மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
வ்ருஷ்ணி மற்றும் அந்தக குலத்தின் அந்த இரு தலைவர்களையும், அவ்வாறே விஜயனையும் கண்டதும், உங்கள் வீரர்கள் எதிரிகளைக் கொல்லும் ஆவலுடன் விரைந்து அவர்கள்மீது பாய்ந்தனர்.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
பொன் அலங்காரங்களும் புலித்தோல் போர்வைகளும் கொண்ட, முழங்கும் மகாரதர்களால் அனைத்துத் திசைகளும் எரியும் நெருப்புகளைப் போல ஒளிர்ந்தன.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
ஓ பூமிபதியே! பொன் முனைகொண்ட, பார்ப்பதற்கு அச்சமூட்டும் வில்களுடன், சீறும் பாம்புகளைப் போல ஒப்பற்ற ஒலியை எழுப்பிக்கொண்டிருந்தனர்.
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
பூரிசிரவஸ், சலன், கர்ணன், விருஷசேனன், ஜயத்ரதன், கிருபர், மத்ர மன்னன், துரோணன் மகன் ஆகியோர் — தேர்வீரர்களில் சிறந்தோர்.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
எட்டு மகாரதர்களும் வானத்தையே பருகுவது போல தங்கள் குதிரைகளுடன் சென்று, புலித்தோல்களும் பொன் பிறைச்சின்னங்களும் கொண்டு பத்துத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தனர்.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
கவசமணிந்து, மிகுந்த சினத்துடன், மேகக் கூட்டம் போன்ற முழக்கம் செய்யும் தேர்களில், பார்த்தனின் மீது கூர்மையான அம்புகளால் பத்துத் திசைகளையும் மூடினர்.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
குலூத நாட்டுக் குதிரைகள், பலவண்ணமாய், அந்த மகாரதர்களைச் சுமந்து, அப்போது விரைந்து பத்துத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தபடி விளங்கின.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
பல நாடுகளில் பிறந்த, மிக வேகமுள்ள, சிறந்த வகைக் குதிரைகளால்—மலைநாட்டவை, ஆற்றுநாட்டவை, சிந்துநாட்டவை.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
அரசே, குருவீரர்களில் சிறந்தோர் உமது மகனைக் காக்க விரும்பி, விரைவாக எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் தனஞ்சயனின் தேரை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
அந்த நரசிரேஷ்டர்கள் பெரிய சங்குகளை எடுத்து முழக்கினர்; அரசே, அவர்கள் வானையும் கடல்களுடன் கூடிய பூமியையும் நிரப்பினர்.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
அதுபோலவே வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும் சங்குகளை முழக்கினர்; பூமியில் எல்லாச் சங்குகளிலும் சிறந்தவை, எல்லாத் தேவர்களிலும் உயர்ந்தவை அவை.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
குந்தியின் மகன் தேவதத்தத்தையும், கேசவன் பாஞ்சஜன்யத்தையும் முழக்கினர்; தேவதத்தத்தின் ஒலி தனஞ்சயனால் எழுப்பப்பட்டது.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
பூமியையும் வானத்தையும் திசைகளையும் அது எங்கும் நிரப்பியது; அவ்வாறே வாசுதேவனால் ஊதப்பட்ட பாஞ்சஜன்யமும் நிரப்பியது.
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
எல்லா ஒலிகளையும் கடந்து அது வானையும் பூமியையும் நிரப்பியது; அந்த பயங்கரமான, ஒலிகளால் நிறைந்த நிலையில்.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
கோழைகளுக்கு அச்சத்தை உண்டாக்கி, வீரர்களின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கிய பேரிகைகளும், ஜர்ஜரங்களும், ஆனகங்களும் ஒலிக்கப்பட்டபோது.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
அரசர்களின் அரசே! மிருதங்கங்களும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஒலிக்கப்பட்டபோது, துரியோதனனின் நலம் விரும்பிய புகழ்பெற்ற மகாரதர்கள்.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
அந்த ஒலியைப் பொறுக்க முடியாமல், கோபமடைந்த உயர்ந்த வில்வீரர்களான கர்ணன் முதலிய மகாவில்லாளிகள், உமது படையைக் காப்பவர்கள்.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
கோபம் கொண்ட வீர மகாரதர்கள் பெரிய சங்குகளை ஊதினர்; கேசவனும் அர்ஜுனனும் செய்ததற்குப் பதிலடி கொடுக்க.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
சங்கொலிகள் எழுப்பப்பட்டபோது உமது அந்தப் படை தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், வீரர்கள் அனைவருடனும் கலக்கமுற்றது; அது அடக்கப்பட்டதுபோல் ஆனது.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
மகிழ்ச்சியுற்ற மக்களின் ஆரவாரமும், பேரிகை, சங்குகளின் முழக்கமும் நிறைந்திருந்த அந்தப் படை மிகவும் கலக்கமுற்றது; இடிமுழக்கத்தால் சூழப்பட்டதுபோல் ஆனது.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
அரசே, அந்த மாபெரும் ஒலி எல்லா திசைகளிலும் எதிரொலித்து அந்தப் படையை அச்சுறுத்தியது; யுகமுடிவு வந்ததுபோல் அது திரண்டிருந்தது.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
அப்போது துரியோதனனும் உமது எட்டு அரசர்களாகிய மகாரதர்களும் ஜயத்ரதனைக் காக்க பாண்டவனைச் சூழ்ந்தனர்.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் எழுபத்துமூன்று அம்புகளால் வாசுதேவனைத் தாக்கினான்; அர்ஜுனனை மூன்று பல்லங்களாலும், கொடியையும் குதிரைகளையும் ஐந்தாலும் தாக்கினான்.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
ஜனார்தனன் தாக்கப்பட்டபோது அர்ஜுனன் மிகவும் சினந்து, அவனை அறுநூறு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
வீரியவானான அர்ஜுனன் கர்ணனைப் பத்து அம்புகளாலும், விருஷசேனனை மூன்றாலும் துளைத்து, சல்யனின் அம்புடன் கூடிய வில்லை அதன் பிடியிலேயே வெட்டினான்.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
சல்யன் வேறொரு வில்லை எடுத்து பாண்டவனைத் துளைத்தான்; பூரிசிரவஸ் தங்கச் சிறகுகளும் கல்லில் கூர்தீட்டப்பட்ட மூன்று அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
கர்ணன் முப்பத்திரண்டாலும், விருஷசேனன் ஏழாலும், ஜயத்ரதன் எழுபத்து மூன்றாலும், கிருபர் பத்தாலும், மத்ரராஜன் பத்தாலும் போரில் பால்குனனைத் துளைத்தனர்.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
பிறகு துரோணன் மகன் அறுபது அம்புகளால் பார்த்தனை மூடினான்; இருபதால் வாசுதேவனையும், மீண்டும் ஐந்தால் பார்த்தனையும் மூடினான்.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
சிரித்தபடி, நரவியாக்ரனான வெள்ளைக் குதிரையுடைய, கிருஷ்ணனைத் தேரோட்டியாகக் கொண்ட அவன், தன் கைகளின் லாகவத்தைக் காட்டி அவர்கள் அனைவரையும் பதிலுக்குத் துளைத்தான்.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
கர்ணனைப் பனிரெண்டால் துளைத்து, விருஷசேனனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, சல்யனின் அம்புடன் கூடிய வில்லை அதன் பிடியின் இடத்திலேயே துண்டித்தான்.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
அவன் சௌமதத்தியை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்; சல்யனை பத்து அம்புகளால்; தீச்சுடர் போன்ற கூரிய எட்டு அம்புகளால் துரோணரின் மகனையும் துளைத்தான்.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
அவன் கௌதமரை இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், சைந்தவனை நூறு அம்புகளாலும் தாக்கினான்; மீண்டும் துரோணரின் மகனை எழுபது அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
ஆனால் பூரிச்ரவஸ், மிகுந்த சினத்துடன், ஹரியின் (கிருஷ்ணரின்) சாட்டையை வெட்டினான்; அர்ஜுனனை இருபத்தொரு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
பின்னர் வெள்ளைக் குதிரைகளைக் கொண்ட அர்ஜுனன், சினந்து கூரிய நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் அந்த எதிரிகளை விரைவாகத் தடுத்தான்; பெரும் காற்று மேகங்களை விலக்குவது போல.