มหาภารตะ · อัธยายะ 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
एवमुक्त्वाऽर्जुनं राजा त्रिभिर्मर्मातिगैः शरैः ।
अभ्यविध्यन्महावेगैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१०३.१ ॥
ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระราชาก็ยิงอรชุนด้วยลูกศรสามดอกที่ต้องจุดสำคัญ และด้วยลูกศรที่พุ่งเร็วยิ่งสี่ดอก ก็ยิงม้าทั้งสี่ตัว
7.103.2
वासुदेवं च दशभिः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
प्रतोदं चास्य भल्लेन च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१०३.२ ॥
และด้วยลูกศรสิบดอก ก็ยิงพระวาสุเทพ (พระกฤษณะ) ตรงกลางอก และด้วยลูกศรภัลละ ตัดแส้ของพระองค์ขาดแล้วทำให้ตกลงสู่พื้นดิน
7.103.3
तं चतुर्दशभिः पार्थश्चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणि ॥ ७.१०३.३ ॥
ปารถะ (อรชุน) ซึ่งไม่หวั่นไหว ยิงพระองค์อย่างรวดเร็วด้วยลูกศรสิบสี่ดอกที่มีขนนกหลากสี ลับคมบนหินลับ แต่ลูกศรเหล่านั้นกลับลื่นไถลไปจากเกราะของพระองค์
7.103.4
तेषां नैष्फल्यमालोक्य पुनर्नव च पञ्च च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणांस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ७.१०३.४ ॥
เมื่อเห็นว่าลูกศรเหล่านั้นไร้ผล ปารถะก็ส่งลูกศรคมอีกสิบสี่ดอก ลูกศรเหล่านั้นก็ลื่นไถลไปจากเกราะเช่นกัน
7.103.5
अष्टाविंशांस्तु तान्बाणानस्तान्विप्रेक्ष्य निष्फलान् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नः कृष्णोऽर्जुनमिदं वचः ॥ ७.१०३.५ ॥
กฤษณะ ผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู เมื่อเห็นลูกศรยี่สิบแปดดอกนั้นตกลงไปไร้ผล จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่อรชุน
7.103.6
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानामिव सर्पणम् ।
त्वया सम्प्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ ७.१०३.६ ॥
ข้าพเจ้าเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ราวกับก้อนหินกำลังลื่นไถล ปารถะเอ๋ย ลูกศรมีขนนกที่ท่านส่งไปนั้นไม่ได้ผลอันใดเลย
7.103.7
कच्चिद्गाण्डीवजः प्राणस्तथैव भरतर्षभ ।
मुष्टिश्च ते यथा पूर्वं भुजयोश्च बलं तव ॥ ७.१०३.७ ॥
ลมปราณที่มาจากคัณฑีวะยังคงเหมือนเดิมหรือไม่ โอ้ผู้เลิศแห่งภารตะ กำมือของท่านและกำลังแขนทั้งสองของท่านยังคงเหมือนแต่ก่อนหรือไม่
7.103.8
न वा कच्चिदयं कालः प्राप्तः स्यादद्य पश्चिमः ।
तव चैवास्य शत्रोश्च तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ७.१०३.८ ॥
หรือว่าวันนี้จะเป็นเวลาสุดท้ายของท่านและของศัตรูผู้นี้มาถึงแล้ว ข้าพเจ้าถาม ขอท่านบอกข้าพเจ้าเถิด
7.103.9
विस्मयो मे महान्पार्थ तव दृष्ट्वा शरानिमान् ।
व्यर्थान्निपतितान्सङ्खे दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१०३.९ ॥
ปารถะเอ๋ย ข้าพเจ้าประหลาดใจยิ่งนัก เมื่อเห็นลูกศรเหล่านี้ของท่านตกลงในการรบ มุ่งไปยังรถศึกของทุรโยธน์ โดยไร้ผล
7.103.10
वज्राशनिसमा घोराः परकायावभेदिनः ।
शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काऽद्य विडम्बना ॥ ७.१०३.१० ॥
ลูกศรอันน่าสะพรึงของท่านดุจสายฟ้าและอสนีบาต ทะลุทะลวงร่างของศัตรู แต่กลับไม่ทำให้สำเร็จประโยชน์อันใด ปารถะเอ๋ย วันนี้ช่างเป็นการเยาะเย้ยเสียนี่กระไร
7.103.11
द्रोणेन नियतं कृष्ण धार्तराष्ट्रे निदर्शितम् ।
अन्ते विहितमस्त्राणामेतत्कवचधारणम् ॥ ७.१०३.११ ॥
กฤษณะเอ๋ย โทรณะคงได้แสดงสิ่งนี้แก่ธฤตราษฎร์แน่แท้ การสวมเกราะนี้เป็นสิ่งที่กำหนดไว้ในตอนท้ายของวิชาอาวุธ
7.103.12
अस्मिन्नन्तर्हितं कृष्ण त्रैलोक्यमपि वर्मणि ।
एको द्रोणो हि वैदैतदहं तस्माच्च सत्तमात् ॥ ७.१०३.१२ ॥
กฤษณะเอ๋ย แม้ไตรโลกก็ซ่อนอยู่ในเกราะนี้ มีเพียงโทรณะผู้เดียวที่รู้เรื่องนี้ และข้าพเจ้าได้เรียนรู้จากอาจารย์ผู้ประเสริฐที่สุดท่านนั้น
7.103.13
न शक्यमेतत्कवचं बाणैर्भेत्तुं कथञ्चन ।
अपि वज्रेण गोविन्द स्वयं मघवता युधि ॥ ७.१०३.१३ ॥
โควินทะ เกราะนี้ไม่อาจถูกลูกศรทะลุได้ด้วยประการใดๆ แม้แต่พระอินทร์เองด้วยอสนีบาตของพระองค์ในการรบก็ไม่อาจทำได้
7.103.14
जानंस्त्वमपि वै कृष्ण मां विमोहयसे कथम् ।
यद्वृत्तं त्रिषु लोकेषु यच्च केशव वर्तते ॥ ७.१०३.१४ ॥
กฤษณะเอ๋ย แม้ท่านเองก็ทราบดี เหตุใดท่านจึงทำให้ข้าพเจ้าหลงงง เกศวะเอ๋ย ท่านทราบทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและกำลังเกิดขึ้นในไตรโลก
7.103.15
यथा भविष्यद्यच्चैव तत्सर्वं विदितं तव ।
न त्विदं वेद वै कश्चिद्यथा त्वं मधुसूदन ॥ ७.१०३.१५ ॥
ทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นและที่กำลังเป็นอยู่ ท่านทราบทั้งหมด แต่ มธุสูทนะ ไม่มีผู้ใดอื่นรู้เรื่องนี้เหมือนอย่างที่ท่านรู้
7.103.16
एष दुर्योधनः कृष्ण द्रोणेन विहितामिमाम् ।
तिष्ठत्यभीतवत्सङ्ख्ये बिभ्रत्कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१६ ॥
กฤษณะเอ๋ย ทุรโยธน์ยืนอยู่ตรงนี้ในการรบ สวมเกราะที่โทรณะจัดทำขึ้นนี้ ราวกับว่าเขาไม่หวาดกลัวสิ่งใดเลย
7.103.17
यत्त्वत्र विहितं कार्यं नैष तद्वेत्ति माधव ।
स्त्रीवदेष बिभर्त्येतां युक्तां कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१७ ॥
มาธวะเอ๋ย สิ่งที่ควรทำในที่นี้ เขาไม่รู้ว่าคืออะไร เหมือนผู้หญิง เขาสวมเกราะที่เหมาะสมนี้
7.103.18
पश्य बाह्वोश्च मे वीर्यं धनुषश्च जनार्दन ।
पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम् ॥ ७.१०३.१८ ॥
ชนารทนะเอ๋ย ขอท่านจงดูกำลังแขนของข้าพเจ้าและคันธนูของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะเอาชนะเการพ แม้เขาจะได้รับการคุ้มครองด้วยเกราะ
7.103.19
इदमङ्गिरसे प्रादाद्देवेशो वर्म भास्वरम् ।
तस्माद्वृहस्पतिः प्राप ततः प्राप पुरन्दरः ॥ ७.१०३.१९ ॥
เจ้าแห่งเทพได้ประทานเกราะอันรุ่งโรจน์นี้แก่อังคิรส จากนั้นพฤหัสบดีได้รับมา แล้วต่อมาปุรันทระ (พระอินทร์) ก็ได้รับมา
7.103.20
पुनर्ददौ सुरपतिर्मह्यं वर्म ससङ्ग्रहम् ।
दैवं यद्यस्य वर्मैतद्ब्रह्मणा वा स्वयं कृतम्।
नैनं गोप्स्यति दुर्बुद्धिमद्य बाणहतं मया ॥ ७.१०३.२० ॥
เจ้าแห่งเทพได้ประทานเกราะนี้พร้อมทั้งชุดประกอบแก่ข้าพเจ้าอีกครั้ง ไม่ว่าเกราะทิพย์นี้จะเป็นของผู้ใด หรือพระพรหมเองได้ทรงสร้างขึ้น ก็จะไม่คุ้มครองคนชั่วผู้นี้ ซึ่งวันนี้ถูกลูกศรของข้าพเจ้าต้องเข้าแล้ว
7.103.21
एवमुक्त्वाऽर्जुनो बाणानभिमन्त्र्य व्यकर्षयत् ।
मानवास्त्रेण मानार्हस्तीक्ष्णावरणभेदिना ॥ ७.१०३.२१ ॥
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว อรชุนร่ายมนตร์ให้ลูกธนูทั้งหลายศักดิ์สิทธิ์ แล้วดึงสายธนูด้วยมานวาสตระ อาวุธอันควรแก่การยกย่อง ซึ่งเจาะทะลุเกราะที่คมกล้า
7.103.22
विकृष्यमाणांस्तेनैव धनुर्मध्यगताञ्छरान् ।
तानस्यास्त्रेण चिच्छेद द्रौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ ७.१०३.२२ ॥
ลูกธนูเหล่านั้นถูกดึงกลับด้วยอาวุธนั้นเอง และกำลังไปถึงกลางคันธนู บุตรของโทรณะตัดมันทั้งหมดด้วยอาวุธของตน เขาผู้เป็นผู้ทำลายอาวุธทั้งปวง
7.103.23
तान्निकृत्तानिषून्दृष्ट्वा दूरतो ब्रह्मवादिना ।
न्यवेदयत्केशवाय विस्मितः श्वेतवाहनः ॥ ७.१०३.२३ ॥
เมื่ออรชุนผู้มีม้าขาวเห็นลูกธนูเหล่านั้นถูกตัดขาดแต่ไกล ด้วยความอัศจรรย์ใจ จึงกราบทูลพระเกศวะผู้เป็นผู้กล่าวพระเวท
7.103.24
नैतदस्त्रं मया शक्यं द्विः प्रयोक्तुं जनार्दन ।
अस्त्रं मामेव हन्याद्धि हन्याच्चापि बलं मम ॥ ७.१०३.२४ ॥
ข้าแต่พระชนารทนะ อาวุธนี้ข้าพเจ้าไม่อาจใช้ซ้ำเป็นครั้งที่สองได้ อาวุธนี้จะทำลายข้าพเจ้าเองแน่ และจะทำลายกำลังของข้าพเจ้าด้วย
7.103.25
ततो दुर्योधनः कृष्णौ नवभिर्नवभिः शरैः ।
अविध्यत रणे राजञ्शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१०३.२५ ॥
ครั้งนั้น ทุรโยธน์ได้ยิงพระกฤษณะทั้งสองด้วยลูกธนูองค์ละเก้าลูก ข้าแต่พระราชา ในสนามรบ ด้วยลูกธนูดุจงูพิษ
7.103.26
भूय एवाभ्यवर्षच्च समरे कृष्णपाण्डवौ ।
शरवर्षेण महता ततोऽहृष्यन्त तावकाः।
चक्रुर्वादित्रनिनदान्सिंहनादरवांस्तथा ॥ ७.१०३.२६ ॥
ยิ่งกว่านั้น เขาได้สาดลูกธนูลงมาอีกต่อพระกฤษณะและปาณฑพทั้งสองในสนามรบ ฝ่ายของท่านจึงปีติยินดี และยกเสียงเครื่องดนตรีกับเสียงคำรามดุจสิงโตขึ้นประโคม
7.103.27
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
नापश्यच्च ततोऽस्याङ्गं यन्न स्याद्वर्मरक्षितम् ॥ ७.१०३.२७ ॥
ครั้งนั้น ปารถผู้โกรธเกรี้ยวในสนามรบ เลียมุมริมฝีปากของตน มิได้เห็นอวัยวะใดของทุรโยธน์ที่ไม่ได้รับการคุ้มครองด้วยเกราะ
7.103.28
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सुमुक्तैरन्तकोपमैः ।
हयांश्चकार निर्देहानुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१०३.२८ ॥
ครั้งนั้น ด้วยลูกธนูคมกริบที่ปล่อยออกไปอย่างดี ดุจความตาย อรชุนสังหารม้าของทุรโยธน์จนสิ้นชีพ และสังหารสารถีผู้ปกป้องด้านหลังทั้งสองด้วย
7.103.29
धनुरस्याच्छिनत्तूर्णं हस्तावापं च वीर्यवान् ।
रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची प्रचक्रमे ॥ ७.१०३.२९ ॥
ผู้มีกำลังอย่างสัวยสาจี ตัดคันธนูของทุรโยธน์อย่างรวดเร็ว และตัดด้ามที่มือของเขา แล้วเริ่มทำลายรถศึกให้แหลกเป็นชิ้นๆ
7.103.30
दुर्योधनं च बाणाभ्यां तीक्ष्णाभ्यां विरथीकृतम् ।
आविद्ध्यद्धस्ततलयोरुभयोरर्जुनस्तदा ॥ ७.१०३.३० ॥
ครั้งนั้น อรชุนใช้ลูกธนูคมสองดอกเจาะฝ่ามือทั้งสองของทุรโยธน์ ผู้ถูกทำให้ไร้รถศึกแล้ว
7.103.31
प्रयत्नज्ञो हि कौन्तयो नखमांसान्तरेषुभिः ।
स वेदनाभिराविग्नः पलायनपरायणः ॥ ७.१०३.३१ ॥
เพราะเกานเตยะ ผู้ชำนาญในความเพียร ยิงเจาะทุรโยธน์ด้วยลูกธนูที่ลอดระหว่างเล็บกับเนื้อ ทุรโยธน์ถูกความเจ็บปวดเหล่านั้นทำให้หวั่นไหว จึงมุ่งจะหนีไป
7.103.32
तं कृच्छ्रामापदं प्राप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः ।
समापेतुः परीप्सन्तो धनञ्जयशरार्दितम् ॥ ७.१०३.३२ ॥
เมื่อเห็นเขาตกอยู่ในภัยอันยากแค้น บรรดานักธนูผู้ยิ่งใหญ่จึงรวมตัวกันปรารถนาจะคุ้มครองเขา ซึ่งถูกลูกธนูของธนัญชัยทำให้เจ็บปวด
7.103.33
तं रथैर्बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर्हयैः ।
पदात्योघैश्च संरब्धैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१०३.३३ ॥
พวกเขาล้อมธนัญชัยไว้ด้วยรถศึกนับหลายพันคัน ช้างและม้าที่จัดกระบวนไว้ และกองทหารราบผู้โกรธเกรี้ยว
7.103.34
अथ नार्जुनगोविन्दौ न रथो वा व्यदृश्यत ।
अस्त्रवर्षेण महता शरौघैश्चापि संवृतौ ॥ ७.१०३.३४ ॥
ครั้งนั้น ทั้งอรชุน โควินทะ และรถศึกก็มองไม่เห็น เพราะถูกห่อหุ้มด้วยฝนอาวุธอันใหญ่หลวงและกองลูกธนู
7.103.35
ततोऽर्जुनोऽस्त्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम् ।
तत्र व्यङ्गी कृताः पेतुः शतशोऽथ रथद्विपाः ॥ ७.१०३.३५ ॥
ครั้งนั้น อรชุนด้วยพลังแห่งอาวุธของตน ได้สังหารกองทัพนั้น ตรงนั้นรถศึกและช้างนับร้อยถูกทำให้พิการและล้มลง
7.103.36
ते हता हन्यमानाश्च न्यगृह्णंस्तं रथोत्तमम् ।
स रथः स्तम्भितस्तस्थौ क्रोशमात्रे समन्ततः ॥ ७.१०३.३६ ॥
พวกเขาถูกสังหารแต่ยังถูกฟันอยู่ และยังคว้ารถศึกอันยอดเยี่ยมนั้นไว้ได้ รถศึกนั้นถูกหยุดไว้ อยู่กับที่รอบด้านเป็นระยะหนึ่งโกรศะ (ราวสองไมล์)
7.103.37
ततोऽर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
धनुर्विष्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम् ॥ ७.१०३.३७ ॥
ครั้งนั้น วีรบุรุษแห่งวฤษณิจึงรีบกล่าวกับอรชุนว่า จงดึงสายธนูให้ตึงยิ่งนัก เราจะเป่าสังข์
7.103.38
ततो विष्फार्य बलवद्गाण्डीवं जघ्निवान्रिपून् ।
महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ ७.१०३.३८ ॥
ครั้งนั้น อรชุนดึงคันธนูคาณฑีวะด้วยกำลังอันแรงกล้า และตีศัตรูล้มลงด้วยฝนลูกธนูอันยิ่งใหญ่ พร้อมเสียงดีดสายธนู
7.103.39
पाञ्चजन्यं च बलवान्दध्मौ तारेण केशवः ।
रजसा ध्वस्तपक्ष्मान्तः प्रस्विन्नवदनो भृशम् ॥ ७.१०३.३९ ॥
พระเกศวะผู้ทรงพลังเป่าสังข์ปาญจชันยะด้วยเสียงสูง เปลือกตาของพระองค์ฝุ่นฟุ้งเกาะ และพระพักตร์ชุ่มด้วยเหงื่ออย่างมาก
7.103.40
तेनाच्युतोष्ठपुटपूरितमारुतेन ।
शङ्खान्तरोदरविवृद्धविनिःसृतेन।
नादेन सासुरवियत्सुरलोकपाल… ।
मुद्विग्नमीश्वर जगत्स्फुटतीव सर्वम् ॥ ७.१०३.४० ॥
ด้วยเสียงนั้น ซึ่งเกิดจากลมที่เติมเต็มริมฝีพระโอษฐ์ของพระอัจยุตะ เพิ่มพูนและพุ่งออกจากภายในโพรงสังข์ พร้อมด้วยอสูร ท้องฟ้า เทพ และผู้พิทักษ์โลก… ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โลกทั้งสิ้นดูเหมือนจะแตกสลายด้วยความสั่นสะเทือน
7.103.41
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषो निःस्वनेन च ।
निःसत्वाश्च ससत्वाश्च क्षितौ पेतुस्तदा जनाः ॥ ७.१०३.४१ ॥
เมื่อได้ยินเสียงสังข์นั้นและเสียงสายธนูดังกึกก้อง ผู้คนทั้งที่อ่อนแอและเข้มแข็งต่างล้มลงกับพื้นดินในขณะนั้น
7.103.42
तैर्विमुक्तो रथो रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः ।
जयद्रथस्य गोप्तारस्ततः क्षुब्धाः सहानुगाः ॥ ७.१०३.४२ ॥
รถศึกที่หลุดพ้นจากเสียงเหล่านั้นส่องประกายดุจเมฆที่ถูกลมพัดกระจาย ส่วนผู้คุ้มครองของชยัทรถ พร้อมด้วยบริวาร ก็หวั่นไหวไปทั่ว
7.103.43
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गोप्तारः सैन्धवस्य तु ।
चक्रुर्नादान्महेष्वासाः कम्पयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१०३.४३ ॥
เมื่อเห็นปารถะปรากฏตัวอย่างฉับพลัน ผู้คุ้มครองของสินธุราชผู้เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ก็ส่งเสียงคำรามกึกก้องจนแผ่นดินสะเทือน
7.103.44
बाणशब्दरवांश्चोग्रान्विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ।
प्रादुश्चक्रुर्महात्मानः सिंहनादरवानपि ॥ ७.१०३.४४ ॥
บรรดามหาบุรุษเหล่านั้นส่งเสียงลูกศรอันดุดันปนกับเสียงสังข์ และยังส่งเสียงคำรามดุจราชสีห์อีกด้วย
7.103.45
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तावकानां समुत्थितम् ।
प्रदध्मतुः शङ्खवरौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०३.४५ ॥
เมื่อได้ยินเสียงคำรามอันน่ากลัวที่ดังขึ้นในฝ่ายของท่าน วาสุเทพและธนัญชัยจึงเป่าสังข์อันประเสริฐของตน
7.103.46
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुन्धरा ।
सशैला सार्णवद्वीपा सपाताला विशाम्पते ॥ ७.१०३.४६ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ด้วยเสียงอันยิ่งใหญ่นั้น แผ่นดินนี้พร้อมด้วยภูเขา มหาสมุทร เกาะ และนาคโลกทั้งหลายก็เต็มไปด้วยเสียงนั้น
7.103.47
स शब्दो भरतश्रेष्ठ व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयोर्बले ॥ ७.१०३.४७ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ เสียงนั้นแผ่ไปทั่วทั้งสิบทิศ แล้วก้องสะท้อนอยู่ตรงนั้นเองในกองทัพของพวกกุรุและปาณฑพ
7.103.48
तावका रथिनस्तत्र दृष्ट्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
सम्भ्रमं परमं प्राप्तास्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१०३.४८ ॥
ฝ่ายของท่าน เหล่านักรบบนรถศึกเห็นกฤษณะและธนัญชัยแล้วก็เกิดความตื่นตระหนกอย่างยิ่ง มหารถทั้งหลายจึงรีบเร่งรุดไปข้างหน้า
7.103.49
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका वीक्ष्य दंशितौ ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०३.४९ ॥
ครั้นนั้น เมื่อเห็นกฤษณะทั้งสองผู้มีบุญวาสนาสูงส่งสวมเกราะพร้อมแล้ว บรรดานักรบของท่านก็โกรธจัดพุ่งเข้าใส่ และเหตุการณ์นั้นก็ดูประหลาดราวกับเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์