มหาภารตะ · อัธยายะ 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
ฝ่ายกองทัพของท่าน เมื่อเห็นวีรบุรุษทั้งสองของวฤษณิและอันธกะ และวิชัยด้วย ก็รีบเร่งไปยังศัตรูเพราะปรารถนาจะสังหาร
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
มหารถีทั้งหลายประดับด้วยลวดลายทองและหนังเสือ คำรามก้อง ส่องสว่างทุกทิศดุจกองเพลิงที่ลุกโชน
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
ข้าแต่พระราชา ด้วยคันธนูอันงดงามน่าพรั่นพรึง มีปลายศรทองคำ ส่งเสียงหวีดหวิวไม่มีใครเทียบได้ ดุจงูที่โกรธจัด พวกเขาเปล่งแสงแวววาว
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
ภูริศรวัส ศัล กรรณ วฤษเสนะ ชยัทรถ กฤปะ พระราชาแห่งมัทระ และบุตรของโทรณะผู้เป็นยอดของรถี
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
มหารถีทั้งแปดนั้น พร้อมด้วยม้าของตน ดุจจะดื่มกลืนท้องฟ์า ส่องสว่างทั้งสิบทิศด้วยหนังเสือและเครื่องประดับพระจันทร์เสี้ยวทอง
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
พวกเขาผู้เตรียมพร้อมและโกรธจัด ขับรถรบที่ดังกึกก้องดุจมวลเมฆ ปกคลุมทั้งสิบทิศด้วยลูกศรคมกล้าที่มุ่งหมายปารถะ
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
ม้าสีสันงดงามจากกุลูตะ อันรวดเร็ว พาเหล่ามหารถีนั้นไป ในขณะนั้นก็งามเรืองรอง ส่องสว่างทั้งสิบทิศ
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
ด้วยม้าพันธุ์ดีที่รวดเร็วยิ่ง เกิดจากดินแดนต่างๆ ม้าภูเขา ม้าแม่น้ำ และม้าสินธุชั้นเลิศ
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
ข้าแต่พระราชา วีรบุรุษกุรุผู้ยอดเยี่ยม ปรารถนาจะคุ้มครองบุตรของท่าน ต่างรีบพุ่งเข้าใส่รถของธนัญชัยจากทุกทิศ
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
ฝ่ายบุรุษผู้ประเสริฐเหล่านั้น หยิบสังข์ใหญ่ขึ้นเป่า ข้าแต่พระราชา ทำให้ท้องฟ้าและแผ่นดินพร้อมมหาสมุทรเต็มไปด้วยเสียง
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
วาสุเทพและธนัญชัยก็เป่าสังข์เช่นกัน สังข์ประเสริฐเหนือสังข์ทั้งปวงของเทพทั้งหลาย และเป็นสังข์ที่ดีที่สุดบนแผ่นดิน
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
บุตรของกุนตีเป่าสังข์เทวทัตต์ และเกศวะเป่าสังข์ปาญจชันยะ เสียงของเทวทัตต์ถูกส่งออกไปโดยธนัญชัย
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
เสียงนั้นเต็มไปทั้งแผ่นดิน อากาศ และทุกทิศ สังข์ปาญจชันยะก็เช่นกัน เมื่อวาสุเทพ (กฤษณะ) เป่า
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
เสียงนั้นล้นเกินเสียงทั้งปวง เต็มฟ้าและดิน ขณะที่เสียงอันน่าสยดสยองนั้นดังกึกก้องอยู่ เต็มไปด้วยเสียงอึกทึก
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
เมื่อกลองใหญ่ ฌรฌระ และอานกะ ถูกตีขึ้น เสียงนั้นทำให้คนขลาดหวาดกลัว และเพิ่มความยินดีแก่นักรบผู้กล้า
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ แม้กลองมฤทังคะจะถูกตีรัวทีละลูก เหล่ามหารถีผู้มีชื่อเสียง ผู้ปรารถนาประโยชน์แก่ทุรโยธน์
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
เหล่าธนูผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งโกรธจัด ไม่อาจทนต่อเสียงนั้นได้ มีกรรณะเป็นต้น ผู้เป็นนักธนูใหญ่ผู้คุ้มกันกองทัพของท่าน
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
เหล่าวีรบุรุษมหารถีผู้โกรธเกรี้ยว เป่าสังข์ใหญ่ของตน เตรียมจะโต้ตอบสิ่งที่เกศวะและอรชุนได้กระทำ
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
เมื่อเสียงสังข์ดังขึ้น กองทัพของท่านก็วุ่นวายใจ ทั้งรถ ช้าง ม้า และพลเดินเท้า ราวกับถูกครอบงำ ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
กองทัพนั้นเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกของผู้คนที่ยินดี ก้องกังวานด้วยเสียงกลองและสังข์ วุ่นวายใจยิ่งนัก ราวกับถูกล้อมด้วยเสียงสายฟ้าฟาด
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
พระราชาเอ๋ย เสียงอันใหญ่หลวงนั้นก้องไปทุกทิศ ทำให้กองทัพนั้นหวาดกลัว ซึ่งรวมตัวกันราวกับยามสิ้นยุค
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
ครั้นนั้น ทุรโยธน์กับกษัตริย์แปดพระองค์ของท่านผู้เป็นมหารถีได้ล้อมปาณฑพไว้ เพื่อคุ้มครองชัยทรถ
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
ครั้นนั้น บุตรของโทรณะยิงพระวาสุเทพด้วยลูกศรเจ็ดสิบสามดอก และยิงอรชุนด้วยลูกศรภัลละสามดอก ยิงธงและม้าด้วยห้าดอก
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
เมื่อพระชนารทนะถูกยิงแล้ว อรชุนซึ่งโกรธจัดยิ่งนักได้ยิงเขาด้วยลูกศรหกร้อยดอก
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
ครั้นยิงกรรณะด้วยสิบดอก และยิงวฤษเสนด้วยสามดอก ผู้มีกำลังนั้นได้ตัดคันธนูของศัลยะพร้อมลูกศรที่ด้ามจับ
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
ศัลยะหยิบคันธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา แล้วยิงปาณฑพ ภูริศรวัสยิงด้วยลูกศรสามดอกที่มีขนปีกสีทองและลับบนหิน
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
กรรณะยิงฟัลคุนะด้วยลูกศรสามสิบสองดอก วฤษเสนด้วยเจ็ดดอก ชยัทรถด้วยเจ็ดสิบสามดอก กฤปะด้วยสิบดอก และพระราชาแห่งมัทรยิงด้วยสิบดอก ในการรบ
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
ครั้นนั้น บุตรของโทรณะโปรยลูกศรหกสิบดอกใส่ปารถะ ยิงพระวาสุเทพด้วยยี่สิบดอก และยิงปารถะอีกครั้งด้วยห้าดอก
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
วีรบุรุษผู้เป็นเสือในหมู่คน มีม้าขาวและมีกฤษณะเป็นสารถี ทรงหัวเราะ แล้วยิงตอบทั้งหมดนั้น ทรงแสดงความว่องไวของมือ
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
ครั้นยิงกรรณะด้วยสิบสองดอก และยิงวฤษเสนด้วยลูกศรสามดอก ก็ตัดคันธนูของศัลยะพร้อมลูกศรที่ด้ามจับ
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
ยิงบุตรของโสมทัตตะด้วยลูกศรสามดอก ยิงศัลยะด้วยสิบดอก และยิงบุตรของโทรณะด้วยลูกศรคมแปดดอกที่มีรูปเหมือนเปลวไฟ
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
ท่านได้ยิงเคาตมะด้วยลูกศรยี่สิบห้าดอก ยิงกษัตริย์แห่งสินธุด้วยหนึ่งร้อยดอก และยิงบุตรของโทรณะอีกครั้งด้วยลูกศรเจ็ดสิบดอก
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
ส่วนภูริศรวัส ซึ่งโกรธจัดยิ่งนัก ได้ตัดปฏัดของหริ และยิงอรชุนด้วยลูกศรยี่สิบเอ็ดดอก
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
ครั้นนั้น อรชุนผู้มีม้าขาว โกรธจัด ได้รีบปัดป้องศัตรูเหล่านั้นด้วยลูกศรคมนับร้อย ดุจลมใหญ่พัดกระจายเมฆฝน