ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ವಂಶದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನಾಯಕರನ್ನು ಹಾಗೂ ವಿಜಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ, ಹುಲಿಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ಘರ್ಜಿಸುವ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗಳಂತೆ ಬೆಳಗಿದವು.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
ಓ ಭೂಪತೇ! ಚಿನ್ನದ ತುದಿಗಳ ಬಾಣಗಳ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾದ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಅಸಮಾನ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ (ಅವರು ಹೊಳೆದರು).
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಲ, ಕರ್ಣ, ವೃಷಸೇನ, ಜಯದ್ರಥ, ಕೃಪ, ಮದ್ರರಾಜ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣನ ಮಗ — ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
ಆ ಎಂಟು ಮಹಾರಥರು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಕುಡಿಯುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹುಲಿಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಚಂದ್ರಾಕಾರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದರು.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
ಕವಚಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ, ಮೋಡಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುವ ರಥಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
ಕುಲೂತ ದೇಶದ ಚಿತ್ರವರ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳು ಆ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಹೊತ್ತು, ವೇಗವಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಆಗ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಹಾವೇಗದ ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ—ಪರ್ವತದವು, ನದಿ ತೀರದವು ಮತ್ತು ಸೈಂಧವ ಕುದುರೆಗಳು.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಕುರು ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಧನಂಜಯನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮರು ಮಹಾಶಂಖಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಊದಿದರು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದರು.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು; ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲ ಶಂಖಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವು, ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖಗಳವು.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
ಕೌಂತೇಯನು ದೇವದತ್ತವನ್ನೂ, ಕೇಶವನು ಪಾಂಚಜನ್ಯವನ್ನೂ ಊದಿದನು; ದೇವದತ್ತದ ಧ್ವನಿ ಧನಂಜಯನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಅದು ಸುತ್ತಲೂ ತುಂಬಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವನು ಊದಿದ ಪಾಂಚಜನ್ಯವೂ ತುಂಬಿತು.
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಅದು ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತು; ಆ ಭಯಂಕರ, ನಾದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಶೂರರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಭೇರಿ, ಝರ್ಝರ, ಆನಕಗಳು ಮೊಳಗಿದಾಗ.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ! ಮೃದಂಗಗಳೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹಾರಥರು.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಪರಮ ಧನುರ್ಧರರು, ಕರ್ಣನೇ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರು, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರು.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ವೀರ ಮಹಾರಥರು ದೊಡ್ಡ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು; ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
ಶಂಖನಾದ ಮೊಳಗಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಆ ಸೇನೆ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು; ಅದು ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹೊರೆಯಂತೆ ಆಯಿತು.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಜನರ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತು ಭೇರಿ ಶಂಖಗಳ ನಿನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು; ಸಿಡಿಲಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತಾಯಿತು.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಿತು; ಯುಗಾಂತ ಬಂದಂತೆ ಅದು ಉಕ್ಕಿತ್ತು.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಎಂಟು ರಾಜರು, ಮಹಾರಥರು ಜಯದ್ರಥನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನ ಮಗ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಹೊಡೆದ; ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಮೂರು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಐದರಿಂದ ಹೊಡೆದ.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
ಜನಾರ್ದನನು ಗಾಯಗೊಂಡಾಗ ಅರ್ಜುನನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಆರು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದ.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ವೃಷಸೇನನನ್ನು ಮೂರರಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಶಲ್ಯನ ಬಾಣಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿಯ ಬಳಿಯೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
ಶಲ್ಯನು ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
ಕರ್ಣನು ಮೂವತ್ತೆರಡರಿಂದ, ವೃಷಸೇನನು ಏಳರಿಂದ, ಜಯದ್ರಥನು ಎಪ್ಪತ್ಮೂರರಿಂದ, ಕೃಪನು ಹತ್ತರಿಂದ, ಮದ್ರರಾಜನು ಹತ್ತರಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
ಆಗ ದ್ರೌಣಿಯು ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಐದರಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
ನಗುತ್ತಾ, ನರವ್ಯಾಘ್ರನಾದ, ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದ ಅವನು, ತನ್ನ ಕೈಚಳಕವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
ಕರ್ಣನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ, ವೃಷಸೇನನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಶಲ್ಯನ ಬಾಣಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
ಅವನು ಸೌಮದತ್ತಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಶಲ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತರಿಂದ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದ ಹರಿತ ಎಂಟರಿಂದ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
ಅವನು ಗೌತಮನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸೈಂಧವನನ್ನು ನೂರರಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಮತ್ತೆ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಹರಿಯ (ಕೃಷ್ಣನ) ಚಾಬುಕನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
ಆಗ ಶ್ವೇತವಾಹನನು (ಅರ್ಜುನ) ಕೋಪದಿಂದ ಹರಿತವಾದ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಡೆದನು; ಮಹಾ ಗಾಳಿ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ.