മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
വൃഷ്ണി-അന്ധക വംശങ്ങളിലെ ആ രണ്ടു നേതാക്കളെയും വിജയനെയും കണ്ടപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കൾ ശത്രുക്കളെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ വേഗത്തിൽ അവരുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
സ്വർണ്ണചിത്രങ്ങളാലും കടുവത്തോലുകളാലും അലങ്കരിച്ച, മുഴങ്ങുന്ന മഹാരഥന്മാരാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും ജ്വലിക്കുന്ന തീകൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
ഭൂപതേ! സ്വർണ്ണമുനയുള്ള, നോക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള വില്ലുകളോടെ, ക്രുദ്ധരായ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ അതുല്യമായ ശബ്ദം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് (അവർ പ്രകാശിച്ചു).
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ്, ശലൻ, കർണ്ണൻ, വൃഷസേനൻ, ജയദ്രഥൻ, കൃപൻ, മദ്രരാജാവ്, ദ്രോണപുത്രൻ — രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
ആകാശം കുടിക്കുന്നതുപോലെ തങ്ങളുടെ കുതിരകളോടൊപ്പം ആ എട്ടു മഹാരഥന്മാർ, കടുവത്തോലുകളും സ്വർണ്ണച്ചന്ദ്രക്കല അലങ്കാരങ്ങളും കൊണ്ട് പത്തു ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
കവചമണിഞ്ഞ്, അതിരുകടന്ന കോപത്തോടെ, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന രഥങ്ങളിൽ, പാർത്ഥന്റെ നേരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പത്തു ദിക്കുകളെയും മറച്ചു.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
കുലൂത ദേശത്തെ വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ള കുതിരകൾ ആ മഹാരഥന്മാരെ വഹിച്ച് വേഗത്തിൽ പത്തു ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പോൾ തിളങ്ങി.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ ജനിച്ച, മഹാവേഗമുള്ള, ഉത്തമ ജാതിക്കുതിരകളാൽ—പർവതജാത, നദീജാത, സൈന്ധവ കുതിരകളാൽ.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
രാജാവേ! കുരുയോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠർ അങ്ങയുടെ പുത്രനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വേഗത്തിൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ധനഞ്ജയന്റെ രഥത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
ആ പുരുഷോത്തമന്മാർ മഹാശംഖങ്ങൾ എടുത്ത് ഊതി; രാജാവേ, ആകാശത്തെയും സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമിയെയും അവർ നിറച്ചു.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
അതുപോലെതന്നെ വാസുദേവനും ധനഞ്ജയനും ശംഖുകൾ ഊതി; ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ശംഖുകളിലും ശ്രേഷ്ഠമായവ, സർവദേവന്മാരിലും പ്രവരമായവ.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
കൗന്തേയൻ ദേവദത്തവും കേശവൻ പാഞ്ചജന്യവും ഊതി; ദേവദത്തത്തിന്റെ ശബ്ദം ധനഞ്ജയൻ മുഴക്കിയതായിരുന്നു.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും ദിക്കുകളെയും അത് എല്ലാ വശത്തും നിറച്ചു; അതുപോലെ വാസുദേവൻ മുഴക്കിയ പാഞ്ചജന്യവും.
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും മറികടന്ന് അത് സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും നിറച്ചു; ആ ഭയങ്കരവും ശബ്ദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ സമയത്ത്.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
ഭീരുക്കൾക്ക് ഭയമുണ്ടാക്കുകയും ശൂരന്മാരുടെ ആഹ്ലാദം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭേരികളും ഝർഝരങ്ങളും ആനകങ്ങളും മുഴങ്ങിയപ്പോൾ.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
രാജേന്ദ്രാ! മൃദംഗങ്ങളും ഓരോന്നായി മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ദുര്യോധനന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധരായ മഹാരഥന്മാർ.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
ആ ശബ്ദം സഹിക്കാനാകാതെ, കോപിച്ച പരമധനുർധരന്മാർ; കർണൻ മുതലായ മഹാധനുർധരന്മാർ, നിന്റെ സൈന്യത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവർ.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
കോപിച്ച വീര മഹാരഥന്മാർ വലിയ ശംഖുകൾ ഊതി; കേശവനും അർജുനനും ചെയ്തതിന് പ്രതികരിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
ശംഖനാദം മുഴങ്ങിയപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആ സേന രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും മനുഷ്യരുമായി ഇളകിമറിഞ്ഞു; അത് കീഴടക്കപ്പെട്ടതുപോലെയായി.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
സന്തോഷിച്ച ജനങ്ങളുടെ ആരവവും ഭേരിയും ശംഖും മുഴങ്ങുന്ന ആ സേന അത്യന്തം ഇളകി; ഇടിമിന്നലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെയായി.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
രാജാവേ, ആ മഹാശബ്ദം എല്ലാ ദിശകളിലും മുഴങ്ങി ആ സേനയെ ഭയപ്പെടുത്തി; യുഗാന്തം വന്നതുപോലെ അത് ഉയർന്നുനിന്നു.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനനും നിങ്ങളുടെ എട്ടു രാജാക്കന്മാരായ മഹാരഥന്മാരും ജയദ്രഥനെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ പാണ്ഡവനെ വളഞ്ഞു.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ എഴുപത്തിമൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വാസുദേവനെ പ്രഹരിച്ചു; അർജുനനെ മൂന്ന് ഭല്ലങ്ങൾകൊണ്ടും ധ്വജത്തെയും കുതിരകളെയും അഞ്ചുകൊണ്ടും പ്രഹരിച്ചു.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
ജനാർദ്ദനൻ മുറിവേറ്റപ്പോൾ അർജുനൻ അത്യന്തം കോപിച്ച് അവനെ അറുനൂറ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
വീര്യവാനായ അർജുനൻ കർണ്ണനെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും വൃഷസേനനെ മൂന്നുകൊണ്ടും മുറിവേല്പിച്ച്, ശല്യന്റെ അമ്പോടുകൂടിയ വില്ല് പിടിയിൽ തന്നെ മുറിച്ചു.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
ശല്യൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് പാണ്ഡവനെ അടിച്ചു; ഭൂരിശ്രവസ്സ് സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ളതും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയതുമായ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
കർണ്ണൻ മുപ്പത്തിരണ്ടുകൊണ്ടും, വൃഷസേനൻ ഏഴുകൊണ്ടും, ജയദ്രഥൻ എഴുപത്തിമൂന്നുകൊണ്ടും, കൃപൻ പത്തുകൊണ്ടും, മദ്രരാജാവ് പത്തുകൊണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ ഫൽഗുനനെ അടിച്ചു.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
പിന്നെ ദ്രോണപുത്രൻ അറുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് പാർത്ഥനെ മൂടി; ഇരുപതുകൊണ്ട് വാസുദേവനെയും, വീണ്ടും അഞ്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനെയും മൂടി.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, നരവ്യാഘ്രനും വെള്ളക്കുതിരകളുള്ളവനും കൃഷ്ണൻ സാരഥിയുമായവൻ, കൈവിരുതു കാട്ടിക്കൊണ്ട് അവരെയെല്ലാം തിരിച്ചടിച്ചു.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
കർണ്ണനെ പന്ത്രണ്ടുകൊണ്ടും വൃഷസേനനെ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ടും മുറിവേല്പിച്ച്, ശല്യന്റെ അമ്പോടുകൂടിയ വില്ല് പിടിയുടെ സ്ഥാനത്തുതന്നെ മുറിച്ചു.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
അവൻ സൗമദത്തിയെ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ടും ശല്യനെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും അഗ്നിജ്വാലപോലുള്ള മൂർച്ചയേറിയ എട്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ടും ദ്രൗണിയെ തുളച്ചു.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
അവൻ ഗൗതമനെ ഇരുപത്തഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ടും സൈന്ധവനെ നൂറു അമ്പുകൾകൊണ്ടും അടിച്ചു; വീണ്ടും ദ്രൗണിയെ എഴുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും അടിച്ചു.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ് അതീവ ക്രുദ്ധനായി ഹരിയുടെ (കൃഷ്ണന്റെ) ചാട്ടവാർ മുറിച്ചു; അർജുനനെ ഇരുപത്തൊന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അടിച്ചു.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
അപ്പോൾ ശ്വേതവാഹനനായ അർജുനൻ കോപത്തോടെ മൂർച്ചയേറിയ നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ ശത്രുക്കളെ വേഗം തടഞ്ഞു; മഹാവാതം മേഘങ്ങളെ അകറ്റുന്നതുപോലെ.