Mahābhārata · Adhyāya 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
Al ver a aquellos dos jefes de los Vṛṣṇi y los Andhaka, y también a Vijaya, tus guerreros, deseosos de matar a los enemigos, se lanzaron rápidamente contra ellos.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
Con los grandes guerreros de carro, adornados con dibujos dorados y pieles de tigre, rugiendo, iluminaban todas las direcciones como si fueran fuegos ardientes.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
Oh señor de la tierra, con flechas de punta dorada y arcos temibles de ver, zumbando con un sonido incomparable como serpientes airadas, resplandecían.
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
Bhūriśravas, Śala, Karṇa, Vṛṣasena, Jayadratha, Kṛpa, el rey de los Madras y el hijo de Droṇa, los mejores de los guerreros de carro.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
Aquellos ocho grandes guerreros de carro, con sus caballos, como si bebieran el cielo, iluminaban las diez direcciones con pieles de tigre y ornamentos dorados en forma de media luna.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
Armados y muy airados, en carros que rugen como una masa de nubes, cubrieron las diez direcciones con afiladas flechas dirigidas contra Pārtha.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
Los caballos multicolores de Kulūta, veloces, llevando a aquellos grandes guerreros de carro, entonces resplandecieron iluminando las diez direcciones.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
Con caballos de raza, muy veloces, nacidos en diversas tierras, de montaña, de río y los mejores caballos del Sindhu.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
Oh rey, los mejores guerreros kurus, deseosos de proteger a tu hijo, arremetieron rápidamente contra el carro de Dhanañjaya desde todos lados.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
Tomando sus grandes caracolas, aquellos mejores de los hombres las soplaron, oh rey, llenando el cielo y la tierra con sus océanos.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
Asimismo Vāsudeva y Dhanañjaya tocaron sus caracolas, las mejores de todas las caracolas en la tierra, las primeras entre las de todos los dioses.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
El hijo de Kuntī tocó Devadatta, y Keśava Pāñcajanya; el sonido de Devadatta fue emitido por Dhanañjaya.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
Llenó la tierra, el cielo y todas las direcciones; así también el caracol Pāñcajanya, tocado por Vāsudeva (Kṛṣṇa).
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
Superando todos los demás sonidos, llenó el cielo y la tierra, mientras aquel terrible estruendo se extendía, colmado de clamor.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
Cuando sonaron las tambores bherī, los jharjhara y los ānaka, que causan terror a los temerosos y aumentan el gozo de los valientes.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
¡Oh rey de reyes!, mientras también se tocaban los mṛdaṅga uno tras otro, los famosos grandes guerreros de carro que deseaban el bien de Duryodhana.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
Incapaces de soportar aquel sonido, los furiosos arqueros supremos, Karṇa y los otros grandes arqueros que protegían tu ejército.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
Indignados, los héroes grandes guerreros de carro soplaron sus grandes caracoles, dispuestos a responder a lo que Keśava y Arjuna habían hecho.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
Cuando sonaron los caracolas, vuestro ejército, con carros, elefantes, caballos y hombres, se alteró, como si hubiera sido dominado.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
Aquel ejército, lleno del clamor de hombres exultantes y resonando con tambores y caracolas, quedó profundamente agitado, como envuelto en truenos.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
Oh rey, aquel gran sonido resonó en todas las direcciones y aterrorizó a aquel ejército, reunido como al fin de una edad.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
Entonces Duryodhana y vuestros ocho reyes, grandes guerreros de carro, rodearon al Pāṇḍava para proteger a Jayadratha.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
Entonces el hijo de Droṇa hirió a Vāsudeva con setenta y tres flechas, hirió a Arjuna con tres bhallas y el estandarte y los caballos con cinco.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
Cuando Janārdana fue herido, Arjuna, como sumamente enfurecido, lo golpeó con seiscientas flechas.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
Habiendo herido a Karṇa con diez y a Vṛṣasena con tres, el valiente cortó en la empuñadura el arco de Śalya, junto con su flecha.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
Tomando otro arco, Śalya hirió al Pāṇḍava, y Bhūriśravas con tres flechas de plumas doradas afiladas en piedra.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
Karṇa hirió a Phalguna con treinta y dos flechas, Vṛṣasena con siete, Jayadratha con setenta y tres, Kṛpa con diez y el rey de Madra con diez, en la batalla.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
Entonces el hijo de Droṇa cubrió a Pārtha con sesenta flechas, a Vāsudeva con veinte, y de nuevo a Pārtha con cinco.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
Riendo, aquel tigre entre los hombres, de caballos blancos y con Kṛṣṇa por auriga, les respondió hiriéndolos a todos, mostrando la agilidad de sus manos.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
Habiendo herido a Karṇa con doce y a Vṛṣasena con tres flechas, cortó el arco de Śalya, con su flecha, en la empuñadura.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
Atravesó al hijo de Somadatta con tres flechas, a Śalya con diez, y al hijo de Droṇa con ocho flechas afiladas como lenguas de fuego.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
Hirió a Gautama con veinticinco flechas, al rey de Sindhu con cien, y de nuevo al hijo de Droṇa con setenta flechas.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
Pero Bhūriśravas, muy airado, cortó el aguijón de Hari y golpeó a Arjuna con veintiuna flechas.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
Entonces Arjuna, de los caballos blancos, airado, rechazó de inmediato a aquellos enemigos con cientos de flechas afiladas, como un gran viento dispersa las nubes.