Mahābhārata · Adhyāya 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
एवमुक्त्वाऽर्जुनं राजा त्रिभिर्मर्मातिगैः शरैः ।
अभ्यविध्यन्महावेगैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१०३.१ ॥
Tendo assim falado, o rei feriu Arjuna com três flechas que atingiram os pontos vitais, e com quatro flechas de grande velocidade feriu os seus quatro cavalos.
7.103.2
वासुदेवं च दशभिः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
प्रतोदं चास्य भल्लेन च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१०३.२ ॥
E com dez flechas feriu Vāsudeva (Kṛṣṇa) no meio do peito, e com uma flecha bhalla cortou seu aguilhão e o fez cair ao chão.
7.103.3
तं चतुर्दशभिः पार्थश्चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणि ॥ ७.१०३.३ ॥
Pārtha (Arjuna), sem perturbação, feriu-o de imediato com catorze flechas de plumas variegadas, afiadas em uma pedra; mas elas escorregaram de sua armadura.
7.103.4
तेषां नैष्फल्यमालोक्य पुनर्नव च पञ्च च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणांस्ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ७.१०३.४ ॥
Vendo que aquelas não tinham efeito, lançou de novo catorze flechas afiadas; também elas escorregaram de sua armadura.
7.103.5
अष्टाविंशांस्तु तान्बाणानस्तान्विप्रेक्ष्य निष्फलान् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नः कृष्णोऽर्जुनमिदं वचः ॥ ७.१०३.५ ॥
Vendo que aquelas vinte e oito flechas haviam caído sem efeito, Kṛṣṇa, matador dos heróis inimigos, disse estas palavras a Arjuna.
7.103.6
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानामिव सर्पणम् ।
त्वया सम्प्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ ७.१०३.६ ॥
Ó Pārtha, vejo algo nunca visto antes, como se pedras deslizassem; estas flechas emplumadas que enviaste não cumprem o seu propósito.
7.103.7
कच्चिद्गाण्डीवजः प्राणस्तथैव भरतर्षभ ।
मुष्टिश्च ते यथा पूर्वं भुजयोश्च बलं तव ॥ ७.१०३.७ ॥
O sopro que nasce do Gāṇḍīva ainda é o mesmo, ó touro dos Bharatas? E a tua pegada e a força dos teus braços são como antes?
7.103.8
न वा कच्चिदयं कालः प्राप्तः स्यादद्य पश्चिमः ।
तव चैवास्य शत्रोश्च तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ७.१०३.८ ॥
Talvez hoje tenha chegado o último momento para ti e para este inimigo? Diz-me isso, pois eu pergunto.
7.103.9
विस्मयो मे महान्पार्थ तव दृष्ट्वा शरानिमान् ।
व्यर्थान्निपतितान्सङ्खे दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१०३.९ ॥
Grande é o meu espanto, filho de Pṛthā, ao ver estas tuas flechas caídas na batalha em direção ao carro de Duryodhana, inúteis.
7.103.10
वज्राशनिसमा घोराः परकायावभेदिनः ।
शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काऽद्य विडम्बना ॥ ७.१०३.१० ॥
As tuas flechas terríveis, semelhantes ao raio e ao trovão, que atravessam os corpos alheios, nada realizam. Filho de Pṛthā, que escárnio é este hoje!
7.103.11
द्रोणेन नियतं कृष्ण धार्तराष्ट्रे निदर्शितम् ।
अन्ते विहितमस्त्राणामेतत्कवचधारणम् ॥ ७.१०३.११ ॥
Droṇa certamente mostrou isto ao filho de Dhṛtarāṣṭra, ó Kṛṣṇa. Este uso da armadura é o que está prescrito no fim da ciência das armas.
7.103.12
अस्मिन्नन्तर्हितं कृष्ण त्रैलोक्यमपि वर्मणि ।
एको द्रोणो हि वैदैतदहं तस्माच्च सत्तमात् ॥ ७.१०३.१२ ॥
Nesta armadura, ó Kṛṣṇa, estão ocultos até os três mundos. Só Droṇa o conhece, e eu aprendi isso com aquele melhor dos mestres.
7.103.13
न शक्यमेतत्कवचं बाणैर्भेत्तुं कथञ्चन ।
अपि वज्रेण गोविन्द स्वयं मघवता युधि ॥ ७.१०३.१३ ॥
Govinda, esta armadura não pode ser perfurada por flechas de modo algum, nem mesmo por Indra com seu raio na batalha.
7.103.14
जानंस्त्वमपि वै कृष्ण मां विमोहयसे कथम् ।
यद्वृत्तं त्रिषु लोकेषु यच्च केशव वर्तते ॥ ७.१०३.१४ ॥
Kṛṣṇa, sabendo tudo, por que me confundes? Keśava, tu conheces tudo o que aconteceu e acontece nos três mundos.
7.103.15
यथा भविष्यद्यच्चैव तत्सर्वं विदितं तव ।
न त्विदं वेद वै कश्चिद्यथा त्वं मधुसूदन ॥ ७.१०३.१५ ॥
Tudo o que será e tudo o que é, tu conheces. Mas, Madhusūdana, ninguém mais sabe isso como tu.
7.103.16
एष दुर्योधनः कृष्ण द्रोणेन विहितामिमाम् ।
तिष्ठत्यभीतवत्सङ्ख्ये बिभ्रत्कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१६ ॥
Kṛṣṇa, Duryodhana está aqui na batalha, vestindo esta armadura feita por Droṇa, como se fosse destemido.
7.103.17
यत्त्वत्र विहितं कार्यं नैष तद्वेत्ति माधव ।
स्त्रीवदेष बिभर्त्येतां युक्तां कवचधारणाम् ॥ ७.१०३.१७ ॥
Mādhava, ele não sabe qual é o dever prescrito aqui. Como uma mulher, ele usa esta armadura adequada.
7.103.18
पश्य बाह्वोश्च मे वीर्यं धनुषश्च जनार्दन ।
पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम् ॥ ७.१०३.१८ ॥
Janārdana, vê o poder dos meus braços e do meu arco. Derrotarei o Kaurava, ainda que esteja protegido pela armadura.
7.103.19
इदमङ्गिरसे प्रादाद्देवेशो वर्म भास्वरम् ।
तस्माद्वृहस्पतिः प्राप ततः प्राप पुरन्दरः ॥ ७.१०३.१९ ॥
O senhor dos deuses deu esta armadura resplandecente a Aṅgiras. Dele a obteve Bṛhaspati, e então Purandara (Indra) a obteve.
7.103.20
पुनर्ददौ सुरपतिर्मह्यं वर्म ससङ्ग्रहम् ।
दैवं यद्यस्य वर्मैतद्ब्रह्मणा वा स्वयं कृतम्।
नैनं गोप्स्यति दुर्बुद्धिमद्य बाणहतं मया ॥ ७.१०३.२० ॥
O senhor dos deuses me deu novamente esta armadura com seu conjunto. De quem quer que seja esta armadura divina, ou a que o próprio Brahmā fez — ela não protegerá este homem de mente maligna, atingido hoje pelas minhas flechas.
7.103.21
एवमुक्त्वाऽर्जुनो बाणानभिमन्त्र्य व्यकर्षयत् ।
मानवास्त्रेण मानार्हस्तीक्ष्णावरणभेदिना ॥ ७.१०३.२१ ॥
Tendo dito isso, Arjuna consagrou as flechas com um mantra e as puxou com a arma Mānava, digna de honra, que perfura armaduras afiadas.
7.103.22
विकृष्यमाणांस्तेनैव धनुर्मध्यगताञ्छरान् ।
तानस्यास्त्रेण चिच्छेद द्रौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ ७.१०३.२२ ॥
Aquelas flechas, puxadas por essa mesma arma e chegadas ao meio do arco, o filho de Droṇa cortou com sua arma — ele, que é o destruidor de todas as armas.
7.103.23
तान्निकृत्तानिषून्दृष्ट्वा दूरतो ब्रह्मवादिना ।
न्यवेदयत्केशवाय विस्मितः श्वेतवाहनः ॥ ७.१०३.२३ ॥
Ao ver aquelas flechas cortadas à distância, espantado, o de cavalos brancos (Arjuna) relatou a Keśava, o que fala do saber sagrado.
7.103.24
नैतदस्त्रं मया शक्यं द्विः प्रयोक्तुं जनार्दन ।
अस्त्रं मामेव हन्याद्धि हन्याच्चापि बलं मम ॥ ७.१०३.२४ ॥
Ó Janārdana, esta arma não pode ser usada por mim duas vezes. Esta arma me destruiria de fato, e certamente destruiria também a minha força.
7.103.25
ततो दुर्योधनः कृष्णौ नवभिर्नवभिः शरैः ।
अविध्यत रणे राजञ्शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१०३.२५ ॥
Então Duryodhana feriu os dois Kṛṣṇa na batalha, nove flechas para cada um, ó rei, com flechas semelhantes a serpentes venenosas.
7.103.26
भूय एवाभ्यवर्षच्च समरे कृष्णपाण्डवौ ।
शरवर्षेण महता ततोऽहृष्यन्त तावकाः।
चक्रुर्वादित्रनिनदान्सिंहनादरवांस्तथा ॥ ७.१०३.२६ ॥
Novamente, na batalha, ele lançou uma grande chuva de flechas sobre os dois, Kṛṣṇa e o Pāṇḍava; então os teus homens se alegraram e fizeram soar instrumentos e rugidos de leão.
7.103.27
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
नापश्यच्च ततोऽस्याङ्गं यन्न स्याद्वर्मरक्षितम् ॥ ७.१०३.२७ ॥
Então Pārtha, irado na batalha e lambendo os cantos dos lábios, não viu no seu corpo nenhum membro que não estivesse protegido pela armadura.
7.103.28
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सुमुक्तैरन्तकोपमैः ।
हयांश्चकार निर्देहानुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१०३.२८ ॥
Então, com suas flechas afiadas, bem disparadas, semelhantes à Morte, ele deixou sem vida os seus cavalos e os dois condutores de retaguarda.
7.103.29
धनुरस्याच्छिनत्तूर्णं हस्तावापं च वीर्यवान् ।
रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची प्रचक्रमे ॥ ७.१०३.२९ ॥
O poderoso Savyasācin cortou rapidamente o seu arco e o punho da sua mão, e pôs-se a despedaçar o seu carro.
7.103.30
दुर्योधनं च बाणाभ्यां तीक्ष्णाभ्यां विरथीकृतम् ।
आविद्ध्यद्धस्ततलयोरुभयोरर्जुनस्तदा ॥ ७.१०३.३० ॥
Então Arjuna perfurou Duryodhana, que fora privado de carro, através das duas palmas das mãos com duas flechas afiadas.
7.103.31
प्रयत्नज्ञो हि कौन्तयो नखमांसान्तरेषुभिः ।
स वेदनाभिराविग्नः पलायनपरायणः ॥ ७.१०३.३१ ॥
Pois Kaunteya (Arjuna), hábil no esforço, o atravessou com flechas entre a unha e a carne; atormentado pelas dores, Duryodhana pôs-se a fugir.
7.103.32
तं कृच्छ्रामापदं प्राप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः ।
समापेतुः परीप्सन्तो धनञ्जयशरार्दितम् ॥ ७.१०३.३२ ॥
Vendo-o cair em grave perigo, os arqueiros supremos reuniram-se, desejosos de protegê-lo, atormentado pelas flechas de Dhanañjaya.
7.103.33
तं रथैर्बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर्हयैः ।
पदात्योघैश्च संरब्धैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१०३.३३ ॥
Cercaram Dhanañjaya com muitos milhares de carros, elefantes e cavalos em formação e massas de infantaria enfurecida.
7.103.34
अथ नार्जुनगोविन्दौ न रथो वा व्यदृश्यत ।
अस्त्रवर्षेण महता शरौघैश्चापि संवृतौ ॥ ७.१०३.३४ ॥
Então não se viam Arjuna nem Govinda, nem o carro, pois estavam envoltos numa grande chuva de armas e massas de flechas.
7.103.35
ततोऽर्जुनोऽस्त्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम् ।
तत्र व्यङ्गी कृताः पेतुः शतशोऽथ रथद्विपाः ॥ ७.१०३.३५ ॥
Então Arjuna, pelo poder de suas armas, abateu aquele exército; ali tombaram, mutilados, centenas de carros e elefantes.
7.103.36
ते हता हन्यमानाश्च न्यगृह्णंस्तं रथोत्तमम् ।
स रथः स्तम्भितस्तस्थौ क्रोशमात्रे समन्ततः ॥ ७.१०३.३६ ॥
Foram mortos, e enquanto eram abatidos detiveram aquele excelente carro; o carro ficou imobilizado por um krośa (cerca de duas milhas) em todas as direções.
7.103.37
ततोऽर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
धनुर्विष्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम् ॥ ७.१०३.३७ ॥
Então o herói dos Vṛṣṇis disse apressadamente a Arjuna: 'Estica bem o teu arco; eu vou soprar a minha concha.'
7.103.38
ततो विष्फार्य बलवद्गाण्डीवं जघ्निवान्रिपून् ।
महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ ७.१०३.३८ ॥
Então Arjuna, esticando com força o arco Gāṇḍīva, abateu os inimigos com uma grande chuva de flechas e o estalo da palma sobre a corda.
7.103.39
पाञ्चजन्यं च बलवान्दध्मौ तारेण केशवः ।
रजसा ध्वस्तपक्ष्मान्तः प्रस्विन्नवदनो भृशम् ॥ ७.१०३.३९ ॥
O poderoso Keśava soprou a concha Pāñcajanya com um tom agudo; as bordas dos seus cílios estavam cobertas de poeira e o seu rosto encharcado de suor.
7.103.40
तेनाच्युतोष्ठपुटपूरितमारुतेन ।
शङ्खान्तरोदरविवृद्धविनिःसृतेन।
नादेन सासुरवियत्सुरलोकपाल… ।
मुद्विग्नमीश्वर जगत्स्फुटतीव सर्वम् ॥ ७.१०३.४० ॥
Por aquele som, cheio do sopro dos lábios de Acyuta e crescido de dentro da concha — com os asuras, o céu, os deuses e os guardiões do mundo… ; ó Senhor, todo o mundo parecia prestes a rachar, agitado.
7.103.41
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषो निःस्वनेन च ।
निःसत्वाश्च ससत्वाश्च क्षितौ पेतुस्तदा जनाः ॥ ७.१०३.४१ ॥
Ao som daquela concha e ao estalo do arco, então as pessoas, fracas e fortes, caíram ao chão.
7.103.42
तैर्विमुक्तो रथो रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः ।
जयद्रथस्य गोप्तारस्ततः क्षुब्धाः सहानुगाः ॥ ७.१०३.४२ ॥
Libertado daqueles sons, o carro brilhou como uma nuvem agitada pelo vento; então os protetores de Jayadratha, com os seus seguidores, ficaram agitados.
7.103.43
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गोप्तारः सैन्धवस्य तु ।
चक्रुर्नादान्महेष्वासाः कम्पयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१०३.४३ ॥
Ao ver de repente Pārtha, os protetores de Saindhava, grandes arqueiros, soltaram brados que faziam tremer a terra.
7.103.44
बाणशब्दरवांश्चोग्रान्विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ।
प्रादुश्चक्रुर्महात्मानः सिंहनादरवानपि ॥ ७.१०३.४४ ॥
Os magnânimos produziram sons ferozes de flechas, misturados aos toques de conchas, e também rugidos de leão.
7.103.45
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तावकानां समुत्थितम् ।
प्रदध्मतुः शङ्खवरौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१०३.४५ ॥
Ao ouvir aquele clamor terrível surgido do vosso lado, Vāsudeva e Dhanañjaya tocaram suas excelentes conchas.
7.103.46
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुन्धरा ।
सशैला सार्णवद्वीपा सपाताला विशाम्पते ॥ ७.१०३.४६ ॥
Ó senhor dos homens, com aquele grande estrondo esta terra foi preenchida, com suas montanhas, oceanos, ilhas e mundos inferiores.
7.103.47
स शब्दो भरतश्रेष्ठ व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयोर्बले ॥ ७.१०३.४७ ॥
Aquele som, ó melhor dos Bharatas, preenchendo as dez direções, ecoou ali mesmo nos exércitos dos Kurus e dos Pāṇḍavas.
7.103.48
तावका रथिनस्तत्र दृष्ट्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
सम्भ्रमं परमं प्राप्तास्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१०३.४८ ॥
Ali, vossos condutores de carros, ao ver Kṛṣṇa e Dhanañjaya, ficaram tomados de grande agitação, e os grandes guerreiros de carro apressaram-se.
7.103.49
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका वीक्ष्य दंशितौ ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०३.४९ ॥
Então, vendo os dois Kṛṣṇas, os bem-aventurados, já armados, teus guerreiros, enfurecidos, avançaram contra eles, e aquilo pareceu algo maravilhoso.