മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
एवमुक्त्वाऽर्जुनं राजा त्रिभिर्मर्मातिगैः शरैः ।
अभ्यविध्यन्महावेगैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१०३.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവ് അർജുനനെ മർമ്മങ്ങളെ തുളയ്ക്കുന്ന മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് എയ്തു; മഹാവേഗമുള്ള നാല് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ നാല് കുതിരകളെയും എയ്തു.
7.103.2
वासुदेवं च दशभिः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
प्रतोदं चास्य भल्लेन च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१०३.२ ॥
പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വാസുദേവനെ (കൃഷ്ണനെ) മാറിന്റെ നടുവിൽ എയ്തു; ഭല്ലം എന്ന അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ ചാട്ടവാർ മുറിച്ച് നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
7.103.3
तं चतुर्दशभिः पार्थश्चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणि ॥ ७.१०३.३ ॥
അർജുനൻ ആ രാജാവിനെ ഉടനെ, അസ്വസ്ഥതയില്ലാതെ, ചിത്രപ്പക്ഷങ്ങളുള്ളതും കല്ലിൽ മൂർച്ച കൂട്ടിയതുമായ പതിന്നാല് അമ്പുകൾകൊണ്ട് എയ്തു; അവ അവന്റെ കവചത്തിൽനിന്ന് വഴുതി വീണു.
7.103.4
तेषां नैष्फल्यमालोक्य पुनर्नव च पञ्च च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणांस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ७.१०३.४ ॥
അവ നിഷ്ഫലമായതു കണ്ട്, അവൻ വീണ്ടും ഒൻപതും അഞ്ചും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ അയച്ചു; അവയും അവന്റെ കവചത്തിൽനിന്ന് വഴുതി വീണു.
7.103.5
अष्टाविंशांस्तु तान्बाणानस्तान्विप्रेक्ष्य निष्फलान् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नः कृष्णोऽर्जुनमिदं वचः ॥ ७.१०३.५ ॥
ആ ഇരുപത്തെട്ട് അമ്പുകളും നിഷ്ഫലമായി വീണതു കണ്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ അർജുനനോട് ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
7.103.6
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानामिव सर्पणम् ।
त्वया सम्प्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ ७.१०३.६ ॥
പാർത്ഥാ, മുൻപൊരിക്കലും കാണാത്ത ഒന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു — കല്ലുകൾ വഴുതുന്നതുപോലെ. നീ അയച്ച ഈ പക്ഷമുള്ള അമ്പുകൾ അവയുടെ ലക്ഷ്യം നേടുന്നില്ല.
7.103.7
कच्चिद्गाण्डीवजः प्राणस्तथैव भरतर्षभ ।
मुष्टिश्च ते यथा पूर्वं भुजयोश्च बलं तव ॥ ७.१०३.७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രാണൻ അതുപോലെതന്നെയുണ്ടോ? നിന്റെ മുഷ്ടിയും കൈകളുടെ ബലവും മുമ്പത്തേതുപോലെ തന്നെയോ?
7.103.8
न वा कच्चिदयं कालः प्राप्तः स्यादद्य पश्चिमः ।
तव चैवास्य शत्रोश्च तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ७.१०३.८ ॥
ഇന്ന് നിനക്കും ഈ ശത്രുവിനും അവസാന സമയം വന്നിട്ടുണ്ടോ? ചോദിക്കുന്ന എനിക്ക് അത് പറയൂ.
7.103.9
विस्मयो मे महान्पार्थ तव दृष्ट्वा शरानिमान् ।
व्यर्थान्निपतितान्सङ्खे दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१०३.९ ॥
പാർത്ഥാ, യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ രഥത്തിനുനേരെ വീണു വ്യർഥമായ നിന്റെ ഈ ശരങ്ങൾ കണ്ട് എനിക്ക് വലിയ വിസ്മയം തോന്നുന്നു.
7.103.10
वज्राशनिसमा घोराः परकायावभेदिनः ।
शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काऽद्य विडम्बना ॥ ७.१०३.१० ॥
വജ്രത്തിനും ഇടിമിന്നലിനും തുല്യമായ, ശത്രുശരീരം തുളയ്ക്കുന്ന നിന്റെ ഭയങ്കര ശരങ്ങൾ ഇന്ന് ഫലം നൽകുന്നില്ല. പാർത്ഥാ, ഇന്ന് ഇതെന്തൊരു പരിഹാസം!
7.103.11
द्रोणेन नियतं कृष्ण धार्तराष्ट्रे निदर्शितम् ।
अन्ते विहितमस्त्राणामेतत्कवचधारणम् ॥ ७.१०३.११ ॥
കൃഷ്ണാ, ദ്രോണൻ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന് ഇത് കാണിച്ചുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ആയുധവിദ്യയുടെ അവസാനത്തിൽ വിധിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് ഈ കവചധാരണം.
7.103.12
अस्मिन्नन्तर्हितं कृष्ण त्रैलोक्यमपि वर्मणि ।
एको द्रोणो हि वैदैतदहं तस्माच्च सत्तमात् ॥ ७.१०३.१२ ॥
കൃഷ്ണാ, ഈ കവചത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇത് ദ്രോണൻ ഒരാൾ മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ; ആ ശ്രേഷ്ഠ ഗുരുവിൽ നിന്നാണ് ഞാനും ഇത് അറിഞ്ഞത്.
7.103.13
न शक्यमेतत्कवचं बाणैर्भेत्तुं कथञ्चन ।
अपि वज्रेण गोविन्द स्वयं मघवता युधि ॥ ७.१०३.१३ ॥
ഗോവിന്ദാ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ വജ്രായുധം കൊണ്ടുപോലും ഈ കവചം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഒരു വിധത്തിലും തുളയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
7.103.14
जानंस्त्वमपि वै कृष्ण मां विमोहयसे कथम् ।
यद्वृत्तं त्रिषु लोकेषु यच्च केशव वर्तते ॥ ७.१०३.१४ ॥
കൃഷ്ണാ, നീ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കെ എന്തിനാണ് എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നത്? കേശവാ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ നടന്നതും നടക്കുന്നതും നിനക്കറിയാം.
7.103.15
यथा भविष्यद्यच्चैव तत्सर्वं विदितं तव ।
न त्विदं वेद वै कश्चिद्यथा त्वं मधुसूदन ॥ ७.१०३.१५ ॥
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കുന്നതും ഉള്ളതെല്ലാം നിനക്കറിയാം. എന്നാൽ മധുസൂദനാ, ഇത് നിന്നെപ്പോലെ ആരും അറിയുന്നില്ല.
7.103.16
एष दुर्योधनः कृष्ण द्रोणेन विहितामिमाम् ।
तिष्ठत्यभीतवत्सङ्ख्ये बिभ्रत्कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१६ ॥
കൃഷ്ണാ, ദ്രോണൻ തയ്യാറാക്കിയ ഈ കവചം ധരിച്ച് ദുര്യോധനൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭയമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നു.
7.103.17
यत्त्वत्र विहितं कार्यं नैष तद्वेत्ति माधव ।
स्त्रीवदेष बिभर्त्येतां युक्तां कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१७ ॥
മാധവാ, ഇവിടെ വിധിക്കപ്പെട്ട കർത്തവ്യം ഇവൻ അറിയുന്നില്ല. സ്ത്രീയെപ്പോലെ ഈ യോജിച്ച കവചം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.103.18
पश्य बाह्वोश्च मे वीर्यं धनुषश्च जनार्दन ।
पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम् ॥ ७.१०३.१८ ॥
ജനാർദ്ദനാ, എന്റെ ഭുജങ്ങളുടെയും വില്ലിന്റെയും വീര്യം കാണുക. കവചം കൊണ്ട് സംരക്ഷിതനായ കൗരവനെയും ഞാൻ തോൽപ്പിക്കും.
7.103.19
इदमङ्गिरसे प्रादाद्देवेशो वर्म भास्वरम् ।
तस्माद्वृहस्पतिः प्राप ततः प्राप पुरन्दरः ॥ ७.१०३.१९ ॥
തിളങ്ങുന്ന ഈ കവചം ദേവേശൻ അംഗിരസിന് നൽകി. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ബൃഹസ്പതി നേടി; പിന്നീട് പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) നേടി.
7.103.20
पुनर्ददौ सुरपतिर्मह्यं वर्म ससङ्ग्रहम् ।
दैवं यद्यस्य वर्मैतद्ब्रह्मणा वा स्वयं कृतम्।
नैनं गोप्स्यति दुर्बुद्धिमद्य बाणहतं मया ॥ ७.१०३.२० ॥
ദേവന്മാരുടെ അധിപതി വീണ്ടും എനിക്ക് സംഗ്രഹത്തോടുകൂടിയ ഈ കവചം നൽകി. ഈ ദൈവിക കവചം ആരുടേതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ നിർമ്മിച്ചതായാലും — ഈ ദുർബുദ്ധിയെ അത് രക്ഷിക്കില്ല; ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ്.
7.103.21
एवमुक्त्वाऽर्जुनो बाणानभिमन्त्र्य व्यकर्षयत् ।
मानवास्त्रेण मानार्हस्तीक्ष्णावरणभेदिना ॥ ७.१०३.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അർജ്ജുനൻ അമ്പുകളെ മന്ത്രത്താൽ അഭിമന്ത്രിച്ച് വലിച്ചു — മാനവാസ്ത്രംകൊണ്ട്, ആദരണീയവും മൂർച്ചയുള്ള കവചത്തെ ഭേദിക്കുന്നതുമായ അതുകൊണ്ട്.
7.103.22
विकृष्यमाणांस्तेनैव धनुर्मध्यगताञ्छरान् ।
तानस्यास्त्रेण चिच्छेद द्रौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ ७.१०३.२२ ॥
അതേ അസ്ത്രത്താൽ വലിക്കപ്പെട്ട്, വില്ലിന്റെ നടുവിൽ എത്തിയ ആ അമ്പുകളെ — അവന്റെ (അർജ്ജുനന്റെ) — ദ്രോണപുത്രൻ അസ്ത്രംകൊണ്ട് മുറിച്ചു; അവൻ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
7.103.23
तान्निकृत्तानिषून्दृष्ट्वा दूरतो ब्रह्मवादिना ।
न्यवेदयत्केशवाय विस्मितः श्वेतवाहनः ॥ ७.१०३.२३ ॥
ദൂരത്തുനിന്ന് മുറിഞ്ഞ ആ അമ്പുകളെ കണ്ട്, വിസ്മയിച്ച ശ്വേതാശ്വൻ (അർജ്ജുനൻ) ബ്രഹ്മവാദിയായ കേശവനെ അറിയിച്ചു.
7.103.24
नैतदस्त्रं मया शक्यं द्विः प्रयोक्तुं जनार्दन ।
अस्त्रं मामेव हन्याद्धि हन्याच्चापि बलं मम ॥ ७.१०३.२४ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഈ അസ്ത്രം എനിക്ക് രണ്ടുതവണ പ്രയോഗിക്കാൻ സാധ്യമല്ല. ഈ അസ്ത്രം എന്നെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കും; എന്റെ ബലവും നിശ്ചയമായും നശിപ്പിക്കും.
7.103.25
ततो दुर्योधनः कृष्णौ नवभिर्नवभिः शरैः ।
अविध्यत रणे राजञ्शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१०३.२५ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ യുദ്ധത്തിൽ കൃഷ്ണന്മാരെ ഇരുവരെയും ഒമ്പതൊമ്പതു ശരങ്ങളാൽ, ഹേ രാജാവേ, വിഷസർപ്പങ്ങൾക്കു തുല്യമായ ശരങ്ങളാൽ എയ്തു.
7.103.26
भूय एवाभ्यवर्षच्च समरे कृष्णपाण्डवौ ।
शरवर्षेण महता ततोऽहृष्यन्त तावकाः।
चक्रुर्वादित्रनिनदान्सिंहनादरवांस्तथा ॥ ७.१०३.२६ ॥
വീണ്ടും അവൻ യുദ്ധത്തിൽ കൃഷ്ണനെയും പാണ്ഡവനെയും മഹത്തായ ശരവർഷം കൊണ്ടു മൂടി; അപ്പോൾ നിന്റെ ആളുകൾ സന്തോഷിച്ചു; അവർ വാദ്യനാദവും സിംഹനാദവും മുഴക്കി.
7.103.27
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
नापश्यच्च ततोऽस्याङ्गं यन्न स्याद्वर्मरक्षितम् ॥ ७.१०३.२७ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച പാർത്ഥൻ ചുണ്ടിന്റെ കോണുകൾ നക്കിക്കൊണ്ട്, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കവചത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു അംഗവും കണ്ടില്ല.
7.103.28
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सुमुक्तैरन्तकोपमैः ।
हयांश्चकार निर्देहानुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१०३.२८ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ മൂർച്ചയുള്ള, നന്നായി എയ്ത, യമതുല്യമായ ശരങ്ങളാൽ അവന്റെ കുതിരകളെയും രണ്ടു പിൻ സാരഥികളെയും ജീവനറ്റവരാക്കി.
7.103.29
धनुरस्याच्छिनत्तूर्णं हस्तावापं च वीर्यवान् ।
रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची प्रचक्रमे ॥ ७.१०३.२९ ॥
വീര്യവാനായ സവ്യസാചി ഉടനെ അവന്റെ വില്ലും പിടിക്കുന്ന ഭാഗവും മുറിച്ചു; രഥത്തെ കഷണങ്ങളാക്കാനും തുടങ്ങി.
7.103.30
दुर्योधनं च बाणाभ्यां तीक्ष्णाभ्यां विरथीकृतम् ।
आविद्ध्यद्धस्ततलयोरुभयोरर्जुनस्तदा ॥ ७.१०३.३० ॥
അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ രഥമില്ലാതാക്കപ്പെട്ട ദുര്യോധനനെ രണ്ടു മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ അവന്റെ ഇരു കൈപ്പത്തികളിലും തുളച്ചു.
7.103.31
प्रयत्नज्ञो हि कौन्तयो नखमांसान्तरेषुभिः ।
स वेदनाभिराविग्नः पलायनपरायणः ॥ ७.१०३.३१ ॥
പ്രയത്നത്തിൽ നിപുണനായ കൗന്തേയൻ (അർജുനൻ) നഖത്തിനും മാംസത്തിനും ഇടയിൽ അമ്പുകളാൽ (ദുര്യോധനനെ) തുളച്ചു. ആ വേദനകളാൽ പരിഭ്രാന്തനായി അവൻ ഓടിപ്പോകുന്നതിൽ മുഴുകി.
7.103.32
तं कृच्छ्रामापदं प्राप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः ।
समापेतुः परीप्सन्तो धनञ्जयशरार्दितम् ॥ ७.१०३.३२ ॥
അവൻ (അർജുനൻ) കഠിനമായ ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, പരമധനുർധരന്മാർ അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഒന്നിച്ചുകൂടി — ധനഞ്ജയന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായ അവനെ.
7.103.33
तं रथैर्बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर्हयैः ।
पदात्योघैश्च संरब्धैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१०३.३३ ॥
അവർ ധനഞ്ജയനെ (അർജുനനെ) അനേകം ആയിരം രഥങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച ആനകളാലും കുതിരകളാലും കോപിച്ച കാലാൾപ്പടക്കൂട്ടങ്ങളാലും വളഞ്ഞു.
7.103.34
अथ नार्जुनगोविन्दौ न रथो वा व्यदृश्यत ।
अस्त्रवर्षेण महता शरौघैश्चापि संवृतौ ॥ ७.१०३.३४ ॥
അപ്പോൾ അർജുനനെയും ഗോവിന്ദനെയും രഥത്തെയും കാണാനായില്ല — വലിയ അസ്ത്രവർഷവും അമ്പിൻകൂട്ടങ്ങളും അവരെ മൂടിയിരുന്നു.
7.103.35
ततोऽर्जुनोऽस्त्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम् ।
तत्र व्यङ्गी कृताः पेतुः शतशोऽथ रथद्विपाः ॥ ७.१०३.३५ ॥
അർജുനൻ തന്റെ അസ്ത്രശക്തിയാൽ ആ സേനയെ സംഹരിച്ചു. അവിടെ അംഗഭംഗം വന്ന് നൂറുകണക്കിന് രഥങ്ങളും ആനകളും വീണു.
7.103.36
ते हता हन्यमानाश्च न्यगृह्णंस्तं रथोत्तमम् ।
स रथः स्तम्भितस्तस्थौ क्रोशमात्रे समन्ततः ॥ ७.१०३.३६ ॥
അവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു; കൊല്ലപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ ആ ഉത്തമരഥത്തെ അവർ തടഞ്ഞുനിർത്തി. ആ രഥം ചുറ്റും ഒരു ക്രോശം ദൂരം വരെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.
7.103.37
ततोऽर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
धनुर्विष्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम् ॥ ७.१०३.३७ ॥
അപ്പോൾ വൃഷ്ണിവീരൻ വേഗത്തിൽ അർജുനനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വില്ല് നന്നായി വലിക്കുക; ഞാൻ ശംഖ് ഊതാം.'
7.103.38
ततो विष्फार्य बलवद्गाण्डीवं जघ्निवान्रिपून् ।
महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ ७.१०३.३८ ॥
അപ്പോൾ അർജുനൻ ഗാണ്ഡീവം ശക്തമായി വലിച്ചുകെട്ടി, വലിയ ശരവർഷവും തലശബ്ദവും കൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ വധിച്ചു.
7.103.39
पाञ्चजन्यं च बलवान्दध्मौ तारेण केशवः ।
रजसा ध्वस्तपक्ष्मान्तः प्रस्विन्नवदनो भृशम् ॥ ७.१०३.३९ ॥
ബലവാനായ കേശവൻ പാഞ്ചജന്യശംഖ് ഉച്ചസ്വരത്തിൽ ഊതി; പൊടിയാൽ കൺപീലികളുടെ അറ്റം മൂടപ്പെട്ടു, മുഖം അത്യന്തം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു.
7.103.40
तेनाच्युतोष्ठपुटपूरितमारुतेन ।
शङ्खान्तरोदरविवृद्धविनिःसृतेन।
नादेन सासुरवियत्सुरलोकपाल… ।
मुद्विग्नमीश्वर जगत्स्फुटतीव सर्वम् ॥ ७.१०३.४० ॥
അച്യുതന്റെ അധരപുടത്തിൽ നിറഞ്ഞ വായുവിനാൽ, ശംഖിന്റെ ഉള്ളിൽനിന്ന് വളർന്നു പുറപ്പെട്ട ആ നാദത്താൽ — അസുരന്മാർ, ആകാശം, ദേവന്മാർ, ലോകപാലന്മാരോടുകൂടി… ; ഈശ്വരാ, സകല ജഗത്തും പൊട്ടിപ്പോകുന്നതുപോലെ ഇളകി.
7.103.41
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषो निःस्वनेन च ।
निःसत्वाश्च ससत्वाश्च क्षितौ पेतुस्तदा जनाः ॥ ७.१०३.४१ ॥
ആ ശംഖനാദത്താലും വില്ലിന്റെ ടങ്കാരശബ്ദത്താലും, അപ്പോൾ ദുർബലരും ബലവാന്മാരുമായ ജനങ്ങൾ നിലത്ത് വീണു.
7.103.42
तैर्विमुक्तो रथो रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः ।
जयद्रथस्य गोप्तारस्ततः क्षुब्धाः सहानुगाः ॥ ७.१०३.४२ ॥
അവയാൽ വിമുക്തമായ രഥം കാറ്റിളക്കിയ മേഘംപോലെ ശോഭിച്ചു; അപ്പോൾ ജയദ്രഥന്റെ രക്ഷകർ അനുചരന്മാരോടുകൂടി ഇളകിപ്പോയി.
7.103.43
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गोप्तारः सैन्धवस्य तु ।
चक्रुर्नादान्महेष्वासाः कम्पयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१०३.४३ ॥
പാർത്ഥനെ പെട്ടെന്ന് കണ്ട സൈന്ധവന്റെ കാവൽക്കാരായ ആ മഹാധനുർധരർ ഭൂമിയെ വിറപ്പിക്കുന്ന ഗർജ്ജനങ്ങൾ മുഴക്കി.
7.103.44
बाणशब्दरवांश्चोग्रान्विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ।
प्रादुश्चक्रुर्महात्मानः सिंहनादरवानपि ॥ ७.१०३.४४ ॥
മഹാത്മാക്കൾ ശംഖനാദങ്ങളുമായി ചേർന്ന ഭയങ്കരമായ അമ്പൊലികളും സിംഹനാദങ്ങളും മുഴക്കി.
7.103.45
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तावकानां समुत्थितम् ।
प्रदध्मतुः शङ्खवरौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०३.४५ ॥
നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്ത് ഉയർന്ന ആ ഭയങ്കര നിനാദം കേട്ട് വാസുദേവനും ധനഞ്ജയനും തങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ ശംഖുകൾ ഊതി.
7.103.46
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुन्धरा ।
सशैला सार्णवद्वीपा सपाताला विशाम्पते ॥ ७.१०३.४६ ॥
രാജാവേ, ആ മഹാശബ്ദത്താൽ ഈ ഭൂമി പർവതങ്ങളോടും സമുദ്രങ്ങളോടും ദ്വീപുകളോടും പാതാളത്തോടും കൂടി നിറഞ്ഞു.
7.103.47
स शब्दो भरतश्रेष्ठ व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयोर्बले ॥ ७.१०३.४७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ ശബ്ദം പത്തു ദിശകളിലും വ്യാപിച്ച് അവിടെത്തന്നെ കൗരവ-പാണ്ഡവ സൈന്യങ്ങളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
7.103.48
तावका रथिनस्तत्र दृष्ट्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
सम्भ्रमं परमं प्राप्तास्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१०३.४८ ॥
അവിടെ നിങ്ങളുടെ രഥികൾ കൃഷ്ണനെയും ധനഞ്ജയനെയും കണ്ട് അതീവ പരിഭ്രമത്തോടെ, ധൃതിയിൽ മഹാരഥന്മാർ മുന്നോട്ടു വന്നു.
7.103.49
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका वीक्ष्य दंशितौ ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०३.४९ ॥
അപ്പോൾ മഹാഭാഗ്യരായ കൃഷ്ണനെയും അർജുനനെയും കവചധാരികളായി കണ്ട് നിങ്ങളുടെ വീരന്മാർ കോപത്തോടെ അവരുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു; അത് അദ്ഭുതമെന്നപോലെ തോന്നി.