મહાભારત · અધ્યાય 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
तावकास्त्वभिसम्प्रेक्ष्य वृष्ण्यन्धकरूद्वहौ ।
सत्वरास्तौ जिघांसन्तस्तथैव विजयः परान् ॥ ७.१०४.१ ॥
વૃષ્ણિ અને અંધક વંશના તે બે નેતાઓને અને વિજયને જોઈને, તમારા યોદ્ધાઓ શત્રુઓને મારવાની ઇચ્છાથી ઝડપથી તેમના પર ધસી ગયા.
7.104.2
सुवर्णचित्रैर्वैयाघ्रैः स्वनवद्भिर्महारथैः ।
दीपयन्तो दिशः सर्वा ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ७.१०४.२ ॥
સુવર્ણ ચિત્રોથી શણગારેલા, વાઘચર્મથી આચ્છાદિત, ગર્જતા મહારથીઓથી સર્વ દિશાઓ સળગતા અગ્નિઓની જેમ ઝળહળી ઊઠી.
7.104.3
रुक्मपुङ्खैश्च दुष्प्रेक्ष्यैः कार्मुकैः पृथिवीपते ।
कूजद्भिरतुलान्नादन्रोषितैरुरगैरिव ॥ ७.१०४.३ ॥
હે પૃથ્વીપતિ! સુવર્ણ અણીવાળા, જોવામાં ભયંકર ધનુષ્યોથી, ક્રોધિત સર્પોની જેમ અતુલ્ય અવાજ કરતાં (તેઓ શોભી રહ્યા હતા).
7.104.4
भूरिश्रवाः शलः कर्णो वृषसेनो जयद्रथः ।
कृपश्च मद्रराजश्च द्रोणिश्च रथिनां वरः ॥ ७.१०४.४ ॥
ભૂરિશ્રવા, શલ્ય, કર્ણ, વૃષસેન, જયદ્રથ, કૃપ, મદ્રરાજ અને દ્રોણપુત્ર — રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ.
7.104.5
ते पिबन्त इवाकाशमश्वैरष्टौ महारथाः ।
व्यराजयन्दश दिशो वैयार्घ्रैर्हेमचन्द्रकैः ॥ ७.१०४.५ ॥
આકાશને પીતા હોય તેમ તે આઠ મહારથીઓ પોતાના ઘોડાઓ સાથે, વાઘચર્મ અને સુવર્ણ અર્ધચંદ્ર અલંકારોથી દસ દિશાઓને ઝળહળાવી રહ્યા હતા.
7.104.6
ते दंशिताः सुसंरब्धा रथैर्मेघौघनिःस्वनैः ।
समावृण्वन्दश दिशः पार्थस्य निशितैः शरैः ॥ ७.१०४.६ ॥
કવચધારી, અત્યંત ક્રોધિત થઈને, મેઘગર્જના જેવા અવાજ કરતા રથોમાં બેસીને, પાર્થ પર તીક્ષ્ણ બાણોથી દસેય દિશાઓ ઢાંકી દીધી.
7.104.7
कौलूतका हयाश्चित्रा वहन्तस्तान्महारथान् ।
व्यशोभन्त तदा शीघ्रा दीपयन्तो दिशो दश ॥ ७.१०४.७ ॥
કુલૂત દેશના વિચિત્ર ઘોડા તે મહારથીઓને વહન કરતા, ઝડપથી દસ દિશાઓને પ્રકાશિત કરતા ત્યારે શોભી રહ્યા હતા.
7.104.8
आजानेयैर्महावेगैर्नानादेशसमुत्थितैः ।
पार्वतीयैर्नदीजैश्च सैन्धवैश्च हयोत्तमैः ॥ ७.१०४.८ ॥
વિવિધ દેશોમાં જન્મેલા, મહાવેગવાળા, ઉત્તમ જાતિના ઘોડાઓ વડે—પર્વતીય, નદીજ અને સૈંધવ શ્રેષ્ઠ ઘોડાઓ વડે.
7.104.9
कुरुयोधवरा राजंस्तव पुत्रं परीप्सवः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं सर्वतः समुपाद्रवन् ॥ ७.१०४.९ ॥
હે રાજન! કુરુયોદ્ધાઓમાં શ્રેષ્ઠ, તમારા પુત્રની રક્ષા કરવાની ઇચ્છાથી, ઝડપથી ચારે બાજુથી ધનંજયના રથ પર તૂટી પડ્યા.
7.104.10
ते प्रगृह्य महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः ।
पूरयन्तो दिवं राजन्पृथिवीं च ससागराम् ॥ ७.१०४.१० ॥
તે પુરુષશ્રેષ્ઠોએ મોટા શંખ ઉપાડીને વગાડ્યા; હે રાજન, તેઓ આકાશ અને સમુદ્રો સહિત પૃથ્વીને ભરી રહ્યા હતા.
7.104.11
तथैव दध्मतुः शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रवरौ सर्वदेवानां सर्वशङ्खवरौ भुवि ॥ ७.१०४.११ ॥
તેમ જ વાસુદેવ અને ધનંજયે શંખ વગાડ્યા; પૃથ્વી પરના સર્વ શંખોમાં શ્રેષ્ઠ, સર્વ દેવોમાં પ્રવર એવા તે બે શંખ.
7.104.12
देवदत्तं च कौन्तेयः पाञ्चजन्यं च केशवः ।
शब्दस्तु देवदत्तस्य धनञ्जयसमीरितः ॥ ७.१०४.१२ ॥
કૌન્તેયે દેવદત્ત અને કેશવે પાંચજન્ય વગાડ્યા; દેવદત્તનો નાદ ધનંજયે ઉત્પન્ન કર્યો.
7.104.13
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्चैव समावृणोत् ।
तथैव पाञ्चजन्योऽपि वासुदेवसमीरितः ॥ ७.१०४.१३ ॥
પૃથ્વી, અંતરિક્ષ અને દિશાઓને તેણે ચારે બાજુથી ભરી દીધાં; તેવી જ રીતે વાસુદેવે વગાડેલો પાંચજન્ય પણ.
7.104.14
सर्वशब्दानतिक्रम्य पूरयामास रोदसी ।
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे नादसङ्कुले ॥ ७.१०४.१४ ॥
બધા શબ્દોને પાછળ મૂકીને તેણે દ્યુલોક અને પૃથ્વીને ભરી દીધાં; તે ભયંકર, નાદથી ભરેલી સ્થિતિમાં.
7.104.15
भीरूणां त्रासजनने शूराणां हर्षवर्धने ।
प्रवादितासु भेरीषु झर्झरेष्वानकेषु च ॥ ७.१०४.१५ ॥
ભીરુઓને ત્રાસ આપનારા અને શૂરવીરોનો હર્ષ વધારનારા ભેરી, ઝર્ઝર અને આનક વાગ્યા ત્યારે.
7.104.16
मृदङ्गेष्वपि राजेन्द्र वाद्यमानेष्वेनकशः ।
महारथसमाख्याता दुर्योधनहितैषिणः ॥ ७.१०४.१६ ॥
હે રાજેન્દ્ર! મૃદંગો પણ એક પછી એક વાગતા હતા ત્યારે, દુર્યોધનનું હિત ઇચ્છનારા પ્રસિદ્ધ મહારથીઓ.
7.104.17
अमृष्यमाणास्तं शब्दं क्रुद्धाः परमधन्विनः ।
कर्णादयो महेष्वासास्त्वत्सैन्यपरिरक्षिणः ॥ ७.१०४.१७ ॥
તે શબ્દ સહન ન કરી શકતા, ક્રોધિત પરમ ધનુર્ધરો, કર્ણ આદિ મહાધનુર્ધરો, જે તમારા સૈન્યના રક્ષક હતા.
7.104.18
अमर्षिता महाशङ्खान्दध्मुर्वीरा महारथाः ।
कृते प्रतिकरिष्यन्तः केशवस्यार्जुनस्य च ॥ ७.१०४.१८ ॥
રોષે ભરાયેલા વીર મહારથીઓએ મોટા શંખ ફૂંક્યા; કેશવ અને અર્જુને કરેલા કાર્યનો પ્રતિકાર કરવા તૈયાર થઈને.
7.104.19
बभूव तव तत्सैन्यं शङ्खशब्दे समीरिते ।
उद्विग्नरथनागाश्वमस्वस्थमिव चाभिभों ॥ ७.१०४.१९ ॥
શંખનાદ સંભળાતા આપની તે સેના રથ, હાથી, ઘોડા અને માણસો સહિત ઉદ્વિગ્ન થઈ ગઈ, જાણે અભિભૂત થઈ હોય.
7.104.20
तत्प्रहृष्टजनाबाधं भेरीशङ्खनिनादितम् ।
बभूव भृशमुद्विग्नं निर्घातैरिव संवृतम् ॥ ७.१०४.२० ॥
હર્ષિત લોકોના કોલાહલ અને ભેરી-શંખના નાદથી ભરેલી તે સેના અત્યંત ઉદ્વિગ્ન થઈ ગઈ, જાણે વીજળીના ગડગડાટથી ઘેરાઈ હોય.
7.104.21
स शब्दः सुमहान्राजन्दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
त्रासयामास तत्सैन्यं युगान्त इव सम्भृतः ॥ ७.१०४.२१ ॥
હે રાજન્, તે મહાન શબ્દે સર્વ દિશાઓ ગજવી અને તે સેનાને ત્રાસ આપ્યો; યુગાંત આવ્યો હોય તેમ તે ઘેરાયેલો હતો.
7.104.22
ततो दुर्योधनोऽष्टौ च राजानस्ते महारथाः ।
जयद्रथस्य रक्षार्थं पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ७.१०४.२२ ॥
પછી દુર્યોધન અને આપના આઠ મહારથી રાજાઓએ જયદ્રથની રક્ષા માટે પાંડવને ઘેરી લીધો.
7.104.23
ततो द्रौणिस्त्रिसप्तत्या वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिभिर्भल्लैर्ध्वजमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२३ ॥
પછી દ્રોણપુત્રે તોંતેર બાણોથી વાસુદેવને ઘાયલ કર્યા; અર્જુનને ત્રણ ભલ્લોથી અને ધ્વજ તથા ઘોડાઓને પાંચથી પ્રહાર કર્યો.
7.104.24
तमर्जुनः पृषत्कानां शतैः षङ्भिरताडयत् ।
अत्यर्थमिव सङ्क्रुद्धः प्रतिविद्धे जनार्दने ॥ ७.१०४.२४ ॥
જનાર્દન ઘવાયા ત્યારે અર્જુન અત્યંત ક્રોધે ભરાયા અને તેને છસો બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
7.104.25
कर्णं च दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं त्रिभिस्तथा ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद वीर्यवान् ॥ ७.१०४.२५ ॥
વીર્યવાન અર્જુને કર્ણને દસ અને વૃષસેનને ત્રણ બાણોથી વીંધીને, શલ્યનું બાણસહિત ધનુષ્ય મૂઠ પાસે જ કાપી નાખ્યું.
7.104.26
गृहीत्वा धनुरन्यत्तु शल्यो विव्याध पाण्डवम् ।
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१०४.२६ ॥
શલ્યે બીજું ધનુષ્ય લઈને પાંડવને વીંધ્યો; ભૂરિશ્રવાએ સોનાની પાંખવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા ત્રણ બાણોથી વીંધ્યો.
7.104.27
कर्णो द्वात्रिंशता चैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
जयद्रथस्त्रिसप्तत्या कृपश्च दशभिः शरैः।
मद्राजश्च दशभिर्विव्यधुः फल्गुनं रणे ॥ ७.१०४.२७ ॥
કર્ણે બત્રીસ, વૃષસેને સાત, જયદ્રથે ત્રોંતેર, કૃપે દસ અને મદ્રરાજે દસ બાણોથી રણમાં ફાલ્ગુનને વીંધ્યો.
7.104.28
ततः शराणां षष्ट्या तु द्रौणिः पार्थमवाकिरत् ।
वासुदेवं च विंशत्या पुनः पार्थं च पञ्चभिः ॥ ७.१०४.२८ ॥
પછી દ્રૌણિએ સાઠ બાણોથી પાર્થને ઢાંકી દીધો, વીસથી વાસુદેવને, અને ફરી પાંચથી પાર્થને.
7.104.29
प्रहसंस्तु नरव्याघ्रः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
प्रत्यविध्यत्स तान्सर्वान्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०४.२९ ॥
હસતાં, નરવ્યાઘ્ર, શ્વેત અશ્વવાળા, કૃષ્ણ સારથિ ધરાવતા તેમણે હાથની ચપળતા બતાવીને તે સર્વેને પ્રતિવીંધ્યા.
7.104.30
कर्णं द्वादशभिर्विद्व्वा वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शल्यस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे व्यकृन्तत ॥ ७.१०४.३० ॥
કર્ણને બાર અને વૃષસેનને ત્રણ બાણોથી વીંધીને, શલ્યનું બાણસહિત ધનુષ્ય મૂઠની જગ્યાએ જ કાપી નાખ્યું.
7.104.31
सौमदत्तिं त्रिभिर्विद्व्वा शल्यं च दशभिः शरैः ।
शितैरग्निशिखाकारैर्द्रौणिं विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१०४.३१ ॥
તેણે સૌમદત્તિને ત્રણ બાણોથી, શલ્યને દસ બાણોથી અને અગ્નિજ્વાળા જેવા તીક્ષ્ણ આઠ બાણોથી દ્રૌણિને વીંધ્યો.
7.104.32
गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह ।
पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत् ॥ ७.१०४.३२ ॥
તેણે ગૌતમને પચીસ બાણોથી, સૈંધવને સો બાણોથી અને ફરીથી દ્રૌણિને સિત્તેર બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
7.104.33
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह ॥ ७.१०४.३३ ॥
પરંતુ ભૂરિશ્રવા અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને હરિ (કૃષ્ણ)નો અંકુશ કાપી નાખ્યો, અને અર્જુનને એકવીસ બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
7.104.34
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः ।
प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव ॥ ७.१०४.३४ ॥
પછી શ્વેતવાહન (અર્જુન) ક્રોધે ભરાઈને તીક્ષ્ણ સેંકડો બાણોથી તે શત્રુઓને તરત જ રોકી દીધા, જેમ મહાવાયુ વાદળોને હટાવે.