ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
एवमुक्त्वाऽर्जुनं राजा त्रिभिर्मर्मातिगैः शरैः ।
अभ्यविध्यन्महावेगैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१०३.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಮಹಾ ವೇಗದ ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.103.2
वासुदेवं च दशभिः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
प्रतोदं चास्य भल्लेन च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१०३.२ ॥
ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಎದೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು; ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಚಾಬುಕನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.103.3
तं चतुर्दशभिः पार्थश्चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणि ॥ ७.१०३.३ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಕ್ಷೋಭೆಯಿಲ್ಲದೆ, ವಿಚಿತ್ರ ಗರಿಗಳ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವು ಅವನ ಕವಚದಿಂದ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದವು.
7.103.4
तेषां नैष्फल्यमालोक्य पुनर्नव च पञ्च च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणांस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ७.१०३.४ ॥
ಅವು ನಿಷ್ಫಲವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಒಂಬತ್ತು, ಐದು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅವೂ ಅವನ ಕವಚದಿಂದ ಜಾರಿದವು.
7.103.5
अष्टाविंशांस्तु तान्बाणानस्तान्विप्रेक्ष्य निष्फलान् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नः कृष्णोऽर्जुनमिदं वचः ॥ ७.१०३.५ ॥
ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಬಾಣಗಳು ನಿಷ್ಫಲವಾಗಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.103.6
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानामिव सर्पणम् ।
त्वया सम्प्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ ७.१०३.६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಇದುವರೆಗೆ ನೋಡದ ಒಂದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ — ಕಲ್ಲುಗಳು ಜಾರುವಂತೆ. ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಈ ಗರಿಯ ಬಾಣಗಳು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.103.7
कच्चिद्गाण्डीवजः प्राणस्तथैव भरतर्षभ ।
मुष्टिश्च ते यथा पूर्वं भुजयोश्च बलं तव ॥ ७.१०३.७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯೂ ಭುಜಗಳ ಬಲವೂ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಇವೆಯೇ?
7.103.8
न वा कच्चिदयं कालः प्राप्तः स्यादद्य पश्चिमः ।
तव चैवास्य शत्रोश्च तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ७.१०३.८ ॥
ಇಂದು ನಿನಗೂ ಈ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಕೊನೆಯ ಕಾಲ ಬಂದಿರಬಹುದೇ? ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
7.103.9
विस्मयो मे महान्पार्थ तव दृष्ट्वा शरानिमान् ।
व्यर्थान्निपतितान्सङ्खे दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१०३.९ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ರಥದತ್ತ ಬಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾದ ನಿನ್ನ ಈ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿದೆ.
7.103.10
वज्राशनिसमा घोराः परकायावभेदिनः ।
शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काऽद्य विडम्बना ॥ ७.१०३.१० ॥
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಭೀಕರವಾದ, ಶತ್ರುಗಳ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳು ಇಂದು ಯಾವ ಫಲವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪಾರ್ಥನೇ, ಇಂದು ಇದು ಎಂತಹ ಅಪಮಾನ!
7.103.11
द्रोणेन नियतं कृष्ण धार्तराष्ट्रे निदर्शितम् ।
अन्ते विहितमस्त्राणामेतत्कवचधारणम् ॥ ७.१०३.११ ॥
ಕೃಷ್ಣನೇ, ದ್ರೋಣನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಇದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕವಚ ಧರಿಸುವುದು ಇದು.
7.103.12
अस्मिन्नन्तर्हितं कृष्ण त्रैलोक्यमपि वर्मणि ।
एको द्रोणो हि वैदैतदहं तस्माच्च सत्तमात् ॥ ७.१०३.१२ ॥
ಕೃಷ್ಣನೇ, ಈ ಕವಚದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಅಡಗಿವೆ. ಇದನ್ನು ದ್ರೋಣನೊಬ್ಬನೇ ಬಲ್ಲನು; ಆ ಉತ್ತಮ ಗುರುವಿನಿಂದ ನಾನೂ ಇದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.
7.103.13
न शक्यमेतत्कवचं बाणैर्भेत्तुं कथञ्चन ।
अपि वज्रेण गोविन्द स्वयं मघवता युधि ॥ ७.१०३.१३ ॥
ಗೋವಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೇ ವಜ್ರದಿಂದಲೂ ಈ ಕವಚವನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.103.14
जानंस्त्वमपि वै कृष्ण मां विमोहयसे कथम् ।
यद्वृत्तं त्रिषु लोकेषु यच्च केशव वर्तते ॥ ७.१०३.१४ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಕೇಶವ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
7.103.15
यथा भविष्यद्यच्चैव तत्सर्वं विदितं तव ।
न त्विदं वेद वै कश्चिद्यथा त्वं मधुसूदन ॥ ७.१०३.१५ ॥
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದೂ ಇರುವುದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಮಧುಸೂದನ, ಇದನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆ ಯಾರೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
7.103.16
एष दुर्योधनः कृष्ण द्रोणेन विहितामिमाम् ।
तिष्ठत्यभीतवत्सङ्ख्ये बिभ्रत्कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१६ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಈ ದುರ್ಯೋಧನನು ದ್ರೋಣನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಈ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭೀತನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
7.103.17
यत्त्वत्र विहितं कार्यं नैष तद्वेत्ति माधव ।
स्त्रीवदेष बिभर्त्येतां युक्तां कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१७ ॥
ಮಾಧವ, ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಇವನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಈ ಯೋಗ್ಯ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
7.103.18
पश्य बाह्वोश्च मे वीर्यं धनुषश्च जनार्दन ।
पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम् ॥ ७.१०३.१८ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ನನ್ನ ತೋಳುಗಳ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ಬಿಲ್ಲಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೋಡು. ಕವಚದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಕೌರವನನ್ನೂ ನಾನು ಸೋಲಿಸುವೆ.
7.103.19
इदमङ्गिरसे प्रादाद्देवेशो वर्म भास्वरम् ।
तस्माद्वृहस्पतिः प्राप ततः प्राप पुरन्दरः ॥ ७.१०३.१९ ॥
ಈ ಹೊಳೆಯುವ ಕವಚವನ್ನು ದೇವೇಶನು ಅಂಗಿರಸನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅವನಿಂದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಪಡೆದನು; ನಂತರ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಪಡೆದನು.
7.103.20
पुनर्ददौ सुरपतिर्मह्यं वर्म ससङ्ग्रहम् ।
दैवं यद्यस्य वर्मैतद्ब्रह्मणा वा स्वयं कृतम्।
नैनं गोप्स्यति दुर्बुद्धिमद्य बाणहतं मया ॥ ७.१०३.२० ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಸಂಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ ಈ ಕವಚವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಈ ದೈವಿಕ ಕವಚ ಯಾರದಾದರೂ, ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸ್ವತಃ ರಚಿಸಿದ್ದಾದರೂ — ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅದು ರಕ್ಷಿಸದು; ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತನಾಗಿ.
7.103.21
एवमुक्त्वाऽर्जुनो बाणानभिमन्त्र्य व्यकर्षयत् ।
मानवास्त्रेण मानार्हस्तीक्ष्णावरणभेदिना ॥ ७.१०३.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ಎಳೆದನು — ಮಾನವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಗೌರವಾರ್ಹವಾದ ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಅದರಿಂದ.
7.103.22
विकृष्यमाणांस्तेनैव धनुर्मध्यगताञ्छरान् ।
तानस्यास्त्रेण चिच्छेद द्रौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ ७.१०३.२२ ॥
ಅದೇ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು — ಅವನ (ಅರ್ಜುನನ) — ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.
7.103.23
तान्निकृत्तानिषून्दृष्ट्वा दूरतो ब्रह्मवादिना ।
न्यवेदयत्केशवाय विस्मितः श्वेतवाहनः ॥ ७.१०३.२३ ॥
ದೂರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದ ಶ್ವೇತಾಶ್ವನು (ಅರ್ಜುನನು) ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಕೇಶವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
7.103.24
नैतदस्त्रं मया शक्यं द्विः प्रयोक्तुं जनार्दन ।
अस्त्रं मामेव हन्याद्धि हन्याच्चापि बलं मम ॥ ७.१०३.२४ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಅಸ್ತ್ರವು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ಬಲವನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
7.103.25
ततो दुर्योधनः कृष्णौ नवभिर्नवभिः शरैः ।
अविध्यत रणे राजञ्शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१०३.२५ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ರಣದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳಿಂದ.
7.103.26
भूय एवाभ्यवर्षच्च समरे कृष्णपाण्डवौ ।
शरवर्षेण महता ततोऽहृष्यन्त तावकाः।
चक्रुर्वादित्रनिनदान्सिंहनादरवांस्तथा ॥ ७.१०३.२६ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸಿದನು; ಆಗ ನಿನ್ನವರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು; ಅವರು ವಾದ್ಯಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಹನಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
7.103.27
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
नापश्यच्च ततोऽस्याङ्गं यन्न स्याद्वर्मरक्षितम् ॥ ७.१०३.२७ ॥
ಆಗ ರಣದಲ್ಲಿ ಕುಪಿತನಾದ ಪಾರ್ಥನು, ತುಟಿಗಳ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕವಚದಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಲ್ಲದ ಅಂಗವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.103.28
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सुमुक्तैरन्तकोपमैः ।
हयांश्चकार निर्देहानुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१०३.२८ ॥
ಆಗ ಅವನ ಹರಿತ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ, ಯಮನಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹಿಂಭಾಗದ ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ದೇಹರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
7.103.29
धनुरस्याच्छिनत्तूर्णं हस्तावापं च वीर्यवान् ।
रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची प्रचक्रमे ॥ ७.१०३.२९ ॥
ವೀರ್ಯವಂತ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಹಿಡಿಯುವ ಭಾಗವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ರಥವನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಲು ತೊಡಗಿದನು.
7.103.30
दुर्योधनं च बाणाभ्यां तीक्ष्णाभ्यां विरथीकृतम् ।
आविद्ध्यद्धस्ततलयोरुभयोरर्जुनस्तदा ॥ ७.१०३.३० ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ರಥರಹಿತನಾಗಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಎರಡು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎರಡೂ ಅಂಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.103.31
प्रयत्नज्ञो हि कौन्तयो नखमांसान्तरेषुभिः ।
स वेदनाभिराविग्नः पलायनपरायणः ॥ ७.१०३.३१ ॥
ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಕೌಂತೇಯ (ಅರ್ಜುನ) ಉಗುರು ಮತ್ತು ಮಾಂಸದ ನಡುವೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ (ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು) ಇರಿದನು. ಆ ನೋವುಗಳಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಅವನು ಓಡಿಹೋಗಲು ತೊಡಗಿದನು.
7.103.32
तं कृच्छ्रामापदं प्राप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः ।
समापेतुः परीप्सन्तो धनञ्जयशरार्दितम् ॥ ७.१०३.३२ ॥
ಅವನು (ಅರ್ಜುನ) ಕಠಿಣ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪರಮ ಧನುರ್ಧರರು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದರು — ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನನ್ನು.
7.103.33
तं रथैर्बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर्हयैः ।
पदात्योघैश्च संरब्धैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१०३.३३ ॥
ಅವರು ಧನಂಜಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿಂದ, ಅಲಂಕೃತ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಾಲಾಳುಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.103.34
अथ नार्जुनगोविन्दौ न रथो वा व्यदृश्यत ।
अस्त्रवर्षेण महता शरौघैश्चापि संवृतौ ॥ ७.१०३.३४ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ (ಕೃಷ್ಣ) ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ರಥವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ — ದೊಡ್ಡ ಅಸ್ತ್ರ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅವರು ಆವೃತರಾಗಿದ್ದರು.
7.103.35
ततोऽर्जुनोऽस्त्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम् ।
तत्र व्यङ्गी कृताः पेतुः शतशोऽथ रथद्विपाः ॥ ७.१०३.३५ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಬಲದಿಂದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಹೀನವಾಗಿ ನೂರಾರು ರಥಗಳೂ ಆನೆಗಳೂ ಬಿದ್ದವು.
7.103.36
ते हता हन्यमानाश्च न्यगृह्णंस्तं रथोत्तमम् ।
स रथः स्तम्भितस्तस्थौ क्रोशमात्रे समन्ततः ॥ ७.१०३.३६ ॥
ಅವರು ಹತರಾದರು; ಹತರಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಆ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆ ರಥವು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದವರೆಗೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿತು.
7.103.37
ततोऽर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
धनुर्विष्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम् ॥ ७.१०३.३७ ॥
ಆಗ ವೃಷ್ಣಿವೀರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಳೆದು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸು; ನಾನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತೇನೆ.'
7.103.38
ततो विष्फार्य बलवद्गाण्डीवं जघ्निवान्रिपून् ।
महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ ७.१०३.३८ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಗಾಂಡೀವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು, ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಮತ್ತು ತಲಶಬ್ದದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.103.39
पाञ्चजन्यं च बलवान्दध्मौ तारेण केशवः ।
रजसा ध्वस्तपक्ष्मान्तः प्रस्विन्नवदनो भृशम् ॥ ७.१०३.३९ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಕೇಶವನು ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಎತ್ತರದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಊದಿದನು; ಧೂಳಿನಿಂದ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಅಂಚು ಮುಚ್ಚಿ, ಅವನ ಮುಖ ಬಹಳ ಬೆವರಿನಿಂದ ತೋಯಿತು.
7.103.40
तेनाच्युतोष्ठपुटपूरितमारुतेन ।
शङ्खान्तरोदरविवृद्धविनिःसृतेन।
नादेन सासुरवियत्सुरलोकपाल… ।
मुद्विग्नमीश्वर जगत्स्फुटतीव सर्वम् ॥ ७.१०३.४० ॥
ಅಚ್ಯುತನ ತುಟಿಯ ಪುಟದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಯಿಂದ, ಶಂಖದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬೆಳೆದು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಆ ನಾದದಿಂದ — ಅಸುರರು, ಆಕಾಶ, ದೇವತೆಗಳು, ಲೋಕಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ… ; ಈಶ್ವರನೇ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಒಡೆದುಹೋಗುವಂತೆ ವ್ಯಾಕುಲವಾಯಿತು.
7.103.41
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषो निःस्वनेन च ।
निःसत्वाश्च ससत्वाश्च क्षितौ पेतुस्तदा जनाः ॥ ७.१०३.४१ ॥
ಆ ಶಂಖದ ನಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದ, ಆಗ ದುರ್ಬಲರೂ ಬಲಿಷ್ಠರೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
7.103.42
तैर्विमुक्तो रथो रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः ।
जयद्रथस्य गोप्तारस्ततः क्षुब्धाः सहानुगाः ॥ ७.१०३.४२ ॥
ಅವುಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ರಥವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸಿದ ಮೋಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು; ಆಗ ಜಯದ್ರಥನ ರಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಕಳವಳಗೊಂಡರು.
7.103.43
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गोप्तारः सैन्धवस्य तु ।
चक्रुर्नादान्महेष्वासाः कम्पयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१०३.४३ ॥
ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡ ಸೈಂಧವನ ರಕ್ಷಕರಾದ ಆ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸುವ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
7.103.44
बाणशब्दरवांश्चोग्रान्विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ।
प्रादुश्चक्रुर्महात्मानः सिंहनादरवानपि ॥ ७.१०३.४४ ॥
ಮಹಾತ್ಮರು ಶಂಖನಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಿಂಹನಾದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು.
7.103.45
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तावकानां समुत्थितम् ।
प्रदध्मतुः शङ्खवरौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०३.४५ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಆ ಭಯಂಕರ ನಿನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
7.103.46
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुन्धरा ।
सशैला सार्णवद्वीपा सपाताला विशाम्पते ॥ ७.१०३.४६ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಪರ್ವತ, ಸಮುದ್ರ, ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿತು.
7.103.47
स शब्दो भरतश्रेष्ठ व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयोर्बले ॥ ७.१०३.४७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಶಬ್ದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುರು-ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
7.103.48
तावका रथिनस्तत्र दृष्ट्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
सम्भ्रमं परमं प्राप्तास्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१०३.४८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರಥಿಕರು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರನ್ನು ಕಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಧಾವಿಸಿದ ಮಹಾರಥರಾದರು.
7.103.49
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका वीक्ष्य दंशितौ ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०३.४९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಕವಚಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿಮ್ಮ ವೀರರು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಅವರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು; ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.