Mahābhārata · Adhyāya 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
Als deine Krieger jene beiden Anführer der Vṛṣṇi und Andhaka sahen, ebenso auch Vijaya, stürzten sie, begierig die Feinde zu erschlagen, eilig auf sie zu.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
Die großen Wagenkämpfer, mit goldenen Mustern und Tigerfellen geschmückt, dröhnend, erleuchteten alle Richtungen, als wären es lodernde Feuer.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
O Herr der Erde, mit goldgespitzten Pfeilen und furchterregenden Bogen, die wie zornige Schlangen unvergleichlich tönten, strahlten sie.
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
Bhūriśravas, Śala, Karṇa, Vṛṣasena, Jayadratha, Kṛpa, der König der Madra und Droṇas Sohn, die besten unter den Wagenkämpfern.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
Diese acht großen Wagenkämpfer mit ihren Pferden, als tränken sie den Himmel, erleuchteten die zehn Richtungen mit Tigerfellen und goldenen Halbmond-Zierden.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
Gepanzert und tief erzürnt, in Wagen, die wie eine Wolkenmasse donnern, bedeckten sie alle zehn Richtungen mit scharfen Pfeilen gegen Pārtha.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
Die bunten Pferde von Kulūta, schnell, jene großen Wagenkämpfer tragend, glänzten da und erhellten die zehn Richtungen.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
Mit edlen, sehr schnellen Pferden aus verschiedenen Ländern, bergstämmigen, flussgeborenen und den besten Sindhu-Pferden.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
O König, die besten Krieger der Kurus, begierig, deinen Sohn zu schützen, stürmten schnell von allen Seiten auf Dhanañjayas Wagen los.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
Ihre großen Muscheln ergreifend, bliesen jene besten der Männer sie, o König, und füllten Himmel und Erde mit ihren Meeren.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
Ebenso bliesen Vāsudeva und Dhanañjaya ihre Muscheln, die vornehmsten unter allen Muscheln der Götter, die besten aller Muscheln auf Erden.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
Der Sohn der Kuntī blies Devadatta, und Keśava Pāñcajanya; den Ton von Devadatta ließ Dhanañjaya erklingen.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
Es füllte Erde, Himmel und alle Richtungen; ebenso die Muschel Pāñcajanya, geblasen von Vāsudeva (Kṛṣṇa).
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
Alle anderen Klänge übertreffend, füllte es Himmel und Erde, während jenes schreckliche, von Getöse erfüllte Dröhnen anhielt.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
Als die Trommeln bherī, die jharjhara und die ānaka erklangen, die den Furchtsamen Schrecken einjagten und den Mutigen Freude steigerten.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
O König der Könige, während auch die mṛdaṅga nacheinander erklangen, die berühmten großen Wagenkämpfer, die Duryodhanas Wohl wünschten.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
Unfähig, jenen Klang zu ertragen, die zornigen höchsten Bogenschützen, Karṇa und die anderen großen Bogenschützen, die dein Heer beschützten.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
Erzürnt bliesen die heldenhaften großen Wagenkämpfer ihre großen Muscheln, bereit, auf das zu antworten, was Keśava und Arjuna getan hatten.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
Als der Klang der Muschelhörner ertönte, geriet euer Heer mit Streitwagen, Elefanten, Pferden und Männern in Aufruhr, als wäre es überwältigt.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
Jenes Heer, erfüllt vom Lärm frohlockender Männer und widerhallend von Trommeln und Muscheln, geriet tief in Unruhe, als wäre es von Donnerschlägen umhüllt.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
O König, dieser gewaltige Klang hallte nach allen Richtungen wider und versetzte jenes Heer in Schrecken, als wäre das Ende eines Weltalters gekommen.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
Da umringten Duryodhana und eure acht Könige, große Wagenkrieger, den Pāṇḍava, um Jayadratha zu schützen.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
Dann traf Droṇas Sohn Vāsudeva mit dreiundsiebzig Pfeilen, Arjuna mit drei Bhalla-Pfeilen und die Fahne und die Pferde mit fünf.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
Als Janārdana getroffen war, schlug Arjuna, wie aufs Äußerste erzürnt, ihn mit sechshundert Pfeilen.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
Nachdem er Karṇa mit zehn und Vṛṣasena mit drei durchbohrt hatte, zerschnitt der Tapfere Śalyas Bogen samt Pfeil am Griff.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
Śalya nahm einen anderen Bogen und durchbohrte den Pāṇḍava; Bhūriśravas traf ihn mit drei goldgefiederten, auf Stein geschärften Pfeilen.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
Karṇa traf Phalguna mit zweiunddreißig Pfeilen, Vṛṣasena mit sieben, Jayadratha mit dreiundsiebzig, Kṛpa mit zehn und der König der Madras mit zehn, im Kampf.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
Dann überschüttete der Sohn Droṇas Pārtha mit sechzig Pfeilen, Vāsudeva mit zwanzig und erneut Pārtha mit fünf.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
Lachend, dieser Tiger unter den Menschen, mit weißen Rossen und Kṛṣṇa als Wagenlenker, durchbohrte sie alle im Gegenzug und zeigte dabei die Flinkheit seiner Hände.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
Nachdem er Karṇa mit zwölf und Vṛṣasena mit drei Pfeilen durchbohrt hatte, schnitt er Śalyas Bogen samt Pfeil am Griff ab.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
Er durchbohrte den Sohn Somadattas mit drei Pfeilen, Śalya mit zehn und den Sohn Droṇas mit acht scharfen, feuerzungenförmigen Pfeilen.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
Er traf Gautama mit fünfundzwanzig Pfeilen, den Sindhu-König mit hundert und wiederum den Sohn Droṇas mit siebzig Pfeilen.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
Doch Bhūriśravas, tief erzürnt, zerschnitt den Stachel Haris und traf Arjuna mit einundzwanzig Pfeilen.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
Da wehrte der Weißrosser (Arjuna), voll Zorn, jene Feinde sogleich mit hunderten scharfen Pfeilen ab, wie ein gewaltiger Wind die Wolken zerstreut.