णौ नवभिर्नवभिः शरैः ।
अविध्यत रणे राजञ्शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१०३.२५ ॥
Entonces Duryodhana hirió a los dos Kṛṣṇas en la batalla, con nueve flechas cada uno, oh rey, con flechas como serpientes venenosas.
7.103.26
भूय एवाभ्यवर्षच्च समरे कृष्णपाण्डवौ ।
शरवर्षेण महता ततोऽहृष्यन्त तावकाः।
चक्रुर्वादित्रनिनदान्सिंहनादरवांस्तथा ॥ ७.१०३.२६ ॥
De nuevo, en la batalla, llovió una gran lluvia de flechas sobre los dos, Kṛṣṇa y el Pāṇḍava; entonces vuestra gente se regocijó y alzó sonidos de instrumentos y rugidos de león.
7.103.27
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
नापश्यच्च ततोऽस्याङ्गं यन्न स्याद्वर्मरक्षितम् ॥ ७.१०३.२७ ॥
Entonces Pārtha, airado en la batalla y lamiéndose las comisuras de los labios, no vio en su cuerpo ningún miembro que no estuviera protegido por la armadura.
7.103.28
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सुमुक्तैरन्तकोपमैः ।
हयांश्चकार निर्देहानुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१०३.२८ ॥
Entonces, con sus agudas flechas bien disparadas, semejantes a la Muerte, dejó sin vida a sus caballos y a los dos aurigas de la retaguardia.
7.103.29
धनुरस्याच्छिनत्तूर्णं हस्तावापं च वीर्यवान् ।
रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची प्रचक्रमे ॥ ७.१०३.२९ ॥
El poderoso Savyasācin cortó al instante su arco y la empuñadura de su mano, y se dispuso a hacer pedazos su carro.
7.103.30
दुर्योधनं च बाणाभ्यां तीक्ष्णाभ्यां विरथीकृतम् ।
आविद्ध्यद्धस्ततलयोरुभयोरर्जुनस्तदा ॥ ७.१०३.३० ॥
Entonces Arjuna hirió a Duryodhana, que había quedado sin carro, en ambas palmas de las manos con dos flechas afiladas.
7.103.31
प्रयत्नज्ञो हि कौन्तयो नखमांसान्तरेषुभिः ।
स वेदनाभिराविग्नः पलायनपरायणः ॥ ७.१०३.३१ ॥
Pues Kaunteya (Arjuna), diestro en el esfuerzo, lo atravesó con flechas entre la uña y la carne; afligido por los dolores, Duryodhana se dio a la fuga.
7.103.32
तं कृच्छ्रामापदं प्राप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः ।
समापेतुः परीप्सन्तो धनञ्जयशरार्दितम् ॥ ७.१०३.३२ ॥
Al ver que caía en un peligro terrible, los arqueros supremos se reunieron, deseosos de protegerlo, a él, acosado por las flechas de Dhanañjaya.
7.103.33
तं रथैर्बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर्हयैः ।
पदात्योघैश्च संरब्धैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१०३.३३ ॥
Rodearon a Dhanañjaya con muchos miles de carros, elefantes y caballos dispuestos, y masas de infantes enfurecidos.
7.103.34
अथ नार्जुनगोविन्दौ न रथो वा व्यदृश्यत ।
अस्त्रवर्षेण महता शरौघैश्चापि संवृतौ ॥ ७.१०३.३४ ॥
Entonces no se veía ni a Arjuna ni a Govinda, ni el carro, pues estaban envueltos por una gran lluvia de armas y masas de flechas.
7.103.35
ततोऽर्जुनोऽस्त्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम् ।
तत्र व्यङ्गी कृताः पेतुः शतशोऽथ रथद्विपाः ॥ ७.१०३.३५ ॥
Entonces Arjuna, por el poder de sus armas, abatió aquel ejército; allí cayeron centenares de carros y elefantes mutilados.
7.103.36
ते हता हन्यमानाश्च न्यगृह्णंस्तं रथोत्तमम् ।
स रथः स्तम्भितस्तस्थौ क्रोशमात्रे समन्ततः ॥ ७.१०३.३६ ॥
Fueron muertos, y aun siendo abatidos, detuvieron aquel excelente carro; el carro quedó inmóvil y parado en un krośa (unas dos millas) a la redonda.
7.103.37
ततोऽर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
धनुर्विष्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम् ॥ ७.१०३.३७ ॥
Entonces el héroe de los Vṛṣṇis habló apresuradamente a Arjuna: 'Tensa tu arco con fuerza; yo soplaré mi caracola.'
7.103.38
ततो विष्फार्य बलवद्गाण्डीवं जघ्निवान्रिपून् ।
महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ ७.१०३.३८ ॥
Entonces Arjuna, tensando con fuerza el arco Gāṇḍīva, abatió a los enemigos con una gran lluvia de flechas y el chasquido de su palma sobre la cuerda.
7.103.39
पाञ्चजन्यं च बलवान्दध्मौ तारेण केशवः ।
रजसा ध्वस्तपक्ष्मान्तः प्रस्विन्नवदनो भृशम् ॥ ७.१०३.३९ ॥
El poderoso Keśava sopló la caracola Pāñcajanya con un tono agudo; los bordes de sus pestañas quedaron cubiertos de polvo y su rostro empapado de sudor.
7.103.40
तेनाच्युतोष्ठपुटपूरितमारुतेन ।
शङ्खान्तरोदरविवृद्धविनिःसृतेन।
नादेन सासुरवियत्सुरलोकपाल… ।
मुद्विग्नमीश्वर जगत्स्फुटतीव सर्वम् ॥ ७.१०३.४० ॥
Por aquel sonido, lleno del aliento del labio de Acyuta y crecido al salir del interior de la caracola — junto con los asuras, el cielo, los dioses y los guardianes del mundo… ; ¡oh Señor, todo el mundo parecía a punto de estallar en agitación!
7.103.41
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषो निःस्वनेन च ।
निःसत्वाश्च ससत्वाश्च क्षितौ पेतुस्तदा जनाः ॥ ७.१०३.४१ ॥
Al sonido de aquella caracola y al chasquido del arco, entonces las gentes, tanto los débiles como los fuertes, cayeron al suelo.
7.103.42
तैर्विमुक्तो रथो रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः ।
जयद्रथस्य गोप्तारस्ततः क्षुब्धाः सहानुगाः ॥ ७.१०३.४२ ॥
Liberado de aquellos sonidos, el carro brilló como una nube agitada por el viento; entonces los protectores de Jayadratha, junto con sus seguidores, se agitaron.
7.103.43
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गोप्तारः सैन्धवस्य तु ।
चक्रुर्नादान्महेष्वासाः कम्पयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१०३.४३ ॥
Al ver de pronto a Pārtha, los protectores de Saindhava, grandes arqueros, lanzaron rugidos que sacudían la tierra.
7.103.44
बाणशब्दरवांश्चोग्रान्विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ।
प्रादुश्चक्रुर्महात्मानः सिंहनादरवानपि ॥ ७.१०३.४४ ॥
Los magnánimos produjeron fieros sonidos de flechas, mezclados con clamores de caracolas, y también rugidos de león.
7.103.45
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तावकानां समुत्थितम् ।
प्रदध्मतुः शङ्खवरौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०३.४५ ॥
Al oír aquel terrible clamor surgido de tu bando, Vāsudeva y Dhanañjaya tocaron sus excelentes caracolas.
7.103.46
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुन्धरा ।
सशैला सार्णवद्वीपा सपाताला विशाम्पते ॥ ७.१०३.४६ ॥
Oh señor de los hombres, con aquel gran estruendo esta tierra se llenó, con sus montañas, mares, islas y mundos inferiores.
7.103.47
स शब्दो भरतश्रेष्ठ व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयोर्बले ॥ ७.१०३.४७ ॥
Aquel sonido, oh mejor de los Bharatas, llenando las diez direcciones, resonó allí mismo en los ejércitos de los Kurus y Pāṇḍavas.
7.103.48
तावका रथिनस्तत्र दृष्ट्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
सम्भ्रमं परमं प्राप्तास्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१०३.४८ ॥
Allí, tus aurigas, al ver a Kṛṣṇa y Dhanañjaya, se llenaron de gran turbación, y los grandes guerreros de carro se apresuraron.
7.103.49
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका वीक्ष्य दंशितौ ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०३.४९ ॥
Entonces, al ver a los dos Kṛṣṇas, los dichosos, ya armados, tus guerreros, encolerizados, se lanzaron contra ellos, y aquello pareció algo maravilloso.